10.BÖLÜM

Berk gideli neredeyse yarım saat olmasına rağmen,genç kadın hâlâ kafe bölümündeki masalardan birinde oturmaya devam ediyordu.Kafasını meşgul eden bir sürü soru vardı.İşe Berk’in annesi ve ablasını dahil ederek belki de fazla ileri gitmişti?Oysa amacı kimseyi küçümsemek değildi.Sadece ayrılmadan önce Berk’in aklından geçen her şeyi bilmesini istemişti o kadar.Ayrıca Berk inatçı sorularıyla onu zorlamasa asla öyle cümleler kurmayacağını çok iyi biliyordu Mevsim.

Bir de hayatında başka birinin olduğunu ima etmesi vardı ki,olacak iş değildi.Asla birinin arkasından gizli işler çeviren biri olmamıştı genç kadın.Bunu en iyi bilenlerden biri de aslında Berk’ti.En azından Mevsim öyle ummuş ama görünüşe göre fena yanılmıştı.Aklından

“İyi ki mutfağa gelip Rengim’i görmeden yetiştim.Yoksa kim bilir daha neler söylerdi?”

diye geçirince,genç adamın hâlâ mutfakta olduğunu hatırladı.Böyle bir tartışmaya kulak misafiri olduğu için adamın hiç memnun olmadığını tahmin etmek zor değildi.Yerinden kalktı,ondan özür dilemek niyetiyle mutfağa ilerledi.Bir yandan da kısık sesle mırıldanıyordu.

”Offff!Bu gerçekten hiç iyi olmadı.”

Rengim,uzun zamandır mutfakta yalnız olmaktan biraz sıkılmıştı.Ayrıca genç kadının böyle büyük bir tartışmanın ardından nasıl olduğunu merak ediyor ama yanına gidip sormaya çekiniyordu.Ne de olsa henüz 2 gündür tanışıyorlardı.Sorular sorması Mevsim’i rahatsız edebilir,içine kapanmasına neden olabilirdi.Oysa genç adam bunun olmasını hiç istemiyordu.Onu düşüncelerinden uzaklaştıran Mevsim’in sesi oldu.

”Böyle bir tartışmayı duymak zorunda kaldığın için,çok özür dilerim gerçekten.Ama şimdi konuşmak istemediğimi söylesem,şüphelenir,mutfağı aramaya kalkardı .”

Demek düşünürken,onun içeri girdiğini fark etmemişti.Başını sesin geldiği yöne dönerek genç kadına baktı.Mevsim epey dağılmış ve üzgün görünüyordu.Hemen gülümseyip konuştu.

”Hiç dert değil inan.Bazen hepimizin böyle anları olur.Üstelik burası senin kafen ve saat de ilerledi.Yani,çekinmen için bir sebep yok.Hem unutma,sana yardım etmeyi isteyen bendim.Böyle bir şey olacağını ikimiz de bilemezdik.”

Adam sözlerinde haklı olsa da,Mevsim henüz çok yeni tanıdığı birinin yanında böyle büyük bir tartışma yaptığı için kendini huzursuz hissediyordu biraz.Bu nedenle

“Olabilir.Yine de daha sakin kalmaya çalışabilirdim,beceremedim.Anlayışın için çok teşekkürler.”

dediğinde,ses tonu üzgündü.Aynı anda Rengim

“Öyle bir adama senin gibi bir kızın 4 yıl tahammül edebilmesi tam bir mucize.Aslında az bile söyledin.”

diye düşünüyordu.Sonunda kendini tutamadı,aklından geçeni dile döktü.

”Senin yerinde başka bir kadın olsa,tartışma çok daha sert geçerdi emin ol.İyi bile dayandın,adam çok şanslıymış.”

”Niyetin beni teselli etmek mi,yoksa gerçekten böyle mi düşünüyorsun?”

derken şaşkındı Mevsim.Genç adam bir cevap veremeden ekledi.

”Ailesini tartışmamıza dahil etmem hataydı.Sonuçta onlar ilişkimizle doğrudan ilgili değiller.”

Rengim bu sözlerden genç kadının ince düşünceli biri olduğunu anlamıştı.Demek birbirlerine benziyorlardı.Söyleyeceklerini zihninde toparlayıp söze başladı.

”Tabi ki böyle düşünüyorum.Düşünmesem zaten söylemezdim.Neyse,henüz beni hiç tanımadığın için şaşırman normal.Zamanla bana alışırsın.Aile konusuna gelirsek,sen onları küçük gördüğün için öyle demedin.Sadece bir ilişkide ne istemediğini bir örnekle anlatmak istedin.Ve çevrendeki en yakın örnekler de onlardı.Haklı mıyım?”

Bir insanı 4 yıldır birlikte olduğu, bu süre içerisinde iyi ya da kötü pek çok anı biriktirdiği sevgilisi anlamıyorken,yeni tanıştığı birinin bu kadar iyi anlaması çok tuhaftı?Çok geçmeden

”Sen de duydun,biz onunla tam 4 yıldır birlikteyiz.Ama o,demek istediğim şeyi ısrarla anlamadı.Oysa sen,henüz yeni tanıştığımız halde,beni çok iyi anladın.Bu nasıl olabilir?”

diyerek aklındakileri söze döktü Mevsim.Cevabı kesinlikle çok merak ediyordu.

Rengim,kızın bakışlarından merakını okumuştu.Bu nedenle biraz düşündükten sonra şöyle dedi.

”Bazen insanların birbirini anlamaları için,çok uzun zamana ihtiyaçları olmaz.Çünkü,yaşadıkları benzer olaylar,farkında olmadan onları birbirine yakınlaştırır.”

