Artuğ:Günaydınn Artuğ:Bugün hiç sesin soluğun çıkmıyor Artuğ:İyi misin? Bilinmeyen numara:iyiyim Bilinmeyen numara:Sana da günaydın Artuğ:Biraz soğukluk sezdim:)) Bilinmeyen numara:Aramız mı vardı sanki Artuğ:Ne olduğunu söyler misin artık? Bilinmeyen numara:Cansuyla aranda ne var? Artuğ:Hangi Cansu? Bilinmeyen numara:Hani sürekli dibinde dolanan sarı bir kız var Artuğ:Ha o Cansu Bilinmeyen:Ha aynen o Cansu Artuğ:Kıskandın mı? Bilinmeyen numara:Ne alaka ayrıca niye böyle sorular soruyorsun? Artuğ:Senin soruların mantıklı mı peki? Artuğ:Ben de senin gibi mantıksız olmak istiyorum Bilinmeyen numara: Boşver artık konuşmayalım Bilinmeyen numara:Hiç yazmadım say Artuğ:Son bir sorum var Bilinmeyen numara:Neymiş? Artuğ:Sen aslında kimsin? Bilinmeyen numara:Son bir cevap vereyim o zaman Artuğ: Bekliyorum Bilinmeyen numara:Sadece Bir Yabancıyım ... Texting kurgusu 💗

"Acı, evrimin ilk faturasıdır..." Ankara`nın ayazında, Ak Hilal Vakfı`nın en alttaki katındaki karanlık laboratuvarlarda üretilen mavi bir hap: Katre. İnsanları ya yok eden ya da bedenlerine doğaüstü yetenek kazandıran bu mutasyon, şehrin sokaklarını yavaş yavaş ele geçirmektedir. Sol bacağındaki engel ve çocukluğunun kayıp rüyalarıyla sıradan bir lise hayatı yaşayan Ozan, başına gelenler ile beraber katre nin gizemini çözmekte kararlıdır ve onun için artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bir yanda sorunları çözmekte usta Hatıra, saha adamı olan Malkoç, babacan tavrıyla eski bir kimyager Adnan ve adeta herkesi iyileştirmeye çalışarak bu olanlara direnen Fulya`dan oluşan Bol Kepçe ekibi... Diğer yanda Dr. Sancar`ın karanlık ordusu. Sırların, sahte kimliklerin ve insanüstü frekansların ortasında başlayan bu savaşta, gelecek sadece bir başlangıçtı. 📌 Not: Bu kurgu, The Uncanny Counter ve The Wonderfools dizilerinden esinlenilerek tasarlanmıştır.

�Y?ld?zlar gibi do?ar, b�y�r, geli?ir ve �l�r�z. Y?ld?zlardan tek fark?m?z ise ya?ayaca??m?z, hissedece?imiz ve unutamayaca??m?z say?s?z an?ya sahip olmam?zd?r.�

"Gece karanlıktı, Kurşun hızlıydı… kader onları aynı yolda buluşturdu..." ​"Dağların koynunda, gecenin sırrında bir çiçek açar adı Kadupul... Bir de yiğitler durur sınır boyunda, adı vatan sevdası. İkisi de şafağın şahididir."

Bazı aşklar yanlış zamanda başlar. Bazı insanlar yanlış seçim olur. Bazı hikâyeler ise bitmesi gerektiği yerde yeniden başlar. Peki ya geçmiş, ikinci bir şans değil de saklanan bir gerçeğin ta kendisiyse?

�ld�?�m� s�ylediler.

Sorun ?u ki h�l� buraday?m.

Bir an g�zlerimi kapat?yorum, bir sonraki an hi� bilmedi?im bir yerde uyan?yorum.

Ba?ka bir zaman.
Ba?ka insanlar.
Ba?ka kurallar.

Nereye gidece?imi ben se�miyorum.
Ne zaman s?�rayaca??m? da.

Ba?larda tek yapmam gerekenin hayatta kalmak oldu?unu san?yordum.

Sonra beni hi� tan?mamas? gereken insanlar y�z�me biraz fazla uzun bakmaya ba?lad?.

Hi� y�r�medi?im sokaklarda izlerimi buldum.

Sanki benden �nce burada ba?ka bir ben varm?? gibi.

Art?k tek bir ?eyi biliyorum:

Ben bir yere gitmiyorum.

Bir yere geri d�n�yorum.

Ve san?r?m�

Orada biri beni bekliyor.

