Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Herkesin bir gölgesi vardır... ve bazı gölgeler hesap bekler. soğuk ve ölümcül bir adam ve babası tarafından daha doğmadan hayatı planlanan kadın Kim kazanacak, kim kaybedecek? Tek bildiğim, bu gölgelerden sağ çıkmak kolay olmayacak."

Bir varmış, bir yokmuş… Karla kaplı dağların sessizliğinde solmuş bir kardelen ve unutulmuş aşklar… Soğuk, yalnızlık ve karanlık içinde filizlenen umutlar, kalbin derinliklerinde yeniden can bulur. Her masalın bir sırrı vardır; bazıları sıcak bir tebessümle biter, bazılarıysa sessiz bir hüzün bırakır....

ZİHNİNE GÜVENİYOR MUSUN? Bu hikaye güçlü ve zeki kadınlara; harbi seven adamlara gelsin. Lavin Kamer... Geçmişindeki o "karanlık kirli geceyi" silmek isteyen ve kişilik bölünmesini reddeden bir avukat. Kimliğini ispatlamaya çalışırken çetelerin, mafyaların ve yozlaşmış polislerin arasında kapana kısılır. Zeki kadının mücadelesi devam ederken, hayatına giren gizemli adamın kimliğini çözmeye çalışır. Kime güvenebilirsin? Aldo Lorenzo...Kanla kurulan bir suç imparatorluğunun efendisi. Güç, para ve korku... Ancak geçmişi nedeniyle itibarı riske girer ve kendi kimliği kendi düşmanına dönüşür. Ne kadar ileri gidebilirsin? KARASİNEK`E HOŞGELDİN...🪰 🪰 🪰 Hikayedeki her detay bilinçli bırakıldı. Hiçbir ipucu tesadüf değil. Eğer ipuçlarını yakalayabiliyorsan zihnin sandığından daha karanlık olabilir. Hikayedeki anketlere cevap ver ve zihninin ne kadar güvenilir olduğunu test et. Psikolojik gerilim ve karanlık romantizm 🔥🖤 Haftada iki yeni bölüm: 👉 Salı 21:00 👉 Cumartesi 21:00 Yeni bölümler için takip etmeyi unutma. NEDEN KARASİNEK`İ YAYINLIYORUM?🪰 Tamamlanmış bir kitaptır. 160.000 kelimeyi aşkın bu hikayeyi yaklaşık 2,5-3 ayda yazdım. Bir çok türde hikayem olmasına rağmen şuanın popülaritesinde bu hikayem sevilebilir diye düşündüm. Ha, bu hikayem kolay bir kitap mı? Hayır, değil. Basit ve sıradan bir kurgusu yok. Bazıları sadece okur. Bazıları ipuçlarını fark eder. Çok azı ise gerçeği çözer.

İçinde taşıyamadığın duygular bedenine yansır, güçlü kalmak neden bu kadar zor, hayat herkese aynı şansı tanımaz. Hayatta kalmam gerek ama bunda zorlanıyorken nasıl olduğunu anlamadığım kırıklarım var. Geçmeyen ağrım mutsuzluğun dibinde süzülüyorum daha da geriye. Her şeyi yaptığın kendinden çok bile sevdin sonuç koca bir hayal kırıklığı, derler ya sen kendinden bile birini çok seversen o senin elinden alınır diye ama bu sefer öyle olmadı o kendi isteği ile gitti giderken arkasında kalan yıkıkları görmedi. Hayatla mücadele etmeye çalışan, bu mücadelede sağ çıkan ve çıkmayanlar var. Ayakta kalmak için çocuğuna bağlı bir anne, yıkılmamak için mesleğine tutunan kadın, bazen destek bazen köstek olan aile, aşkı hayatından a sı bile geçmesine izin vermeyen adam, geçmişten ortada kalan erkek çocuğu .

( küfür şiddet ve Y*etiskin içerik bulunur ) ( Kitap 2024 beri yazılıyor sadece yayinlanmamistir yani bölümler hazır ) kayıplar; abi, abilerim kavuşmalar; ailem, ailelerimiz aşk; işimiz ve vatanımız ve her şey biz bu kitapta; bolca aşk dram şiddet güçlü kadın,kadınlar görebilirsiniz bu kitapta; kavuşma yalnız kalmanın bedelleri olduğunu , her seçimin bir bedeli olduğunu ama sonunda mutlu olduğunuz görebilirsiniz bu kitapta ; mor sümbül ve mektup görebilirsiniz

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Hayatınız altı üstünden daha güzel olabiliyormuş. Yıkıldıkça daha da sağlam zeminlerde kurulan bir hayat. Yaşamamak için bazen öldürmek gerekirdi. Öldürmek için ise ölmek gerekir. Şimdi anlıyorum, bir yanımda bencilce sevdiğim adam bir yanımda canımdan çok sevdiğim miniğim uyurken her şey anlam kazanıyor. Bu gece ölen tek şey benim içimde ki o umutsuzluk olucaktı. Taa ki camda gördüğüm o yüze kadar öyle olucak sanmıştım. Şimdi ise bir silah sevdiğim adamla miniğim arasındaydı. Seçim yap der gibiydi. Yine seçim yap!

