"Keşke hiç öldüğün yerden gelmeseydin." Bıçak saplantısı, kaynar su gibi dökülen cümleyle yine donakalmıştı. Buz kesmişti yüreği. Sevinci kursağında mı kalacaktı hep böyle. Tam iyi şeyler düşünecekken bu saçma cümleler de neyin nesiydi? Sustu. Konuşmak için bir çabaya da girmedi. Vazgeçmişti yormayacaktı kendini. Dudaklarını birbirine bastırarak yuttu tüm o cümleleri. Şimdi olmasa bile ileride kendini kabul ettirecekti. Babasıydı çünkü. Kabul etse de etmese de babasıydı onun. Minik kulaklar hiçbir şey işitemeyeceğini anladığında arkasını dönüp ilerledi. İçinde garip bir his vardı. Korkup korkmamak arası, sevip sevmemek arası, güvenip güvenmemek arası... Yeni yeni duygularla tanışıyor olmanın karışıklığı vardı bedeninde. Aklında tonlarca soru, farkında olmadığı yüzlerce gerçeklik. Dayanamadı ve fısıldadı dudakları. "Sana alışmak korkutuyor beni. Babam olduğunu bilmek... korkutuyor beni."

Wattpad`in 123 bin okunan ve binlerce beğeni alan hikayesi düzenlenmiş haliyle Kitappad`de. ​"Güneş yerinde, her şey yolunda mı gerçekten?" ​Sıla, hayatını milimetrik hesaplar ve aşılmaz duvarlar üzerine kurmuş bir mimardı. Dokuz yıldır kalbinin kapılarını kimseye açmamış, yasını bir saç örgüsünde saklamıştı. Ta ki o "Allı Turnam" dediği kırmızı arabası ve topraksı portakal kokusuyla Can, Sıla’nın sessiz şantiyesine dalana kadar. ​Biri yıkmak için gelmişti, diğeri korumak için. ​"Sen aslında istediğinde nazik de olabiliyorsun," dedi Can kaşlarını kaldırarak. "Sen de istediğinde ciddi olabiliyorsun, bence o daha zor," diyerek karşılık verdi Sıla. ​Peki, bir aşkın inşaatı, geçmişin enkazı üzerinde yükselebilir miydi? #romantik #enemiestolovers #kavga #düşman #sertkız

"Nilüferleri bilir misin? Hiçbir yere kök salamazlar." Ahu eşinden boşanıp çocuğuyla birlikte mahallesine döndüğünde geçmişinde bıraktığı kişiler ve duyguları yeniden karşısına çıkar. Zorunlu yaşanan ayrılıkların sebebi ortaya çıkmaya başlar yavaş yavaş. Avukatlık mesleğinin getirdiklerini yaparken bir yandan da onun kurallarıyla ve yasaklarıyla yaşamayı beceremediği savcı Arhan`la sürekli bir gel git içindedir. İlişkileri karmakarışık ve zordur. Bu yolun sonunda mahallesindeki ilk aşkıyla yaşayabilecek miydi? Onun kurallarına rağmen yanında kalmayı başarabilecek miydi?

Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025 ___ "Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam? Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir.

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Kırmızı; Kanın rengi, artık kaderinde rengi. Her şeye rağmen güçlü bir şekilde ayakta duran bir kadın; Nazlı.. Dünyaya nam salmış bir adam, Fırtına gibi esen lakabı da Fırtına olan durdurak bilmeyen koca bir örgütün lideri; Ali Asaf Bozkurt.. Kaçarken kaderin birleştirdiği bir sokakta denk geldiği adam onun hayatını değiştirecekti. Arabasının önüne bayılan kadını alıp evine götüren Ali Asaf kırılma noktasının bu kadın olduğunu anladığın da hayat onlar için kaderi baştan yazacaktı. Hikaye zor, ama kolay değil. Olacakları okumaya hazır mısın? Peki ya bu dünyaya girmeye? Acı içinde kıvranan bedenler mutluluğu zor ama Elbet bir gün yakalardı. Tüm hakları saklıdır, bana aittir.

Kabusumsu bir hayatta yaşayan ve YKS çağında olan bir kızın ve ona yks koçluğu yapan eski arkadaşı.

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

“Bazı şehirler insanı çağırmaz… geri alır.” Mihri, Mardin’e bir kazı için geldi. Ama bu şehir, onun aradığı bir şey değildi. Aksine… ondan saklanan bir geçmiş vardı. Miran Alaz Savran, bu toprakların sahibi değil… kaderiydi. Ve Mihri, farkında olmadan düşman olduğu bir ailenin tam ortasına yürüdü. Kader onları bir araya getirdi. Öfke birbirlerine yaklaştırdı. Ama kayıp… her şeyi yok edebilir. KÖK Kader • Öfke • Kayıp

“Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın.” Alpay Aras Demirkıran “Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım… ve galiba ikincisi daha korkutucu.” Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran’ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü… Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. ~Kesit~ "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun için zaaf olmak, tüm o zırhının, tüm o kontrolünün tek çatlağı olmak demekti. O, hayatı boyunca düşmanlarının en ufak bir zayıflığını bile acımasızca kullanırdı. Ama şimdi, en büyük zaafını, tüm bu gücün merkezinde, bir kontrol odasında kucağına almıştı. ​Bu bir aşk değil, bu bir bağlılık yeminiydi. Beni, varoluşunun tek nedeni olarak görüyordu. O kadar saf, o kadar karanlık ve o kadar delice bir sevgi ki, beni boğuyordu. Nefesim daralıyordu ama bu boğulma, bana hayat veriyordu. ​Kendimi bildim bileli güven arıyordum. Ama Aras`ın sunduğu bu güven, normal bir liman değildi; bu, tüm dünyadan koparılmış, sensörlerle ve bir erkeğin yıkıcı aşkıyla korunmuş, yalıtılmış bir kaleydi. ​Onun laneti bendim... ​Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, o da benim son ve tek sığınağımdı. Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.

Bazı yolculuklar gidilecek bir yere değil, kaçılacak bir geçmişe çıkar. ​Rayların üzerinde ilerleyen her vagon, zihnin en karanlık köşelerine açılan bir kapıdır. Geçmişin ağırlığıyla bu trene binen bir adam ve onun yaralarını dilsiz bir sevdayla sarmaya çalışan bir kadın... ​Etrafta kol gezen tehlikelerden ve sinsice kurulan tuzaklardan habersiz, şeftali kokulu bir umudun peşindeler. Ancak rayların ötesinde bekleyen gerçek, hayal ettiklerinden çok daha sarsıcı. ​Sırlar açığa çıktığında, aşk her şeyi iyileştirmeye yetecek mi? ​Zihninizin en karanlık yolculuğuna hazır mısınız?

Karaca Mahallesi`ndeki Lizya Asım`a platoniktir. Bir gecelik bir hatayla Lizya hamile kalır. Asım`a söyler. Ancak Asım böyle bir sorumluluğu kabul etmek istemez ve Lizya`ya bebeği aldırmasını söyler. Lizya ne yapacağını bilemezken Asımın abisi Tugay Lizya`ya sahip çıkar. ★ "Ben sensiz sensedim Liz."

Bir annenin ölümüyle başlayan cehennem, bir kadının özgürlük savaşıyla küllerinden doğabilir mi? Lidya ve Derya için dünya, babalarının merhametsizliğinde boğulan bir zindandan ibaretti. Sırf kız olarak doğdukları için annelerinin ölümüne tanıklık eden iki kardeşin hayatı, bir cehennemin ortasında başladı. Ama Lidya için asıl işkence, düşman bir mafya liderinin oğlu olan Şahin’e bir barış bedeli olarak satılmasıyla başladı. Şahin’in kontrolsüz öfkesi altında ezilen bir kadın ve bu karanlığın ortasında hayata tutunmaya çalışan küçük bir kız çocuğu: Eda. Lidya, kızının kaderi kendi kaderine benzemesin diye her şeyi ateşe vermeye hazırdı. Kaçtığı o gece, attığı her adım onu bir felaketten bir savaşa sürüklüyordu. Yanlışlıkla girilen bir askeriye, patlayan silahlar ve artık kaçacak yeri kalmayan bir annenin son çırpınışı... Bir yanda öfkesiyle dünyayı yakan bir koca, diğer yanda vatanı koruyan çelikten iradeler. Lidya şimdi sadece kendi hayatı için değil, kucağındaki Eda ve kalbindeki intikam için en büyük savaşı başlatıyor. Küllerinden doğmak masallara mahsustur, Lidya ateşi yanımda götürüyordu. “Annemin kanıyla mühürlenen bu cehennemden kızım için kaçarken, bir askeri nizamiyenin eşiğinde sadece geçmişimi değil, tüm dünyayı yakacak o büyük savaşı başlattım.”

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve unsurun iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış cilveli ama kırılgan bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

Bilimsel olarak sadistler başkalarına acı çektirip zihnen zevk alan kimselerdir. Benim için ise bana asla zarar vermeyeceğini bildiğim karanlık bir adam. Bu kitap Beyza Temel ile birlikte yazılmıştır.

Her karanlığın arkasında saklanan ışık gün gelir hayatının karanlığına doğradı. Herşeyi alt üst ettiği gibi tüm doğruları yıkar, geriye yanlışların kalırdı. Bu hikaye herşeye rağmen ayakta kalmaya çalışan ve önündeki bütün engellerden kurtulmak için savaş veren Mahira Mirazel`in hikâyesi. O savaşta yanında bulunan Karel Kartal Alacalı ona destek mi yoksa köstek mi olacak? Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

