Dünya sessizliğe bürünüp herkes kendi kabuğuna çekildiğinde başlar onların hikayesi. Gün ışığının sahteliğine sığınmak yerine, karanlığın dürüstlüğünde birbirinin yarasına bakarak büyüyen ruhların hikayesi... Bir zamanlar "biz" olmanın verdiği o sarsılmaz güven, şimdilerde yerini soğuk bir sessizliğe ve yankısız sorulara bırakınca yaşardı en kuvvetli darbeyi. Gündüz maskeler takılabilir, bakışlar yabancılaşabilir ama gece çöktüğünde gerçekler saklanamaz. Gece Kuşları için artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Bu gece, karanlıkta kaybolanları değil o karanlıkta birbirini yeniden bulmaya çalışan paramparça kalpleri okuyacağız. Gökyüzü bir kez kırıldı mı yıldızlar bile küsermiş peki ya ruhlar? Onlar yeniden aynı gökyüzünün altında birleşebilecek mi?

22 Nisan 2026 Çocukluk aşkıyla yıllarca ayrı kalıp görüşemeyen Beste, yıllar sonra aynı uçakta Alp`e denk gelir Beste içinde beslediği sevgiyi büyütürken Alp bundan bihaberdir. Aşkının tek taraflı olduğunu düşünen Beste, aslında Alp`in de ondan hoşlandığını bilmiyordur. Beste ve Alp, magazincilerin yalan haberleri sayesinde sevgili rolü yaparken gerçeğe dönüşen aşklarının hikayesi.

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.

"günüm niye seni görmedikçe gün olmuyor komşu kızı?" dedi kaan. "gözlerim niye ayrılmıyor penceremden?" eli saçıma gitti ve bir tutamı kulağımın arkasına attı. "ben sana niye vuruldum komşu kızı?" Komik neşeli kimi zamanda hüzünlü bir kurgu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Hayattaki en büyük korkusu sevdiklerini kaybetmek olan, çocuk ruhlu, kitap kurdu Erva... Hayatını işine adamış, ailesi ve sevdikleri için canını oraya koyacak kadar cesur, gözü kara Başkomiser Kerem... Geçmişte başlayan, gelecekle şekillenen bir aşk hikayesi... ... Erva, kendini kitap okumaya kaptırdığı bir gün karşı komşusunu arkadaşı sanıp, okuduğu kitaptaki başkomisere sinirlendiğinden polisleri kötüler. Karşısında, şaşkınlıkla onu dinleyen Başkomiser Kerem ise görür görmez aklını meşgul eden ela gözlü o şaşkın kızı unutamaz. Aklını meşgul eden elalar zamanla kalbini de meşgul edince Erva`yı sevdiğini anlar fakat işler Erva için karışıktır. Biri geçmişe, biri geleceğe bağlı iki aşığın hikâyesi... ... "İçe atılan duyguların patlaması büyük olur demiştin. Ben seni içimde o kadar çok büyüttüm ki Erva, patlamam da sana bağırarak seni sevdiğimi söylemem oldu." ... Kitappad`deki "Geçmişten Gelen Sen" ve "Vuslat Serisi" ismiyle tanımlanan ilk ve tek kitaptır. Kitabımın tüm hakları bana aittir. Kopyalanmasına hiçbir şekilde iznim yoktur. (Ç)alınması durumunda hukuken gerekli işlemler tarafımca bizzat yapılacaktır. Başlangıç: 17.10.2024

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Bir Mahalle’den çok daha fazlası… Mahallenin sıcaklığını iliklerinize kadar hissedeceğiniz, Dostlukları ile içinizi ısıtacak, Sevdası yüreğinden büyük olan karakter ile tanışacağınız bir evren… Bu Mahalle de kendinizden bir parça mutlaka bulacaksınız. Keyifli okumalar 🫶🏻 "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek]. Bu eserin izinsiz kullanımı ve kopyalanması durumunda telif hakları ihlali bildirimi yapılacaktır. "Bu hikayenin tüm hakları şahsıma aittir. Hikayenin herhangi bir bölümünün, yazarın (Kevser Emek ) yazılı izni olmaksızın kopyalanması, çoğaltılması, başka platformlarda paylaşılması veya basılması kesinlikle yasaktır. Aksi takdirde yasal yollara başvurulacaktır.”

