Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Ailesinin berdel uğruna kaderini mühürlemek istediği genç bir kadın, aşiret ağasıyla zorla evlendiği düğün gecesi onu vurup kaçarak hem kendi yazgısına hem de kanlı bir güce savaş açar.

Instagram: azimet340 Bu ve diğer hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir! En ufak kopyalama ve taklitte resmi işlem başlatılacaktır! ***** Özel harekat polisi olan Alparslan Karacabeyoğlu. Yerinde duramayan, hareketli, gözü kara ama ayarsız bir adam. Biraz da deli! Müdürünün illallah ettiği biri. Hakkında ki şikayet dilekçeleri İzmir`den Ankara`ya yol oldu. Ve bir ay korumalığını yapmak zorunda olduğu kız. Nisan Yamaner... Dışardan akıllı uslu ve terbiyeli. İçindeki kızı saymazsak. Son koruması Nisandan kurtulabilmek için kendini vurdu. Bakalım iki deli bir arada kaç gün kalabilir.

Bazen insanlar kendi zihinlerinin içinde bir tutsak gibi yaşayabilirdiler. Bunu çoğu zaman farketmeyen bu kişiler, özgür iradelerini kaybeder ve onlara söylenilenlere boyun eğerdi. Peki ya, özgür iradenizin elinizden alındığı bir dünyada, verdiğiniz kararlardan siz sorumlu tutulabilir miydiniz? Oysa, zihin bir odaya benzerdi; kilitli gibi görünen ama en başından beri anahtarının sizde olduğu. Ve ancak kapıyı açma cesareti olanlar, gerçek benlikleriyle yüzleşebilirdi. Bu hikaye bir kaçış, bir özgürlük, bir tutsaklık, bir direnişin hikayesi ama her şeyden önce... Gerçekliğin ta kendisi. Şimdi tarafınızı seçin; Özgür iradesi olmayan, sisteme boyun eğen bir senkral mı olacaksınız, yoksa savaşa rağmen başkaldıran ve o kapıyı açan bir arıza mı? “ZİHİR; Ölü Ruhların Uyanış Şarkısı” Serisi kalbimden kalbinize♡

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Her adım izleniyor, her nefes sayılıyor... Gölgen arkanı takip ediyor. Peki ya kaçışın tek şansı cesaretinse?"

Eğlencesine yazıyoruz

Evla bir doktordu, insanları iyileştirmek için yetiştirildi. Tufan ise bir yırtıcıydı, insanları bastırmak için eğitildi. Aynı duvarın gölgesinde, aynı çeperin altında yollar kesişti.

“Beni duyduğunda ağlayacaksan, bir daha adımı bile anma.” Ayağa kalktı, sert bir adım attı geri. “Korkuyorsan, doğru yerdesin.” Dipnot: Okurken, "Burası çok saçma," diyeceğiniz yerler olabilir. Bu kitap, kafa dağıtmak, gülmek ve aynı zamanda cringelik tavan yapsın diye yazılmıştır. Yani ciddiye alıpta, kimseyi linçlemeyin. Teşekkürler...

Kucağında bir bebek, peşinde geçmişi olan bir kadın… Leyla için bu hikâye kaçmakla değil, hayatta kalmakla ilgili. Silahların, sırların ve yarım kalan hesapların arasında, kim dost kim düşman belli değil

En güzel ve mutlu şeyler, beklenmedik tesadüflerle olur. ​Fakat bu defa, kaderin tesadüfü bir kadını cehennemin ortasına sürükledi. Zoraki bir evlilikten kaçan genç kadın, kendini masumiyetin pazarlandığı karanlık bir düzende buldu. ​O, soğuk kurallarla militanlaşmış, duyguyu unutmuş bir gölgeydi. ​En kanlı operasyonun ortasında, korumasız bir ruhla kesişti. ​Tüm kurallarını yuttu. Bir anlığına görevini bile unuttu.​Toprak bile bu kadar masumiyeti kirletmeye cesaret edemezdi. ​Tehlikenin tam ortasında uzatılan bir silah, bir söz değil. ​Sadece kaçınılmaz bir kader. Bu kitapta geçen isimler ve olaylar hayal ürünüdür gerçek kişi ve kurumlarla bir ilgisi yoktur. ​Bygülsüm sude- 2025

