​"Kendi seçtiğin aile, geçmişin karanlık sırlarından seni korumaya yeter mi?" ​Efsa için hayat; hukuk fakültesinin zorlu sınavları, kafedeki yorucu vardiyalar ve ona her şeyi unutturan gürültülü arkadaş grubundan ibaretti. Melis ile Emir’in bitmek bilmeyen rekabet dolu çekişmeleri, Yakup ve Açelya’nın neşeli gürültüleri arasında Efsa, iki yıl önce onu tek bir mektupla terk eden annesinin yokluğunu gizlemeyi başarmıştı. ​Ta ki gece yarısı gelen o gizemli mesaja kadar: "Annenin nerede olduğunu merak etmiyor musun?" ​İki yıldır sır gibi saklanan bu kayboluşu kim biliyordu? Ve daha da önemlisi, Efsa tek başına gitmesi söylenen o adreste neyle karşılaşacaktı? ​Tatlı rekabetlerin, saklanan duyguların ve derin bir gizemin tam ortasında... Efsa geçmişinin peşine düşerken, dostluğun ve aşkın sınırları yeniden çizilecek.

Dikkatimi �eken cinayet dosyalar?n? kaleme d�kmek istedim, +1&

Kitaba bir spotfy listesi a�t?m okurken dinlemek istiyorsan?z bakabilirsiniz

BA?LAMADAN �NCE 11. B�L�M� OKUMANIZI TAVS?YE ED?YORUM

İncelikle rivayet edilmiş kutsal kitaptan bir adam cümleler okurdu. Kadın adamı dinler ve iman ederdi. Adamın sözcüklerinin kıyısına köşesine kıvrılır, uyuklardı. "Biraz daha dinlemek istiyorum." Kadın, mahmur sesiyle mırıldandı. Adamın gözlerinden inci taneleri gibi dökülen merhamet, kadının yanaklarındaki çukurda birikmeye başladı; ona kıyamıyordu. "Uykun geliyor, Eslem." Kadın, küçük bir kız çocuğu gibi dudaklarını büktü. Adam, o dudaklara buse kondurdu. Kaderleri, pembe bir alın yazısı gibi gözüküyordu. Fakat kaderlerini yazan kalem tükenmişti. Yarım kalan kaderlerini adam ısrarla yazma çalıştı. "Bu evren ve hayat sen varsın diye var. Eğer yoksan yok." Kadın bir aynayla anlaştı; ruhunu sattı. Adam, açık artırmaya çıkmış bu ruhun peşine düştü. İşte bu noktada kaleme mürekkep doldurdu. Yazdı... Yazdı... Ve kadını sevdi.

Bazı oyunlar kartlar bitince sona erer. Onunki ise tam o anda başlar. Çocukluğundan geriye kalan tek şey korku, sessizlik ve asla kapanmayan yaralardır. Yıllar sonra geçmişiyle hesaplaşmaya karar verdiğinde ise kendi kurallarını yazar. Avını bul. Aklını çal. Tutkunu al. Sonsuza sal. Her kurbanın ardından geriye yalnızca bir iskambil kartı kalır. Bir... İki... Üç... Kartlar azaldıkça şehir korkuya teslim olur. Polis, kartların ardındaki sırrı çözmeye çalışırken katil çoktan son desteyi zihninde dizmiştir. Çünkü bu oyun, 54. kart yere düşene kadar bitmeyecektir. Kanlı İskambil`de her kart bir günahı, her cinayet geçmişten kalan bir hesabı temsil eder. Peki ya son kart... Kime ayrıldı? --- Rahatsız edici ögeler içerir!

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Anlaşmalıevlilik / Mafya / Aksiyon . "İnatçısın" dedi sıcak nefesiyle. Gözleri bir saniyeliğine karşısında titrememek için çaba sarf eden dudaklarıma kaydı. Sonrasında gözlerime kaldırdı elalarını ve konuştu. "Ve ben inatçı kadınlardan nefret ederim." Yüzümde sahte bir sırıtış belirdi. Acımasız ve bir o kadar da samimiyetsiz bir gülümseme. "İnatçısın" dedim tıpkı bana kurduğu cümle gibi. "Ve ben inatçı adamlardan nefret ederim" derken nefret kelimesini büyük bir arzuyla, nefretle söylemiştim. Kitappadde MÜREKKEBİ KANLI DEFTER adında yazılan ilk kurgudur.

