Bir emanet sözü, bir baba vasiyeti, edinilen intikam yeminleri ve susulan bir aşk… “Ona emanet edilen bir kalp… Sevmemeye yemin etmiş bir adam… Bu hikâyede en büyük günah, aşkı hissetmek.” *** ALINTI; "Hatırlamak için hiçbir manası olmayan anılara o tozlu raflarda bile yer verme Efsun. Bizim küçükken yaşadığımız anılar hatırlanmak için çokta önemli değil" Ali başını indirip Efsun`a döndüğünde onunla karşı karşıya gelmek çıkmaz sokağın tel örgüler ile kapalı olan kapısının önünde kalakalmak gibi bir şeydi. Ne üstünden atlamaya cesareti oluyordu ne de arkasına dönüp o yolu geri yürümeye mecali kalmıştı. "Neden bana bu kadar soğuk davranıyorsun Ali?" Efsun balkondan çıkmaya hazırlanan Ali`ye dayanamayıp sormuştu. İçinde bir yerlerde kafasını yoran bu düşüncelere yenik düşmek artık ağır geliyordu. "Soğuk davrandığım falan yok her zaman ki halim" Ali omzunun üstünden Efsun`a açıklayamadığı tonlarda baktı. "Babamın benim için yazdığı o defterdekileri okuduğumuz günden beri benimle konuşmuyorsun bile Ali?" Efsun Ali`nin yüzünün her bir zerresini incelerken onun mimiklerinden ne düşündüğünü çözmek istiyordu. "Ben hep böyleydim Efsun. Herkese olduğu gibi sana karşıda mesafemi korumuşumdur. Sen bir yakınlık hissettiysen bunun önüne geçmeni isterim" dedi Ali Efsun`un kirpiğine düşen kar tanesinde takılı kalarak.

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Sümeyye Beyza yetimhanede büyümüş sevgi görmemiş bir kızdır. Birgün gerçek ailesi onu bulur. Bakalım şimdi neler olacak

Bu gerçekten farklı sıradan değil be.. Bu kız kimsesiz annesi babası askerdi öldü abisi onu terk etti ama gizliden takip etti bu kız bu kız isminin anlamı olan ışık saçan parlayan kız karanlığın ta kendisi oldu.. Bu kız Ezgi Karasoy...

Aşk herşeyi göze almakmıdır göze aldıklarından korkmakmıdır

İki yaralı kalp,iki yaralı hayat,sevgisiz büyümüş Fakat tüm zorluklara rağmen hayallerini gerçekleştirmiş iki çocuk...Ceylan ve Mehmet Ali ailelerine rağmen hayatta bir yerlere geldiler,bakalım bu iki yaralı kalp birbirlerine iyi gelebilecek mi?

Aşk mı? Yoksa esaret mi? Hayatın en çetin sınavı burada başlıyor. Senin hikayen sona mı yoksa yeni bir başlangıca mı yazıldı? Aşk mı? Yoksa esaret mi? Hayatın en çetin sınavı burada başlıyor. Senin hikayen sona mı yoksa yeni bir başlangıca mı yazıldı? @inislerimcikislarım: senin bir sona layık mı hikayen Lâl? @inislerimcikislarım: seni sana mahkum etmek en büyük işkence, @inislerimcikislarım: sana daha kötü bir haberim var. Seni sana mahkum etmeyeceğim. Seni bana aşık bir sen`e mahkum edeceğim @inislerimcikislarim: belki o zaman anlarsın, sevgi ne demek.

Baran horozan kimsesizdi hayatta kalan tek değerlisini acımasızca koparmışlardı ondan o günden sonra eskisi gibi olmadı hiçbir şey intikam istiyordu adam. Eflal karca masumdu en az onun kadar ama baran görmüyordu onun masum olduğunu kurban olarak seçmişti eflal`i...

``Ateşine ağlamış dumandım; bilmedin lakin bende yandım...`` ••• Yaralar, yarınları karalar ve örter nabzın üzerini pasla. Kavak kavruğu... Pamuk şeker... Ve Mavi bir deniz... Yosun tutmuş bir yaş pastasının üzerinden sıyrılır birer birer yabancı gözler. Düşer, düşlerimin etlerinden sıyrılan kandan kayıp yaşam. Ve dikilen her bir mum kadar çoğalır her yaşımda ölüm. Ben kimim? Öncesinde kimdim? Sonrasında kim olacağım? ••• Kumsal, 14 yaşında İzmir`in soğuk sularını hoyratça attığı kimsesiz bir sahil kenarında, kumların üzerinde deniz polisleri tarafından bulundu. Aralık`ın soğuk rüzgarları onu soğuk bir kundağa sarmış ölümün kıyısına iterken bir genç kıza gecikmişliğine hırçın bir fırtınayla karşılık veriyordu İzmir. Kumsal. İsmini ve yeni hayatını o saatlerde ona sundu hayat ve Kumsal çaresizce kabul etti. Kim olduğunu, nasıl olduğunu bulmaya verdiği savaşı 3 yıl sonra kaybetti. Yeni adımlar attı ve Kumsal adıyla bir hayat kurdu. Onun geçmişi yoktu. 14`ünde ölmüş ve 14`ünde tekrar doğmuştu. Lakin hayat peşini bırakmadı. Kumsal yeni adıyla kurduğu hayatın içindeki enkazları farketmeye başladı. Çözülmeyi bekleyen yalanlar vardı. Bir cinayet. Bir cinayet onu geçmişine 14 yaşında tekrar çekti. 22 yaşı, 14`ünde kaybettiği herşeyi tekrar buldu. Lakin Kumsal`ı arkasında bırakabilecek miydi? Gerçek kimliğini öldürüp, Kumsal`ı var eden sebepleri bulabilecek miydi? Kendini hatırlayabilecek miydi? Peki ya sevdikleri?

