~Hani beni asla bırakmazdın Kızılcık~

Reyhan, genç yaşta anne olmuş, dünyasını oğlunun etrafında kurmuş bekar bir kadındır. Cihan ise hayatın bütün zorluklarına rağmen kızına hem anne hem baba olmaya çalışan, bunu başarabilmek için hayatla oldukça inatlaşan bekar bir babadır. İkisi de aşkı çoktan geride bıraktıklarını sanarken, bir doğum gününde karşılaşırlar. Yıllarca kendi kalplerini susturup çocuklarını her şeyin önüne koyan iki insanın yolları kesiştiğinde, ilk kez birbirlerinin önceliği olmayı öğrenirler. Ne var ki bazı aşklar, başlamadan önce bile sınanmaya mahkûmdur.

“Ben bir doktordum,amacım kimseyi yaralamak olamazdı ama hak ederlerse delik deşik ederdim” Karaca Ada Demir “Herkes bilirdiki ben boş atmazdım,vurduğumu öldürürdüm” Karan Alp Tunahan Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen kardeşinin adamları tarafından vurulduğu gün saklanmak için düşman ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemediği bir şekilde kardeşinden yediği kurşun ona ölümü değil hayatının dönüm noktasını getirir. Karan Alp’in buzdan olduğuna inandığı kalbi bir kadına tutulmuştur.

0555: Beni öpüyorsun. 0555: Sonra kaçıyorsun. 0555: Seni bulamayacağımı falan düşündün heralde. 0555: Dünyanın diğer ucuna kaç yine bulurum seni.

İki hayat karardı ve iki hayat kurtarıldı bencilsiz bir şekilde. Bir hayat mahkum oldu ama o hayat umut kuşuna büründü ve çırpınmaya başladı...

Denizin bir incisi vardı ve birde gemisi gemi batti inci ise onunla sırra kadem bastı...

Boksör oğlan& jimnastikçi kız Ve mafya... İklim kaybetmeye alışmış bir kız. Ailesini bir trafik kazasında kaybettiği gün, sadece onları değil, hayatını ayak tutan her şeyi geride bırakır. Jimnastik bedenine değil ruhunu ayakta tutan şeydir Fakat artık o da yoktur. Yazgı Aksa`nın, yeni bir şehir ve yeni bir okula gelmesiyle, özel bir okula yazılır. Okulun parıltılı güzel boyanmış duvarların ardına illegal dövüşler, yasadışı maçlar ve herkesin bildiği ama kimsenin konuşamadığı bir dünya vardır. Yazgı bu dünyanın tam ortasını istemeden düşer kaçtığı sandığı geçmişi ise onun bir çimenliğin ortasına tek başına yakalar. Ayaz, çocukluğundan beri yumruklarıyla konuşan bir çocuktur. Güçlüdür, sessizdir, tehlikelidir. Ve bazen bir adım aşk mesafededir. Bazen ise bir yumruk kadar.

Yıllar sonra babasının dayattığı bir ortakla karşı karşıya kalan İlay Arcan için hayat, artık şirket hedeflerinden ibaret değildir. Karşısındaki adam, hem eski bir hesap hem de bastırılamayan bir arzunun başkahramanı olan eski sevgilisi Kutay Vargın’dır. Ofisin soğuk duvarları arasında başlayan bu güç savaşı, itaat ve tutkunun birbirine karıştığı, sınırların zorlandığı tehlikeli bir aşka dönüşür. İlay, kontrolü elinde tutmaya çalışırken, Kutay’ın her dokunuşuyla geçmişin külleri yeniden alevlenir.

"Bazı yazlar sadece takvimde bir mevsim değişimi değildir; insanın kendi kabuğunu kırıp, ruhunun derinliklerindeki o fırtınalı denizle ilk kez tanışma vaktidir." Anne ve babasının boşanmasının ardından içindeki kırık dökük parçalarla baş etmeye çalışan 17 yaşındaki Deniz için bu yaz, Ege’nin o tanıdık ve güvenli müstakil evlerine sığınmaktan ibaretti. İnsanların acıyan bakışlarından kaçmak, kendi sessizliğinde kaybolmak istiyordu. Ancak her yıl buluştuğu arkadaş grubunun arasına bu yaz katılan biri vardı. Grubun neşeli kargaşasına tamamen tezat, bir zeytin ağacının gölgesinde dünyayı sessizce izleyen o soğukkanlı ve rahat çocuk, Deniz’in ördüğü tüm duvarları tek bir bakışıyla sarsacaktı. Dalga seslerinin, gece yürüyüşlerinin ve kalbi durduracak kadar yakın olan o ilk aşkın hikayesi... Deniz, bu yaz sadece ailesinin dağılan parçalarını toplamayacak; Yağız`ın o tekinsiz ama güvenli limanında kendi sesini yeniden keşfedecekti. Tabii, her sakin limanın altında yatan fırtınalara yakalanmadan önce...