"Söylesene Cihangir . Küçük Cihangir ve İnci hatrına bana yardım eder misin? " Gözlerimden yaşlar durmaksızın akmaya devam ediyordu. "Söylesene Cihangir .Bir şey söyle yalvarırım bir şey söyle." "Başka yardım edebilecek kimse yok mu ?" Benim kimsem yoktu ki yardım edebilecek . Bir annem vardı bir Cihangir .Şimdi Cihangir de yoktu . Bir annem kalmıştı benimle . "Yok " dedim titrek sesimle . "Bana yardım edebilecek kimsem yok ki benim ."

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Masallara inanır mısınız? Bu hikayede eşlik edeceğiniz kız, tüm varlığıyla masallara inanıyor. Psikolog olarak hayatına devam eden Hayat; arkadaşlarıyla, ailesiyle birlikte kendi dünyasında oldukça mutludur. Deli dolu ama kırılgan, çabuk parlayan ama tatlı bir kız olan Hayat yaşadığı hayatı oldukça seviyordur. Ama her mutluluğun ardında elbet karanlık bir hikaye yatar. Siyah Martı Yetiştirme Yurdu. Onun en karanlık günleri, geleceğinin en mutlu anlarının temeli. Hayat daha altı yaşında bir çocukken sadece yedi gün kaldığı bu yetiştirme yurduna sık sık uğramakta ve oradaki çocukları ziyaret etmektedir. O yurtta sadece yedi gün yan yana geldiği çocukla tekrar karşılaşacağından ve aşkı tadacağındansa habersizdir. Birbirlerine emanet ettikleri takılar, onları tekrar ve belki de bu sefer ebediyen birleştirecektir. "Yarım kalmış hikayeler, bir gün mutlaka tamamlanır." HAYATIN MASALI "Benim masalımın başrolü sensin."

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Jeolog Feyza, Hakkâri`nin sarp dağlarında nadir bulunan zeolit taşlarını araştırırken, bir mağaranın içinde hiç ummadığı bir gerçekle karşılaşır: yıllar önce bir gece vakti aniden hayatından çıkan çocukluk arkadaşı Murat, şimdi karşısındadır. Ama artık sadece Murat değildir; o artık bir asker, bir tim lideridir. Kod adı Alaca olan bu adam, şimdi Feyza`nın hayatını kurtarmakla görevlidir — hem düşmandan, hem de geçmişten. Zamanında ona verdiği yeşil, mavi ve kahverengi dünyayı simgeleyen makrome bileklik, Feyza için geçmişin sessiz bir hatırasıdır. Şimdi o hatıra, patlayan çatışmaların, kanın ve suskun bakışların ortasında yeniden canlanır. Peki ya yıllar sonra karşılaştığın tek kişi, seni ölümden kurtaran asker olsaydı? Peki ya çocukluk aşkının gözlerinde tanıdığın renkler artık bambaşka bir karanlığı yansıtıyorsa? Ve geçmişle hesaplaşman, silah seslerinin içinde, mağara karanlığında başlıyorsa? Dağdaki Alaca, görevle vicdan arasında sıkışan yüreklerin, suskun dağlarda yankılanan geçmişin ve bir bilekliğe sığan sevdanın romanı. Her kararda ölüm, her adımda geçmiş ve her bakışta hesaplaşma var. Çünkü bazen bir taşın peşinden gidersin… ama bulduğun, çok daha derindir. “Her dağın bir sırrı, her askerin bir yemini, her bilekliğin bir hikâyesi vardır.”