2029 yılında, Grönland’a doğru yola çıkan Aeterna gemisinde gizemli ölümler yaşanmaya başlar. İlk başta sıradan bir hastalık sanılan olaylar, kısa sürede korkunç bir hal alır. Kurbanların vücutlarında ortaya çıkan garip izler gemideki herkesi paniğe sürüklerken yolculuk bir keşif gezisinden ölüm kalım mücadelesine dönüşür. En yakın arkadaşını kaybeden Mete ise kendisini yalnızca ölümcül bir salgının değil, aynı zamanda büyük bir suçlamanında ortasında bulur. Karantina altındaki bir gemi, çözülemeyen gizemli ölümler ve yavaş yavaş ortaya çıkan bir gerçek… Karantina: NEXUM “Bazen bir temas bile yeterlidir.” Instagram: karantina.nexum Yazan: Emir Furkan Gülkan

Peki herkesin telefonuna birden yüklenen o uygulamada neyin nesiydi?

SON YAYIN Bir gece, saat 00.00’da, ülkedeki bütün televizyonlar aynı anda yayınlarını kesti. Kanallar değişmiyordu. Televizyonlar kapanmıyordu. İnternet çalışıyordu ama kimse yayının kaynağını bulamıyordu. Ekranda yalnızca bir geri sayım vardı: 71:59:59 İlk başta bunun bir şaka ya da büyük bir siber saldırı olduğu düşünüldü. Ta ki ekranda ertesi gün gerçekleşecek bir olayın görüntüleri gösterilene kadar. Yayın geleceği gösteriyordu. Ve her geçen saat, görüntüler daha korkunç hâle geliyordu. Fakat kimsenin fark etmediği bir ayrıntı vardı. Yayının arasına zaman zaman tek bir görüntü giriyordu: Karanlık bir koridor. Köşesinde ise iki bilgi yazıyordu: 03.16 −13 Bazı yayınların izlenmemesi gerekir. LIMINAL STUDIO — SON YAYIN

Ormandaki bir kasaba da ailesiyle yaşayan meraklı bir kız onun bu merakı ileride ona kayıplar yaşatacağını nerden bilebilirdi ki? Bu orman garipliklerle dolu çünkü sanki ikiye bölünmüş bir diyar gibi kızın bulunduğu bölge ve ormanın diğer yakası efsanelere göre karşı yakaya kimsenin gitmeye cesareti olmadığı giderlersede asla geri dönemedigi anlatılır. Peki efsanelere ne kadar güven olur? Bulunduğu bölgenin karşı yakasına geçiş sadece bazı yerlerden olabilir çünkü arada bir uçurum denebilecek bir yarık bulunuyor sanki bölge birbiriyle uyumsuzluk yaşamış ve ikiye bölünmüş gibi... Kasabanın başkanının yıllar önce olanlardan dolayı koyduğu yasaya göre o tarafa yani karşı yakaya geçiş yasak insanlar o zamanlar bunun nedenini merak eder dururlarmış ama yapabildikleri tek şey uzaktan karşı yakaya bakmak olurmuş hiç kimse ordaki gerçeği bilmiyormuş ve burda insanlar efsanelere kulak verip karşı yakaya geçmeye bile tenezzül etmezlermis... Peki hikayemizin kızı merakına yenik düşerse Cinayetler,esir düşüşler,verilen kayıplar,sırlar,gerçekler,acı,hiçlik içinde kaybolmuşluk,vahşi hayvanlar... Peki sen bu hikayenin neresindesin?

Herkes bir şey bilir. Ama kimse konuşmaz. Külün hiç dinmediği bir dünyada, insanlar unutmayı öğrenmiştir. Kim olduklarını. Nereden geldiklerini. Ve gökyüzündeki iki ışığın gerçekten ne olduğunu. Dusk da diğerleri gibidir. Ta ki rüyalar onu çağırmaya başlayana kadar. Önce bir kelime. Sonra bir yüz. Sonra bir ses. Ve her cevap yeni bir soruya dönüşür. Çünkü bazı sırlar keşfedilmez. Uyandırılır. Bu bir kahramanlık hikâyesi değil. Bu, unutulmuş bir gerçeğin yeniden hatırlanma hikâyesi.

Güneşin hiç batmadığı, gecenin ve karanlığın unutulduğu kusursuz bir ada krallığı… Parlak beyaz mermerlerle örülü bu görkemli dünyada insanlar acı, korku ve rüyalardan arındırılmış bir hayat sürmektedir. Her gün aldıkları ilaçlar sayesinde herkes huzurlu, mutlu ve itaatkârdır. Çünkü bu krallıkta en yüce değer ışıktır ve gölgeler asla yalan söylemez. Genç gölge avcısı, krallığın düzenini koruyan en yetenekli askerlerden biridir. Suç işlemeye meyilli insanların kararan gölgelerini avlamak onun görevidir. Fakat kimse onun en büyük sırrını bilmez: Kendi gölgesi bazen ondan bağımsız hareket etmektedir. Hayatı, yapay güneşi ayakta tutan sistemin merkezinde çalışan dahi bir mühendisle yolları kesiştiğinde tamamen değişir. Birbirlerinden uzak durmaları gerekirken, aralarında yasak ve yakıcı bir aşk doğar. Ancak genç mühendis, krallığın varlığını sarsacak korkunç bir gerçeği keşfeder. Gökyüzünde parlayan o kutsal güneş, bir mucize değildir. O; insanların zihinlerinden çalınan acılar, travmalar ve kabuslarla beslenen devasa bir makinedir. Gerçek ortaya çıktığında, inandıkları her şey yıkılır. Şimdi önlerinde imkânsız bir seçim vardır: Sahte mutlulukla aydınlanan kusursuz bir dünya mı, yoksa acılarla dolu ama gerçek bir özgürlük mü? Şehrin altındaki karanlık harabelerde yaşayan direnişçilerle birlikte, güneşi söndürmek için ölümcül bir mücadeleye girişirler. Fakat makine yok edildiği anda, yıllardır bastırılan tüm acılar insanların zihinlerine geri dönecek ve krallık geri dönüşü olmayan bir kaosa sürüklenecektir. Işığın kutsal sayıldığı bir dünyada, iki genç âşık gerçeği seçmeye cesaret edebilecek mi? Çünkü bazen insanı insan yapan şey mutluluk değil, acılarıdır.

Zemheri yaklaşıyor. Ve bu kez karlar sadece ölümün değil, uyananların da üzerini örtecek.

Bir gün öldüm. Her şey son bulacak sanıyordum ama yanılmışım. Bir hayalettim artık.

Dünyanın sonu mu geldi yoksa bu yeni düzenin ilk senaryosumuydu.

Direkt konuya girip cevabını bildiğim o soruyu sordum ben inkâr edemiyorum bari sen inkâr et diye. "Benden bugüne kadar hiç mi hoşlanmadın?"yazdım ... "Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" ... *Bir lise kurgusu*

"Durum ve şartlar ne olursa olsun, teslim olmak ya da esarete düşmek asla kabul edilemez. Şehadet esastır!" Fırtına Birliği, zorlu bir görevi başarıyla tamamlayarak üsse döner. Ancak daha istedikleri gibi dinlenmeye bile fırsat bulamadan, üsse düzenlenen ani bir saldırıyla sarsılırlar. Bu kaosun ortasında, öldü sanılan birinin aniden ortaya çıkışı, yalnızca ülkelerini değil, tüm dünyayı tehdit eden ölümcül bir teknolojinin varlığını gözler önüne serer. Binbaşı Emre’nin liderliğindeki Fırtına Birliği, bu karanlık teknolojiyi durdurmak ve ülkelerini savunmak için harekete geçer. Ancak işler, emekli bir generalin bu ölümcül sistemin merkezinde yer aldığının keşfedilmesiyle daha da karmaşık bir hâl alır. Peki ya dostlar? Gerçekten dost mudur? Düşman içteyse kime güvenebilirler? Fırtına Birliği, ölümün her an enselerinde olduğu bu mücadelede, hem hayatta kalmaya hem de insanlığı kurtarmaya çalışırken sınırlarını zorlayacak. Bu savaşı kazanmak için ne kadar ileri gidebilecekleri ve hangi bedelleri ödeyecekleri, sadece zamanla ortaya çıkacaktır. Gerilim, ihanet ve fedakârlıklarla örülü bu hikâyede, insanlığın kaderi bir avuç cesur askerin elinde şekillenecek.

Kaitlyn 20 yaşında güzel bir kızdı. Hep güler yüzlüydü ve güldüğünde açık yeşil gözleri parlardı. İnsanların düşüncelerinin kısıtlandığı bu dünyada, hayal kurulamaz, hissedilmez ve hatıralar silinirdi bunu az çok biliyordu. Ama o buna rağmen bazılarının özeneceği bazılarının şaşıracağı ve çoğunun da yargılayacağını bilmesine rağmen gülümserdi. Yaşamanın amaçsızlığını biliyor ve bu amaçsızlıkta somurtmaya değmez diyordu. Belki de somurtacağı bir şey yaşamamıştır. Ya da... Hatırlamıyordur...

​"Her şey, New York`un gece yarısı sokaklarında, gökyüzünün altındaki o sıradan günde başladı." ​Bilinmeyen bir teknoloji, Stark Industries`in mühürlü kasalarından sızan gizemli bir küre ve bir gencin ellerine mühürlenen saf enerji... Prism, hayatının tamamen değişeceğinden habersizdir. ​Bir tarafta sıradan bir hayatın karmaşası, diğer tarafta ise tüm evrenin dengesini değiştirebilecek devasa bir güç. Tabii ki bu enerji imzasını fark eden tek kişi o değildir. ​Gökyüzünü yarıp gelen ikonik kırmızı-altın zırhı ve zekasıyla Tony Stark — Iron Man, bu gizemin peşine düştüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. ​Güç bir tehlikeye dönüştüğünde, demir ve ışık aynı hedef için çarpışmak zorundadır. ​"Prism: Stark Protokolü" yakında yayında! Bu epik serüvene ortak olmaya hazır mısın?

Demir eğildi. Dudakları kulağımın tam altına, o hassas noktaya değdiğinde nefesim kesildi. "Tişörtümü alabilirsin," dedi, yakıcı nefesi tenimi kavururken. "Ama içindekini vermeye hiç niyetim yok."

Büyük Kırılış`ın üzerinden yüzlerce yıl geçti. İnsanlık artık bulutların üzerinde, gökyüzünde süzülen takımadalarda yaşamını sürdürüyor. Aşağıdaki dünya ise mor sisin ve unutulmuş sırların hüküm sürdüğü yasak bir diyar. Alara, doğduğu günden beri kolunda taşıdığı gizemli bir izle bu dünyanın düzenine ait olmadığını biliyor. Geçmişin gömülü gerçekleri gün yüzüne çıkarken, bulutların ötesinde saklanan sırlar yalnızca onun kaderini değil, insanlığın geleceğini de değiştirecek. Bazı efsaneler unutulmaz... Sadece üzerleri bulutlarla örtülür.

Astrum şehrinin neon ışıklarında, eski bir kolye uyanır. İgnis Lux’un mührü kırıldığında, gökyüzünden ışık hüzmeleri yağmaya başlar. Her biri bir anı, bir korku, bir sır taşır… ve dokundukları her ruhu karanlığa sürükler. Elena Starlink ve William Primrose, istemeden bu kadim savaşın ortasına düşer. Bir yanda kolyeyi kontrol altına almaya çalışan Spectre Corps, diğer yanda Violet’in gölgeleri ve Nox Aeterna tarikatı. Işık, yalnızca aydınlatmaz, aynı zamanda en derin yaraları da ortaya çıkarır. Karanlıkta bir rehber, gölgelerde bir lanet ve doğanın kendisinden bir güç bekliyor. Ama asıl soru şu: Işık mı karanlığı yener, yoksa karanlık mı ışığı sonsuza dek yutar? Belkide hiç biri. Stella Verse’in kapılarını aralayan, ışık ile gölgenin kaderini belirleyecek ilk hikâye. Hazır mısın? Çünkü bu şehirde, herkesin bir sırrı var… ve hiçbir sır sonsuza dek gizli kalamaz.

Kontrolün en büyük kontrolsüzlük olduğunu nasıl mı öğrendim. Bu savaşin ortasında kaldiğimda tek düşündüğüm buydu...

Mısra, yedi senelik sevgilisinden evlilik teklifi aldığı gün geçirdikleri bir kaza yüzünden onu kaybetmiş ve onun cenazesinin yapıldığı gün intihar ederek hayatını sonlandırmıştı. Ancak kaderin başka bir planı vardı. Mısra, gözlerini cehennemde değil on yıl önceki odasında açtı. Zamanda geriye dönmüş, yirmi iki yaşındaki halinde yeniden yaşama gelmişti. Ve ilk iş kaybettiklerini geri kazanmaya bakmıştı. Ancak sevgilisine tekrar kavuşmak için girdiği her mücadelede ondan daha da uzaklaşmış ve daha önce hiç fark etmediği gerçeklerle karşılaşmıştı. Birde onu gölgelerin ardından seven adamı görmeye başlamıştı... Mısra, bildiğinden şaşmayıp yedi senelik aşkı için çabalamaya devam edecek miydi? Yoksa kendisini ağlatan adamdan vazgeçip daima onu güldüren adama mı bir şans verecekti? İkinci şansını nasıl değerlendireceği onun için tamamen muğlaktı ancak... bilmediği daha önemli bir şey vardı; ikinci hayatını nasıl yaşaması gerektiğini düşünüyordu fakat bu gerçekten onun ikinci şansı mıydı ki?

Kendi yangınından kaçarken, onun ateşinde küle dönen bir Alevin hikayesi.