İki kız kardeşin acılarla dolu hayatı. Onların hayatlarını mahveden iki erkek kardeş. Bu mahkumiyet ne zaman bitecek? İki kız kardeş ne zaman özgürlüklerine kavuşacak? Ve bu kaçış nerede son bulacak? İki Türkmen kız kardeş olan Hümeyra ve Hazel`in zorluklarla dolu kaçış macerasına hepinizi davet ediyorum. Biri gidecek diğeri kalacaktı. En kötüsü de ikisi de acı çekmeye devam edecekti. Bu Hümeyra ve Hazel`in zorluklarla dolu hikayesiydi. Oy ve bol bol yorum atmayı unutmayın lütfen. 😊🔥 🌸🌸🌸

Arkadaşına takıntılı olan mafyadan onu kurtarmak isteyen Doğa. Yağmurdan kaçarken doluya tutulur. Kendini hiç istemediği bir olayda bulur artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.

Bir avukatın hikayesi . Sevmezseniz gelin beni bulun aga ;) -Okumadanda yargılamayın .

Bu kitap serinin son kitabıdır. İlk kitabı okumadan okumayınız. Oy ve yorumlarınız noksan olmaz inşallah.

Bu kitap Bir lise gerilim kurgusudur. Beğeneceğinize eminim ... Lidya, adını anmaktan bile kaçtığı bir gerçekle Saint-Bellar’a adım attığında, burada kimsenin masum olmadığını anlar. Bazıları kaçmayı hayal eder. Bazıları hükmetmeyi. Bazılarıysa yalnızca hayatta kalmayı… Her bakış bir tehdit, her sessizlik bir itiraf, her dostluk gizli bir pazarlıktır. Ve bazı bağlar vardır ki, rezonansa girer — bastırıldıkça güçlenir, inkâr edildikçe yıkıcı olur. Saint-Bellar’da sırlar saklanmaz. Onlar bekler. Bir anahtar vardır. Ama açtığı kapının ardında özgürlük mü, yoksa daha derin bir karanlık mı olduğu bilinmez. Çünkü bu yerde herkes mahkûmdur. Ve bazı kapılar, açıldığında asla kapanmaz.

Vofra`nın yeminlisi olarak yaşayan Lefisa yaşadığı trajik olay sonucu başlayan yolculuğu baz alarak dünyadaki siyasi politik ve gizemli olaylara giriş yapılır. Lefisa`nın Felsanlı bir genç ile tanışması hayatını çok farklı bir yöne sokacaktır.

Kaçmak istiyordu. Kendisine yaklaşan kişinin tehlikeli biri olma ihtimaline az önce duyduğu gök gürültüsünden daha fazla korkuyor ve bir an önce kaçmak istiyordu. Ama ellerini yere bastırıp kalkmaya çalıştığında son derece güçsüzleşen bedeninin koşmaya takati kalmadığını anladı. "Hanımefendi?" Kulaklarına ulaşan sesin ardından görüş alanına kocaman siyah botlar girdi. Güçlükle ayağa kalkıp başını ağır ağır kaldırdı. Genç bir adam, yağmurda ıslanıp ıslanmadığına aldırmadan endişeli sayılabilecek bir yüz ifadesiyle kendisine bakıyordu. Çatık kaşların altındaki ela gözler, araba farının ışığı altında parlarken; hayatına kabus gibi çöken başka bir adamın mavi gözlerini anımsayıp yeniden yırtıcı bir korkuyla bağırmak istedi. Fakat sanki sesini bile yitirmişti. Önce genç adamın montundan akıp giden su damlalarına ardından da  kendisine tereddütlü adımlarla yaklaşan iri botlarına baktı. Sadece tek bir adım geriye gidebildi. Vücudundaki uyuşukluk artıyor, başında nabız atması gibi zonklayıp duran o ağrı şiddetleniyordu. O, bir adım geriye gider gitmez adamın botları son kez çamura batmış, başka bir adım atmaktan çekinmişti. Duraksayan adımlara bakıp bu adamın kötü biri olmadığına hükmetmek istedi. Ama karşısındaki bir yabancıydı ve ona ne kadar güvenebileceğini; doğrusu güvenip güvenmemesi gerektiğini kestiremiyordu.

