"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Sevmeyi bilen, incitmeden, kırmadan seven adam, merhameti, şefkati ve sevgisiyle sarmalayacaktı canından çok sevdiği kadının yaralarını... Merhametine aşık olacaktı kadın adamın. Çünkü çok yakışıyordu merhamet adama... Güzel seven, merhametli adamla aşkı öğrenecek kadının hikayesi ... Leyal❤Mirza *Dilem= Gönül ilacı

Kan ve Vahşet bulunabilir. 🪷🪷🪷 " Sende pek güçlü değilsin. " " sende pek adam değilsin." Avukat Mihra Koral. Sevgiden her zaman uzak büyütülmüş bir kızdır. Güveni kırılmış ama yıllar sonra ilk defa kalbinin kapılarını açınca onu kıracak kişinin farkına varamamıştır. Annesinin intikamı için Mihrayı kullanan Alkan, aylar sonra aynı evi paylaşacağını bilmiyordur. Mihra da öyle. Biri ihanetin biri de nefretin tohumlarını büyütürken aynı evde durmak ikisi içinde zor olacaktır. Zoraki evlilik yüzünden ya üzülecekler ya da pişman olacaklar. 🪷🪷🪷 iyi okumalar 🪽🪽🪽

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Dün akşam basına yansayan haberlerden sonra, iş adamı Hamdi Karatay oğlu Cem’e karşı büyük bir öfke içindeydi. Daha fazla vakit kaybetmeden hizmetçiye seslendi ve oğlunu derhal yanına çağırmasını emretti. Hizmetçi, çekingen adımlarla Cem’in odasının önüne gelip kapıyı hafifçe tıkladı. Tıklama sesiyle birlikte Cem, huzursuz bir uykudan sıçrayarak uyandı. "Cem Bey?" "Ne oldu? Kim verdi sana beni uyandırma emrini?" "Cem Bey, babanız hemen hazırlanıp aşağı inmenizi istiyor. Bunu size iletmem için beni özellikle o gönderdi." "Yine ne oldu acaba? Ah peder, vah peder... Tamam, sen git; geleceğimi söyle." Cem, dün geceki olayların sarhoşluğu üzerinde olduğu için henüz hiçbir şeyden haberdar değildi. Oysa o dakikalarda gazeteler ve televizyon kanalları sadece ondan bahsediyordu. "Bu peder beni niye çağırıyor ki? Ne yaptım yine dün akşam? Of, hiçbir şey hatırlamıyorum!" Öfkenin nedenini anlamaya çalışarak yataktan doğruldu. Ayaklanıp aynanın karşısına geçtiğinde ise adeta kanı dondu. Dudaklarındaki belirgin öpücük izlerini görmesiyle birlikte, neye uğradığını şaşırdı.

