ESENDERE`YE yeni bir başlangıç için gelmişti inci. ama daha ilk anda kendi yansıması gibi duran o adamla yolları kesişti Yüzbaşı Korhan.. İkisi de kendi sessizliğinde yaşayan birer kalpti ama aralarındaki çekim sanki herkesin duyabileceği kadar gürültülüydü. Bir sınır köyünde başlayan yakınlık...Birbirlerine yaklaşmaktan korkan iki yabancının aynı sessizlikte aynı ateşte yanmasıydı onlarınki.. İnci kendini ararken yüzbaşıyı bulmuştu. peki ya yüzbaşı ne yapacaktı?

Bazı insanlar hayatımıza ışık gibi girer. Gördüğümüzde tanırız ama dokunduğumuzda korkarız. Aylin, İstanbul’dan Oslo’ya uzanan bir yolculukta, kendi hayallerini ve kalbini yeniden kurmaya çalışırken adı konmamış bir aşkla, gizlenen gerçeklerle ve suskun kalbin fısıltılarıyla yüzleşir. Bu bir aşk hikâyesi… Ama kavuşmaktan çok beklemeyi, unutmaktan çok hatırlamayı anlatıyor. Bazı hayatlar ışığa bırakılır. Bazılarıysa ışığın ardında kalır.

Venüs Ayel daha 6 yaşındaydı. Doğum gününde hayatının mahvolacağını nereden bilebilirdi ki?

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Bazı insanlar pürüzsüz cümleler kurar; her şeyi yerli yerinde, her kelimesi itinalı ve sahte. Benim cümlelerim ise düğümlü. Boğazımda biriken, ne yutabildiğim ne de dışarı kusabildiğim o cam kırıklarıyla dolu bir sessizliğin içinden geliyorlar. Bu kitap; sıradanlığın o uyuşturucu konforuna veda edenlerin, "nasılsın" sorusuna verilen yalan cevaplardan yorulanların ve kendi içindeki o görkemli karmaşayı bir madalya gibi taşıyanların hikayesi. Ben "aykırı" olmak için yola çıkmadım. Ben sadece, herkesin sustuğu o sızıyı kelimelere dökmek zorunda kaldım. Yazmak benim için bir tercih değil, bir nefes borcu. Eğer ruhun, toplumun üzerine diktiği o dar elbiseye sığmıyorsa; eğer senin de kelimelerin boğazında bir kördüğüm olup kalıyorsa, bu sayfalarda kendi yankını bulacaksın. "Herkesin her şeyi bildiği bir dünyada, ben sadece hissediyorum. Ve bazen hissetmek, bu dünyadaki en büyük başkaldırıdır." Düğümleri çözmeye gelmedim. Sadece o düğümlerin içinde nasıl nefes alınacağını anlatmaya geldim. Hazırsan, sessizliğin en gürültülü halini okumaya başla.

LAURA Aşkın, sırların ve tehlikenin tam ortasında… Yarı Türk, yarı Fransız bir genç kız olan Laura, çocukluk hayali olan doktorluk mesleğini yapmak üzere İspanya’ya gider. Amacı sadece insanlara yardım etmektir… ama hayatın onun için çok başka planları vardır. Madrid sokaklarında adım adım ilerlerken, sadece tıbbi bir kariyerin değil, kalbini altüst edecek bir aşkın da içine sürüklenir. Ancak bu aşk, beraberinde karanlık sırları ve ölümcül tehlikeleri getirir. Laura, güvenle ihanet arasında sıkışırken; gerçek aşkı, dostluğu ve kendi gücünü yeniden keşfedecektir. Her karar, her bakış ve her fısıltı bir ipucu; her yol ayrımı ise geri dönülmez bir kader olacaktır. Bu roman; aşk, romantizm, gizem ve gerilim dolu kurgusuyla sizi sayfaların arasına kilitleyecek. Hayat bazen bir uçağın penceresinden başlar… ve bir öpücükle değişir.

