Bütün gözler Zerda’ya döndü. Cengiz, Zerda’ya bakarak: "Anlaşma bozulmayacak, berdel Zerda’yla olacak," dedi. ​Zerda titredi. Lafı algılamamış gibi baktı herkese. "Berdel Zerda’yla olacak" lafı kulaklarında çınladı. Gözleri kararıyordu. İçindeki nehir kurudu, çorak bir nehir kaldı geriye. Sol gözünden tek bir yaş aktı; bir masumun daha gözyaşı Riha topraklarına düştü. ​Yer yavaşça ayaklarının altından kaydı. Abisinin sevdiği kızın saçı, Zerda’nın boynuna ilmek ilmek dolanıyordu. "Anne, kızın bu sefer töreye kurban gidecek," diyerek sayıkladı Zerda. ​İşte bu sefer töreye kurban giden bir kızın annesinin yüreğindeki çığlıklar Riha semalarına yükselmedi; çünkü Zerda’nın arkasından ağlayacak bir annesi yoktu. Kurgu tamamen hayal ürünüdür!

Tüm hayatımın bir yemek ile değişeceğini bilseydim ~o yemeğe kesinlikle giderdim.. ~ Ezman KARACABEY & Zehra ER Zorla başlayan güçlü tutkulu bir aşk hikayesi...

Şiwan Karakaya&navin balkaya`nın imkansız aşkları

@leyla_vibe: "Ya pardon, sen şimdi bu fotoğraftaki ciddi adam mısın? Ben de yanlışlıkla `tarihi eser` hesabına girdim sandım." @pars_daghan: "Diline sahip çık. Karşında bu aşiretin ağası var. Kim olduğunu biliyorum, sınırını bil." @leyla_vibe: "Ağa mı? İlahi Porsuk Çayı... Sen anca kendi suyunda ağalık yaparsın. Bana sökmez o işler." @pars_daghan: "Sen bana ne dedin? Porsuk ne? Adımı doğru ağzına al, sabrımı zorlama gelin!" @leyla_vibe: "Porsuk işte... Hem isim benziyor hem de bakışların aynı o suyun kenarında hırçın hırçın duran porsuklar gibi. Çok yakıştı bence, kullanıcı adını mı değiştirsek?" @pars_daghan: "Bak İstanbul kızı, o telefonun ekranına güvenip bana lakap takma. Yarın konakta o `Porsuk` dediğin adamın önünde başın öne eğik durduğunda görürüm seni." @leyla_vibe: "Başım ancak telefonuma bakarken öne eğilir Porsuk Ağa. Yarın geliyorum, yanına powerbank almayı unutma, çünkü senin bu statik enerjinle benim şarjım çabuk biter." @pars_daghan: "Yarın o konaktan içeri girdiğinde ilk işim o telefonu kuyuya atmak olacak. Yaz bakalım son tivitlerini." @leyla_vibe: "Görüşürüz Porsuk! Takipte kal, belki seni de `engellenenler` listeme alırım."

Bir kul`un sözüyle gelin gitmişti sevdiği adama, o ise aslını, aşiretini ve karısını geride bırakarak gitmişti..sahi ya karısı ona deli gibi aşık olan karısı ne yapmıştı? Ama yıllar sonra geri döndüğünde kocası, karşısında hayal etmediği ve gerçekler ile saklı bir kadın görmeyi beklemiyordu...

Şuanlık açıklama yok.

Bir evliliğe giren üçüncü kişi, güveni zedeler, sevgiyi tüketir ve yuva sessizce dağılır. Çünkü evlilik iki kişi arasında yapılır üçüncüsü her zaman yıkımdır. Çünkü araya giren kişi o kalpler arasında ki bağı sessizce koparır. Ve evliliğin temelden sarsılmasına neden olur. Ben Helin karahan çocuğum olmuyor diye üzerine kuma getirilen kadınım. Sorun sende dediler, başımı eğdirdiler. Ama susmayacak, üstüme kuma getiren kocamı boşamak için elimden ne geliyorsa yapacaktım.

