Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

🌙Ay ve güneş krallığı 🌞 Ay kadar parlak, güneş kadar yakıcı... Yüzyıllardır birbirine dokunması yasak iki krallık ... Bir zamanlar kaderin bile reddettiği bir çocuk doğdu ve doğum iki dünyanın dengesini sonsuza dek değiştirdi. Yıllar sonra Mira , sıradan bir öğretmen olduğunu sanırken kapısına bırakılan siyah bir zarf hayatını altüst etti. “Geçmiş seni buldu.” O andan itibaren Mira`nın bildiği her şey bir yalandan ibaretti. Kim olduğunu öğrenmek zorunda... Çünkü iki krallığın kanla yazılmış geçmişi yeniden uyanıyor. Ve bazı sırlar ... Sonsuza kadar saklanmaz. “Kader kaçtığın yoldan değil; seni beklediği yerden gelir.”

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Yaşamak için hiçbir sebebi kalmamış Cerrah Vera Atay ile yaşamayı her şeye rağmen çok seven Cumhuriyet Savcısı Hisar Demirer’in yolları kesişir. Hisar, Vera’ya yeniden yaşamayı sevdirmeye çalışırken her şey beklenmedik şekilde tersine döner. Zehirli Zambak Vardır Her Vahşi Çiçekte Gurur

Eski Mısır`dan gelen miras bir gün kaybolur. Kral ve Tanrıçanın aşkı bir gün son bulur. Aşkı temsil eden yüzük demir ustası elinde şekillenir ve zemine düşer. Gözünü tahta dikmiş Tanrıça. Kralı görmez gözü, aşkından emin değildir kanıt ister Kraldan. Günler geçer , ay geçer ve sonsuzluk kolyesi yüzyıllar geçince lanetini salar.

𝑮𝒆𝒄𝒆... Geçmişin karanlık sırları birer birer gün yüzüne çıkarken, dört genç kız kendilerini gizemli olayların ortasında bulur. Güvenin kolayca kırıldığı bu oyunda, içlerinden birinin ikinci benliği her şeyi değiştirecek kadar tehlikelidir. Ve bazen, en karanlık hikâyelerin içinde bile aşk sessizce filizlenir. 🌙

Abisinin kaçırma hatası yüzünden acımasız Boran Akdağ ile berdel evliliği yapmak zorunda kalan Asya Demir için hayat bir zindana dönüşür. Boran ise bu zoraki evliliği kalbine bir ihanet olarak görmektedir; çünkü o, henüz 11 yaşındayken göl kıyısında ölümden kurtardığı ve adını "Asiye" olarak bildiği çocukluk aşkına yıllardır sadıktır. Karşısındaki kadının aslında canından çok sevdiği o küçük kız olduğunu bilmeyen Boran, geçmişinin intikamını ve öfkesini Asya’dan çıkararak ona dünyayı dar eder. Boran, nefret ettiği karısının aslında yıllardır aradığı "göl kızı" olduğunu öğrendiğinde her şey için çok mu geç olacaktır? Mardin’in sert töre duvarları arasında sıkışıp kalan gizemli bir çocukluk aşkının ve büyük bir yüzleşmenin hikayesi. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

İKİ YOL AYNI KANLA ÇİZİLDİ. Biri özgürlüğü seçti. Diğeri kontrolü. Biri gökyüzünde süzülmek istedi. Diğeri herkesin kaderini yazmayı. Ama şehir aynıydı. Kurallar aynıydı. Ve sonunda... İkisi de aynı karanlığa yürüdü. Efraz Karadağ... Karanlıktan doğmuş bir şahin. Karan Andreeva... Düzeni kendi elleriyle kuran bir sistem. İkisi de kaybettiklerini geri almak için savaşacak. Ama bu savaşta... Kaybeden sadece biri olmayacak. Çünkü bazen en tehlikeli düşman, seni senden daha iyi tanıyandır. "Bazıları kuyuya düşer. Bazıları onu inşa eder."