Bu kitap; unutulmuş çocukların, yarım kalan umutların, ve “güçlü olmak zorunda bırakılan” insanların hikâyesi. Bir bakış, bir suskunluk, bir kaçış… Bazen insanı ayakta tutan şey umut değil, dayanma alışkanlığıdır. Yarım Kalan Umut, sessiz acıların bağırmadan da anlatılabileceğini hatırlatan, okuyanın kalbine yavaşça dokunan bir roman. Okurken kendinle karşılaşabilirsin. Ve bazı yaraların yalnız sana ait olmadığını fark edebilirsin.

Yurt dışında 20`den fazla ülkede basılan kitabımın Türkçe adaptasyonu. Çeviri değil, adaptasyondur. Eğlencesine okunması tavsiye edilir. Mantık hataları olabilir. Kıvanç Avcı çok az şeye takıntılıydı: futbol, o altı yaşındayken eşyalarını toplayıp evi terk eden annesi ve babasının sevgisini kazanmak için başarması gerekenler. Bal Derinöz bu listeye dahil edilemezdi ve edilmemeliydi. Bal, Kıvanç, Derya, Mert ve Çınar. Bu kitap bu beş kalbi kırık çocuğun bir araya gelerek hayatla barışmaya çalışmalarını anlatıyor.

“Ona emanet edilen bir kalp… Sevmemeye yemin etmiş bir adam… “Onu korumamı istedi, Sevmemi değil.” **** "Yakıp yıktığım o geminin külleri her zerremi delip geçiyor" Ali`nin fısıltıyla söylediği sözler ile yutkunup onun gözlerine baktı Efsun. Bakışlarındaki manada takılı kaldı. Suyu çekilmiş kuyunun dibinden çıkamayacağını bilmenin çaresizliği vardı sanki. "Dikenli teller ellerimde. Sense zarar vermekten korktuğum" Efsun`un konuşmaya mecalinin olmaması biraz daha tıpkı görünümü gibi sert olan Ali`nin sesini duyma isteğindendi. Kelimeleri titreyen nota gibi fısıltıyla çıkıyordu dudaklarından. *** (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

Sağ yanağımda bir sızı hissediyordum ama ruhum daha kötü durumdaydı.Şu an yediğim tokat ruhumun çektiği acıların yanında hiç bir şeydi.

Bir gün çarpıştığı adam ve ansızın kapısına dayanan geçmiş, Ahunaz`ın hayatını nasıl değiştirecek? Prensesler gibi büyütülen Ahunaz`ı, o geçmişin karanlık kuyusunda neler bekliyor? Bana uzun uzun baktı. Gözlerinin içi hâlâ o bildik, tehlikeli gölgelerle doluydu. Sonra sesi alçaldı, ama vurgusu daha ağırdı: "Ahunaz... O masumiyetini, güzelliğini, kalbini... güzel olan neyin varsa, hepsini koparacaklar senden."

İnsanın canını en çok ne yakar? Arkadaşla kavga? Aşk acısı? Anne baba kavgası? Ya da azıcık taze yenen azar? Herkesin canına tak eden nokta farklıdır. Buna göre çektiği acının da derinliği değişir. Fırtınalar kopar içinizde ve o acı öyle bir siner ki en derinlerinize, kimse içinizde ne fırtınalar kopardığını tam olarak kestiremez o acının. Ama bir gün öyle biri girer ki hayatınıza tam da o fırtınanın soğuk yeller estirdiği kalbinize; işte o insan anlar sizin fırtınanızı nasıl dindirmesi gerektiğini. Kader dediğimiz olgu, `Her şerde bir hayır vardır.` sözünü yüzümüzde acı bir tebessümle bize öyle bir anlatır ki, bir yanımız buruk bir acı ile kıvranırken bir yanımız içimizdeki fırtınayı dindiren insana sıkı sıkı bağlanmak ister ve bağlanır da nitekim. O yüzden kemerlerinizi iyi bağlayın, İstanbul`un en nadide semtlerinden birinde prensesler gibi büyümüş Erva-Eylül Sözeri kardeşlerin karşısına Karadeniz`in hırçın dalgalarıyla yetişmiş Yaman-Yağız Mertoğlu kardeşler çıkarsa ne olur görelim. Ve unutmayın; Herkesin hayatı hiç ummadığı anda değişir. Bir de; Her şeyden önce `Destek Olmaktır` AŞK.

