Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Hüma & Alihan "Hey sana diyorum, burada insan gibi özür dilemeye çalışıyorum... Demek istediğim sen haklı-" sözünü sertçe kestim. "Söylediğin her sözden beş dakika sonra pişman mı olursun sen." Başımı ona çevirip tek kaşımı kaldırdım. Yüzündeki o mahcubiyet umrumda değildi. "Bende seni her sözünün arkasında duran biri sanmıştım." Alayla gülüp başımı salladım hafifçe. "Gerçi senin gibi bir kendini beğenmişin sözünü aklı olmayan dinler değilmi?" Dişlerimi sıktım. "Çünkü her sözün arkasında durmak yiğitlik ister." Baştan aşağı onu süzdüm aşağılarcasına. "Sende ise o yiğitlik kalmamış." Diyerek başımı önüme çevirdim. 🪶🪶🪶 Yekren & Taryen "Bazen, gerçekte kim olduğunu öğrenmeyi çok istiyorum." Dedi. Sözlerinin dudaklarının arasından çıkan kelimelerle sınırlı olmadığını anlayabiliyordum. Onu çok iyi tanıyordum, ama aslında hiç tanımıyordumda... Bakışlarımı ondan kaçırırken başımı iki yana salladım hızlıca. Söylediklerinin farkındmıydı bilmiyorum. Onun bu söylediklerini zihnimin süzgecinden geçirince ortaya hiç iyi bir manzara çıkmıyordu benim için. "Gerçekte kim olduğumu öğrenirsen eğer... seninle eskisi gibi olamam." Anlayamaz ifadesi ile maskenin altından bana baktığına emindim. Gözlerinin rengini bile bilmezken, onu sözlerimle kırmaktan korktuğum tek insandı... Yine. bir kişiliğim olduğunu bilen tek insansın. Bu şekilde konuşabildiğim, bu şekilede yanında rahat davranabildiğim tek insansın." Bakışlarım tekrar ona döndüğünde sesim boğazıma takılı olan cihaza inat acı çektiğini belli etti. "Ben bu şekilde özgürüm... Özgürlüğümü elimden alma." 🪶🪶🪶 Yazım aşamasındadır düzenlenecektir.

Teni yanan birinin içindeki yangını kimse söndüremez. İsmim yok, soyismimi bilmem. Hiç kan bağım olmayan biri tarafından bana koyulan isim ve soyisimle hayatıma devam ettim. Tek isteğim bana isim bile vermeyen ailemi bulmak. ~~~~~ UYARI: KİTAPTA; SEVİLMEME TRAVMASI, YETİMHANE DENEYİMLERİ VE KENDİNE ZARAR VERME DÜŞÜNCELERİNE DEĞİNİLMEKTEDİR. DUYGUSAL OLARAK HASSAS OKURLAR İÇİN TETİKLEYİCİ OLABİLİR.

İnsan zihni, karanlığın en derin odasıdır. Oğuz’un hikâyesi, sadece bir bireyin travmalarını değil, aynı zamanda insan doğasının en kırılgan noktalarını açığa çıkarıyor. Utanç, reddedilme ve alay edilme gibi sosyal travmaların beyinde nasıl kalıcı izler bıraktığını biliyor muydunuz? Psikoloji araştırmaları, bu tür deneyimlerin bireyin kimlik algısını parçalayarak onu sürekli bir “karanlık döngüye” sürüklediğini gösteriyor. Kanlı El, işte bu döngünün romanıdır. Bir yandan geçmişin utanç verici anıları, diğer yandan şimdiki zamanın korku dolu yalnızlığı… Okuyucu, Oğuz’un zihninde dolaşırken kendi travmalarını sorgulamaya zorlanacak. Her sayfada, “ben kimim?” sorusu yankılanacak. Bu kitap, sadece bir hikâye değil; insan ruhunun karanlık laboratuvarında yapılmış bir deneydir. Okurken hem ürkecek hem de kendinizi sorgulayacaksınız. Kanlı El, gerilimin ötesinde, insan doğasının en acımasız yüzünü gözler önüne seriyor.