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

MAHALLE KURGUSUDUR Ukde Kalan Sevda isminde ilk kitaptır. "Bazı aşklar ukde kalır, sen bende ukde kaldın, kuğu..." Not: Yalnız kuş kitabımın yan kitabıdır.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Babalarımız nerde Buğra annelerimiz niye ağlıyor. Boş ver tavşancık hadi gel babalarımızda gelir merak etme çizgi film izleyelim. Yıllar önce başlamıştı hepsi vedalar kayıplar ve çocukluk aşkı ile devam edecekti bu yaraları sarmya çalışacaklardı

"Nilüferleri bilir misin? Hiçbir yere kök salamazlar." Ahu eşinden boşanıp çocuğuyla birlikte mahallesine döndüğünde geçmişinde bıraktığı kişiler ve duyguları yeniden karşısına çıkar. Zorunlu yaşanan ayrılıkların sebebi ortaya çıkmaya başlar yavaş yavaş. Avukatlık mesleğinin getirdiklerini yaparken bir yandan da onun kurallarıyla ve yasaklarıyla yaşamayı beceremediği savcı Arhan`la sürekli bir gel git içindedir. İlişkileri karmakarışık ve zordur. Bu yolun sonunda mahallesindeki ilk aşkıyla yaşayabilecek miydi? Onun kurallarına rağmen yanında kalmayı başarabilecek miydi?

Asel ve Batın çocukluklarında birbirine çok yakın iki insandır. Ancak hayat onları altı yıl boyunca birbirinden ayırır. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi değildir. Asel kopmaktan korkar, Batın ise bağlanmaktan bu yüzden ikisi zıt karakter olduğu için asla uyuşamaz.Bakalım hikayenin sonunda bu ikisi beraber olabilecek mi yoksa finalde ikisi de başka kişilerle mi olacak?

Bilinmeyen Numara : Naber güzellik? Uyudun muuuu Siz : Sanane piç Bilinmeyen Numara : Aaa çok ayıp ... senin gibi birine küfür yakışır mı hiç? Bilinmeyen Numara : Hele de katiline karşı Siz : Benden ne istiyon , doğru söyle! Bilinmeyen Numara : Seni karım yapcam Siz : LAN CİDDİ OL! Bilinmeyen Numara : O bem de yok ya, özellikle de senin gibi güzel kızlara karşı ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

"! Yetiskinler içindir !" Neden hayatlar hiç kitaplarda anlatılanlar gibi olmuyor

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

“O geçmişim, geleceğim ve her şeyim.” Koray derin bir nefes aldı. Ve devam etti. “Bırak o hatırlamasın, ben her zaman onu hatırlayacak ve koruyacağım.” Lorin’in hatırlamadığı o Koray Sancak, yıllar sonra onu bulabilir mi? Koray her şeyi hatırlarken Lorin nasıl onu unutur? O sözler nasıl kayboldu? Mavi Vadi Fen Lisesi, ikisinin tekrardan bir araya gelmesini sağlarken, tekrardan ayıracak mı? Koray Sancak’ın Lorin Akay’a olan bu nefreti nereden geliyor? Yada geçmişte ki Koray nerede?İkisi arasında ki bu düşmanlık sadece bir görünüş. O görünüşün altındaki çekim ikisinide sınamaktayken, Koray nasıl susabilir? Lorin’e karşı duyduğu bu bağı ne kadar saklaya bilir? Yada gerçekleri?

"Gökçem karanlığıma ışık oldun. Her şeye inat yanımda oldun. Sen zifiri karanlıkta açan bir papatyasın. Benim papatyamsın..:)"🦋 Gökçe ve Koray küçüklüklerinden beri tanışan iki yakın arkadaştı. Ancak Koray`ın vedasız gidişiyle uzun yıllar birbirlerinden haber alamadan ayrı şehirlerde yaşadılar. Halbuki her gece aynı gökyüzüne bakıyorlardı. Aynı güneşin ışığına çeviriyorlardı yüzlerini. Bu ayrılık bazı hislerin o kadar da basit olmadığını anlamalarını saglamıştı. Bu hikaye vedasız ayrılan iki çocuğun birbirine kavuşması aslında, kırık iki kalbin birbirinin yaralarını sarması ve tüm karanlıklarına rağmen papatyalarının açması. "Bahar bir insanla gelebilir insana..." 🤍 Eğer ki hayata yeniden tutunmak istiyorsanız ve umudu tekrardan hissetmek isterseniz. Sizi bekliyor olacağım..:)