Annesi ve babası dışında kimsenin sevmediği Ela geçmişte yaşadığı travmalar yüzünden 16 yaşında narin hassas ve sessiz bir kızdır. Babası Elayı korumak için hapse girmek zorunda kalır. Konaktakiler Elay ve annesini sevmezler ama Elay bu zorlu hayatta annesi için mutlu olmaya çalışır.

Mardin`di burası aşkların yarım kaldığı Şehir.. Azad ile Dilan töreye kurban gitmişti, Azad sevdiği kadın ile evlenirken Dilan acı çekeceğini sanıyordu.. DİLAN KOZAN,Mardin`de güzelliği ile tanınmış Dilan KOZAN, diğer lakabı ile ŞEHRAZAT, Şehrazat özgürlüğüne düşkün demekti peki Dilan bu özgürlüğe ne zaman kavuşacaktı,evleneceği adam ailesinin veremediği sevgiyi de özgürlüğüde verebilecekmiydi.. Mardinin en ün sanmış Ağası AZAD ŞAHİN bu özgürlüğü sevdiği kadına verebilecekmiydi yada bu şehrin yarım kalan aşklarına mı dönüştürecekti aşkını.. "Dilan`ım çek vur beni ama bu herif ile gitme, eğerki gidersen ben o zaman ölürüm"... Gelin beraber Mardin töresi yüzünden evlenen bu iki gencin aşkını okuyalımm. Bence kitabımı beğeneceksiniz bi şans vermeyi unutmayınn😊

Kitap 20 bölümden oluşacak bölümlerim baya uzun🥹 Babam öldüğünde sadece onu kaybetmedim. Gerçek sandığım her şeyi de kaybettim. Şimdi ise aynı masada, herkesin katil dediği adamla oturuyorum. Karan Demirhan… Sessizliği bile tehdit gibi duran o adam. Ondan nefret etmem gerekiyordu. Ama bazı gerçekler insanı düşmanına yaklaştırırdı. Babam ölmeden önce bana bir sır bıraktı. Ve o sırın anahtarı… nefret ettiğim adamın ellerindeydi. Bu konakta herkes yalan söylüyordu. Ben hariç. Ya da ben öyle sanıyordum… ✨

Viran U. Parskan: Karım olacaksın Karsu Ezel. Karsu Ezel: Sen o hakkı yıllar önce kaybettin Viran Parskan.

Onunla ilk tanıştığım da asla o küçük kızın kendime yar olacağını hiç düşünmezdim onu hayatımdaki diğer kadınlar gibi yapmak için elimden geleni yaptım ama onun tutkusu çok güçlüydü ~Faruk ZORLU🔥

