Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

--- “Bazı yaralar büyüdükçe değil, hatırlandıkça sızlar…” Alin Neva Yıldırım, kendisini aldatan nişanlısını terk ettiğinde, yalnızca kalbi değil; ailesinin güveni, toplumun bakışı ve kendi hayalleri de paramparça olur. “Evde kalmış kız” yaftasından korkan ailesi, onun kaderini bir anda belirler: Memleketteki çocukluk arkadaşına, Barut Pars Koz’a nikâhlanacaktır. Ama bu evlilikte Alin için tek bir gerçek vardır: Barut, geçmişin tozlu hatıralarındaki masum dost, şimdi ise tanımadığı bir yabancı… Ancak Barut için bu evlilik bir kader değil; yıllardır içinden çıkamadığı bir dua, yarım kalmış bir hayalin cevabıdır. Çünkü Barut, Alin’e daha çocukken âşık olmuş ve o günden sonra hiçbir kadına adını bile yakıştıramamıştır. Şimdi ise bir geçmişin gölgesinde, birbirine yabancı ama bir o kadar da bağlı iki kalp… Zorluklarla başlanan bir hikâye, zamanla aşkla yazılabilir mi? "Bir adım, bir bakış, bir fısıltı… Belki de aşkın yeniden yazıldığı yerdir burası."

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Geçmişin hataları yürekte yangın iken, Biri pişmanlıkla, Diğeri ise acıyla yoluna devam etti. Calton beklediklerinin yükünü de sırtlanırken her yerde eşini aradı. Enna ise kayıp bir ruh iken yeniden canlanmayı başardı.

Aynı mahallede iki genç birbirine aşık mı olur düşman mı?

Bir Bedel Meselesi Yeni bölümlerle devam ediyorrrr

Çiçek açmasını beklerken, güneşe döndüm yüzümü. Bekledim. Sessizce… Sabırla… Ne bir tomurcuk çatladı içimde, ne de güneş ısıttı bu bekleyişi. Şimdi karanlık bulutlar dolaşıyor üstümde. Yağmur yağıyor; gecikmiş, ağır, usandıran bir yağmur. Yine de bekliyorum. Yağmur diner belki diye. Çünkü insan, en çok da artık inanmadığı bir güneşi beklerken yoruluyor. (Karakter yoktur, sadece hisler ile yazılan bir kitap olacak) Bilginize. Şimdiden iyi okumalar. Sevgilerimle...

Kasabada yaşanan cinayetler ardı kesilmez bir hale geldi ,polislerin bile zorlandığı bir dava ,ölen insanlar, profesyonel bir seri katil .... Cinayet çözülemeyince Chicago`nun en iyi polisi olaya el atar ve kasabaya gelir . Ares bu sırada Hazel ile tanışır ve aralarında karşı konulamaz bir çekim başlar. Cinayet sonuçlandırılmaya çalışılırken yaşanan olayları okuyacaksınız. Katil kim ? O ikisinin arasında neler olacak ? Mutlu olabilecekler mi ??? Tıp okuyan bir kız ve bir polis hikayesi. Gerilim-romantik hikayesi . "Hala huzurlu muydu geceler."

Gökyüzünü tanıyamamış masum bir kız düşünün. Bir üsteğmenin onu bulduğunu düşünün. Öyle ya sırlarla dolu romantizm, mizah, dram ve mutluluk. Hepsi bir arada. Gelecek bölümlerden alıntı. `o güçlü değildi. Sadece kendini korumak için dövüşen masum bir kızdı.` DİKKAT! COK AZ DA OLSA KÜFÜR VE ARGO İCERİR! RAHATSIZ OLANLAR OKUMASIN

Yıllar önce tanımak istediğim halde tanıyamadan sessizleşmişti. Aynı apartmanın farklı katlarında oturuyorduk. Gülüşü çok güzel gelmişti. Balkonda oturup ağladığım bir gecede nasıl hayran kalmıştım ki ben...

"Mutfak, kuralların dışına çıkabildiğimiz tek oyun alanı! `Tuzunu ben ayarladım` diyenlerin, mutfakta deney yapmaktan korkmayanların ve yemek yapmayı bir terapi olarak görenlerin rehberi... Hazırsanız önlükleri bağlayalım; biraz un, biraz kahkaha ve bolca lezzet bizi bekliyor!"

"Güneş yıldızlar görünsün diye batar. Karanlık ışığın olsun yolun hep aydınlık olsun yıldız çiçeği." ❄️KİTABIMIN TELİF HAKKI BELGESİ VARDIR❄️ Eliz Erber,bir psikiyatristir. Çalıştığı hastane babasının ortak olduğu hastanedir. Eliz bu hastanede çalıştığı süreçte çiçekler ve notlar almaya başlar. Yavaş yavaş herşey günyüzüne çıkarken bütün sırlar kendini açığa çıkarır. Bu sırada elizin her daim yanında duran abisinin dostuna aşık olmaya başla ama hayat sürekli akıyordu ve onun başına belalar açıp duruyordu. "Sen eliz erber, bana Manolya çiçeği yetiştiren özel bir kişi gibi hissettiriyorsun ve ben bundan hiç rahatsız olmuyorum.” dedi. ( DUHAN VE ELİZ). "Hayat çok zor." Dedi ve sakince nefes alıp vermeye devam etti. Yanına bir iki adım attı ve gözlerinin en derinine bakmak için yüzüne doğru eğildi. "Sen daha zorsun." Dedi ve kapıyı çarpıp odadan çıktı. (ATAKAN VE ÖZÜM)

`Tohum sabırla beklerse kayaları aşıp filizlenir. İnsan tevekkül ederse en olmazlar oluverir.` Bir mahalle hikayesi.