"Bizim evlenmenin tek nedeni kan davasının bitmesidir. Madem benle evlendin... O zaman oğluma anne olacaksın!" Dedi, Ardından konakta ki herkesi şaşkına çeviren cümleler çıktı dudaklarını arasından, "ve benimde sevdiğim kadın." Cümleler dudaklarını arasından çıktıktan sonra kimseye bakmadan dudaklarında oluşan güzel gülüşü ile konağı terk etti. Ben ise arkasında öylece kaldım. O zaman anladım, kimsesiz bir çocuğa anne, sevmeyi bilmeyen birinin sevgiyi öğretecektim. Ve bende onu sevecektim. ____________________ Leyla kondurmaz. Kimsesiz büyüyen anne sevgiye muhtaç olan bir kızdı. Yılardır acı çekerek büyümüş ve bu acılar sayesinde güçlenmişti. Güney Kandemir ise Leyla gibi kimsesiz büyüyen ve anne sevgisine muhtaç bir çocuktu. Kondurmaz ailesi ve Kandemir ailesi 20 yıldır bitmeyen kan davası yüzünden bir çok ailenin canı yanmış bir çok çocuk babasız büyümüştü. kondurmaz ailesi bu davanın bitmesi için kızları Leyla`yı berdel olarak Mardin`in hükümdarı diyerek bilinen Devran ile evlendirmeleri gerekiyor. Ve bu evlilikte oğlu Güneye anne olarak gelecek ama bunca zaman aşık olmayı bile bilmeyen Devran nın kalbini fethede bilecekmi? ________________ _____________

Bir kadın Kaç yıl sevebilirdi bir adamı Sessizce, habersizce, farkedilmeden...

İnsanı en çok yoran şeyde bilinmezliktir. Eliz bir anda kendini tanımadığı orman gözlü bir adamın yanında annesinin intikamını almaya çalışırken bulur . Annesinin sakladığı şeyleri bulmaya çalışan Eliz`in aynı zamanda aşık olması hayatını nasıl etkileyecek bakalım.

Bir mahalle düşünün... Birbirlerine sıkıca bağlı... Birbirlerine sahip çıkan... Pekiye aralarına sonradan biri katılırsa? Hadi gelin birlikte okuyalım.

Üzerimde beyaz bir gelinlik vardı aylar öncesinde. Karşımdaysa seviyorum dediğim adam. Ellerimin arasında onunla barabee topladığımız çiçekleri tutuyordum. Üzerinde benim seçtiğim damatlık vardı. Hayallerimi süsleyen adam gerçeğin en acı haliyle karşımda duruyordu. O gün bizim düğün, benimse ölüm günümdü. Yanında bir kadın vardı onun. Bu ben değildim. Kadın ona dokunuyor, ona gülümsüyordu. O gün bizim düğün günümüzdü. Yanında bir kadın vardı. Gözlerimin içine bakıp bu kadın benim karım diyordu... O gün sıcak tüm Mardin`i kavuruyordu. Bugünse Mardin onun ayıbını örtmek ister gibi beyaza bulanmıştı. Üzerimde siyah bir gelinlik vardı. Onun üzerindeyse karısının seçtiği damatlık. Karşımda duruyordu. Bugün bizim düğün günümüzdü. Bizim düğün günümüz, onlarınsa ölüm günüydü. Karşımda duruyor, gözlerimin içine bakıyordu.... Bugün benim günümdü...

Haftaya perşembe ilk bölümü ile burada.

Sonu gözükmeyen karanlık bu sokakta nereye gittiğimi bilmeden yürüyordum. Saat kaçtı , ev ne tarafta kalıyordu bilmiyorum ama bildiğim bir şey vardı . O da artık bir evim olmadığı ve koskoca karanlığın ortasında yapayalnız oluşumdu ... Ben Efsun , Efsun ÖZER! Bu ilk kimsesizliğim değil ama hiç biri bu kadar acıtmamıştı .

Evlat acısı ne kadar yakar bir anne ve babayı? Evin her yerinde onun hatırası varken ne kadar dayanılır bu acıya? Severek evlenip aile kurmuştu genç kadın. Ama kocasının düşmanları tarafından bebekleri kaçırılmış ve kucakları boş kalmıştır. "İçeriğinde kesinlikle cinsellik yoktur! "

Sen hiç gördün mü 3 gözlü bir adam Sen hiç gördün mü Yaşarken ölü bir çocuk

Küçük yalanlar söyleyen herkesin taşımakta zorlandığı büyük sırları vardır.

Gözlerimin daldığı noktada silik bir silüet bir belirip bir kayboluyordu. Ruhumdaki acının yanında bedenimde hissettiğim acı hiçbir şeydi. Şımartılmış yalanların yerini göz yaşıyla kabullenme alıyordu. Zaman geçmiyor , hisler değişmiyor , acılar hafiflemiyordu. Bana bakan hareleri , saf nefretle kavruluyordu. Benim tek yaptığım yalvararak ağlamaktı . Hayatta hep bundan kaybetmiştim. Arkamda , bana destek olan bir kimsenin yokluğundan , kimsesizliğimden .... ! Dikkat, Bu kitapta hiçbir kötü harekete özendirme yoktur.!

Hayatınızın bittiğini düşündüğünüz anda geçmişinizin bir bir karşınıza geldiği bir evredeyken mutlu olmayı hayal ettiniz mi? Cevap veremediğiniz sorularla karşılaşıp mecbur kaldınız mı? Ben o askerle iş birliği yapmak zorunda kaldım mutlu olucağımı bilmeden.