𝐀𝐬𝐦𝐢𝐧 𝐇𝐚𝐧𝐳𝐚𝐝𝐞 & 𝐌𝐢𝐫𝐚𝐧 𝐀𝐥𝐩 𝐃𝐞𝐦𝐢𝐫𝐡𝐚𝐧 Aşiret kurgusudur. Berdel

İNTİKAMDAN DOĞAN BİR AŞK MASALI ... Genç kadının gözlerinde derin bir yenilgi vardı. Yorgunluk ve bitkinlik bedenini esir almış, bakışları küçük ellerinin ortasında kızıla boyanmış lekeye takılmıştı. Yarın, hiç tanımadığı, hiç sevmediği bir adamın karısı olacaktı. Abisi için… Ne yaşadıysa, neye mecbur bırakıldıysa, hepsi abisi içindi. O ve  onun bebeği için… Korkuyordu. O adamın gözlerinin kahverengisi öylesine delice bakıyordu ki, sanki canının yanacağını bağırır gibiydi her göz süzüşü. Kardeşinin intikamını alacaktı elbet o kadın vesilesiyle. O ve onun ailesi düşmandı adama. Ve adam düşman sevmezdi... Berzan BORAN. Canını yakacaktı… Ciğerini nasıl söktüyseler öyle solduracaktı  o ailenin en kıymetli çiçeğini. Kabus olacaktı bir kere. Kardeşini ondan koparmanın bedelini ödetmek için yakacak, yanacak, kül olacaktı. Ama bir şey vardı… Kalbi… Kalbi o çiçeği soldurmak istiyor muydu? Bunu billmiyordu işte  Kadının gözlerinde ürkek ceylanlar saklıydı; hem korkusuz, hem de kaçmak ister gibiydi. Bakışları pusluydu; bir yanı bangır bangır adama nefretini haykırırken diğer yanı sanki hak veriyordu. Biliyordu ki sanki canı yanıyor. O kadın değeri bir mücevher gibiydi… Ama adam farkında bile değildi elindeki servetin. Bir yanı delice kadından kaçmak isterken, diğer yanı da  adını koyamadığı bir hisle yanıp kavruluyordu. Neydi bu yoğun duygunun adı? Kıskançlık… Bariz kıskançlıktı... “Hazır ol Civan Bey,” dedi genç adam. “Yarın gelip alacağım cevabını. Seçim senin; ya kardeşim, ya kardeşin.” Sözleri ağırdı. Ortama çaresizlik sinmişti. Kadının ürkek parıltılarla şekillenen harelerinden gözlerini alamıyordu. Onlar, büyük bir intikamın kurbanıydı. Kadın, yanaklarından süzülen damlalarla teslim olmuştu adama. Peki ya adam? Oysa o  çoktan kendinin saymıştı kadını… Geliyor… Büyük bir intikamın gölgesinde yeşerecek mucizevi bir destan. Ya intikam bitecek, aşk kazanacaktı… Ya da intikam kazanacak, aşk hiç var olmayacaktı. Onlar, ancak birbirlerinin gölgelerinde nefes alabilecekti. BERZAN ❤ GÜL BORAN

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Diyarbakır`da bir gece, en büyük ağalardan birinin evinden bir kız kaçar. Bu kaçış, yalnızca iki insanın değil, bir kasabanın kaderini de yerinden oynatır. Sabah olduğunda kapılar kapanır, bakışlar sertleşir ve herkes aynı sorunun cevabını arar: Bu leke nasıl temizlenecektir ? Töre, suskunluğu sevmez. Kaçışın ardından arayış başlar; sokaklar, yollar, tanıdık evler izlenir. Arananlar kadar arayanlar da sınanır. Çünkü bu topraklarda kardeşlik, aşkla; ağalık ise merhametle sınanmaz. Meclisin gölgesinde, kanın mı yoksa daha ağır bir bedelin mi konuşulacağına karar verilmesi gerekir. Bu hikâyede görünmeyen bir akıl vardır. Adı fısıltılarda dolaşır, yüzü ortaya çıkmaz. Kaçışın yönünü belirleyen de, kaderin iplerini sessizce çeken de odur. Onun varlığı, hükmü daha karmaşık, vicdanı daha yaralı kılar. İki aile, tek bir gecenin bedelini taşımak zorunda kalır. Aşk susturulur, kadınlar kaderin ortasında bırakılır, erkekler geri dönüşü olmayan kararlarla yüzleşir. Kimse masum değildir; çünkü töre, suçlu aramaz, yalnızca denge ister. HÜKÜM, kaçmanın cesaret sayılmadığı, affın zayıflık kabul edildiği bir coğrafyada; kan, suskunluk ve mecburiyet arasında sıkışan hayatları anlatır. Bazı hikâyelerde ölüm kurtuluştur, asıl ceza ise yaşamaya devam etmektir.

Topuklu geldim bu topraklara. Eğilmeden gideceğim. Ya da ölerek.