"Deliyim 88" 120 yapalım hadi İLK BÖLÜME BAKAR MISINIZ SÜREKLİ DEĞİŞİYOR DA OY VE YORUMU BIRAKALI ÇOK OLDU DESTEK VARDIR SADECE BAK ÇIK Bir Takım Yumak İşlerim Var Panolarınız Gece Gündüz Rahat Olsun!... Aman Diyeyim Engellemeyin sizsiz ben hiçim vah vah sadece Meraktan Sorduğum 3 Kişi Var neden engellediler 1 kişi 2 kere engelledi neden Ki Son Panoma Bakın Öncekilere Bakıp Destek vermek ZOR oluyor Ki İlk Bölüme Bakın Yeter Letter_Magic sorun beni niye engellemiş suikastçıya da sorun o da vardı eyi69 da vardı vardı vardı aklımda bunlar kaldı İlk Hikayem Olan Kabusum Şiir Deneme İle Karmaşık Yayında Umarım Beğenirsiniz Tek Bir Kitap Olsun Ki Görünme Fazlalaşsın Diye Diğer Kitaplar Oluşturulmadı @nisauthor ve @dunaydanmarsa355 kitap kapağını yapan canım kişi o Medine hanım hem de ücretsiz yaptı sağ olsun isterseniz sizde yaptırabilirsiniz İlk bölümler Güliz Ayla sonra Metin Arolat sonra Kayahan ve Erol Evgin sonra Emre Aydın ardından Sezen Aksu ve Ferdi Tayfur Edip Akbayram şarkıları vardır sıralama buna göre Benlik her zaman doğruyu tutturamaz bazen de Kusura Bakma seni yanlışa itekleye eğitim der o yüzden insan bir dur diyemez neden sorgulayamaz işte bu soruların cevapları akrostiş şiirlerle karainci Benlik Kusura Bakma kitabımın da Galiba tutukluk yaptı benim hikaye 15000 oldu taslakları gidince 10000 kalıyor 6 6 gidiyor olacak mıyım yine aynı sayıda kaldı bakalım kaç gün gidecek bu şekilde / sayemde ay/ki 1 rakam fazla yazmışım Şimdi eski bölümlerin akrostiş lerini paylaşıyorum 5 5 sonra 60 kişi görmüş olan bölümlere döneceğim Wattpadte: karainci_50 idim; 9 yılda, 93.900 okuma almıştı hikayem!... Tabi 200 bölüm vardı...(Şuan kaç olduğunu bilmiyorum ama 16.07.2024`de öyleydi) ( Şu an 1 sene geçti üç ay önce bir yazar canım baktı Şimdi ise can yazar baktı 100 kişi bakmış) Ben takip ettiğim hikayeleri akrostiş yaparak tanıtım yapıyorum Burada 607 2000 de olur ki olacak gibi çünkü hikayem okunmuyor ana sayfada olmadığı süreçte bölüm oldu hâlen dur demedi ama zaten yazmaya yaşamaya yaşatmaya devam ediyorum sonuçta kelimelerimi kişileri / geri döndüm 61 den devam bakalım onlar 120 olacak mı/ gerçi 607. bölüm olmadı ama 215 oldu İlk bölüm 120 olur mu Herkes, benliğini arar ama bulabilir mi?! Nüfus ettirebilir mi bedenine bakalım görelim!?

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Ailem iyi bir saatçidir. Nesiller boyu bu işi layığı ile üstlendik. Saatler ile aramız hep iyi oldu. Ama babamın benden uzak durmamı istediği tek bir saat vardı. O da benim istediğim tek saatti.

Alara.cebeci Selam 0 dan aile kuruyorum da Kuzenim olur musun? Bu hikaye 0 dan başlamayanların hikayesi. Başlangıç noktası olmayanlar kendilerine yalanlar anlatırlar. 0 hiç şeydir Ama 0 her şeydir 0 olmasa sayılar neyden başlayacaktı? Peki siz bu aileye girmeye hazır mısınız?

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Kulaklarım uğulduyordu. Yanlış duymuştum. Bu kadar değildi. Bunu yapmış olamazdı. Ben yanlış duymuş olmalıydım. Dolan gözlerimi babama çevirdim. Yanlış duyduğumu söylemesini istedim. Bu kadar acımasız olmadığını göstermesini istedim. Fakat aksine babam kaşlarını çatmıştı. Bu benim için son uyarıydı. Kendimi toparlamam ve karşı çıkmamam için gelen son uyarıydı. Parmaklarım kolyemin ucunu kavradığında derin bir nefes çektim içime. Abi neredesin? Babam bu sefer gerçek anlamda boynuma bir ip geçiriyor. Abi gelip beni o ipten almana ihtiyacım var. Boş ver ipi. Benim şu an kollarına ihtiyacım var. Çünkü nefes alamıyorum. Akmak isteyen yaşları geri gönderdim. Boğazımda hissettiğim o yumruyla yutkundum. Ama geçmedi. Aksine boğazım daha fazla yanmaya başladı.