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

Elay 3 yaşından beri şiddet görmüş bi kız 17 yaşında eğlenceli deli dolu bi kızın hikayesi

“Bazı yollar unutulmaz bazı sokaklar sadece ayak izini değil, kalbini de alır yanında…” Zaman geçti. Sözler suskunlaştı. Ama içimde bir sokak hep yürümeye devam etti. Adını fısıldadığım o eski yol, her gecede bana geri döndü. Rüyalarımda, uyanamadığım sabahlarda, içime çöken sessizliklerde… Bu kitap, eksik kalanların, söylenemeyenlerin ve hiçbir zaman tamamen silinmeyen izlerin hikâyesi. Bir sokağa adanmış bir kalbin, geçmişe yazılmış bir mektubun ama en çok da kendine dönüşün hikâyesi… Bu bir kavuşma değil belki Ama bir buluşma… Kaybettiklerimle, vazgeçtiklerimle, affedemediklerimle. Ve elbette, adını kalbimde taşıdığım o yolla. Çünkü bazı insanlar unutulmaz ve bazı sokaklar, sonsuzlukta bile beklemeye devam eder. ADINI FISILDAYAN SOKAĞIM KİTABIMIN ÜÇÜNCÜSÜDÜR :)

Onlar ansızın karşılaşan iki kişi; iki farklı hayat, sevgi, umut ve mücadeleleri ile yaşam savaşı veren aynı yolda yürümeye başlayan 1 kalbin iki yarısı. Şimal &Korhan Askeri kurgudur &Sanat da içerir 💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕

Hiç tanımadığınız bir insanla fake hesaptan konuşursanız en fazla ne olabilir ki?

Ey sevgili dağları, denizleri aştın da bir yüreğinde ki sevgiyi atamadın! Ne büyük sevgi... Görmeden sevmek. Bilmeden aşık olmak. Hiç sahip olmadan sahiplenmek, ne olursa olsun vazgeçmeden sahiplenilmek. Sevginin karşılığı olsa...  Olsa da seni en mutlu insan yapsa, Yüreğinde ki hüzün bitse, çocuklar gibi şen şakrak, dünya yansa umrunda olmasa keşke. Yüreğinin atışına karşılık verse o da seninle birlikte tek yürek olsa."  Keşke... dedi adam ve sustu. Derin bir iç çekişten sonra iki el silah sesi geldi. Sessizliğin içinde derin bir çığlık yankılandı karşıki dağ evlerinden. O günden sonra artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktı. Artık herkes biliyordu huzur yine bozulacak ve yeniden kayıplar verilecekti. Gelen gideni aratır mı? yoksa bu topraklar bize huzur verir mi? Sahi toprak mı bizi bir birimize bağlayan? Yoksa biz miyiz toprağı bu kadar kutsal sayan

Siz: AŞKIM ÇOK PARDON Siz: BEN DÜŞTÜM BALKONDAN Siz: ÇOK İYİ POPON Çeyrek Patron: Demek ünümü biliyorsunuz. Siz: WTF? Bir insanın poposunun nasıl bir ünü olabilirdi ki? Gerçi bu Uraz Yılmazer ise çok normaldi. Moda tasarım şirketinin gözde patronu Uraz Yılmazer’e herkes hayran. (Ben değilim.) O benim patronun ve ben onun kişisel asistanıyım. Soğuk, ulaşılmaz, kusursuz görünen o adamı kimsenin çözemediği kadar iyi çözdüm. Sonuç: Fazla gıcık. Bir gün ona bir mesaj attım. Sadece küçük bir eğlence olacaktı... Ama hesaba katmadığım bir şey vardı: Bu küçük eğlencenin sonunda kalbimi de kaybedebilirdim.

Gerçek ailem kurgularını hep iyi kızdan okuduk değil mi? Gel bu sefer kötü sandığımız o kızdan okuyalım, Simay Naz kötü sandığımız o kızlardan birisi.

İsmi saklı olan söylendiği vakit ya ölüm ya da ölüm olacaktı....

Lisede değişti hayatım en güzel yıllarım lisede başladı 4 arkadaşım sayesinde İyi ki siz ... Aslında daha sonradan fark ettim ki benim hayatıma en büyük katkısı olan başka birisiymiş....

Yuva... Elif için yuva dört duvarın birleşimi değildi.... Onun için yuva mutluluktu... Onun için mutlu olduğun yerdi yuva.... Ama o hiç mutlu bir yuvaya sahip olmamıştı ki.... Fakat bilinmeyen bir şey vardı...... Kader ona mutlu bir yuva vericekti....

Bazı anlar geçip gider,bazıları ise fark etmeden içimizde birikir ve bizi biz yapar.