Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazıları… seni bulur. Mira, kelimelerle yaşayan bir kadındı. Kağan ise gölgelerle. Onu tanıdığında kaçmak istedi. Yanında kaldığında ise yavaş yavaş kayboldu. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kontrolün nasıl sevgiye benzediğini, sessizliğin nasıl cezaya dönüştüğünü ve bir insanın nerede kırıldığını anlatan bir hikâye. Kağan sahiplenmiyor. Yönetiyor. Mira itaat etmiyor. Ama direnmenin de bir bedeli var. Kırılma Noktası, karanlığın fısıltıyla başladığı, gücün dokunmadan da can yakabildiği psikolojik bir dark romance. Bazı kırılmalar bağırarak olmaz. Bazıları seni sessizce ele geçirir.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

​Düşmanının kanını taşımak mı daha zordu, yoksa o kana aşık olmak mı? ​Rüya, hayatı boyunca tek bir gerçeğe inandırıldı: O bir kurtarıcıydı. Ancak sığınağın kapıları açıldığında, karşısında sadece düşmanını değil, aynadaki yansımasını buldu. ​Ivan Volkov. Acımasız, sarsılmaz ve Rüya’nın hayatını mahvetmek için yetiştirilmiş bir canavar. Ya da o, sadece Rüya’nın tahtına giden yoldaki en tehlikeli basamaktı. ​İki düşman soyun birleştiği o lanetli sığınakta, nefret ile arzu arasındaki çizgi kanla siliniyor. Rüya, annesinin bıraktığı o karanlık mirası temizlemeye çalışırken, düşmanının gözlerinden süzülen o tek damla yaşta boğulmak üzere. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi? 𝐾𝑎𝑟𝑎𝑛𝑙ı𝑘 𝑐𝑜𝑘𝑡𝑢𝑔𝑢𝑛𝑑𝑒, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑒𝑛 𝑎𝑐ı𝑚𝑎𝑠ı𝑧 𝑜𝑙𝑎𝑛𝑙𝑎𝑟 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎 𝑘𝑎𝑙ı𝑟.

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Henüz iki haftalık çiçeği burnunda olan çift balayına gitmek üzere yola çıkarlar. Sadece Ay`ın aydınlattığı karanlık,yağmurlu havada ilerlerken yol kenarında arabası arızanlanmış,otostop çeken bir adamla karşılaşırlar. Arabalarına aldıkları adamın ruh hastası bir manyak olduğundan haberleri yoktur. Yolun sonunda kocasını kaybeden kadın, yıllarca takip edildiği adamın hayatının merkezinde bulur kendini.

Geçmişin yaraları ve geleceğin karanlığı içinde tek başına hayata tutunmaya çalışan bir kadın. O kadını canından çok sevecek bir asker, kızı için her şeyi yapacak acımasız bir mafya. Hepsinden öte acı dolu bir hayat ve yaşam mücadelesi. *** Kendi halinde, tek başına yaşayan Aysima bir gün suçsuz yere iki çocukla birlikte kaçırılır ve olaylar o an itibarıyla başlar. Bir tarafta Aysima`yı kızına anne yapmak isteyen bölge lideri Batın Cevahir diğer tarfta Aysima`ya sebepsiz yere yardım eden Üsteğmen Ceyhun Uluç Korkmaz. Bu dikenlerle dolu yolda mücadele veren Aysima`yı neler bekliyor, gelin birlikte okuyalım. *** Şiddet ve tecavüz tanımları içermektedir. Dikkatle okuyunuz.

Tanrım, beni sınadıysan geçtim mi bilmiyorum. Ama artık sana ve merhametine inanmıyorum.

"Güzellikle gelirsen abine bir şey olmaz, ha ama yok ben illa zoru seviyorum diyorsan abinin beynini patlatırım, arından seni sırtıma alıp götürürüm!" İnsanların deli gibi korktuğu bir adam...bir seri katil...bana aşık olup beni tehdit ederse ne olur? Bunun sonu aşk olur mu mesela?...

