“Biz ateşle su gibiyiz,” dedim. “Buhar olur, göğe yükseliriz,” dedi.

Kılıç Lokman Çaldıran. En güzel yıllarımı onu severek geçirdiğim, hayaller kurduğum, aşık olduğum; Çaldıran Aşiretinin Ağası. Ve kalan kısacık ömrümde, nefret edeceğim; tek adam.

27 sene önce yapılan hatalar… yarım kalan bir aile

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa… Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte… Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Gözler Serisi II.kitap. Sevdiği kadının gözlerinin aslında en büyük felaketlerini, endişelerini ve kuşkularını barındırdığını öğrenen adam; bir gün bir karar verir... Devam kitap: Gözler İftiraya Uğramış ~III

Bu şehirde herkes susar. Çünkü konuşmak, bedel ödemektir. Geçmişte yapılan hatalar, üstü örtülmüş suçlar ve unutulmaya zorlanan gerçekler… Hepsi bu şehrin duvarlarına sinmiştir. İnsanlar yaşamaz; alışır, kabullenir ve susar. Ta ki biri hatırlayana kadar. Bir gün, yıllardır bastırılan her şey yeniden ortaya çıkmaya başlar. Sırlar çözülürken intikam da adım adım şekillenir. Çünkü bazı yaralar zamanla kapanmaz; sadece daha derinleşir. Nefes Almayan Şehir, geçmişten kaçamayanların, sessizliğin içindeki çığlıkların ve kaçınılmaz bir yüzleşmenin hikâyesi. Bu şehirde adalet yoktur. Sadece hesaplaşma vardır. Ve herkes, er ya da geç, kendi günahıyla nefessiz kalır.

İçimdeki gülü her ne kadar kopartsamda sen hep var olacaksın...

Bir göçmenin travmatik pişmanlık öyküsü...

"Hadi vur beni!" dedi isyanla. Gözleri hayal kırıklığı ile bana sesleniyordu. Elimdeki silahı daha çok emin bir şekilde tutarken tuttuğum nefesimi dışarıya verdim. "Vuramaz mıyım sanıyorsun?" dedim tok bir sesle. İçim alev alev yanıyordu, ona zarar vermek istemiyordum. Onu seviyordum! "Yaparsın." dedi hafif gülümseyerek. Adımlarını üzerime doğru atarken gerildim. Elimdeki silah bir an olsun titremezken ayaklarım geri geri gitmeye başlamıştı. "Gelme üzerime, uzak dur." dedim inleyerek. Beni dinlemedi, koyu puslu gözleri yüzümü talan ederken burnumun dibine çoktan girmişti. Nefesi yüzüme nüfuz ederken gözlerimi gözlerinden bir an olsun ayırmadım. Elini silahın namlusuna götürüp göğsünün üzerine -kalbinin tam üzerine- yerleştirdi. "Hadi sık ama unutma ki yalnızca beni vurmayacaksın." dediğinde gözlerimden bir kaç yaş kendiliğinden akmaya başladı. Parmak ucuyla göz yaşlarımı sildi ve anlını anlıma yasladı. "Öleceksem senin ellerinden öleyim, buna razıyım."

Liyan Gökdemir, 23. yaş gününde babasına ait bir günlük bulur ve babasının ölümünün ardındaki sır perdesini aralamaya başlar. Babasının düşmanları olan "Kara Şafak" adlı gizli ve acımasız örgüt, ailesini yok etmiş ve onu geçmişin gölgeleriyle yüzleşmeye zorlamıştır. Liyan, intikam peşinde koşarken, hız tutkusu ve motosikletiyle tehlikeli bir yolculuğa çıkar. Gizemli bir adam olan Alpay Arslanoğlu ile karşılaşır ve onun güvenilir olup olmadığını sorgular. Karanlık sırlar ve kanla yazılan yeminlerle dolu bu dünyada, Liyanın intikam arayışı, aşk ve ihanetle dolu bir serüvene dönüşür.