Ailesi ile çalıştığı konakta zorla konağın sahibinin oğlu ile evlendirilir efsa

"Yeter Şilan ne duymak istiyorsun? seni istemiyorum diyorum sana" dedi sinirle" ne duymak istiyorum söyleyeyim, beni nasıl kandırdığını benimle nasıl eğlendiğini, bana nasıl yalan böylediğini bena `seni seviyorum` derken nasıl başkkasın sevdiğini duymak istiyorum" dedi Şilan Zinar`ın gözlerini içine bakarak Gözlerinde bir umutla baktı bunun bir kabus olmasını istedi ama Zinar Şilan`dan birkaç adım daha uzaklaşıp " Şilan seninle daha fazla üğraşamam" diyip Şilan`ın yanından geçip gitti birkaç adın attıktan sonra Şilan`ın sesiyle olduğu yerde durdu. " Adını bir daha anmayacağına Nasuh tövbesi olsun mu" dedi Şilan bağırarak Zinar arkasını dönmedi "olsun" dedi Şilan daha sesli bir şekilde " olsun" dedi Zinar`da ve orda durmayıp arabasına binip Şilan`ı orda öylece bırakıp gitti.

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...

2 yıldır platonik aşık olduğu kızla beraber olduktan sonra kız ile berdelle evleneceğini nereden bilebilirdi ki????????

İki tutsak kalbin hikayesi... Hiç berdel yüzünden babanızın katiliyle evlenmek zorunda kalmışmıydınız? Ben kalmıştım.Berdel uğruna babamın katiliyle evlenmiştim... Bi tarafta küçük yaşta ailesini kaybeden ve babasının katiliyle evlenmek zorunda kalan Asel. Bi tarafta 3 yıl önce görüp unutamadığı zümrüt yeşili gözleri olan kızın katili olarak bilindiği adamın kızı olduğunu öğrenen Baran. Aşkmı daha ağır basıcak intikammı?

Bir düğün… İki yabancı… Ve kanla yazılmış bir kader. Yıllardır süren kan davasını bitirmek isteyen iki aile, törenin en acı kararında birleşir: berdel. Zilan, ailesinin suskunluğu uğruna sevmediği bir adamın evine gelin gönderilir. Baran ise kendi hayatı üzerinde hiçbir söz hakkı olmadığını, nikâh masasında bir kez daha anlar. Bu evlilikte aşk yoktur. Sadece öfke, zorunluluk ve kırılmış hayatlar vardır. Aynı çatının altında geçen her gün, birbirlerinden nefret etmeleri gerekirken onları geri dönüşü olmayan bir yakınlığa sürükler. Fakat töre affetmez. Geçmiş unutmaz. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, yalnızca aşk değil, hayatları da sınanacaktır. “Berdel”, törenin gölgesinde filizlenen yasak bir yakınlığı; aile, vicdan ve özgürlük arasında sıkışan iki insanın hikâyesini anlatıyor.

“Gözlerinin karanlığı, geceden daha derindi. Benim masumiyetimle onun günahları bir araya geldiğinde, ortaya çıkan tek şey bir yıkımdı .Ve bu yıkımın ortasında ben vardım...” Doğunun kurallarıyla , Batının karanlık sokakları kesiştiğinde; aşk kanlı bir savaşa mı dönüşecek, yoksa kalplerdeki tek sığınak mı olacak? Aşkın en derin yaralarıyla birlikte, ihanetin gölgesi, tutkunun ateşi ve masumiyetle günah arasında sıkışıp kalmış ruhların hikâyesi...

“Alın bunu…” dedi adam, sesi sertti. Kızın kolunu tutup önlerine attı. “İster öldürün… ister oğlunuza verin. Benim oğluma karşılık.” Toprak suskundu. Konuşmadı. Zaten hayatı boyunca hiç konuşamamıştı. Ezilmişti. Hor görülmüştü. Babasının gölgesinde büyürken, her gün biraz daha yok olmuştu. Hep susturulmuştu, bu sefer konuşmak bile bir kurtuluş olmayacaktı. Karşısında duran adam… Mardin’in en güçlü ağalarından biriydi. Gözleri öfke doluydu. Kardeşinin kaçırılmasını affedemiyordu. Bu evlilik bir seçim değildi. Bir cezaydı. Ve o an, herkes kararını vermişti onun yerine. Daha küçücük bir kız çocuğuyken… hatta hiç küçük bir kız çocuğu olamamışken, bir yabancının kadını olmuştu. ⸻ Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla herhangi bir benzerlik tesadüftür. ✨ Bu, yazarın ilk kurgusudur; yazım ve anlatımda hatalar bulunabilir.