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına. UYARI: Kitap ilerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Eser miktarda da olsa argo ve küfür kullanımı vardır.(gerçekten eser miktarda) Rahatsız olacak olan okuyucuların bunları bilerek kitaba başlamalarını tavsiye ederim. İzinsiz olarak kopyalayan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

Yanımdaki adını bilmediğim şahısın şaçları çok ilginçti turuncu artık bir adı var "havuç kafa" diye güldüm Yanımdaki kişi oflandı niye gülmedi ki komikti "Çilli horoz" Bir dakika o bana çilli horoz mu demişti ben bunu döverim hemen ayağa kalktım "sen kime çilli horoz diyorsun havuç kafa"

‼️ABİMİN ARKADAŞI ve MAHALLE KURGUSUDUR ‼️TÜM HAKLARI BANA AİTTİR ‼️KİTABIN (Ç)ALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR. ‼️UYARI‼️ KİTAPTA ARGO,YETİŞKİN İÇERİK OLACAKTIR BİLGİNİZE

Hasret, abilerinin en büyük düşmanıyla aynı masaya oturduğu gün kaderi çoktan belirlenmişti. Bu evlilik ne aşk içindi ne de mutluluk... Sadece yapılması gereken bir anlaşmaydı. Ötesi yoktu. Fetih için Hasret, düşmanının kardeşinden fazlası değildi. Hasret için ise Fetih, nefret edilmesi gereken son adamdı. Fakat aynı çatı altında geçirilen her gün, kurulan bütün kuralları yıkmaya başladı. Aşk öyle bir duyguydu ki, en sağlam duvarları bile yıkabilirdi. Nefretin yerini sessiz bakışlar, mecburiyetin yerini ise inkâr edilen bir aşk aldı. Tam her şey düzeliyor sandıkları anda, geçmiş yeniden kapılarını çaldı. Çünkü geçmiş, ne kadar kaçarsan kaç, insanın peşini bırakmaz. İki düşman... İki inatçı ruh... Ve birbirlerini sevmemeleri gerekirken, birbirlerine en çok bağlanan iki kalp. Çünkü kumarın en ağır bedeli para değildi. Aşktı. Gerisi ise koca bir yalandı. Kumarın ağırı aşktı. Gerisi yalandı.

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...

Dört üniversite öğrencisinin yurtdışında çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikayelerini konu alır.. !Bu hikâye eğlence amaçlı yazılmıştır.!

Yazgıya Atılan Düğümün Hikayesi... Zinar aşiretinin ağası Viran Zinar Sipanların büyük torunu Afşin`i isteyecek zannederlerken asıl isteyecekleri kişi Nalin Sipan`dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader bir şekilde ağlarını örer.

-Para yoksa bu gece kızını bana yola yiniden senin olur merak etme -amma o olmaz -paramı vere bilmediyine göre başka çıkış yolun yok.Arabayı hazırlayın kızını bana getirin 🔺Dikkat:açık c*nslik ve küfür bulunmaktadır Tamamlandı

Berdel ile evliliğe kurban giden özel harekat polisi İdil Diana Makrou ile Yüzbaşı Asır Kayra Arslanın hikayesi

Tüm hayatımın bir yemek ile değişeceğini bilseydim ~o yemeğe kesinlikle giderdim.. ~ Ezman KARACABEY & Zehra ER Zorla başlayan güçlü tutkulu bir aşk hikayesi...

"Kebapçıyım ben." "Eee kebapçılar sevilemez diye bir kural mı var?"

