Moda tasarımı okuyan Tuğçe Dizar, hastalanan babasına bakmak için yarı zamanlı işlerde çalışmak ister. En son girdiği işten kovulan tuğçe, yeni bir iş arayışına çıkar. İş ilanlarına bakarken, açılacak olan yeni bir cafeye başvurur. " Önce ki işinizden neden kovuldunuz Tuğçe hanım? " Karşımda ki adam merakla sorusunun cevabını bekliyordu. " Çalıştığım yerde ki adam sarkıntılık yapınca kafasında şişe kırdım. " Dedim bacak bacak üstüne atıp, saçımı savurarak. " Adam iyi mi? " Dedi diğer adam. " Şikayet ettim, haksız çıkarmaya çalıştı ama kameralar olduğu için başaramadı. Adamın durumu ise... Dikiş atıldı kafasına. " Evet, adamda bir iz bırakmıştım. Karşımda ki iki adam da birbirine baktı. Soruları soran Kaan bey; " İşe alındınız. " Dedi ve dosyayı kapattı. Öbür adam ise, " Emin misin abicim? Bak ben kafamı seviyorum. " Güldüm. " Size zararım dokunmaz. " Göz kırptım ve ayağa kalkıp, " Teşekkürler. " Dedim. Bir Tepsi Bir Dosya hikayemize şans vermek ister misiniz?

bir bankanın sıradan bir çalışanı Leyla, bir gün değişik zarflarda onun "iyiliğini düşünen" notlar almaya başlar ve hayatı değişir. Bu işin sonu nereye varacaktır?

Günlerdir adını bile bilmeden arsızca şeyler konuştuğum kişinin, yanında çalışacağım patronum olacağını bende düşünmemiştim. Not !!! kitap yetişkinler içindir.

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

Duygular. Onları anlamak benim için her zaman kolaydı. Ama patronumun duyguları...yazılım kadar karmaşık ve çözülmesi zor. Empati eksikliği. Duygusal mesafe. Hiç bir zaman gösteremediği şeyleri benden bekleyişi. Bunların hepsi benim için yeni. Yeni ve tehlikeli. En tehlikelisi ise... patronum olan bir erkeğe aşık olmam.

Hangi devirde yaşıyoruz? Cidden vampirlere inanan var mı ya? Yok, bu tamamen saçmalık! "Yalan söylüyorsun, ben şuan rüyadayım ve birazdan uyanacağım demi?" Bana cevap bile vermiyordu! Hayır ya, bu gerçek olamaz. Patronum bir vampir olamaz! `Vampirlerin insanlara aşık olmasının yasak olduğu bir yer burası. Bu kurala kim sadık kalacaktı?`...

“Hande Yılmaz ve Boran Sayer” Bilinmezliklerin başladığı o geceden sonra bir iş görüşmesinde her şey sona erer.

Ya bir sabah bir mesaj tüm hayatınızı değiştirirse? işte o an içimi bir korku kapladı mesajda yazan cümle hiç normal bir cümle değildi yazan cümle herkesi korkutur bir şekildeydi Bilinmeyen numara: o silahlar yarın elimiz ulaşsın yoksa o çok sevdiğin aileni gözlerinin önünde öldürürüm. Herşey daha mı farklı olacak yoksa normalmi olacak?

Selis`in gittiği iş görüşmesindeki patronu kibirli biri çıkınca işler kızışır: "Merhaba?" "Tecrübe sahibi değilsin, bence beni daha fazla sinirlendirmeden çık odadan ve sınavına çalışmaya bak!" ... "Diyorum ki biraz daha kibar olsan?" "Diyorum ki biraz daha az patavatsız olsan?" ... Karşımda patronumu görmeyi beklemiyordum, yakınlaşıp fısıltıyla sordum. "Ne işin var senin burada Pis Sarı?" Daha çok yakınlaşıp aramızda sadece bir nefes mesafesi bıraktı. "Seni öpmemi istemiyorsan uzak dur." ... "Bir konuda haklı, insanları mest ediyorsun ama o zambak ve vanilyayla değil." Biri ilk kez o güzel diye dillerinden düşürümedikleri kokuma iltifat etmemeyi seçmişti. "Peki neyle?" Cidden neyle..? "Mutluluktan titreşen gözlerinle, saflığınla, inadınla, masumluğunun vurduğu yüzünle, sahtelikten yoksun gülüşünle kısacası her şeyinle insanları mest ediyorsun Vanilya." Galiba kalbim durdu çünkü sesini duyamıyordum ya da çok hızlı attığı için kulaklarım iflas etmişti.