Prangalı Kader İki küçük bedenin, birbirlerinin kaderin fırtınalı aşkla prangalanışına şahitlik ediyoruz bu kitapta. Siz de bu serüvende bizlerle olun. Yazardan saygılar... Rona`nın kaderi, daha o doğmadan aşiret büyükleri tarafından çizilmişti. O kız büyüdü, serpildi ve tüm aşiretin karşısında dimdik durdu; ama kader onları çoktan ağına almıştı. Miran Mirza dağ olsa yıkılmazdı ama ihanete boyun eğmişti. Atalarının verdiği sözler, kaderlerini daha onlar bebekken yazmıştı. İki büyük Mardin aşireti; biri ağa, biri hanım ağa... Töreden kaçamazlardı, çünkü onlar törenin içine doğmuşlardı. Rona bunu anlayamadı, başına büyük ağlar örüldü. Bundan kaçabilecekler mi, yoksa prangalara boyun mu eğecekler? Sevgili Okurlarım, Bu yolda benden desteklerinizi esirgemezseniz çok sevinirim. Bu kitap klasik aşiret kitabı değildir; çetrefili, fırtınalı bir öyküsü bizi bekliyor. Sevgilerimle!

"Seninle gürüItü yapmayı seviyorum, Kan Kraliçesi. Buna eklenecek her gürültüden de zevk alacağıma eminim." Onu tüm gücümle itekledim. "Yine puştluk peşindesin demi?" Kahkaha atarak "Ne kadar pis bir ağzın var Nadia... Ama olsun, O ağızdan dökülen her küfür bende onları susturma isteği uyandırıyor ve inan bana, benim yöntemlerim senin kelimelerinden çok daha etkili"      Nicholas`ın gözlerinin içine sanki bu cüretkârlığını deşmek ister gibi baktım. Bu bakışıma tek kaşını kaldırıp gözlerimin içine bakmakla karşılık verdi. Dudaklarımda alaycı bir tebessüm belirdi. Nicholas`ın omzuna elimi hafifçe koydum, ona doğru bir adım yaklaştım - öyle ki nefesim Nicholas`ın çene hattına değdi - ve fısıldadım.     "Ne o Nicholas? Kelimelerinle beni susturamayacağını anlayınca dudaklarınla mı susturacağını düşündün. Dikkat et o pis ağzım, seninkini de kirletmesin. Yoksa sonun olur. " Bratva`nın Pakhan`ının kızı yeni yönetici olmak için hazırlanıyordur. Tüm Bratvadaki adamlar onun gücünü hafife alsada onun adı, yeraltı dünyasının karanlık sularında sadece ölümle ve sarsılmaz bir otoriteyle yankılanıyor; Nadia Petrova, "Kan Kraliçesi" Geçmişin cehennemini bir zırh gibi kuşanıp duygularını buzdan bir kaleye hapseden Nadia, annesinin katiline ulaşmak için her şeyi yakmaya hazırken, karşısına en az kendisi kadar karanlık ve yaralı bir adam çıkıyor: Nicholas Russo. İtalya’nın "Karanlığın Çocuğu" ile masaya oturduğunda, bu sadece iki mafya devinin stratejik ortaklığı değil; iki vahşi ruhun birbirinin yaralarını tanıma ve kendi felaketlerine doğru sürüklenme hikayesine dönüşüyor. Zaafların ölümle eşdeğer olduğu bu dünyada, intikam ateşi mi daha yakıcı olacak, yoksa nefretin gölgesinde filizlenen o tehlikeli yakınlık mı?