Hadi ama! bu da olmuş olamaz? Allahım allahım isyan etmiyorum.valla bak gebertecem seni aşağılık pisi,tel tel yolacam o bıyıklarını" GEL ÇABUK BURAYA" "Abla ordan değil sağa gitti rafık" Ula rafık ula rafık salandırmazsam seni balkondan bana da gökçe demesinler ha sakin ol gökçe o sadece bir hayvan rızkının peşinde ,düşünebilen bir canlı değil,iç güdüleriyle hareket ediyor. Kimi kandırıyorum ben ya Apartmanın önüne çöktüm başımı avuçlarımın arasına alıp çaresizce beklemeye başladım .ağlamayacaktım en azından şimdilik "SENİN O KUYRUĞUNU KÖPEKLERE YEDİRECEM .BİTTİN SEN OĞLUM!!" Sokak ortasında bağırıyordum resmen kalleş bir kedi ; aşağılık rafık yüzünden rezil olmuştum tüm mahalleye tavşanımı boğazlayıp kaçmıştı resmen kaşla göz arası sahibi peşine düşmüştü ben de oturmuş kara haberi bekliyordum Nazmiye anlaşan , sonra yukarı çıkıp avaz avaz ağlayacaktım .can yoldaşım gitmişti benden sonuçta muhtemelen markete giderdim sonra helva kavurmam gerekecekti bir de .

Bazen bir insanın sessizliği, bir dünyanın çığlığıdır. Bir çocuk, bir anne, bir silah… Ve yıllar sonra susarak yaşamaya mahkûm bir adam. Aras, geçmişin gölgesinde nefes almayı unuttuğunda, bahar yeşili gözleriyle bir kadın ona yeniden yaşamı hatırlatır. Ama bazı mahkûmiyetler parmaklıklarla değil, vicdanla örülür. Affetmenin ve affedilmenin sınırında, iki yabancının yolu gökyüzünün altında kesişir. Kimi susarak yaşar, kimi konuşarak ölür… Ve bazen, özgürlük gökyüzünün altında değil kalbin derinliklerinde saklıdır.

Islak Mürekkep Bazı defterler kapanır. Bazıları ise yıllar sonra bile açılmayı bekler. Boşandığı hayatın ardından, genç bir kadın sığındığı aile evinde geçmişiyle yeniden karşılaşır. Çekmecenin dibinde saklanan günlükler; unutulduğu sanılan duyguları, yarım kalmış cümleleri ve yanlış hatırlanan bir aşkı gün yüzüne çıkarır.

Kapı iki kez vuruldu. “Gir.” Kız içeri adım attığında oda sessizleşti. Dosya kolunun altındaydı. Omuzları dikti. “Savcı Umay ERDEN” dedi. “Dava süresince karargâhta bulunacağım.” Albay başını salladı. “Hoş geldiniz Sayın Savcım.” Kız gözlerini odadaki askerlere çevirdi. İlkinin bakışı netti. Duruşu sakindi. Onu süzen bir hâli vardı. İkincisi ise tanıdıktı. Bir anlık duraksama oldu. Sadece bir an. Adamın yüzü gerildi. Kaşları hafifçe kalktı. Gözlerinde şaşkınlık vardı. Kızın yüzünde ise hiçbir şey yoktu. Ne tanıdığını belli eden bir ifade, ne de duygularını belli eden bir bakış.

Genç yaşında evliliğe zorlanmış olan Sevim, yıllar sonra hayatının aşkını buluyor. Fakat tahmin dahi edemeyeceği problemler de var. Her hikayede illa bir üzülen olmak zorunda mı? Hep birlikte göreceğiz! ( Yorumlarınız benim için değerli )

Ailesi öldürülmüş bir adamın ihanet sebebiyle seçtiği yol ve yarım kalmış bir aşkın devamı...

"Ne yani, kanka? Sadece tek bir gece kaçamak yapacağız. İnan, eşlerimizin ruhu bile duymaz." "Ben sadece bir şeyler içmeye gelirim, başka da olmaz."