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Ashfield’ın sessiz kasabasında sıradan bir yaşam süren Mira, bir gece eve dönerken hayatının geri dönülmez biçimde değişeceğini bilmiyordu. Gökyüzündeki tuhaf ışık, açıklanamayan uğultu ve ardından gelen karanlık… Mira gözlerini açtığında, artık Dünya’da değildi. Kendini Saraven adı verilen, mavi ayın ışığında parlayan yabancı bir gezegenin ormanlarında bulur. Ağaçlar tanıdık değildir, bitkiler canlı gibi nefes alır… ve birileri onu izlemektedir. Burada, onu kaçıranların amacı bilinmezliğini korurken Mira, hem hayatta kalmak hem de bu gezegenin karanlık sırrını çözmek zorundadır. Fakat Saraven’in gölgesinde onu izleyen biri daha vardır—soğuk, tehlikeli ve Mira’yla arasında tarif edilemez bir bağ hisseden biri. Onun gözünde Mira bir yabancı değil… bir anahtardır. Mira kaçarken, Saraven’in ışıklarla dolu ormanında hem kendisini hem de kaderini değiştirecek bir gerçeğe adım adım yaklaşır. Ve bazı bağlar, yaratılmamış olsa bile… kaçınılmazdır.

Uyarı: şiddet ve argo kelimeler vardır.

Urfa’da yaşayan Efnan’nın üvey annesi ve abisinin zorbalığına dayanamayıp İstanbul’a kaçış hikayesini anlatıyor. İlk kitabım yazım hataları olabilir şimdiden kusura bakmayın. Bir şans verirseniz çok mutlu olurum.

Bir polis memuru,peşine düştüğü adamın aslında gördüğü kadar suçlu olmadığını fark ettikçe kendi inançlarını sorgulamaya başlar.Gerçeği ortaya çıkarmaya çalışırken hem adalet hem de güven sınavından geçer.Bu kovalamaca,kimsenin sandığı kadar basit değildir;her adım yeni bir sır açığa çıkarır.

Onu fanustan çıkardığı an, dünya Vera’nın üzerine çöken bir karanlık ve ışık arasında büküldü. Daha önce hiç nefes almamış birinin ilk kez nefesi göğsüne doldurması gibi… korkutucu, büyüleyici ve acı vericiydi. Vera, kim olduğunu bilmiyor. Neden yaratıldığını bilmiyor. Ve en önemlisi… Kime ait olduğunu bilmiyor. Tek bildiği, buz gibi bir laboratuvar duvarı ve camın diğer tarafında onu izleyen gözler. Taygar ise onu kurtardığını sanıyor… Ama gerçekte neyi serbest bıraktığını bilmiyor. Çünkü Vera bir sır taşıyor—yalnızca kendisini değil, dışarıdaki dünyayı da paramparça edebilecek bir sır. Peşlerinde olanlar, onun “yaşamasına” değil, “kontrol altında kalmasına” inanıyor. Vera’nın varlığı bir hata mı… yoksa kusursuz bir planın parçası mı? Bu hikâye, fanustan çıkan bir kızın, ilk kez özgürlüğe adım atan bir ruhun ve sadece birbirlerine tutunarak hayatta kalmaya çalışan iki yabancının öyküsü. Kırık düşlerin içinden doğan biri… Kırılacak bir dünya… Ve her şeyin başlangıcında, henüz anlamı bile bilinmeyen o tek soru: “Ben kimim?”

Elena adında bir kızın annesi ve babası ayrılır.Elena annesinde kalır.Annesi bir hastalıktan dolayı vefat eder.Elena babasına verilir.Elena annesi vefat ettiğinde henüz 7 yaşındadır.11 yaşına kadar babası bakar.Ama Elena`nın bu yöndende yüzü gülmez.Neden diye sorarsanız Elena 11 yaşında babasını da trafik kazasında kaybeder.Elena ilk teyzesine verilir.Ama teyzesi git gide düşer ve felç kalır.Elena`ya bakamaz hale gelir.Elena devlet tarafından alınarak yetimhaneye yerleştirilir.

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.