Ateş Krallığı, tarihin en büyük ihanetiyle küle döndü. Gözlerini nasıl geldiğini bilmediği gizemli bir ormanda açan Eris, geçmişinden geriye yalnızca parçalanmış anılar taşımaktadır. Ormanın derinliklerinde yalnızca farklı ırklar yaşamaz… Kadim yeminler… Unutulmuş ezgiler… Binlerce yıldır uyanmayı bekleyen emanetler de sessizce onu izlemektedir. Yeni dostlar edinirken, her adımda kaderinin sandığından çok daha büyük olduğunu keşfeder. Bu yol onu, yüzyıllardır kimsenin giremediği Kadim Ateş Tapınağı`na götürür. Ve orada… Bin yıllık sessizliğini bozan İlk Ateş Kralı Elion`un ilk sözleri bütün hayatını değiştirir. "Hoş geldin… Büyük torunum." O andan itibaren Eris yalnızca kendi geçmişini değil… Bir krallığın kaderini… Ve belki de bütün dünyanın geleceğini omuzlarında taşıyacağını öğrenir. Çünkü binlerce yıldır suskun kalan kadim güçler yeniden uyanırken, gölgelerde bekleyen eski düşmanlar da harekete geçmektedir. Bazı krallar tahta doğar… Bazıları ise ateşin içinden yeniden doğar.

Yüzyıl boyunca insanlığın kalbine korku tohumları ekildi. Krallıklar yıkıldı, şehirler küle döndü, masumların çığlıkları geceye kazındı. Ve bütün bu dehşetin ardında tek bir isim fısıldandı: Kara Mührün Varisi. O, bir efsane değil. O, bir kehanetin yaşayan bedenidir. Kanla mühürlenmiş bir kaderin taşıyıcısı, gölgenin içinden yürüyen bir habercidir. Adı anıldığında kandiller söner, dualar yarıda kalır. Çünkü onun gelişi yalnızca ölüm değil; düzenin çöküşü, insanın içindeki karanlığın uyanışı demektir. Yüz yıl önce kırılan mühür, şimdi yeniden titreşiyor. Toprak kana doydu, ama hâlâ susuz. Tahtlar korkuyla ayakta, inançlar çatırdıyor. Kara Mührün Varisi, yalnızca kan ve vahşetin habercisi değil - o, kanı ve vahşeti beraberinde getiren fırtınadır. Gittiği yerde merhamet kurur, sadakat ihanetle sınanır, kardeş kardeşe düşer. Fakat her karanlık kendi gölgesini yaratır. İnsanlık, korkuyla diz çökecek mi? Yoksa yüzyıllık laneti kıracak cesareti bulabilecek mi? Bu kitap, kehanetle lanetlenmiş bir varisin yükselişini; kanla yazılmış bir kaderin kaçınılmazlığını ve insan ruhunun en karanlık köşelerini anlatıyor. Korkunun bir isim kazandığı, vahşetin bir yüz bulduğu bu destanda tek bir gerçek var: Kara Mührün Varisi geliyor. Ve bu kez yalnızca haber getirmiyor. Getirdiği şey... sonun ta kendisi. Başlangıç Tarihi:21/06/2026

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Ülkedeki sorunlardan dolayı bıkan prenses artık tükenmiş bir halde oturuyordu. Fakat günün sonunda neden boyun eğen taraf benim onlar boyun eğen taraf olması gerektiğini savunur bu yüzden uzun bir arayış içerisinde ülkesinde adaleti bulmaya çalışır şövalyesiyle birlikte.

Bu kitap, beni aldatan bir adamın hikâyesi değil. Bu kitap, ihanetin ardından yeniden nefes almaya çalışan bir kadının hikâyesi.