Karşı komşusuna uzaktan âşık olan bir kız, güven korkusu yüzünden hislerini saklar. Erkek ise yanlış anlaşıldığını düşünerek geri çekilir. Aynı duyguyu taşıyan iki insan, bir pencere mesafesinde birbirini kaybetme riskiyle karşı karşıyadır. Bu kitap, cesaret edemeyen kalplerin hikâyesini anlatır.

Bu bir aşk değildi. Bir savaştı. Eymen ve Ecem, aynı oyunun iki zıt tarafındaydı. Mesafeler silah, kelimeler bıçaktı. Kurallar belliydi: yakınlaşmak yasak, hissetmek zayıflıktı. Ama bazı savaşlar vardır ki kazanıldığında geriye yalnızca bir şey kalır: inkâr edilemeyen bir bağ. Bir adım mesafe… belki de en tehlikeli yakınlıktı. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Ve sen gittin, ben kendime geldim. İyi ki gittin sen, gidişin hayırlı olsun gittiğine. 24.12.2022

Hayatlarının farklı yollarında yalnız kalan iki insanın, beklenmedik bir anda yolları kesişir. Umut, sevgi ve küçük yanlış anlamalarla örülü bu yolculuk, onları hem sınar hem de birleştirir. "Sevgiyle Örülmüş Hayat" aşkın iyileştirici ve dönüştürücü gücünü gözler önüne seren , sürükleyici bir hikâye.

@dargınprenses:Çarpraz sorguya mı çekiliyorum? @sevimliteyze2343: Çarpraz değil ama isteme sorgusu sayabilirsin canım @dargınprenses: nE? @sevimliteyze2343: Oy kıyamam heyecanlandın mı sen? @dargınprenses: Noluyooo @sevimliteyze2343: Şu oluyor: ALLAHIN EMRİ PEYGAMBERİN KAVLİYLE SENİ OĞLUMA İSTİYORUM Bu kişi tarafından engellendiniz * * * Bir şaka uğruna yaşadığım şeylere hâlâ inanamıyordum. Bu depo da kaldığımızdan beri kaç defa bunu düşündüm bilmiyorum ama içimde ki suçluluk hissi şuan başımda ki yaradan yahut etrafımda ki ateşten daha çok canımı yakıyordu. Buradan kurtulabilir miyim bilmiyorum ama artık için bir konu da rahattı. Kader kurtulmuştu... Elhamdülillah... - RÜVEYDAAAAAAAAAA Arya`nın sesi ile gözlerimi zar zor da olsa araladığım da üzerime doğru yanarak düşen dolap hatırladığım son şey oldu. İşte o an benim için zaman durmuş herşey önemini yitirmişti... Yapabildiğim tek şey kollarımı yüzüme siper etmek... Gerisi zifiri bir karanlık... * * * Herşey de eğlence arayan kızın Filistin ile değişen duyguları....

Bazı kadınlar hayatı seçmez, hayat onları seçer. Henüz büyümeden büyümek zorunda kalan bir kadın… Sorumlulukların erken geldiği, hayallerin sessizce ertelendiği bir hayat. Bu roman; bir evin içinde geçen ama kalbi çok daha geniş bir hikâye anlatıyor. Mutfakta demlenen çayın buğusunda, gece uyumayan çocukların nefesinde, söylenememiş cümlelerin ağırlığında saklı bir yolculuk bu. Sevilmekle dayanmak arasındaki ince çizgide yürüyen bir kadının hikâyesi… Geçmiş bazen bir gölge gibi peşinden gelir. Ama insan, en karanlık yerde bile kendine ait bir ışık yakabilir. Bu sayfalarda; sessiz fedakârlıklar, yarım kalan hayaller ve yeniden filizlenen umutlar var. Okudukça tanıdık bir kalp çarpıntısı hissedecek, bazı satırlarda kendinizle göz göze geleceksiniz. Çünkü bu roman, başkalarının hayatını anlatırken en çok sizi anlatıyor.