17 Yıl sonra gerçekleri öğrenen Bade, yıllardır onu arayan abilerine giderse. Azıcık dram. Bolca eğlence. Bolca aksiyon. Bir tutam da kaos. Daha ne olsun? Var mısın benimle yeni bir serüvene? (Bal Bade`m adında ilk ve tek kitaptır.) (Kitabımda reklam istemiyorum. Yapmayınız lütfen.)

Bazı sırlar kanla yazılır, bazı aşklar ise ölümle başlar. Ailesini bir gecede kaybeden Efsun ve geçmişin gölgelerinden çıkıp gelen Ali... Birbirine uzak kalan bu iki ruh, aynı düşmanın peşinde birleşmek zorunda kalır. Geçmişin üzerini örttüğü gerçekler gün yüzüne çıkarken, asıl tehlikenin kim olduğunu kimse bilmemektedir. “Onu korumamı istedi, Sevmemi değil.” *** "Dikenli teller ellerimde. Sense zarar vermekten korktuğum" -Ali Kandemir **** (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

"Önce sesler kesildi, sonra renkler soldu. Şehir, damarlarında dolaşan o uğursuz siyahlıkla diz çökerken, biz kurtuluşu dualarda aradık. Ama bu hastalık ne tanrı tanıyordu ne de merhamet. O, sadece sessizce yayılan, ruhun en kuytu köşelerine sızan bir gölgeydi. Bedenin bir zindana dönüştüğünde, kaçacak tek yerin kendi zihnin kalır. Ancak orada bile o karanlık sızı bekliyor; anılarını siliyor, benliğini kemiriyor ve seni hiç tanımadığın bir canavara dönüştürüyor. Kimse bu vebanın nereden geldiğini bilmiyor ama herkes nasıl bittiğini biliyor: Mutlak bir sessizlik. Şimdi aynadaki aksine iyi bak. Gözlerindeki o yabancı parıltı bir hastalık mı, yoksa gerçek benliğinin uyanışı mı? Ölmekten korkmuyoruz; asıl korkumuz, ölmeden önce neye dönüşeceğimiz."

İncelikle rivayet edilmiş kutsal kitaptan bir adam cümleler okurdu. Kadın adamı dinler ve iman ederdi. Adamın sözcüklerinin kıyısına köşesine kıvrılır, uyuklardı. "Biraz daha dinlemek istiyorum." Kadın, mahmur sesiyle mırıldandı. Adamın gözlerinden inci taneleri gibi dökülen merhamet, kadının yanaklarındaki çukurda birikmeye başladı; ona kıyamıyordu. "Uykun geliyor, Eslem." Kadın, küçük bir kız çocuğu gibi dudaklarını büktü. Adam, o dudaklara buse kondurdu. Kaderleri, pembe bir alın yazısı gibi gözüküyordu. Fakat kaderlerini yazan kalem tükenmişti. Yarım kalan kaderlerini adam ısrarla yazma çalıştı. "Bu evren ve hayat sen varsın diye var. Eğer yoksan yok." Kadın bir aynayla anlaştı; ruhunu sattı. Adam, açık artırmaya çıkmış bu ruhun peşine düştü. İşte bu noktada kaleme mürekkep doldurdu. Yazdı... Yazdı... Ve kadını sevdi.

"Hiç mi sevmedin beni?" diye sordum, sesimin titrememesine özen göstererek. Arkasını döndü ve gözlerimin içine baka baka, "Hiç sevmedim seni" dedi ve o an... gök gürledi, yağmur bardaktan boşalırcasına toprağa düşmeye başladı. Yanağımdan düşen gözyaşını elimin tersiyle silip ayağa kalktım. "Defol" dedim, sesimin çıktığından bile emin değildim. Elimle kapıyı gösterdim. İç çekişini duydum, kapıdan gidişine uzun uzun baktım. Kalbim acıyordu, ruhum kanıyordu, sanki biri kalbimin üstünden tırla geçmiş de paramparça olmuş gibi... Kadın o gece anladı gözlerin de yalan söylediğini ve "Gitmez" dediklerinin gidebileceğini.

Onu gördüğüm ilk andan beri aklımdan çıkartamıyordum. Ama nerden bilecektim ki onu unutmak için anılarımdan vazgeçeceğimi.