Elinde ki mikrofonu bir kaç kez salladı ve konuşmaya başladı: "Kaç kişinin babası ölmüştür gözler önünde ve kaç kişi kalmıştır babasız şu Filistin sokaklarında... Fakat davayı taşımak daha ağır babasız kalmaktan. Yıllarca anneni aramak, sokak sokak, zindan zindan, `Şehadetsiz yapamıyorum` demek; Anneni bulamadan..." Ve bundan sonra bir kaç cümle ile bitirdi anlattıklarını Abdurrahman Özkaya, bir daha da bu olaydan hiç bahsetmedi insanlara...

kan ve vahşet içerir. Lütfen bunu dikkate alarak okuyunuz. " 🪭🪭🪭 Aurelia bir zamanlar babasının prensesiydi. Şimdi ise kanla mühürlenmiş bir tahtın, küllerle örtülmüş bir krallığın Kraliçesi. Ailesini büyük bir savaşta kaybettikten sonra tahta geçti. Ancak taç, sandığından çok daha ağırdı. Amcasının ihaneti, sarayın içindeki gizli düşmanlar ve içeriden kemiren entrikalar krallığını adım adım çürütüyordu. Halkı umut beklerken, o geceleri intikamın kokusunu soluyordu. Babası için. Ailesi için. Tahtı için. Ve bir gece... Odasından kaçırıldı. Bir suikastçı onu karanlığa sürüklediğinde yalnızca bir kraliçe kaybolmadı. Taht boş kaldı. Krallık nefessiz kaldı. Peki onu kaçıran adam düşmanı mı olacaktı? Yoksa tarih yazmaz dediği o yasak aşkın başlangıcı mı? İhanetler, taht savaşları ve kanla yazılan kaderler arasında Aurelia ya bir çağ başlatacak... Ya da geriye anlatacak kimsenin kalmayacağı bir yıkım bırakacak

"Leyla." "Efendim?" Çenesini alnına sürttüğünde kadının gözleri kendiliğinden kapandı. "Yüreğim yanıyor Leyla. Yok mu bunun bir çaresi?" Kafasını kaldırıp yüzbaşıya baktığında onu ilk defa bu kadar çaresiz ve aciz görüyordu. "Çay demleyim mi? Sen seversin." "Artık çay içmek istemiyorum."  Leyla ağlayacak gibi oldu. Ne yaparsa o hüzünlü gözler ışıl ışıl parıldardı? "Gel buraya." dedi en sonunda. Boş bakışlar üzerine çevrildiğinde derin bir nefes alarak dizini pat patladı ve uzanması için komutana yer açtı. "Hadi." İkiletmeden genç kadının dileğini yerine getirerek başını dizine yasladı. "Leyla." dedi tekrardan. "Ölüyorum." "Biliyorum." dedi kadın. "Bende yandım." Dikkat! Bu kitap tamamen eğlencesine kaleme alınmış bir kurgudur. Dolayısıyla kitapta geçen olay, kişi, zaman, mekan gibi unsurların gerçek hayatla hiçbir ilgisi yoktur. Wattpad platformunda yazılmış, daha sonra Kitapped`e taşınmıştır.

“Üç yaşında kaçırıldı. Hafızasında silik hatıralardan başka bir şey yoktu. Gerçek ailesini, geçmişini, kim olduğunu bile unuttu. Ona öğretilen her şey mutlak gerçekti—ya da o öyle sanıyordu. Ama bir gün, hiç sormadığı sorular cevaplarını aramaya başladı. 22 yıl boyunca inandığı gerçekler sarsılınca, kendini tehlikeli bir oyunun içinde buldu. Peki, geçmiş onu kurtaracak mı, yoksa geri dönülmez bir karanlığa mı sürükleyecek?”