Ofiste patronuna aşık bir elemanın hikayesidir.

Annesinin borçlarını ödemek için gizemli bir holding patronunun yanında 100 gün boyunca çalışmak zorunda kalan genç bir kadın… Ama adamın kuralları serttir, kalbi ise taştan…

Patron`un konserinde yakışıklı bulduğu çocuğun numarasını bulduran kız mı olur? Elbette ki ben yazarsam olur! Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Bazı aşklar gelincik gibidir… En güzel hâliyle açar, en ufak rüzgârda savrulur. İzem, geçmişi ardında bıraktığını sanıyordu. Ama aynı koridorda, aynı bakışta, aynı yarada yeniden karşısına çıktı. Bir zamanlar esareti olan bu yerle şimdi nasıl başa çıkabilirdi, bilmiyordu... Tüm bu karmaşanın içinde göğsünün tam ortasına oturan bir his tüm sarsıntıların en büyüğü oldu. Ve ne yaparsa yapsın bu histen ne kaçabildi ne de silebildi. En büyük zaafı oldu... 🥀🖤

"İki yeminli düşman. Tek bir çıkış yolu. Ve temellerine kan bulaşmış bir servet." Erdinç Akif Arsel... Duygularını çelik kasalara kilitlemiş, gücünü disiplininden alan, yenilmez bir iş adamı. Ahu Altuğ... Buzdan duvarlarının ardında kimsenin ulaşamadığı, kusursuz ve mağrur bir "Buz Kraliçesi". Onlar iş dünyasının iki zıt kutbu. Birbirlerinden nefret eden, rekabetle beslenen iki ezeli rakip. Ancak kırk yıl önce babalarının işlediği ve betonların altına gömdüğü karanlık bir günah, zamanaşımı olmayan bir tehdit olarak geri döndü. Mühür açıldı, geçmişin hayaletleri uyandı. Şimdi önlerinde iki seçenek var: Ya ailelerinin hapse girişini ve imparatorluklarının çöküşünü izleyecekler ya da o "kanlı sırrı" korumak için parmaklarına birer alyans takacaklar. Özgürlüklerinin bedeli, birbirlerine "Evet" demek. Nefretle başlayan bu zoraki evlilik, geçmişin gölgesiyle savaşırken tutkulu bir aşka dönüşebilir mi? Yoksa birbirlerini de o karanlık temele mi gömecekler? "Seninle evlenmektense ölmeyi tercih ederim." "Acele etme. Belki balayında birbirimizi öldürürüz."

Siz: AŞKIM ÇOK PARDON Siz: BEN DÜŞTÜM BALKONDAN Siz: ÇOK İYİ POPON Çeyrek Patron: Demek ünümü biliyorsunuz. Siz: WTF? Bir insanın poposunun nasıl bir ünü olabilirdi ki? Gerçi bu Uraz Yılmazer ise çok normaldi. Moda tasarım şirketinin gözde patronu Uraz Yılmazer’e herkes hayran. (Ben değilim.) O benim patronun ve ben onun kişisel asistanıyım. Soğuk, ulaşılmaz, kusursuz görünen o adamı kimsenin çözemediği kadar iyi çözdüm. Sonuç: Fazla gıcık. Bir gün ona bir mesaj attım. Sadece küçük bir eğlence olacaktı... Ama hesaba katmadığım bir şey vardı: Bu küçük eğlencenin sonunda kalbimi de kaybedebilirdim.

Çalıştığı şirkette yakaladığı hain sayesinde müdür ile konuşmaya başlayan Selin`in bir tatlı hikayesi.