Öldürürüm! Sen benden ayrılamazsın anlıyor musun?! Ben seviyorum seni! Asla bırakmam! Öldürürüm kendimi!" Cengiz, kadına doğru yaklaştı. "Bırak şunu Hazal,hadi." Kadın, geri çekildi. Elinde ki silahı daha sıkı tuttu. "Bırakmayacağım!" Boğazı yırtılırcasına bağırdı."Sen nasıl beni terk etmeyi düşünebilirsin?! Sen gidersen ben yaşayamam!" "Hazal,ver şu silahı..." Elini, kadına doğru silahı vermesi için uzattı. "Şimdi bana beni sevdiğini ve beni terk etmeyeceğini söyle! Söyle hadi! Söylemezsen öldürürüm kendimi!" Kadının ağlayarak bağırması üzerine daha fazla dayanamadı Cengiz. "Hazal! Sorunlarımızı böyle halledemeyiz." "Sana olan aşkım, şımartıyor seni! O yüzden sarfediyorsun bana bu sözleri! İlgim hoşuna gidiyor! Yanına yaklaşan herkesle kavga etmem mutlu ediyor seni! Beni bırakamazsın Cengiz! Beni terk ettiğin an öldürürüm kendimi!" "Hazal dedim!" Ortamda gerginlik git gide artıyordu. "Bana beni terk etmeyeceğini söyle Cengiz! Çekerim bu tetiği! Bir dakika bile düşünmem öldürürüm kendimi! Benden her gitmeye kalktığında denedim bunu biliyorsun! Senin sevgine nasıl muhtaç olduğumu biliyorsun,bu yüzden beni süründürmek için ayrılmak istiyorsun!" Silahı daha sıkı kavradı. "Hazal dedim!" Kadın tam tetiğe basacakken Cengiz onun bileğini ansızın tutarak kendine çekti.Neye uğradığını şaşırdı kadın.Parmaklarını kolayca açarak silahı ondan aldı adam.Odanın bir köşesine fırlattı öfkeyle. "Sensiz yaşayamam ben Cengiz..." Omuzlarını sarsarak ağlamaya devam etti."Beni terk etme...Unut bu kelimeleri..." Cengiz, kadını kollarının arasına çekip onu sarıp sarmaladı.. Onun, kendisini nasıl saplantı haline getirdiğini biliyordu. Bu kızın sevgisinin hastalık derecesinde olduğunu da...

Hazine avı ardına gizlenmiş katilin oyunu. "Şu andan itibaren hepiniz benim küçük oyuncaklarımsınız ve ben oyuncaklarımla hiç iyi anlaşamam" Okulun düzenlediği bir etkinlikte katilin eline düşen liseli grubun planlarında bu yoktu.

Bir dünya insan arasından seni sevdim. Bana yaptığın onca şeye rağmen sevdim. Git Nefes. Kendimi kaybetmeden git. Nasıl bu kadar kör olabilirsin. (Sesini yükseltti Ateş) Nefes seni de öldürmeden git. Nefes hıçkırıklarını tutamadan ağlamaya başladı. Gidiyorum Ateş. Birdaha beni bulamayacaksın. Umarım pişman olmazsın. Ve gitti Nefes Ruhunu ona inanmayan adamda bırakıp gitti. Son kez içinden şu sözleri söyledi. Bir gün bul beni Ateş. Sen gelene kadar en güzel şekilde saklayacağım. Saplantı serisi 1. Kitap Seride olan 3 kitabın ilk göz ağrısı. Yazılmış taslakların 11. Kitabı Ve yazarın en çok zorlandığı kurgusu. İyi okumalar dilerim. Mesaj atmaktan çekinmeyin.

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

" benden kaçabilceyini mi sandın küçük sevgilim . Sabahtan beri kokunu hiç almadım küçüğüm ve bunun ne demek olduğunu biliyormusun" Duyduğum kelimelerle daha da çok titremeye başlamıştım. O ise hala üzerime gelmeye devam ediyordu . "Ben sensiz bir saniye bile duramazdeken sen kendini benden tam 4 saat mahrum ettin bu ne demek biliyormusun bebeğim " Artık titremekten yorulmuştum bu koskocaman taht odasında herkes olan bitenin farkındaydı ama kimse bana yardım etmiyordu yada kralı durdurmaya çalışmıyordu. Ben artık tamamen onu esiri olmuştum sanki beni duymuşta bu sözleri kanıtlamak için bir kez daha konuştu . "Bu kaçışının bedelini bu gece ödeyeceksin bebeğim ve bir daha da buna yeltenmeyceksin " Duduklarımla olduğum yerde kaldım . Sanırım sonum gelmişti

" Sen benimsin benim bir daha buradan asla dışarı çıkmayacaksın Eğer sözümden çıkarsan yemin ediyorum onu gözümü kırpmadan öldürürüm Anladın mı beni" Sert ve kalın sesi kulaklarımla yankılanıyordu ellerimdeki ve bileklerindeki zincirlerin değdiği yerler hem soğuktan hem de onu korkutucu görüntüsünden ürperiyordu. Ben senin ağzını açıp tek laf bile edemiyordum Çünkü ben böyleydim konuşamıyordum kendi hakkımı bile savunamıyordum ve o bunu çok iyi bilip derin aşkı ve saplantısına beni tutsak etmişti

"Hep hayal etmeye çalışırdım kokunu, yanında olmak nasıl acaba? Hep merak ederdim. Aşkın ile deli olurken beni nasıl dönülmez bir yola soktuğunun farkında mısın? Sana hem yeniden aşık oldum hem de sinirden deliye döndüm. O kadar güzelsin ki sana bakan herkesin gözlerini oyup daha sonra... Hayalini bile kuramadığım kadar güzeldi yanında olmak. Benim senden başka yolum yok. SEN BENİMSİN "