Hamile kurgusudur klişe sahneler olabilir. Yazım yanlışları olabilir keyfi yazdığım bir kurgu olacaktır

Karadeniz`de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Mardin`de ise sessiz yaşanır. Zarina, ait olduğu topraklar kadar sertti. Susmayı değil, dik durmayı öğrenmişti. Ta ki Karadeniz`in hırçın rüzgârını sırtında taşıyan o adama kadar; Komiser Demirhan Çakır. Abisinin arkadaşı. Onlar aynı şehrin insanı değildi. Aynı geçmişten de gelmiyorlardı. Ama aynı ateşin tam ortasına düşmüşlerdi.

İlyada Oğuzata kusursuzluğu çalıyordu. Lirik bir kibirle doğdu sonrasında. Tek hedefi sanrılardı.

"Kadın ağadır erkekler paçavra.Bu törenin dedigidir. Erkek kısmısı çok konuşmaz keje! Çok yüz verirsen tepene çıkar. Nerde görülmüş erkegin ikinci kadını aldığı!? Neuzibillah! Namusumuz elden gider! Cehennem ateşlerinde yanarız." Dedi Xalte Ağa

Her çiçek, gömülü bir sırla açar. Ölüm, bir son sanılırdı. Ama Murat ve Zeynep için ölüm, başka bir dünyanın kapısını araladı. Bazen, bir bahçe sadece bir bahçe değildir. Bazen, bir kapı açılır ve sizi tanımadığınız bir dünyanın ortasında bulursunuz. Zairgotola’nın gölgelerle örülü sarayında, yasla ve sırlarla büyüyen bir ulusun ortasında gözlerini açtılar. Onlar artık yalnızca misafir değildi; yalanla yazılmış kaderin mahkûmlarıydılar. Zeynep’in dudaklarından dökülen tek bir yalan, tüm gerçekliklerini değiştirdi. Ama bu bahçede hiçbir şey göründüğü gibi değildi. "Unutabilir misiniz? Yeniden tanıyabilir misiniz? Aynı anda hem geçmiş hem hiç yaşanmamış bir hikâyeye başlayabilir misiniz?"

Alevde Kalanlar Bazı mektuplar hiçbir zaman postalanmaz. Bazı gerçekler ise sadece yanarken açığa çıkar… Asena, genç bir savcı. Adaletin peşinde koşarken, geçmişin susturduğu bir mektup onun önüne düşer. Bir doğum günü… Bir kayıp anne… Ve mühürlü bir zarfın ardına saklanmış yıllar… Yıllar sonra karşısına çıkan Kaan, sadece ilk aşkı değil; geçmişin alev alev yanan yüzüdür. Asena şimdi hem adaleti hem de kendi gerçeğini arıyor. Ama bazı soruların yanıtı, sadece geride bırakmak gerekiyor

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Rüya, annesi evi terk ettiğinde hayatının ne yönde değişeceğinden pek emin değildi fakat okulunda düşman olduğu çocuk ile kardeş çıkmayı beklediğini de söyleyemezdi. Bir anda hayatına yeni giren iki abisi ve babası ile onu son yaptığıyla okula rezil eden ezeli düşmanı ailesi olmuştu. Okulunda ve evinde karşılaştığı zorluklarla nasıl baş edeceğini bilemeyen Rüya’yı yepyeni bir yol bekliyordu. Tüm bu yeniliklere alışması gerektiğinden bile emin olamayan Rüya’nın hayatının değiştiği yönün nasıl olduğunu görmek için onunla kızıl saçlı bir kara kedinin sırtında yolculuğa çıkmak ister misiniz? Emin olun ki pek bir keyifli olacak. Kızıl Saçlı Kara Kedi’nin yeni bölümleri her cuma akşamı yayımlanacaktır. Eğlence ve samimiyet dolu bir gerçek ailem hikayesi okumak isterseniz bu kitaba başlamanızı tavsiye ederim. Bol keyifli okumalar kara kedilerim.