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Zeynep için hayat, annesinin ve babasının ayyıldızlı bayrağı sarılı tabutlarını gördüğü gün durmuştu. Rakamların dünyasına sığınan, yeşil gözlerinde koca bir kederi saklayan o kız için artık her yer yabancı, her sokak çıkmazdı. Yiğit için ise hayat, Zeynep’i düştüğü karanlık kuyudan çıkarmaktan ibaretti. Babasının en yakın arkadaşına emanetiydi o; kardeşi gibi büyüdüğü, ama kalbinin ritmini değiştiren o sessiz fırtına. Bir yaraları iyileştirmek için eczacı olduğu, diğeri o yaralar hiç açılmasın diye asker. Ama Kaderin onlar için yazdığı reçete çok başkaydı. Kardeşlikten aşka, misafirlikten aidiyete uzanan zorlu bir yolculuk… “Bazı yaralar merhemle değil, sadece bir çift yeşil gözün içindeki huzurla iyileşir.“ “Zeynep,” “Efendim.” “ sen babanın bana bırakmış olduğu bir miras, kalbimin ise ilk ve son durağısın. “

Bütün oyuncuların dikkatine! Bu oyun bir ölüm oyunu. Yanınızda sadece iki şey olmalı: kalpsizlik ve cesaret. Sağ kalmak istiyorsanız… öldürmeye hazır olun. Çünkü bu oyunun adı: DEATH IS NEAR.

Not:Wattpad`te 195k okunması olan kurgumu buraya da düzenli bir şekilde yüklüyorum. Bir kış günü başladı hikayeleri. Hava kasvetliydi. Bir not vardı ortada cama acı nefesinin buğusuyla kazınmış. Bir de gözyaşları onu süsleyen. Hem gülerken hem ağlamak. Koşarken yorulmakta vardı. Yolun sonu uçurumdu, evet. Karmen o uçuruma koştu. Uçurum gül bahçesiydi. Düşünce binlerce dikenin batacağını bile bile koştu. Adal kendini dipsiz bir kuyuya bıraktı. Binlerce ses "Gitme." diye yalvarırken bir tanesine uzattı elini. Dikenler acımasızca saplanıp kanatırken onları, gözyaşları dökülürken sonlarının iyi olmayacağını biliyordu, Karmen. Koştu, nefesi tükendi. Ağladı, gözyaşlarıyla meydan okudu "Erkekler ağlamaz." sözüne. Kalbi, hızını arttırdığın da duracak sandı. Ve işte bu onların hikayesi... "Bir kız var. Ölüm gibi..."

MAFYA VE AVUKAT İLİŞKİSİ SONUCU NE Mİ OLUR HADİ GELİN BAKALIM. UNUTMADAN MAFYA TAKINTILIYSA VE KIZ ÖLÜM KOKUYOSA ?

Hayatını ailesine ve mesleğine adamış Lenora`nın her şeyi kaybetmesiyle dünyası başına yıkılır. Hayalleri ve yaşamak istediği hayat yerle bir olur. İtalya`nın en tehlikeli yerinde kalan Lenora, küçük kız kardeşini korumak için hayatındam vazgeçer. ve kimsenin bilmediği sırlar dolu hayata adım atar. İhanetin kokusu her yeri sarmıştı. Ailesini elinden alan ihanet... Lenora bu yolda ölümü mü seçecek yoksa yaşamayı mı?

Annesinin ölümüyle sesini kaybeden Mihra, altı ay boyunca sessizliğiyle yaşamaya çalışır. Her şey, annesinin sakladığı bir mektubu bulmasıyla değişir. Mektupta bir askeri bulması istenir. Mihra o askeri bulduğunda ise sadece bir insanla değil, geçmişin sırları ve kendi yaralarıyla yüzleşeceği bir yolculuk başlar.

Bir bebek doğmuştu Larin`in hayatına.. Giden kişilerin yerini dolduracak bir bebek...

Dışarıdan bakıldığında sıradan bir apartman. Sıradan daireler, sıradan insanlar, sıradan hayatlar. Ta ki ölümler başlayana kadar. Apartmanda biri ölüyor. Sonra bir diğeri. Ve kısa sürede herkes aynı gerçeği anlıyor: Bu bir kaza değil. Kaçmaya çalışanlar ölüyor. Gidenler geri dönemiyor. Kalanlar ise her gün sıranın kendilerine gelmesini bekliyor. Daha kötüsü… Katil aralarında. Kimse kimseye güvenemiyor. Herkes masum olduğunu söylüyor. Ama herkesin sakladığı bir şey var. Bu apartman artık bir ev değil. Bir sığınak da değil. Bir bekleme odası. Ve burada bekleyen herkes, hayatta kalmak için susmak zorunda. “Merhametinizi silah yaptım. Ve herkes öldü. Bu yüzden insanlık değil… Saflık tehlikelidir.”