🕯"Ölülerin hatıraları, yaşayanların kabusudur. Bir ölü, hiç ölmeyenlerin en büyük korkusudur."🕯 Geçmiş... bazıları için bir hatıra, bazıları içinse bir zincir. Onlar içinse; hem bir ceza, hem de asla kaçamayacakları karanlık bir orman. Farklı hayatların içine doğmuş, farklı acılarla büyümüş, farklı yollarla can almayı öğrenmiş bu insanlar, kaderin tek bir noktada buluşturduğu seri katiller...... Her biri kendi karanlığında boğulurken, aynı zamanda bu karanlıktan kurtulmanın yolunu arıyor. Katiller... ama hâlâ insan olduklarını unutmadılar. Günahkârlar... ama hala içlerinde umut taşıyorlar. Hayatlarının büyük bölümünü ölümle geçirmiş bu kişiler, şimdi ilk kez yaşamı seçmeye çalışıyorlar. Temiz bir gelecek kurmak için geçmişlerini gömmek zorundalar. Ama geçmiş kolay gömülmez, özellikle de seninle birlikte nefes alıyorsa. Bir yanda kendilerine kurulan ustaca tuzaklar, diğer yanda yıllardır güvenilen dostlukların paramparça oluşu… Güvendikleri herkes, her şey, her bağ yavaşça çürürken; katillerin kirli dünyasında tek temiz kalan şey inanç olabilir mi? Peki ya o büyük düşman? Her hayatı gölgeleyen, görünmeyen ama hep hissedilen o varlık… Asıl düşman kim? Kimi zaman bir insan, kimi zaman bir düşünce, kimi zaman sadece kaderin ta kendisi. Kirli olan sadece katiller mi? Yoksa onları böyle yapan sistem, insanlar ve sahte masumiyetler mi? Bu hikâye, sadece kanın ve cinayetin değil; pişmanlığın, yüzleşmenin, inşa etmenin ve yeniden doğmanın hikâyesi. Kirli dünyalarda temiz kalmak mümkün mü? Yoksa bazı hayatlar baştan kirletilmek için mi yazılmıştır? Geçmişten gelenler geleceği değiştirecek. Ve bu kez, ölüm değil, seçim kazandıracak.

“Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın.” Alpay Aras Demirkıran “Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım… ve galiba ikincisi daha korkutucu.” Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran’ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü… Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. ~Kesit~ "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun için zaaf olmak, tüm o zırhının, tüm o kontrolünün tek çatlağı olmak demekti. O, hayatı boyunca düşmanlarının en ufak bir zayıflığını bile acımasızca kullanırdı. Ama şimdi, en büyük zaafını, tüm bu gücün merkezinde, bir kontrol odasında kucağına almıştı. ​Bu bir aşk değil, bu bir bağlılık yeminiydi. Beni, varoluşunun tek nedeni olarak görüyordu. O kadar saf, o kadar karanlık ve o kadar delice bir sevgi ki, beni boğuyordu. Nefesim daralıyordu ama bu boğulma, bana hayat veriyordu. ​Kendimi bildim bileli güven arıyordum. Ama Aras`ın sunduğu bu güven, normal bir liman değildi; bu, tüm dünyadan koparılmış, sensörlerle ve bir erkeğin yıkıcı aşkıyla korunmuş, yalıtılmış bir kaleydi. ​Onun laneti bendim... ​Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, o da benim son ve tek sığınağımdı. Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazıları… seni bulur. Mira, kelimelerle yaşayan bir kadındı. Kağan ise gölgelerle. Onu tanıdığında kaçmak istedi. Yanında kaldığında ise yavaş yavaş kayboldu. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kontrolün nasıl sevgiye benzediğini, sessizliğin nasıl cezaya dönüştüğünü ve bir insanın nerede kırıldığını anlatan bir hikâye. Kağan sahiplenmiyor. Yönetiyor. Mira itaat etmiyor. Ama direnmenin de bir bedeli var. Kırılma Noktası, karanlığın fısıltıyla başladığı, gücün dokunmadan da can yakabildiği psikolojik bir dark romance. Bazı kırılmalar bağırarak olmaz. Bazıları seni sessizce ele geçirir.

Fırtınada Kalanlar, karla örtülü Rize sokaklarında başlayan bir hikâye. Geçmişin susturulamadığı, görevle vicdanın çatıştığı bir fırtına. O bir asker. Emirlerle büyümüş, duygularını bastırmayı öğrenmiş. O bir savcı. Adaletle yaşayan, susarak direnen. Aynı fırtınanın içinde, sırtları birbirine dönük duruyorlar. Aralarında söylenmemiş cümleler, yarım kalmış bir sevgi ve karın bile örtemediği sırlar var. Bir yüzük yeminleri hatırlatırken, bir kırmızı atkı geçmişten kopup bugüne savruluyor. Bazı insanlar kaçar. Bazıları savaşır. Bazıları ise fırtınanın tam ortasında kalır. Ve herkes kalmayı seçemez.