Kimsesiz Serra, hem yetim hem öksüz Serra, alay edilen Serra, kendi yaralarını kendi saran Serra, herkesin acıyarak baktığı ama hiç kimsenin merhamet etmediği Serra... Ama hayır hayır. O kız büyüdü. Daha doğrusu kendi kendini büyüttü ama insanlar nasıl olduğuyla değil ne olduğuyla ilgilenir. Bu yüzden sadece büyüdü diyelim. Kobra lakabıyla merhamet edilmeyen değil merhamet etmeyen olarak anılmaya başlandı. Peki ondan saklanan şeyleri öğrense ne olur? İki tane kardeşinin olduğunu mesela? Ya da kardeşinin istemediği bir evliliğe zorlandığını? Demek ki Kobra`yı herkese tanıtma zamanı geldi. Alınması gereken çok intikam var... “Ayıp ediyorsunuz, Kobrasız düğün mi olurmuş?” Yayında olan ikinci kitabımız hayırlı olsun efenim 🌺💕 (Kitap kapağı kendi tasarımımdır ve kitabın telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Ölüm, kabullenilmesi en zor gerçektir. Kimileri ölümle yaşar, kimileri ise ölüm hiç yokmuş gibi... Deniz, ölümü kabullenemeyen insanlardan yalnızca biridir. Sevdiği adam, Poyraz`ın ölümüyle hayatı birden altüst olur. Kendi canından geçecek kadar derin bir acı içindedir. Poyraz`ın yanına gitmeyi ve onunla yeniden kavuşmayı aklına koyduğu gece, izlediği bir reklam her şeyi sonsuza dek değiştirir. Bir imkan. Bir olasılık. Ve böylece içinde bir umut tohumu yeşermeye başlar. Ölüm artık bir son olmak zorunda değildir.

Herşey bir telefonla çökmeye başladı.

Ben ruhuma açtıkları yaralar için ağlıyorum ruhumdaki o kalıcı izler için ağlıyorum ben kendime ağlıyorum ve düşünüyorum yeni ailemde onlar gibiyse diye o yüzden istemiyorum onlarla gitmek…

Benim çocukluğum yoktu, ailem de… Vardı yalnızca o gözler. Ve o gözler gittiğinde, ben de kül oldum. ‘Gide gide bir söğüde dayandım dayandım O söğüdün allarına boyandım gelin boyandım O söğüdün allarına boyandım gelin boyandım Ben o yare dağlar kadar güvendim güvendim Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi, Radyo da çalan şarkıya eşlik ediyordum. O kadar dalmıştım ki, bana bakan bir çift kehribar gözlerden haberim yoktu. En sevdiğim şarkıydı. Ve ben hiç olmayan çocukluğumu, hiç olmayan ailemi bu şarkıya gömmüştüm. ‘Ölem ben ölem ben Kurban olam ağzındaki Dile ben gelin dile ben Ölem ben ölem ben Kurban olam ağzındaki Dile ben gelin dile ben, kurban olam ben dediğimde o gözlere çeviriyordum akı beyaz içi mavi gözlerimi. ‘Yüce dağlar size var mı zararım zararım Yar yitirdim uğrun uğrun ararım gelin ararım Yar yitirdim uğrun uğrun ararım gelin ararım Ben o yari her gelenden sorarım sorarım Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi, Ben hayatımda kimseye güvenmemiştim ki. Güvendiğim tek insan karşımda duruyordu. Onu da kaybedeceğimi ben nereden bilebilirdim ki? ‘Ölem ben ölem ben Kurban olam ağzındaki Dile ben gelin dile ben Ölem ben ölem ben Kurban olam ağzındaki Dile ben gelin dile ben, Öldüm ben öldüm. Kurban olduğum iki çift göze öldüm ben. Güvendiğim dağlara varmış zararım. Ben bilemedim. Ben bir yaralı kuştum, ve beş güzel dostun kardeşin arasında hep zarardım. Ben o yare dağlar kadar güvendim de o bana bakınca anlatmaya çalıştığımı gözümden niye anlamadı. Bu bir imtihan biliyorum… Ama bu sefer yüküm omuzlarımda değil, ruhumun derinliklerinde. Kalbim değil, bütün ben sınanıyorum. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir. Gülfem&Ateş için bir söğüdün allarına hep birlikte bulanmak için buyurun.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

İnsan çocuk yaşta ağzından çıkan tek bir cümlenin hayatını değiştireceğini bilemezdi. Çocuk aklı ileriyi tahmin edemezdi. Anisa daha çocuktu ve annesinin ihanetini babasına söylediğinde yuvalarının dağılacağını fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kalacağını bilemezdi. Ondan sonra hiçbir şey yolunda gitmediği gibi kendini zorla abisine kabul ettirme işinde başarılı olabilecek miydi? Bıkmış, usanmış bir halde düştü yollara yanında can dostu Mırmır`ıyla. Gelişine sevinmeyen abisinin evlenmek üzere olduğunu da bilmiyordu. Bir de abisinin can dostuna aşık olacağını. Telsizci olmanın en iyi yanı operasyonlardan anında haberinin olmasıydı. En kötü yanı ise sevdiğinin haberini almaktı. "Yüzbaşı Bozan yaralandı... Yüzbaşı Bozan ölüyor komutanım... Helikopter istiyoruz. Çok kan kaybediyor..."