20.BÖLÜM

Tuna,10-15 dakikalık kısa bir hazırlık sonrası üzerinde beyaz,kısa kollu bisiklet yaka tişört ve gri eşofman altıyla mutfağa gelmişti.Funda,tabağına yemek almakla meşgul olduğu halde,adım seslerini duyunca gülümseyerek konuştu.

”Hoşgeldin aşkım!”

”Hoşbuldum güzelim,günün nasıldı?”

”Her zamanki gibi yoğundu.Çekimlerde sorun çıkmadığı için keyfim yerinde ama.”

”Sevindim canım.Ya şu kafeyle ilgili gelişmeler neler?”

derken,sesi kulağa çok neşeli ve muzip geliyordu genç adamın.

”Sabah sete gider gitmez,genç oyuncu arkadaşlara durumu kısaca anlattım.Onlar da arama motorunda küçük bir araştırma yaptıktan sonra ortamı beğendiklerini,öğle arasında gideceklerini söylediler.”

”Anladım.Peki,gittiler mi?”

”Evet,gittiler aşkım.Döndüklerinde de hem yiyecekleri,hem de mekânı çok sevdiklerini,bundan sonra her fırsatta uğrayacaklarını,hatta kendi arkadaşlarına da önereceklerini söylediler.”

”Desene her zamanki gibi görevi başarıyla tamamlamışsın bebeğim.Zaten hiç şüphem yoktu.”

”Öyle oldu galiba!”

diyerek neşeyle kıkırdamış,ardından yemeğine dönmüştü Funda.Böylece genç adam da yemeğine odaklandı.Aradan 10 dakika geçtiğinde,yemek bitmişti.Sessizliğini ilk bozan Tuna oldu.

”Rengim’in olanlardan haberi var mı?”

”Evet,var Tuna.Eve gelirken arabadan aradım onu.Yoksa çok kafaya takar,biliyorsun.Zaten oradaymış,Mevsim’e kimliğini açıklayacakmış.”

”Aramakla çok iyi yapmışsın.Onun dürüst olmaya karar vermesi de çok doğru bir şey.”

”Haklısın canım.Dürüstlük çok önemli.Hele de yakın arkadaşlık ilişkilerinde.”

dedi,yerinden kalktı ve masadaki tabakları toplamaya başladı Funda.Az sonra genç adam da geri kalanları toplayarak ona yardım ediyordu.Bu sayede mutfaktaki işleri çabucak bitmişti.Salona geçip televizyonun karşısındaki koltuğa yan yana oturduklarında Tuna dayanamadı,sevgili karısının şakağına minicik bir öpücük kondurdu.Ardından kumandanın düğmesine basarak ekranı belgesel görüntülerinin kaplamasına izin verdi.Funda başını genç adamın göğsüne yaslamış

“Umarım Rengim’de aşk konusunda bizim kadar şanslı olur aşkım!”

diye gülümsemişti.Tuna

“Umarım bitanem!”

dedi,sonra da genç kadının saçlarını usul usul okşayıp onu biraz daha kendine çekti.Böyle anların Tuna için anlamı katıksız huzurdu.Funda mayışmıştı.Muzip muzip

“Umut hep var aşkım!

demekle yetindi,ardından bakışlarını ekrana çevirip belgeseli izlemeye koyuldu.

Rengim,birkaç dakika daha genç kadının bir şey söylemesini beklemiş,ondan ses gelmeyince de merakla sormuştu.

”Bir şey demeyecek misin?”

Mevsim’in biraz düşündükten sonra verdiği cevap şöyleydi.

”Madem bana karşı dürüst olmayı tercih ettin,ben de sana dürüst olmalıyım.Aslında senin ünlü bir piyanist olduğuna dair bir tahminim vardı.”

Mevsim’in neden şaşırmadığını şimdi anlamıştı genç adam.Ama nereden tahmin ettiğini bilmiyordu.Çok geçmeden aklından geçeni söze döktü.

”Nasıl tahmin ettin?”