Banu Karaarslan, adalet sarayının koridorlarında dürüstlüğü ve geri adım atmayışıyla tanınan, gözü pek bir Cumhuriyet Savcısıdır. Uzun süredir yeraltı dünyasının en karanlık ve dokunulmaz ismi olan Ateş Aslan Demirhan’ın ve onun ağındaki diğer suçluların peşindedir. Banu için bu dosya sadece bir görev değil, adaleti sağlama yeminidir. Ateş Aslan ise gücü, zekası ve acımasızlığıyla illegal dünyaya hükmeden bir liderdir. Banu’nun kendisini köşeye sıkıştırmak için yaptığı her hamleyi bir satranç ustası gibi izler. Ancak bu kedi-fare oyunu, zamanla aralarında önlenemez, tehlikeli ve tutkulu bir çekime dönüşür. Ateş, ilk kez bir kadının zekasına ve dik duruşuna hayran kalırken; Banu, nefret ettiği bu karanlık adamın arkasındaki yaralı ve korumacı ruhu gördükçe duvarlarının yıkılmasına engel olamaz. Aynı yolda yürümeleri imkansız olan bu iki uç dünya, yasak bir aşkla birbirine bağlanır. Banu, Ateş’e kalbini açtıkça onun tamamen değişebileceğine, bu karanlıktan çıkabileceğine inanmaya başlar. Ateş ise hayatında ilk kez birine gerçekten güvenir ve tüm gardını indirir. Ancak savcı cübbesi ile mafya liderinin namlusu arasındaki bu aşk, aslında en başından beri trajik bir sona mahkumdur. Banu, Ateş’in yeraltındaki tüm işlerini bitirecek, onu ve şebekesini tamamen çökertecek o son, büyük darbeyi vurmak için en doğru anı beklemektedir. Sevgi, adaletin önüne geçemez. Ve o kaçınılmaz gece geldiğinde Banu, Ateş’in ona olan sonsuz güvenini en ağır şekilde suistimal ederek ona hayatının en büyük ihanetini yaşatacaktır.

Leyal… Sevilmeden evlendirilen bir kadın. Kaçtığı adamın kollarında bulduğunu sandığı özgürlük, bir kafese dönüşünce anladı: Gerçekten gitmek yetmez, geçmişten de kaçmak gerek. İçinde büyüyen bir sır var şimdi. Kimse bilmiyor. Belki kendisi bile… “Beyaz Kelebek”, pişmanlığın, aşkın, kırık kadınların ve suskun çığlıkların hikâyesi. Her sayfada kendinden bir parça bulacaksın… pişmanlık, annelik içgüdüsü, yanlış anlaşılmalar ve geç gelen ama çok kıymetli bir aşk…

"Karadeniz hırçın olanı severdi ama hırçınlığıyla boğmayı da iyi bilirdi... Bize buralarda `kader` demezler Asiye. `Karadeniz` derler. Çırpınarak can vereceğini bilsen de o suya girmek zorundasındır."

Bazı hikâyeler vardır... sadece okunmaz, insanın kalbine dokunur. Nare Tekin... kırılmış ama hâlâ sevmeye cesur bir kalp. Azad Çakır... duygularını içine gömmüş, sessiz bir fırtına. Onları bir araya getiren şey aşk değildi. Bir mühürdü. Bir kaderdi. Bir zorunluluktu. Ama kader bazen en yanlış zamanı seçer... en doğru insanı getirmek için. Ve insan en çok kaçtığı kişiye... bir gün en çok "ait" olur. Bu hikâye bir evlilik değil. Bu, iki yabancının birbirine yavaş yavaş dönüşmesinin hikâyesi. Şimdi... eğer içinde küçük bir merak bile kaldıysa, bu hikâye zaten seni çağırıyordur.

"İki kişinin kavuşmasına bedeldi bir kişinin ölmesi."

Yananlar vardı dokununca geriye kül kalan Donanlar vardı içine gömdüğünü asla söylemeyen aynı dünyada iki uç biri ateş gibi acele biri buz gibi suskun ve kimse anlamadı; bazı hikayeler birleşmek için değil birbirini tüketmek için başlar

Yıldıztepe Anadolu Lisesi’nde her şey görünenden çok daha gürültülüydü. Koridorlarda sırlar, bahçede kavgalara karışmış aşklar, sınıflarda söylenmeyen cümleler dolaşıyordu. Duru Sönmez sadece sessiz kalmayı seçmişti. Alara Soylu ise duyulmayı. Baran Ayaz Karakoç ise susturmayı. Ve Doruk Alptekin… hep doğru yerde yanlış zamanda duran bir çocuktu. Bu okulda herkes birini seviyordu. Ama kimse yanlış kişiye düşeceğini bilmiyordu. Çünkü Yıldıztepe’de en tehlikeli şey kavga değil… teneffüs arasıydı.