Gece adındaki üniversite öğrencisinin hayatının normal olduğuna kendini inandırması ve daha sonra Gece`ye saplantı bir şekilde aşık olan Ayaz`ın ortaya çıkmasıyla birlikte Gece`nin aslında hayatının aslında normal olmadığı fark ettiği bir hikayedir. Aslında mesele hiç bir zaman normal olmamak değildi. Aslında mesele normal olmadığını kabullenememekti

Çınar, bir dönem derin bir bunalıma giren ve artık yazamaz hale gelen bir yazardır. Bir gün tesadüfen tanıştığı bir kadın, onun yeniden kalem tutmasına ilham olur. Bu karşılaşmanın ardından Çınar yeniden yazmaya başlar; fakat bu kez yazdıkları, sadece kurguda kalmaz. Babası tarafından kendisine bırakılan mirasla birlikte hayatı bambaşka bir yöne evrilir. Yazdığı kadın karakteri, onun zihninde yaşamaya başlar ve Çınar farkında olmadan onu gerçekten var eder. Fakat işler giderek karanlık bir hal alır. Çınar`ın kaleminden çıkan karakter, bir sosyopat gibi davranmaya, hatta cinayetler işlemeye başlar. Ve o an Çınar fark eder ki kitabında yazdığı her şey, gerçekte de olmaktadır. Birinin yazmak için diğerini susturduğu bu hikayede. Kim suçlu, kim kurban? Kimi sevmek, kimi susturmak isteriz? __________________ ⛓⛓⛓ __________________ Bu eseri çalan, içeriğini izinsiz kullanan ya da taklit eden herkes hakkında gerekli hukuki adımlar atılacaktır. Emek hırsızlığına sıfır tolerans!

"Şeytan, meleğin kanatlarını severken yanlışlıkla kopartabilir, güzel kiracı."

Karşımdaki duygusuz adama baktım "ne istiyorsun benden" diye sordum adam hala yüzüme bakti "sen kafedeki kızsın"dedi "e evet benim o" dedim yüzüme biraz daha baktı ve geri çekildi "sınıfa git " dedi arkama bakmadan sınıfa doğru koştum....

Bir genç kız düşünün; babası tarafından sevilmeyen, şiddet gören. Bir adam düşünün; kaplaranlık bir adam. Can dostu hariç kimseye acımayan. Gece & Ulaş

Evli ve travmaları olan bir kız ve 17 yıldır kaybetikleri kızlarının acısını yaşayan aile. Arabadan inip eve doğru ilerledi tam bahçenin ortasına geldiğinde iki el silah sesi duydu. İki adım geri gidip kulaklarını kapadı. gözleri kararıyordu. duyduğu son şey "kızımı ver Özdemir" oldu

Onların gerçek ailem olmadığını, çok önceden öğrenmiştim, sustum bekledim kıyametim olacak o gün için, tek çıkış şansımdı, lakin olmadı, üzerimde ki parçalanmış gelinlikle, ilk yaptığım bir uçurumun kenarına koşmak oldu. O gün orada bedenim öldürüldü Bir gün kaçtığım hayat beni tekrar buldu, sesizce kabul ettim, anlamıştım artık gücün ne olduğunu, artık kurbanda benim kurban edende, o masaya oturacaktım, buradaki örgüt liderlerinin hepsinden önce benim lafım geçecekti, taki ruhumu da bir gün kayıp edene kadar. Eyşan Ala. Hikayenin artı on sekiz olma nedeni, şiddet ve psikolojik şiddet olmasındandır.

Saplantı masumiyeti seçti. Aşk, özgürlüğü esir aldı… Leonardo … İtalya’nın en büyük iş ağlarını yöneten soğukkanlı bir mafya lideri. Gücün, paranın ve karanlığın hüküm sürdüğü bir hayatın imparatoru. Bir iş gezisi için geldiği İstanbul’da, gittiği sade bir kafede sahneye çıkan o kadını gördü: Rüya. Sade ve güzel … Leonardo için bu kadının varlığı bile artık fazlaydı. Onu ya yanında tutacak… ya da dünya altüst olacaktı. Rüya ise ailesine destek olmak için garsonluk yapan, hayalleri müzikle dolu bir genç kadındı. Geceleri sahnede söylediği şarkılarla hayatla savaşırken, farkında olmadan karanlık bir adamın takıntısı haline gelmişti. O gece bir bakış, bir şarkı… ve bir karar yetti. Leonardo onu almak için hiçbir sınır tanımadı. Ama aşk, sadece bir tutsaklık mıydı? Yoksa karanlığın içinden filizlenen bambaşka bir şey mi? Tutkunun, tehlikenin ve çaresizliğin birleştiği bu hikâyede aşk; özgürlükle esaret arasında ince bir çizgide yürüyor

"Beni gerçekten karanlığa hapsetmekle tehdit ediyorsun?" diyerek gülmeye başladı. Evet belki karşısındaki insan normal biri değildi fakat o da normal biri sayılmazdı. Sözlerine "Böyle bir durumda sadece bu benim için bir ödül olur." diye devam ederken gerçekten eğleniyor gibi görünüyordu.