MEŞALEN`İN DİĞER YÜZÜ – 2. SEZON Bazı yaralar zamanla kapanmaz... Sadece daha derine gömülür. Kübra ve Ulus, verdikleri her kararın bedelini ödemeye hazırlanırken geçmiş, peşlerini hiç bırakmamaya kararlıdır. Aile bağları, sırlar, ihanetler ve geri dönüşü olmayan seçimler, onları hiç beklemedikleri bir savaşın içine sürükler. Artık hiçbir ev güvenli, hiçbir dost tamamen masum değildir. Sevgi ile nefret arasındaki ince çizgi her geçen gün silinirken, hayatta kalmak bazen sevdiklerinden vazgeçmeyi gerektirecektir. Çünkü bazı hikâyelerde mutlu son değil, verilen mücadele hatırlanır. Meşalen`in Diğer Yüzü, ikinci sezonuyla çok daha karanlık, çok daha duygusal ve çok daha sarsıcı bir yolculuğa devam ediyor.

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Bazı ruhlar intikam ister. Bazıları yardım. Bazıları gerçeğin ortaya çıkmasını. Bazılarıysa sadece vedalaşmak ister. Vera, altı yaşından beri ölüleri görebiliyor. Yıllardır kimseye anlatmadığı bu sırrı, İstanbul`da yaşanan gizemli olayların ardından yeniden hayatının merkezine oturur. Çünkü her ruhun anlatacak bir hikâyesi vardır. Ama bazıları Vera`yı tesadüfen bulmaz. Onu özellikle arar. Ve Vera, ölülerin neden onu tanıdığını öğrendiğinde, yıllardır cevapsız kalan tek bir soru kalacaktır: Babası neden kayboldu?

Bir şehir. Gömülmüş günahlar. Ve kimin yaşayacağına karar verdiğine inanan bir adam. Ölümler başladığında, polisler Pilar ve Rob bunun sıradan bir cinayet serisi olmadığını anlar. Kurbanların ortak bir noktası vardır: Hepsi geçmişlerinde bir şey saklamaktadır. Bir balerin. Bir ressam. Bir ayyaş. Bir rahip. Ve her ölümün ardında aynı karanlık düşünce vardır: **Günah cezasız kalmamalı.** Katil için bu bir cinayet değildir. Bu, adalettir. Bu, arınmadır. Bu, Tanrı adına verilmiş bir hükümdür. Fakat Pilar ona yaklaştıkça av ile avcı arasındaki çizgi değişmeye başlar. Çünkü bazı insanlar öldürmek için narkoz vermez. **Uyanmadan önce gerçeği görmeni ister.** **NARKOZ** *Kimse masum değil. Kimse güvende değil. Ve bazen uyanmak, ölmekten daha korkunçtur.*

Gözlerimi kapattım fotoğrafa bakabilmek için cesaretimi topladım. Zaten bakacaktım başka şansım yoktu. Önce ona bakacak daha sonra da o fotoğrafın nasıl çekildiğini öğrenecektim. Gözlerimi açıp fotoğrafa baktım. Kanım dondu, nefesim tekledi. Bu….bu çok başkaydı. Bu kez gördüğüm şey kendi odamdı .Masam, yatağım, pencerem… Yerde boylu boyunca yatıyordum. Göğüs kafesim yarıktı. Kalbim dışardaydı. Midemin yandığını hissettim. Nefes alamıyordum. Başımda birisi vardı. Simsiyahtı. Siyah palto, siyah pantolon, siyah rugan ayakkabılar. Bana bakıyordu sırtı kameraya dönüktü. Duvara kaydı gözlerim. Kırmızı bir boyayla yazılmış on dört harf. İki kelime. Belki de bütün hayatımın daha da mahvolmasını sağlayacak iki kelime. ‘’SIRADAKİ SENSİN’’ ...... Eski eşya tezgahında satılan basit, kırık bir kameranın ona ölüm getireceğini bilse Mert yine de o kamerayı alır mıydı?

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Bir şehir. Üç cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

"Bir savaştı bizimkisi; insanlık için olan bir savaştı, yüreklerimizin yanacağını kim bilebilirdi ki ?" "Olay ve kahramanlar gerçek değil, kurgudan ibarettir."

"�l�m, basit zihinler i�in s?radan bir yok olu?tur. Ama benim i�in g�rkemli bir ba?lang?�..."
S?radan sokaklar?n arkas?nda, karanl???n i�inden y�kselen bir fig�r: �l�m Mele?i Carmilla. Elindeki baltas?, y�z�ndeki �rpertici maskesi ve ellerine bula?an koyu k?rm?z? kanla o, gecenin yeni hakimi. Ancak bu kanl? yolculukta yaln?z de?il. Sadece kendisinin g�rebildi?i, zihninin duvarlar?nda bir y?lan gibi t?slayan orta?? Silas her ad?m?nda onunla.
Carmilla bir deli mi, yoksa kendi adaletini arayan bir ceza kesici mi? Masumlar?n te?et ge�ti?i, g�nahkarlar?n ise ak?am yeme?ine d�n�?t�?� bu karanl?k sokaklarda oyuna ho? geldiniz. Tabii s?radaki kurban siz de?ilseniz...