Hafif hafif esen rüzgar saçlarına çarparken, uyuşan tenini korkuluklara yasladı. Başardık mı? Başardık.

BU HİKAYENİN BİR ÇOK KISMINDA RAHATSIZ EDİCİ İÇERİK BULUNMAKTADIR. "Teninde bir ilkbahar havası ama için kar kış. Gözlerin yorgun, ruhun darmadağın. Korkuyla baktığın bu yollar senin kaderin, bu gözler senin katilin." Bakışlarında bir kasvet, kehanet vardı. "Heja," dedi tenimi ürperten bir ses tonuyla. "Bu adam senin katilin."

Uyarı: şiddet ve argo kelimeler vardır.

Düşman olan ikiz kardeş... ikiside rakiplerinin kızına mı aşık? ama biri öndeydi, Yekta. Efsunla ilişkileri vardı ama Efsunun bilmediği bir sürü şey vardı... Bir ikizi olduğunu bile evlilik teklifi aldığı gün öğreniyor üstelik üstündeki elbise akıl hastanesinden yeni çıkmış Yaman tarafından tasarlanmış bir elbise varken... Efsun Yekta ile evlendiğini sanarken tüm evraklar ve Nikah cüzdanınında başka bir isim vardı... Yaman Pars Kara Güven...

"Are they lovers?" "Worst."

Öğretmen Elçin Alasya ve İtfaiye eri Sarp Kara... Birbirlerini tanımaları çok beklenmedik ve anlam veremedikleri bir şekilde olmuştu. Geçmişte yaşadıkları travmaları ve aile sorunları birbirlerine daha çok yakınlaşmalarına sebebiyet getirmiştir. Dostları ve kardeşlerinin de olduğu bu hikaye hayatlarının geri kalanını konu alıyor.

Bir Kış Masalı Hikâyesi... " Kar taneleri kadar eşsiz, bir kış gecesi kadar huzurlu bir aşk... " Berfu, ailesini kaybettikten sonra, çocukken tatil yaptıkları kasabaya tamamen taşınma kararı alır. Bir kış gecesi, dışarıda yoğun kar nedeniyle mahsur kalması ona aşkı getirir. Erken yaşta ailesini kaybetmesiyle, kimsesiz kalan Berfu, babasından hiç sevgi görmeyen, ailesinden kaçmak için başka şehre taşınan Çınar... Berfu ve Çınar ailelerinden kalan boşlukları beraber doldurabilecekler mi?

Altı yaşında ailesi tarafından terk edilen yetimhaneden ise kalp hatsası olarak çıkan savcı Tomris Akça nın hayatını yer alan bir kitaptır. Arz-ı tâzîmat  dilerim,esenlikle kalın.

Geçmişim... Geçmişim geri de kaldı, benim için asıl önemli olan geleceğim... (Gerçek ailem)

Kimliğini kaybeden bir kız çocuğu… Susturulmuş hatıralar… Ve karanlığın içinden uzanan bir gerçek. Beren ansızın geçirmiş olduğu bir kaza sonucunda 17 senelik hayatının yalan olduğunu öğrenir. Geçmişi, onu tanıyan herkes, hatta kendi adı bile bir gölgeye dönüşmüş. Tek bildiği şey: birileri geçmişini ondan çalmış. Karanlığın içinde kayıp bir yol uzanıyor ve bu yolun sonunda Bereni bekleyen gerçek, taşıyabileceğinden çok daha ağır olabilir. Kendi geçmişini bulabilmesi için, önce geçmişinden gelen yapboz parçaların birleştirmesi gerekecek.

Hikayemiz: Hayat, tek bir yoldan ibaret değildir; her köşe bir sürpriz, her an bir hikaye taşır. Bu kitap, sizi yalnızca bir türün sınırlarıyla sınırlamak yerine, farklı dünyaların kapılarını aralamaya davet ediyor. Burada aşkı, kaybı, umudu, karanlığı, ışığı, mücadeleyi ve keşfi bir arada bulacaksınız. Okurken bazen gülümseyecek, bazen durup derin nefes alacaksınız. Bazense kendinizi tanımadığınız yönlerinizle karşı karşıya bulabilirsiniz. Her sayfa, sizinle konuşmayı bekleyen bir hikaye, bir karakter veya bir düşünceyle dolu. Amacımız sadece bir öykü anlatmak değil; sizleri düşünmeye, hissetmeye ve bazen de sınırlarınızı zorlamaya davet etmek. Bu yolculukta bazen tanıdık, bazen yabancı topraklarda dolaşacaksınız; ama her sayfada bir şeyler bulacağınızdan eminim. Elinizdeki kitap, türlerin sınırlarını aşan, siz okuyucularla birlikte şekillenen bir deneyimdir. Hazır olun; çünkü bu yolculuk beklediğinizden daha renkli, daha karmaşık ve çok daha sürprizli olacak İnsanları ayakta tutan temel kaynak inancıdır. İnanç olmazsa Yaşam asla doğru olmaz. Duha (9-11)