Elisa bir reklam şirketinde patronun sekreteridir.Ancak asıl olay Esilanın gözünü zenginlik ile karartmış ve patronu ile ilişki yaşaması ile başlamıştır.Giray ve Ece ile anlaşma yapmaya gelen Asır ise Elisa`nın kafasını karıştırmış ve onu sıradanlaşmış aşk mı para mı sorusuna maruz bırakmıştır. Not:Bölümler ve hikâye kısadır. »ALINTI« "Aşk mı para mı"diye sordu hâlâ denizi seyrederken.Hiç durmadan"Senle tanışmadan önce sorsalar para derdim hemde hiç durmadan, ama sen Asır, sen benim kalbim oldun." dedim ve dudaklarımızı birleştirdim...

Bir çift lacivert gözlerinde; bir Karadeniz acısı geçti. Acısı aslında sevdiği kadının bu topraklarda ölmesiydi. "Bu topraklar sevdiğimi alırken nasıl sevebilirim burayı?" diye haykırdı,var gücüyle. Sesi tüm Karadeniz dağlarında yankı etmişti. Sanki dağlara hesap soruyor,bir cevap bekliyordu. Ama aldığı cevap,yankı eden sesiydi... "Belki de bazı şeyler geri alınmalıydı?" diye sordum,sesim onun yanında bir fısıltı gibi çıkmıştı. Bana döndü ve söylediği sözler, kalbimi uçurumdan atmış kadar olmuştu. "O zaman seni de almalıydı bu topraklar!" diye bağırdı, yüzüme. Her bir kelimesi içimdeki kalbin kan pompalamasına engel oluyordu. Dudaklarımı birbirine bastırıp onun bana karşı olan nefretine sadece gülümsedim. Tıpkı her zaman yaptığım gibi. Gülümsedim... Dilara & Arslan Başlangıç tarihi: 01/02/2024 Bitiş tarihi: 29/04/2024

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman`ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket`i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş`ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey `Şehvetten` ibarettir, Nüket ise `Aşk` istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman)

Urfa’da yaşayan Efnan’nın üvey annesi ve abisinin zorbalığına dayanamayıp İstanbul’a kaçış hikayesini anlatıyor. İlk kitabım yazım hataları olabilir şimdiden kusura bakmayın. Bir şans verirseniz çok mutlu olurum.

"Pera, zekâsı ve hırslı karakteriyle iş dünyasında kendine sağlam bir yer edinmiş bir kadındır. Ancak en büyük düşmanı Sofia, onu devre dışı bırakmaya kararlıdır. İhanetler, sırlar ve bitmek bilmeyen bir güç savaşı içinde Pera, sadece rakipleriyle değil, kendi geçmişiyle de yüzleşmek zorunda kalacaktır. Kazananın her şeyi aldığı bu oyunda, kaybedenin şansı yoktur. Pera, kendisini yok etmek isteyenlere karşı ne kadar dayanabilecek?"

Derin bir nefes alıp kapıyı çaldım. Bugün büyük umutlarla çaldığım kaçıncı kapıydı saymadım. Bu devirde iş bulmak gerçekten zordu. "Geliniz." Usulca kapıyı açtım. Karşımda ki deri koltukta oturan kadın bakışlarından zor biri olduğunu belli ediyordu. Yüzüme ufak bir gülümseme yerleştirdim. Masaya doğru ilerledim ve elimi uzattım. "Merhaba. Ben Arzu YANAR. İş görüşmesi için gelmiştim."

Yarı Texting İş için yanlış numaraya her gün mesajlar atan İzel Karca`nın mesajları bir hafta sonra görüldü olur..

Çalışmak için modatasarım şirketine giden yıldız bazı olaylardan dolayı modellik yapmak zorunda kalır ve bu süreç içinde erkek karakterimizle yani patronuyla vakit geçirmek zorundadır. erkek karakterimizin tasarladığı elbiseleri her defilelerde giyer.

Planlar hep kusursuzdu, ta ki o şirkete dönene kadar... Ben çizgilerle duygularını ayırmayı iyi bilen bir mimardım. Ama o çizgilerin arasına adını yazacak kadar inatçıydı. Bir proje, bir ofis, bir bakış... Ve çizgiler arasında kaybolan iki kalp.