”Dün sabah mutfakta hazırlık yaparken,yardımcım Yaprak okulunda düzenlenen “Kariyer Günleri” etkinliğine katılan ünlü bir piyanistten bahsediyordu.Görsen öyle heyecanlıydı ki,dayanamadım,adamı tarif etmesini istedim ondan.Anlattığı adam bana seni hatırlatınca da şüphelendim.”

dediğinde,sesinin çok sakin olması,yüzünün gülmesi iyiye işaretti.Üstelik onunla konuşmakta geç de kalmamıştı.Rahat bir nefes alıp gülümseyerek konuştu.

”Çok geç kalmamışım o zaman.”

Mevsim,muzipçe göz kırparak sormadan edememişti.

”Niçin çok geç kalmamışsın?”

”Sana gerçekte kim olduğumu söylemek için.Bu arada neden bana şüphelerinden hiç söz etmediğini de merak ediyorum.”

”Nasıl söz edebilirdim ki?Bu yalnızca seni ilgilendiren bir şey sonuçta.Anlatman için seni zorlamam doğru olmazdı.”

diye söze başladı,biraz soluklandıktan sonra devam etti genç kadın.

”Neden bana anlatmaya karar verdin?”

”Buraya geldiğim ilk gün,ortam çok hoşuma gitmişti.Senin bana karşı davranışların da beni tanımadığını gayet açık belli ediyordu.Bu hoşuma gitti,uzun bir zaman sonra kendim gibi davranabilecektim.”

Burada genç adam duraksayınca,sözü Mevsim almıştı.

”Senin ünlü olduğunu öğrendiklerinde ya da seni tanıdıklarında insanların verdiği tepkilerden sıkılmış olmalısın.”

”Çok doğru.Ama sen öyle biri değilsin,belli.Az önce de söydiğim gibi benden uzaklaşmandan korktum.Birbirimizi daha yakından tanıdığımızda söyleyecektim.Tabii senin şu aptal adamla yaptığın tartışmaya kulak misafiri olmam fikrimi değiştirdi.”

”Anlamadım,neden?”

”O tartışma sayesinde senin çok güçlü,ayakları yere sağlam basan ve ne istediğini bilen bir kadın olduğunu öğrendim çünkü.Böyle biri kendisine yalan söylenmesine tahammül edemezdi.”

Genç kadın,Rengim’in konuşmasını şaşkınlıkla dinliyordu.Bu kadar kısa sürede,onu bu derece iyi tanımış olması gerçekten inanılmazdı.

”Sen psikoloji değil de müzik okuduğuna emin misin?”

Soru,Rengim’i kahkahalarla güldürmüştü.Biraz sakinleşince soruya soruyla karşılık verdi.

”Şimdi neden böyle bir şey sordun ki?”

”İnsanların karakterleri hakkında çok doğru tahmin ve tespitlerin var da ondan.Tıpkı bir psikolog gibi.”

diye kıkırdamıştı Mevsim.Genç adam kaldığı yerden,endişeli bir tonda konuşmasına devam etti.

”Anladım.Ya ünlü olduğumu öğrenmiş olman senin için bir şeyleri değiştirir mi?”

Bu kadar çekindiğine göre Rengim gerçekten onun dostluğuna çok değer veriyordu.Üstelik tahmininden çok daha yalnız biri vardı karşısında.Durum Mevsim’i üzmüştü.Neşeyle konuştu.

”E biz konuşurken kahveler buz gibi olmuş.En iyisi etrafı toplayıp çıkmamız olacak.Neyse,sen kahveyle çay makinelerini temizlersin,ben de geri kalanları hallederim.1 saate kalmaz burası mis gibi olur.”

Duydukları Rengim’in tüm endişelerini silmeye yetmişti.

”Anlaştık!”

diyerek muzipçe göz kırpıp yerinden kalktı ve kahve makinesine doğru ilerledi.Birkaç dakika sonra ikili genç kadının belirlediği iş bölümüne göre mutfağı toparlıyor,etrafa huzurlu bir sessizlik hükmediyordu…

Zencefil Cafe hızla 1K okunmaya ilerleyince ilham perilerim devreye girdi 😀😀😀Ben de taslaktaki bölümü düzenleyip paylaştım 🤭🤭🙏Umarım keyifle okuduğunuz bir bölüm olmuştur 🙏🙏🙏Bol bol yorum yaparak yıldıza tıklarsanız da çok sevinirim 🙈🙈🙈Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️Öpücükler 😘😘😘