Bazen sevdiğin yerde hala sevdiğin halde duramazsın, seni kendinde nefret etirirler, belki kendini bir ömür boyu hüküm sürecek bir yanlızlığa hapsedersin ama bazende hayat belki de sana en acı gerçekleri göstererek yeniden başlama fırsatı veriyordur. En yakın arkadaşlarını kaybetmiş ve tanımadığı insanlarla sınıf arkadaşı olan Yüsra hayatında hiç olmadığı kadar derin bir boşluktadır ve hayatında yeni dostluklara arkadaşlıklara yelken açıyordur.

|Musumiyet Yuvası Serisi: 1| Eksik bir aşk hikayesi. Mutlu bir evliliğin kısa bir süreliğine bozulmasıyla ortaya çıkan pişmanlık. Eşini görmek için evin kapısını açtığında içindeki tek duygu buydu. Korkuyordu, eşinin başına bir şey gelmesinden. Korkuyordu, bir daha onu görememekten. Korkuyordu, bir daha yanlız olmaktan. Korkuyordu, bir daha terkedilmekten. Tanrı onun geleceğini uzun uykuya hapsetmişken ve en büyük kabusunu yaşatıyorken istediği tek bir şey vardı. Artık uyku bana günahtı, artık mutluluk bana günahtı. O görüntüleri izlerken aklımda oluşan plan aynıydı. Hayallerim ve geleceğim beni içerideki yatakta beklerken yapmaya karar verdiğim tek bir plan vardı. İntikam almak. **Hikayede geçen olaylar ve kişiler gerçek değildi. İçerisinde tetikleyici (cinayet, zorbalık, şiddet) gibi unsurlar barındırmaktadır bu uyarıyı göze alarak okumaya başlayınız. **Hikaye distopya kategorisindedir. Gerçekle bağlantılı tek unsur ülkedir. Şimdiden okuduğunuz için teşekkürler

İnsanlar seni duyar, ALLAH ise kalbini...

Hayatın içindenherşey yaşadıklarım hissettiklerim ve herşeye herkeze rağmen yaptıklarım

Doktor ~Polis kurgusu 28 yaşında genç bir doktor olan Aslı Çakır 2 yıl önce sırtına bir günah gibi binmiş bir hatanın yükünü kaldıramaz ve intihara teşebbüs eder. Ancak kaderin söylemek istediği şey çok daha farklıdır. Onun bir korkak gibi her şeyden kaçmasını değil dünyaya meydan okumasını ister. Bu yolda elde ettiği deneyimler ve öğrendiği gerçekler onu çok farklı yollara sürükler. Ortaya çıkan gerçekler...Geçmişin soğuk kırbacı...İntikamın yakıcı alevleri... Bu kitap yaralı ve yorgun iki ruhun imkansızlıkların ve acının ortasında filizlenen aşkını anlatır... Aşka inanmayan veya aşka olan inancını yitirmiş herkes için küllerinden doğacak bir aşk hikayesi... ~Minnak bir alıntı~ "Ben sana güvenmiştim." Pişmanlık ve yenilgi dolu bir nefes verdi. "Biliyorum." "Bazen sadece bilmek yetmiyor anlamak da gerekiyor. Ben sana bütün şeffaflığımla içimi açarken..." duraksadım ve kalbimin yangısıyla semsert kesilmiş yüz hatlarına baktım. "Sen koskoca bir yalanmışsın." Gözlerime bakan maviliklerinde gözle görülür bir kırılma oldu ve hançer gibi kalbine sapladığım sözler yutkunmasına sebep oldu. Haklılığım karşısında ezilerek başını eğdi ve daha fazla alevler çıkaran gözlerime bakamadı. Acımasızca "Ama senden nefret etmiyorum biliyor musun? Senden nefret bile etmeyecek kadar sana karşı hiçbir şey hissetmiyorum." Dedim ve alaylı bir şekilde psikopatça dudaklarım kıvrıldı. "Ve şunu unutma komiser nefret zayıflıktır. Nefretin kölesi olan biri hangi savaşa girerse mat olur. Ancak hissizlik çok tehlikelidir. Hissizleşen bir kadının yapacaklarından kork çünkü o piyon olmayı bırakıp vezir olmayı seçtiğinde oyun biter."

Hasta annesi ile bir göz odada, psikolojik savaş veren bir kadın…

Hayatın kaçıncı darbesiydi bu. İnsanlar hep acı, pişmanlık içinde mi yaşardı? Benim istediğim, hayal ettiğim yetişkinlik böyle değildi. Böyle olmamalıydı... Peki ya sen? Sana en ihtiyacım olduğu zamanda neredesin?