Mira güçlü olmayı seçmedi. Güç, ona miras kaldı. Mafya dünyasında doğmuş, sessizlikle büyütülmüş bir kadın. Onun için sevgi bir zayıflık değil, doğru elde bir silahtır. Babası bu dünyanın kurallarını yazanlardan biridir. Serhat, onun yanında durmayı bilen tek adam. Her şey kontrol altındayken, bir ses Mira’nın hayatına girer. Bu ses her şeyin değişeceğinin işaretidir. Arkan Kaya Karasu... Bir lider. Bir düşman. Ve Mira’nın asla hafife alınmaması gereken aynası. Bu, iki mafya arasındaki bir savaşın hikâyesi değil. Bu, bir kadının kimin hayatında kalacağına karar vermesinin hikâyesi. "Kelebekler masum sanılır. Oysa bazıları ateşe bilerek uçar. Ve yandıklarında, geriye sadece küller kalmaz."...

Zeynep ve Emre... 🌿 Sadece kitap sayfalarında denk gelirdi zaten bizim isimlerimiz. Ancak orda sen ve ben yerine `biz` olabilirdik. Şimdi de olduğu gibi kalp sızım, gerçek hayatın yan yana getirmediği isimlerimiz, bu sayfalarda yan yana...

Ben Meyra. 23 yaşındayım. Hayvanlarla, sessizlikle ve kendi kurduğum küçük dünyayla yaşıyorum. Herkesin “büyü” dediği yerden bilerek uzak durdum. Çünkü bazı hayaller, kalabalıkta soluyor. Bir gece, bu sessizliğin ortasına yaralı bir yabancı düştü. Adını sonradan öğrendim. Atlas. Onun dünyası gürültülüydü, benimki yavaş. Bir haftalığına aynı çatı altında kaldık. Hayvanlar, sabah sesleri, toprak ve iyileşen yaralar arasında Atlas ilk kez durmayı öğrendi. Ben ise kurduğum dünyanın ne kadar kırılgan olduğunu fark ettim. Gitti. Ama bazı insanlar giderken arkalarında sessizlik bırakmaz. Bu hikâye; iki ayrı hayatın, aynı yerde nefes almayı öğrenmesini anlatıyor. Ve evet, bizim anlatıcak çok şeyimiz var.

Adı konmamış yıllar, genç yaşta yarım kalan bir aşkın araya giren mesafelerin ve susturulan duyguların hikayesi. On yedi yaşında, ailesinin baskısıyla sevdiğinden koparılan bir kız, yıllar sonra geçmişinden kaçtığı mahalleye geri döner. Ardında bıraktığını sandığı anılar, eski bir evin duvarlarında ve hiç unutamadığı bir yüzün bakışlarında yeniden karşısına çıkar. Zaman herşeyi değiştirmiştir; insanlar, sokaklar ve kalpler... Ama bazı duygular vardır ki ne yıllar silebilir ne de mesafeler yok edebilir. Bu kitap, adı hiç konmamış ama hiç bitmemiş bir aşkın izini sürüyor.

Bazen gerçekten aşık olduğunu sanarsın ama o duygu aşk değil sadece o duyguya inanmışsın ve onun bir anlık zevk olduğu aklına bile gelmedi. Aşk sadece bir inanç

“Peşimi bırakmayan yalnızlık değil geçmişimdi. Zorlandığımda durup dinlendiğim yer sevdiklerimin yanı değil yalnızlığımın gölgesiydi.”