”Bana hak verdiğine göre,sen de işine çok bağlı birisin.Yanılıyor muyum?”

”Hayır hiç yanılmıyorsun.Ben de işimi çok seviyorum.Bu nedenle kaç kez terk edildiğimi de inan hatırlamıyorum.”

derken,genç adamın gözlerinde muzip pırıltılar oynaşmaya başlamıştı.Bu görüntü karşısında Mevsim,hâlâ çok öfkeli olmasına rağmen, kıkırdamaktan alamadı kendini.Ardından onu şöyle bir süzdü.Sarı saçları,masmavi gözleri,sakal ve bıyıktan arındırılmış yüzüyle çok yakışıklı bir adam duruyordu karşısında.Böyle birinin sıkça terk edildiğini duymak,garipti.

Genç kadından bir cevap gelmeyince Rengim devam etmişti.

”Neden bana öyle baktığını öğrenebilir miyim?”

”Hiç,senin gibi yakışıklı bir adamın sıkça terk edildiğini duymak bana biraz tuhaf geldi sadece.”

”İltifatın için teşekkür ederim.Ama bazen yakışıklı olmak,bir ilişkiyi sürdürmeye yetmiyor Mevsim.”

Ancak bu sözleri duyduğunda,genç kadın söylediklerinin farkına vardı.Normalde yeni tanıştığı birine böyle cümleler kurmazdı aslında.Ama Berk’e olan öfkesi mantıklı düşünmesini engellemiş,aklından geçeni öylece dile dökmesine neden olmuştu.

”Haklısın,güzel ya da yakışıklı olmak sadece ilişkinin başında işe yarıyor.Ama zamanla bunun hiç önemi kalmıyor.”

diyerek gülümsedi.

”Aynen.İlişki ilerledikçe insan,yanındakinin onu anlamasını,ona destek olmasını bekliyor.Aradığını bulamayınca da uzaklaşıyor.”

”Doğru.Ama günümüz ilişkilerinde bu dediklerini bulmak öyle zor ki.”

”Maalesef.Sen kafeni çok seviyor,burada yaptığın yiyeceklerle insanları mutlu etmekten çok keyif alıyorsun değil mi?”

”Evet.Ben 4 yıl boyunca Gastronomi ve Mutfak Sanatları bölümünde okudum.En büyük hayalim de kendime bir kafe açarak insanları burada hazırladığım birbirinden lezzetli yiyeceklerle mutlu etmekti.”

”Senin adına çok sevindim Mevsim.Her insan hayalini gerçekleştiremiyor.Ama sen,bir şekilde bunu başarmışsın.Asla pes etme ve devam et.Berk gibileri de kafana takma olur mu?Bence senin gibi bir kadını kaybettiği için asıl üzülmesi gereken o.”

Genç adamın söyledikleri,Mevsim’e kendini çok iyi hissettirmişti.Özellikle de Berk’in

“Senin istediğin gibi bir erkek yok bu dünyada!Bu nedenle hep yalnız bir kadın olarak kalacaksın.”

deyip kapıyı çarparak çıkmasından sonra.

”Teşekkür ederim.Seninle konuşmak bana çok iyi geldi.Fakat artık çıksak iyi olur.Yarın erkenden burada olmam gerek.”

diye gülümsedi.Genç adam hemen

“Kusura bakma lütfen,konuşma uzayınca zamanın ilerlediğini fark etmedim.Daha sonra devam edebiliriz.Haklısın,dinlenmen lazım.”

demiş,ardından çıkışa doğru ilerlemişti.

Mevsim,adam kapıdan çıkarak gözden kaybolduğunda,hâlâ biraz şaşkındı.Daha önce çok az tanıdığı biriyle,böyle derin bir konuda hiç sohbet etmemişti çünkü.Fakat nedense bu adamda farklı bir şeyler olduğunu hissediyordu.

“Neyse,şimdi çok düşünme onu kızım.Bir an önce eve gidip dinlen.Yarın güzel bir gün olacak.”

diye fısıldadı,trençkotunu üzerine giydi,kırmızı sırt çantasını omzuna astı ve alarmı çalıştırdı.1-2 dakika içinde kapıyı kilitleyip kepenkleri indirmiş,eve doğru yürüyordu.Aklında ne kadar düşünmek istemese de Rengim vardı.

Yarım saat kadar sonra genç adam oteline gelmişti.Odasına çıktı,banyoda dişlerini fırçaladı ve üstüne rahat bir şeyler giyerek yatağına uzandı.Zihni şu kafedeki kızla yaptığı sohbetle meşguldü,Artık ona “gece saçlı güzel “demesine gerek kalmamıştı.Çünkü kızın zaten kendisine çok yakışan,harika bir adı vardı;Mevsim.Ayrıca,ne istediğini bilen,ayakları yere sağlam basan bir kadın olduğu da şu “aptal adam”a söylediklerinden çok net anlaşılıyordu.

“Belki de o adamın yaptığı aptallık,benim en büyük şansım olur.”

diye düşünüp kendini uykunun huzurlu kollarına bıraktı…

Taptaze bir bölümle herkese merhaba arkadaşlar 😀😀😀Umarım keyifle okuduğunuz bir bölüm olmuştur 🙏🙏🙏Bol bol yorum yapmayı ve yıldıza tıklamayı unutmayın lütfen olur mu🙈🙈🙈Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️öpücükler 😘😘😘Son olarak birkaç saat önceki yanlış bölüm bildirimi için de hepinizden özür dilerim 🙈🙈🙈