"Kız kulesine kaç saatte yüzerek varabilirsin?" Demişti Feraye ona, iri siyah gözleri eşliğinde. Asaf, geceden çok Feraye`nin karanlık gökyüzünü andıran gözlerini izlemeyi severdi. Avuç içlerini yerde geri yaslarken uzakta ki kız kulesine baktı. "Kız kulesine yüzmeye gerek yok, gemiler var." "Ama ya yüzmek istersem?" Diye merakla sordu, Feraye. Sorusunun cevabını istediği için başka yollarla Asaf`ı konuşturmaya çalışıyordu. "O zaman büyük ihtimalle salaksın." Hoşnutsuz ifadesiyle konuşurken yüzünü buruşturdu. "Kim neden onca gemi varken soğuk bir denizin içine dalmayı seçsin?" "Belki de denizleri seviyordur." Yanında oturan kız çocuğu alıngan bir tavırla çattı kaşlarını. "Denizi sevip, denize dokunmak istiyor olamaz mı?" "Yalnızca aptallık olur." Asaf sağ elini yerden çekti ve işaret parmağını denize doğrulttu. "Sen denize dokunmaktan bahsetmiyorsun ki, denizde boğulmaktan bahsediyorsun." Feraye`nin yüzü düştü gözlerini onun yüzüne dikti. "Sürekli negativ düşünmeyi keser misin? Boğulmak boğulmak deyip durmasana korkarım ben boğulmaktan!" "Boğulamana izin vermem." Kendinden emin bir sesle konuşurken yanında oturan kız çocuğunu izledi. Feraye`nin yüzünde beliren o tebessümü aklnına kazıdı. Bugün o tebessüm ağır bir gerçekten farksız gözleri önüne devrildi. Sahilin kenarında iki çocuğun hayali vardı. Biri küçücük kalmış, biri koca adam olmuş ama hiç yaş almamış. Hâlâ Feraye gelse onunla dalga geçecek, onunla oyunlar oynayacak kadar yaş almamış.

​"Güneş Perihel, merkezindeki yangınla herkesi eriten bir kızıl. Polat Afel ise onun yörüngesindeki en soğuk, en uzak nokta. ​Soyadı gibi ondan hep en uzakta durması, aralarındaki mesafeyi koruması gerekiyordu. Polat için o sadece tehlikenin kıyısındaki bir emanetti; korumak zorunda olduğu, dokunulması yasak bir kor. ​Fakat kader, en uzak noktayı en yakın yangınla sınadığında yeraltı dünyasının tüm kuralları yıkılacaktı. Çünkü bazen insan, en çok uzak durması gereken uçuruma aşık olurdu."

Laçin, gastronomi bölümünden mezun olmuş yetenekli bir pastacıdır. Kendi küçük pastanesini açma hayali kurarken artan ev masrafları ve kira yüzünden iş aramaya başlar. Tam bu sırada ülkenin en büyük şirketlerinden birinin sahibi olan Aras’ın gösterişli nişan töreni için hazırlıklar yapılmaktadır. Laçin, organizasyonda geçici olarak mutfakta çalışmak üzere işe alınır. Nişan günü yaşanan beklenmedik olaylar sayesinde Aras ve Laçin ilk kez tanışır. Aras, Laçin’in mutfaktaki yeteneğini, soğukkanlılığını ve yaptığı tatlıları fark eder. Tören sona erdikten sonra onu şirketine bağlı lüks restoranın baş şefi olarak çalışmaya davet eder. Laçin bu teklifi kabul ederek hayatının en büyük fırsatını yakalar. Ancak birlikte çalıştıkları her gün, başlangıçta yalnızca patron ve çalışan olan ilişkileri yavaş yavaş bambaşka bir hikâyeye dönüşecektir. Aralarındaki mesafe azalırken, Aras’ın nişanı ve ikisinin de geçmişinden gelen sırlar bu aşkın önündeki en büyük engeller olacaktır.

🖤 SÖZLEŞME "Her kural bozulmak, her sözleşme yırtılmak içindir."Babasının geçmişteki karanlık hatasının bedelini ödemek zorunda kalan Aslıhan, ailesini korumak için tehlikeli bir yeraltı dünyasının kapısını aralar. Karşısında ise acımasızlığı ve keskin kurallarıyla tanınan, ringlerin yenilmez ismi Koray Şanlı vardır. İki düşman aile, geçmişin kanlı defterlerini kapatmak için iki yıllık zoraki bir evlilik sözleşmesine imza atar.Aslıhan için bu evlilik lüks bir hapishane, Koray içinse duygularına kilit vurduğu taktiksel bir oyundur. Evdeki her adım, birbirlerine dokunmaları bile yazılı maddelerle sınırlandırılmıştır.Ancak karanlıktan gelen gizemli bir tehdit ve geçmişin hesabı, bu soğuk duvarların arasında beklenmedik bir yangın başlatır. Koray`ın aşılmaz maskesi, Aslıhan`ın dik başlılığıyla çatlamaya başladığında kurallar altüst olur.Peki Madde 83 devreye girdiğinde, düşmanının yarasını sarmak kaderi değiştirmeye yetecek midir? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın

-Nasıl yani şimdi biz evlenince çocuk da mı gelecek? "... Doğa" diye kızarıp bozardı Emre masanın ortasında.Sultan annemler delicesine gülüşüyorlardı. Hayır bir acayiplik mı vardı da ben mı göremiyorum? 🤍🤍🤍 Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan.