İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

"Bir kişinin kaç tane kimliği olabilirdi? Ya da bir kişi kaç kimliğin içine sığabilirdi? Bu yolda kim düşman, kim dosttu? Yoksa insan hiçbir zaman güvenmemeli miydi" Hem küçük hem de büyük travmalar üstüne travmalar yaşayıp can çekişen küçük kız artık yaşamaya değer bulmuyordu. Çoktan kendisini içten öldürmüş, her şeyin en iyisini almadan, kendisine bunları yaşatanları cezalandırmadan huzurlu bir uykusu yoktu. Küçük yaşlardan beri seri katillik yapan Jay Yuri ya da Türkçe adıyla Güneş Alev, bir gün her iki işinden de gelen görevini yerine getirmek için vazgeçti. Bu vazgeçiş bir kumardı, ya tarih ya da özgür olacaktı. ~

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar.

Sınıf öğretmeni ile savcının tanışma hikayesi

On birinci sınıfta okuyan ve birbirlerine düşman olan İzem, Selis ve Öktem; yıllardır saklanan cinayeti çözmek için bir olur.

"Avukat Hanım. Ben öldürmedim." "Ya. Öyle mi? Mesela sana neden inanayım? Mafya olduğu kesinlikle bilinen ama kanıtlanamayan şirketin veliahtı olan birine? Senin sicilinde işlemediğin bir suç var mıdır? Senin için insan öldürmek çok sıradan bir şey olmalı." Fecir gerildi. "İşlemediğim tek suçla şuan suçlanıyorum." Yüsra tekrar kahkaha attı. Ama sinirden gülüyordu. "Işlemediğin tek suç insan öldürmek mi? Güldürme beni mafya oğlu." Derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalıştı. "Bana boş muhabbet geçme. Kısa kes. Ne diye beni ayağına çağırdın?" Fecir gülümsedi. "Tam olarak o inanmadığın şeyi inanılır hale getirmen için." Yüsra birden kaşlarını çattı. "Ne diyorsun sen be? Ne geveliyorsun ne istiyorsun?" Fecir hafifçe gülümsedi. Sesinin tonunu kıstı. Ve sadece Yüsranın duyabileceği şekilde konuştu. "Seni." Fecirin fısıltılı ses tonu Yusranın çatık kaşlarını gevşetirken gözleri hafifçe açıldı. İstemsiz bir şekilde kalbi pır pır attı. "N..Ne?" Fecirin gülümsemesi genişledi. "Avukatım olmanı istiyorum."

Zihnindeki gürültüden kaçıp ıssızlığın kucağına sığınan bir yazar… Dalgaların dövdüğü kayalıklar arasında, terk edilmiş bir kulübenin tozlu raflarında saklanan, sonu gelmemiş bir elyazması bulur. Sayfalar ilerledikçe yazarın depresif ruhu, kitabın kasvetli satırlarıyla tuhaf bir bağ kurar. Ancak son sayfaya geldiğinde onu büyük bir boşluk beklemektedir: Hikâye bitmemiştir. ​Yarım kalan her cümle, yazarın zihninde bir saplantıya dönüşür. Eksik olan o son satırları yazmak, sadece bir kitabı bitirmek değil, kendi ruhunu da iyileştirmek demektir. Kalemi eline alır, mürekkebi kağıda akıtır... Ama bilmediği bir dehşet vardır: Tamamlamaya çalıştığı şey kurgusal bir kâbus değil, yıllar önce işlenmiş, kan dondurucu bir cinayetin gerçek günlüğüdür. ​Mürekkep tazeledikçe, geçmişin gölgeleri canlanır. O son noktayı koymak için kurulan her hayal, katilin yarım bıraktığı işi tamamlamaya giden bir yoldur. Şimdi, kurbanının son nefesini kağıda döken gerçek katil ile o satırları sanatıyla hayata döndüren yazar, kurgu ile gerçeğin birbirine girdiği o karanlık sınırda karşı karşıyadır. ​"Senin hayal gücün, benim gerçeğimdi. Şimdi söyle yazar; bu hikâyenin sonu kimin kanıyla yazılacak?"

Hiç yetersiz hissettiniz mi? Yada yetersizliğin Vücudunuza Yerleştiğini. Kaçmak isteyip. Kaçamadığınızı?

Ablasının eğlenceli ama çıkmazlarla dolu hayatı, ölümle noktalandığında, genç bir kız için geriye tek şey kaldı:  İntikam. Mafyanın karanlık dünyasına adım atacak, sevgilisi,arkadaşları mafyanın ağında olacak. kuryelik ile intikamını almaya çalışacaktı. ihanetle güveni, dostlukla ihaneti sınayacak. Sevgilisi bir mafya lideri olmak yolunda  Bu yolda hem aşkı hem de ihaneti tadacak, dost gördüklerinin aslında ne kadar düşman olabileceğini öğrenecek. Katili onun çok güvendiğiydi arabasında ki bileklik katil olduğunun kanıtıydı...                                 Tüm hakları bana aittir!

Hikâye, bir gemide geçen ve sonradan Fransa’ya uzanan bir cinayet, manipülasyon ve zihinsel oyunlar zinciri

Aşk bazen iyileştirmez. Bazen iz bırakır. Bazen yakar. Su, karanlıktan kaçtığını sanırken kendini daha derin bir gölgenin içinde buldu. Kilitli kapılar, izlenen adımlar ve cevapsız sorular... Her şey, geçmişin hâlâ nefes aldığını fısıldıyordu. Birinin gözleri hep üzerindeydi; ama bunun bir koruma mı yoksa bir av mı olduğunu ayırt etmek imkânsızdı. Noyan ise ateşten geriye kalan bir adamdı. Kaybettiklerinin küllerini sırtında taşıyor, dokunduğu her şeyi yanmaya mahkûm ediyordu. Su`ya yaklaştıkça, sınırlar siliniyor; tehlike ile arzu aynı çizgide buluşuyordu. Bazı insanlar yangından kurtulmaz. Bazılarıysa yangının ta kendisi olur. Ve bazı aşklar Sadece acıtır gibi sever..

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

“Ben gölgelerdeyim. Adımı bilmeyeceksin, ama her çığlıkta beni duyacaksın. Her cinayet bir işaret, her beden bir mesaj. Ben öldürmüyorum… ben seçiyorum. Onların kanı, benim ritüelim. Ve sen, sayfaları çevirdikçe, bu oyunun içine daha da çekileceksin. Adaletin yüzünü takıyorum, herkes bana güveniyor. Ama maskemin altında yalnızca karanlık var. Kim suçlu, kim masum? Bunu öğrenmek için sonuna kadar benimle kalmalısın. Çünkü bu şehirde tek gerçek var: Bir gün sıra sana da gelecek.” LÜTFEN 15YAŞINDAN KÜÇÜKLER OKUMASIN! kORKU VE ŞİDDET BARINDIRIR. VE BİR SERİ KATİLİN AĞZINDAN YAZILMIŞTIR! 27 Mart 2026 saat 09:20

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

Gerçekler bazen yaşayanlardan değil, ölülerden öğrenilir. Başkomiser Nilüfer Tüzün, İstanbul Cinayet Büro Amirliği`nde çalışan deneyimli bir polistir. Onun için adalet, kanun kitaplarında yazanlardan ibaret değil; bazen bir bakışta, bazen ise bir sessizlikte gizlidir. Ama bazı vakalar vardır ki, hiçbir delil bırakmaz. Ne tanık, ne iz, ne kamera görüntüsü. Sadece... yok oluş. Bir gün, çıkmaza giren bir kayıp vakasında, meslektaşlarının ciddiye bile almadığı bir öneri gelir: Bir medyum. Ve Nilüfer, mesleki ve dini inançlarına ters düşse de, Sarp Ermiş adındaki serseri görünümlü, alaycı ama tuhaf biçimde çekici bir adamla tanışır. Sarp sıradan biri değildir. Çünkü o, arafta kalan ölüleri görür... Cinayet dosyaları birer birer açılır, ruhlar geçmişin karanlık perdesini aralar. Nilüfer delillerin, Sarp ise görünmeyen işaretlerin peşine düşer. Her çözülen vaka, onları hem gerçeğe hem birbirlerine biraz daha yaklaştırır.

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

Bir kelebek gördüm ne yapacağını bilemeyen yaşamak için birgünü olan kelebek öldü ve yeniden doğdu o kelebek sahte olan herşeye mahkumdu kendine bile

Adalet mülkün temelidir dediler fakat temel kimin elindeydi? Bunu düşündükçe insanın aklı daha da karışıyordu çünkü cevap sandığımız kadar net değildi. Aşk ve Adalet arasında sıkışıp kalmış bir kız aşkına sahip çıkabilir miydi? Bazen insan kalbinin dediğiyle dünyanın dayattığı arasında kalır ve hangi tarafı seçerse seçsin bir şey eksik kalır. Beraber aynı davaya bakan iki yabancıydılar sonra araya Adalet girdi aşk bitti sandılar bir daha görüşmediler, sandılar ki görüşmezsek her şey daha iyi olur Ama unuttukları bir şey vardı umutsuz olmaz aşksız yaşanmaz`dı. Çünkü bazı bağlar, uzaklaşınca kopmaz sadece daha sessiz hale gelir. Kim haklı kim haksız, kimi haklı kimi haksız, haklının da vardır bir haksızlığı, haksızlığın da vardır bir haklılığı... Ve belki de bu yüzden hiçbir karar tam anlamıyla iç rahatlatmazdı. İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır. en mükemmel Adalet ise vicdandır. İnsan en çok da kendi vicdanıyla baş başa kaldığında zorlanırdı. Soğukkanlı bir savcı, neşeli bir adli tıp uzmanı ile karşılaşır Kader onları pamuk ipliğine bağlayıp çekmişti birbirlerine, ama görmedikleri bir şey vardı pamuk ipliği görünmezdi onlar birbirlerini hissederek buldular ve yavaşça ipi çektiler sonra ise olanlar oldu... Ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı.

Geçmişin karanlık yüzü yıllar sonra aydınlığa çıkar. Peki karanlık mı aydınlığa mahkumdur yoksa aydınlık mı karanlığa, Bir polisin dostluk için yaptığı seçimler bazı hayatların yanan ateşi oldu.. Abisinin intikamı için bu yolda yıllarca inandığı yalanla sevdiği kadını kullanan bir Adam ona koşulsuz şartsız aşık olan bir kadın ve ölümünden sonra bile mektuplarla kardeşine yol gösteren bir Abi, meşale kim için yandı kim için düştü kimi yaktı..

Bir ölüm çetesi nin veözel birlik ajan timini gireceği bir olay da -savaşta kim kazanır??Hayat her zaman ince bir iptir bu hikaye gibi peki bu hikayede o ince ipi kesersek ne olur??Bu kitapta bunu öğreneceğiz

Simay Aksoy başarılı bir savcı olarak adaletin izinden ilerlerken araştırmaya başladığı bir cinayet davasında rastlantı olarak bir isim dikkatini çeker ` Kutay Korkut` bu isim ona geçmişten bir şeyler çağrıştırırken bu çağrıştırma hissini rakip ve tehdit olarak algılar fakat bu ikili arasındaki gerilim zamanla çözülmesi güç bir çekime dönüşür. Simay kendi geçmişini tekrar inşa etmeye çalışırken aslında Kutay`ın kim olduğunu ve ona duyduğu güvenin sınırlarını sorgulamaya başlar . ~Peki aralarındaki bu düşmanlık bir aşka mı evrilecek yoksa İkisi de bu duygusal fırtınanın içinde kendi kimliklerini ve adaletin gerçekliğini ararken kayıp mı olacaklar? ~

"Bir savaştı bizimkisi; insanlık için olan bir savaştı, yüreklerimizin yanacağını kim bilebilirdi ki ?" "Olay ve kahramanlar gerçek değil, kurgudan ibarettir."

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

“KATİL KİM?!” (polisiye roman) Yazar: ELŞEN İSMAİL Not: Romandaki karakterler ve olaylar tamamen kurgusaldır ve gerçekliği yansıtmaz. Roman herhangi bir mesaj içermez, sadece merak uyandırmak amacıyla yazılmıştır. ** *** *** Celil Hasmammedli, lüks Range Rover`ında oturmuş, önündeki manzaraya bakarken kalbinin kulaklarında gümbür-gümbür attığını hissedebiliyordu. 60 yıllık hayatında birçok zorluk yaşamıştı, ancak bu zorluk sadece kariyerini değil, tüm dünyasını alt üst edebilirdi. Arabanın içindeki pahalı deri kokusu bile onu dışarıdaki korkunç gerçeklikten uzaklaştıramıyordu. Celil`in bakışları, 2 numaralı dev kule vincinin uçlarına sabitlenmişti. Orada, vincin çelik kolundan sarkan bir insan bedeni, her rüzgâr esintisiyle ritmik bir şekilde sallanıyordu. Bu, Rusya`dan 70 yaşında bir milyarder olan Aleksey Jukov`du; Celil`in en büyük yatırımcısı ve en zorlu ortağı...