Aralarında sadece bir yaş vardı. Biri resmi olarak amca, diğeri yeğen… Ama aynı sokakta düştüler, aynı yaraları sardılar, aynı sofrada büyüdüler. Bu hikâye, kan bağından daha güçlü olan gönül bağını anlatıyor. Çocukluk sırlarından gençlik kavgalarına, koruyucu bir amcanın susarak sevmesine ve bir yeğenin dünyadaki en güvenli yer olarak onu görmesine kadar uzanan bir yol… Bazen "amca" dediğin, sırtını yasladığın dağ olur. Bazen bir yaş, iki insanı ayırmaz; tam tersine birbirine daha sıkı bağlar.

"Mutfak, kuralların dışına çıkabildiğimiz tek oyun alanı! `Tuzunu ben ayarladım` diyenlerin, mutfakta deney yapmaktan korkmayanların ve yemek yapmayı bir terapi olarak görenlerin rehberi... Hazırsanız önlükleri bağlayalım; biraz un, biraz kahkaha ve bolca lezzet bizi bekliyor!"

Kalbim çaresizce sana yöneldi. Hayat, karşılaşmak istemeyeceğim en son kişi olsan da seni sürekli karşıma çıkardı. Her seferinde canımı yakmana rağmen kalbim seni bulmaya devam ediyor. Dahası, bencil, duygusuz ve kaba bir insan için neden bu kadar hızlı attığını anlamıyorum. Kimseye karşı nefret beslemeyen ben, bu adamdan nefret ediyorum. Murat Soykan; bir holding sahibi, zengin, ukala ve kendini beğenmiş biri. Parayla herkesi ve her şeyi satın alabileceğine inanan bir egoist.

Asker ve doktor arasında gelişen ortaya çıkan sonuçlar

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

sürücü kursuna yazılmak isteyen eslem, bir dolandırıcıya denk gelirse neler olur? • alp: bu inat ve hırs hoşuma gitmedi değil umarım sadece bana karşı böyle değilsindir eslem: neyse ne adresi veriyor musun alp: vermiyorum çünkü güzelsin ve ben güzel kızları dolandırmıyorum not: kitabın tüm hakları şahsıma aittir. herhangi bir kopyalama, çalma, alıntılama durumunda yasal işlem başlatılacaktır. bilginize.

Aşk neydi? Sevmek mi? Sevilmek mi? Aşk birazda olsa kendinden biraz ödün vermekti. Mutluluğu ve acıyı birlikde yaşamaktı. Klasik mahalle kurgusudur.

"Kalp sadece bir kişiyi mi sever, bilmiyorum; ama benim sevdiğim sadece oydu. O ise bunu görmüyor ve fark etmiyordu. Çünkü o, hayatı hızlı yaşamayı seviyordu; bense tam tersine her şeyi yavaş yavaş, ağır ağır... Sevgiyi de bütün duyguları da tadını çıkara çıkara yaşamak isterdim."

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Bazı yaralar dua ile kapanır, bazı yollar ise sadece nasiple yürünür." Hayatı bir başkasının feda ettiği nefesle başlayan Ecre Akdağ; mahalle fırınından yükselen o sıcak ekmek kokusunu, dualarına karışan gözyaşlarıyla birleştirip kendine hüzünden ama mağrur bir dünya kurmuştu. Annesinden miras kalan o sessiz sızıyı kalbinde bir inci gibi taşıyan bu genç kız, hayatının en çetin imtihanına doğru sürüklendiğinden habersizdi. Mübarek günlerin eşiğinde başlayan o meşum fırtına, sadece mahremiyetini değil, sığındığı tüm güven limanlarını da sarsmak üzere... Aynı gökyüzünün altında, aynı dualarda buluşan; Ecre’nin sessizliğini bir bakışıyla anlayan gözü kara Ela, pişmanlığıyla olgunlaşan Emir ve her fırtınada bir ayetin ferahlığına tutunan Eda... Bu sıcacık mahallede, şimdi hepsi bir imtihanın eşiğinde. Fakat bu hikâyede şer sadece dışarıdan gelmiyor. Dost maskesi takmış bir elin haset dolu sinsi planları, Ecre’nin yoluna mayınlar döşerken; karanlık bir numaranın ardındaki meşum gölge, genç kızı bir uçurumun kenarına sürüklüyor. En yakınındakinin kalbinde büyüttüğü o gizli düşmanlık mı, yoksa dışarıdaki bilinmezlik mi daha tehlikeli? İşte tam o karanlığın kalbinde, sessiz bir feryada cevap gibi doğuyor Ali. Ali; sevgisini kelimelere değil, Ecre’yi her türlü kötülükten sakınan o vakur korumasına sığdıran, sessizce yanan bir kandil. O, Ecre’nin en zayıf düştüğü anlarda hem bir kalkan hem de bir sığınak oluyor. İhanetin soğuk nefesiyle, Ali’nin sarsılmaz korumasının çarpıştığı bu meydanda; silah sesleri dualara karışıyor. Mahalle kültürünün o samimi dokusundan, ıssız yolların tehlikeli gizemine uzanan bu yolculukta; Ecre asıl sığınağının neresi olduğunu keşfedecek. Sevginin en temiz ve en güçlü halini, dostluğun en kara gününü ve imanın o her şeyi kuşatan iyileştirici gücünü hissetmeye hazır mısınız? "Çünkü sevgi; sevdiğinin yoluna gül dökmek değil, o yolun dikenlerini yalın ayak toplayabilmektir." Not:İlk kitabım yazım hataları varsa kusura bakmayın.