Mesut Akbaba, yıllar önce gizemli bir şekilde hayatını kaybeden eşi Şevval’in ölümünün ardındaki gerçeği bulmaya kararlıdır. Ancak ailesine giren yeni insanlar, eski fotoğraflar ve unutulmuş sırlar, Akbaba ailesinin hayatını geri dönülmez biçimde değiştirecektir. Çünkü bazı gerçekler yıllarca saklanabilir… ama sonsuza kadar değil. Mesut Akbaba, yıllar önce gizemli bir şekilde hayatını kaybeden eşi Şevval’in ölümünün ardındaki gerçeği bulmaya kararlıdır. Ancak ailesine giren yeni insanlar, eski fotoğraflar ve unutulmuş sırlar, Akbaba ailesinin hayatını geri dönülmez biçimde değiştirecektir. Çünkü bazı gerçekler yıllarca saklanabilir… ama sonsuza kadar değil.

Matem y�kl� goncalar?n a�t??? bir ?ehirdi Mardin...

Ta?lar?n haf?zas? vard? burada. Her duvar, ard?na saklanm?? bir s?rr?; her avlu, yar?m kalm?? bir duay? ta??rd?. Bir kur?un yaln?zca bir can? de?il, bir kona??n sessizli?ini, bir annenin �mr�n�, bir a?abeyin omuzlar?n?, bir sevdan?n gelece?ini de vururdu.

Bu, yaln?zca Narin ile Ferman`?n hik�yesi de?il...

Bir nar a?ac?n?n g�lgesinde filizlenen suskunluklar?n, ailelerin omuzlar?nda ta??nan y�klerin, kaderin birbirine d�?�rd�?� insanlar?n hik�yesi.

��nk� Mardin`de baz? goncalar bahar? beklemeden matem a�ar...
Ve baz? hik�yeler, daha ilk sayfas?nda insan?n y�re?ine sessizce yerle?ir.

?

Beş yabancı, batmakta olan bir gemi ve sığınabilecekleri tek bir yer; Issız bir ada. Hayatta kalmak için bir araya gelmek zorunda kalan bu insanlar, zaman geçtikçe birbirlerine güvenmenin sandıkları kadar kolay olmadığını fark eder. Herkesin sakladığı bir geçmiş, söylemediği bir gerçek ve paylaşmaktan kaçındığı sırlar vardır. Ada, onları yalnızca doğayla değil, birbirleriyle de mücadele etmek zorunda bırakacaktır. Güven sorgulanacak, geçmiş yeniden gün yüzüne çıkacak ve bazı gerçekler ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktır. Çünkü bazen en büyük tehlike, içinde bulunduğun yer değil; yanında olduğunu sandığın insanlardır. Ve kum, hiçbir karanlığı sonsuza kadar saklayamaz. Uyarı ⚠️ Kitabım`da Ki Tüm Karakterler Ve Olayların Kurumlarla Hiç Bir İlgisi Yoktur. 🌊 Tamamen Hayal Ürünüdür.

Bir cinayet i?lendi. Herkes bir ?ey g�rd� ama kimse hi�bir ?ey g�rmedi. Resmi dedektifimiz sensin. ?imdi bize yard?m et.

Spotify listesi var. (Bioda hesab?m var)

"Sadece 1 yaşındaki bir çocuk gelecekte rahat uyusun diye çürüdüğüm o hücreden, şimdi bir şehrin kaderini değiştirmek için çıkıyordum" Asena Haznedar, 19 yaşında işlediği cinayetten 27 yıl hüküm giyer. Cezaevinde 5 yıl kaldıktan sonra ziyaretine gelen gizli bir devlet adamından teklif alır. Teklifi kabul etmesiyle babasının katillerine karşı dinen öfkesi yeniden canlanır. Gönderildiği görevde "Kızıl Ağ" adlı örgütüyle karşılaştığında işler daha da karmaşıklaşır. Asena`nın bilmediği bir şey vardır; o burada kullanılan bir piyondur. Ama unutmayın piyonlarda tahtanın sonuna ulaştığında şaha dönüşebilir.

Bir saplantı ne kadar ileri gidebilir ? "O benden her şeyimi aldı ailemi, arkadaşlarımı , aşkımı, köpeğimi sonra karşıma geçim bana her şeyi vermek istedi "

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

"Papatyalar ölünce güzel kokar derler. Belkide bu yüzden, en çok kaybettiklerimizi özlerken anlarız değerini."

Krallığın sonunu getirmeyi hedefleyen Lavisa, örgütünden dört kişiyi yanına alıp krallığa sızmayı planlar. Krallıkta olan ajanları onları içeri sokmayı başarır. Sıradaki hedefleri tamamen insanları manipüle edip krallığı içeriden yok etmektir.