Bazı hikâyeler sessiz başlar. Bir yumruğun sesiyle, bir zincirin yankısıyla, bir kardeşin son nefesiyle... Avzem, çocukluğundan kalan gölgelerle yaşamayı öğrenmiş bir kız. Sezer, kendi karanlığında bile başkasını aydınlatabilecek bir adam. İkisi, birbirine çarpan iki yaralı ruh - biri sessiz bir çığlık, diğeri bir çığ gibi yıkıcı. Aşk, bazen iyileştirmez. Bazen sadece kalbi yakar, küle çevirir, ama o küllerden yeni bir ben doğar. Avzem ve Sezer`in hikayesi bir mutlu sonun değil, bir tamamlanışın hikayesidir. Çünkü bazı kalpler iyileşmez, sadece birbirinde yaşamaya devam eder. "Ben ışığı senden öğrendim ama karanlığımı da en çok seninle sevdim."✨

“Tek bir cinayet...” “…bazen sadece ellerini değil, ruhunu da lekeler.” Sarya Rosa, geçmişin gölgesinden doğmuş bir katil. Her kurbanıyla birlikte kendi karanlığından bir parça daha temizlediğine inanıyor. Onun için ölüm, bir son değil; bir arınma şekli. Savcı Kerem Altay, sıradan bir cinayet dosyası sandığı bir olayın peşinden giderken, kendini bir ağa yakalanmış gibi hisseder. Gördüğü her iz, kendi ailesinin gömdüğü sırlar da gün yüzüne çıkmaya başlar. Adaletin terazisi artık sadece hukukla değil, vicdanla da sınanacaktır. Yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgide, kim gerçekten suçlu? Ve kim, masum kalmaya yetecek kadar temiz? Geçmiş kanla yazıldı. Gelecek kimin kalemiyle yazılacak?

"Onu aldatan eski asker sevgilisine yazarken nerden bilebilirdi ki başka bir askere yazacağını..." Hikaye sadece bu kurgudan ibaret değil aslın da ana karakterimizin çok travmalı bir yaşantısı ve tehlikeli hayatını ele alıyor. Sizi de peşinden sürükleyecek eğlenceli ve bir o kadar koşuşturmalı hayatı olan karakterimize yardım etmek ister misiniz? Asla pişman olmayacağınız bir kitap iyi okumalar ballarımmm 🎀

“Bazı acılar hiç geçmez, sadece şekil değiştirir.” Cumhuriyet savcısı Saye yıldırım; geçmişin yılanlarıyla örülmüş ve geleceğin külleri arasında hapsolmuş bir kadındır. Her dava da yeniden yanar ve her kararda yeniden doğar. Fakat bu kez karşısındaki dosya, yalnızca bir çocuk cinayeti değil, çalınmış çocukluğunun fısıltılarıdır. Yaman Kerem Saraçlı… Güçlü, başarılı ve karanlığın ta kendisi. Yüzü şimdiye ait , sesi geçmişin derinliklerinden gelen bir fısıltı. Saye’ nin dünyasında o geçmişin hayaleti mi yoksa geleceği üzerinde taşıyan külleri mi? Geçmişle geleceğin birbirine dolandığı, aşk ve travmanın iç içe geçtiği; kalbin bile delil sayıldığı bir adalet yolculuğu…

Bir kan dava sonucunda kurban seçilmiştik biz. ......... Ve ailelerimizin sebep olması sonucunda ölmüştük yani ben kendi açımdan. Peki ben kim miyim? Doğa ışıltan mardinin ikinci ünlü, korkulan ışıltan aşiret aileyiz ve ailenin ilk kızarı, ve kız kardeşim den en büyük kızıyım Babamı gören korakar... Annemi gören ise zavallı derler... ....... Biz... Biz beş kardeş ise sonu bucağı olmayan bir cehennemin içindeyiz...

Ben kim miyim? İçinde kendinden bin parça rengarenk dünyası varken dışarıda yapayalnız, mavi bir noktayım. Ben Berra Derin. Hayal dünyamın senaristi oranın oyuncusuyum. Hayaller diyarında yaşayan, dış dünyaya açılan kapılarını zincirlemiş biriyim...