Külhanbeyi kitabının 2.`si. Kadir ve Şirin`in hikayesi... Mahallenin çiçekçisi, işlettiği dükkan gibi bahar kokulu cıvıl cıvıl genç, adı gibi bir kadın... Şirin. Boynunda muska, elinde tesbihin eksik olmadığı mahallenin kahvecisi ve aynı zamanda ağır abilerinden olan bir adam... Kadir. Şirin ve Kadir`in zaman zaman saç baş yolduracak zıtlıklarla dolu aşk hikayesine hazır mısınız? "Biz seninle aynı olamayacak kadar ayrı dünyaların insanlarıyız ve yine biz seninle ayrı olamayacak kadar aynı dünyanın insanıyız Şirin." Hazırsanız Şirin ve yıllardır kalbine bela olan, mahallenin kaba saba kahvehanecisi Kadir`in hikayesine başlayalım ✨❤️ Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINMA VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA LÜTFEN BENİ HABERDAR EDİN ZİRA O KİŞİ VEYA KİŞİLERE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

Şuanlık açıklama yok.

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Ceren yıllardır sevdiği adamdan evlenme teklifi alacağına en yakın arkadaşlarından biriyle onu aldattığını öğrenir. Bu durumu hazmedemez ve anlık bir hatayla babasının ortağı olan Ateş Karayel`in kardeşi Mert ile evlenir. İntikam uğruna sevmediği bir adamla evlendiğini ve ona karşı ufacık bile bir şey hissetmediğini fark eder Ceren, ama iş işten çoktan geçmiştir. ~~~~~~~~~~ Ve ayrıca Ateş Karayel aklını kurcalıyor, ona karşı bir şey hissetmemek için çok direniyordu. Bu her açıdan yanlıştı. O yasaktı!!!! Bu yasak olan Elamanın en büyüğünü yemek istemek gibiydi. ~~~~ Bu kurguda edebi görüşlerinize uymayacak şeyler bulunmaktadır. Bunun bilincinde olup okuma kararı alınız.....🤍 ...Sen doğru, ben bayağı yanlış Bay Doğru`yla Bayan Yanlış Sanki her şey sana kalmış Dünya istediğin kadarmış Yok mu bu işte bir yanlış? Herkes ellerinden kaymış Yalnız tahtında otur, dur o zaman

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

"Güneş yıldızlar görünsün diye batar. Karanlık ışığın olsun yolun hep aydınlık olsun yıldız çiçeği." ❄️KİTABIMIN TELİF HAKKI BELGESİ VARDIR❄️ Eliz Erber,bir psikiyatristir. Çalıştığı hastane babasının ortak olduğu hastanedir. Eliz bu hastanede çalıştığı süreçte çiçekler ve notlar almaya başlar. Yavaş yavaş herşey günyüzüne çıkarken bütün sırlar kendini açığa çıkarır. Bu sırada elizin her daim yanında duran abisinin dostuna aşık olmaya başla ama hayat sürekli akıyordu ve onun başına belalar açıp duruyordu. "Sen eliz erber, bana Manolya çiçeği yetiştiren özel bir kişi gibi hissettiriyorsun ve ben bundan hiç rahatsız olmuyorum.” dedi. ( DUHAN VE ELİZ). "Hayat çok zor." Dedi ve sakince nefes alıp vermeye devam etti. Yanına bir iki adım attı ve gözlerinin en derinine bakmak için yüzüne doğru eğildi. "Sen daha zorsun." Dedi ve kapıyı çarpıp odadan çıktı. (ATAKAN VE ÖZÜM)

Güneş doğmadan önce, kefene sarılmış, "Karanlık... Ölü kelebekler... İs kokan ruhlar" Mezar taşı gibi soğuk bedenim titrerken iki kelime çıktı dudaklarımın arasından: "Hisset ellerimi." Zihnimi çepeçevreleyen kelimler, "Benim hissedemediğim ellerimi" diye bas bas bağırırken, Dokundu ellerime.

SARE YALÇIN; Yanacağımı ve bu işin sonunda kül olacağımı hissediyordum. Yüzbaşının sözleri zehirliydi. Bakışları sertti. Sesi soğuktu. Ama, beni yakardı biliyorum.

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”