Güldüğünü duydum. ‶Yıllar önce öptüğün yerlerin üzerine,ʺ dedi, alaycı bir ses tonuyla. ‶Şimdi yaralar mı açıyorsun, Üsteğmen?ʺ Dediğini beklemediğimden, bir an için gözlerimin yandığını hissettim. Doğruydu. Öperdim; tam gamzesinin üstünden öperdim. ‶Evet, aynen öyle yapıyorum.ʺ İçimde başlayan sızıntı, hiçbir şekilde dışıma sızmıyordu. ‶Bazı şeyler yarayabilir ama yaralayadabilir, Komutanım.ʺ 20.02.2026 22.02.2026 21.30` 20.38`

Birinci bölümde kitabın açıklama kısmı mevcut! Karadeniz severler toplansın! Berk ve Ceylan`ın hikayesine sizleri bekliyoruz :)

Her acı bir yaşanmışlık, her yaşanmışlık bir tecrübe ve her tecrübe binlerce ölüm... Pişmanlık duygusunu iliklerinize kadar hissettiniz mi hiç?! Unutun ne var ne yoksa silin herşeyi! Ama bilin: Bazı şeyler silinmez. Ne kadar kaçarsanız kaçın, İnsan en çok kendinden yakalanır. Bu kitap; Sustum diye güçlü sanılanların, Yıkıldım demeye bile hâli kalmayanların tercümanı. İçinde bağırmak isteyip susan herkesin, Geçmişiyle aynı odada kilitli kalanların itirafı. Burada kahraman yok. Mutlu son yok. Sadece gerçek var. Ve gerçek… Can yakar.. ~nisa~

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

" Sen bana inanmamayu seçtun. " Fadime Koçari & İso Furtuna

Asker konulu bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ruh, insanın dipsiz bir kuyusudur. Sen ruhunda dolaştığını sanırsın ama onun ne kadar derin olduğunun hiçbir zaman farkına varamazsın. Ta ki biri çıkıp orayı talan edene kadar. "Yanacaksınız, yakacaklar. Canınızın acımasını önemsemeyecekler." Parmaklarına sarılı urganı sertçe gerdi. Parmak boğumları giderek beyazlaşırken gözleri, alev topuna dönüşmüştü. "Nefesinizi kesecekler." İki farklı asker; Asena Eyşan Boduroğlu ve Mete Mert Çakır. Birbirlerinden haberi olmadan aynı göreve atanırsa en fazla ne olabilir ki? "Bugün bir tehdit mektubu aldım MMÇ`den gelmiş." *Tüm hakları saklıdır.*

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

Gökçe mit istihbarat elemanı olarak görev yapmaktadır. Üniversite yıllarında iş adamı Hazar Gümüşay ile tanışır. Kader ikiliyi çeşitli imtihanlarla ağlarını örer. Gökçe gitmek istedi... Hazar severken ölmek... Gökçe giderken içinde ne varsa öldürdü... Hazar gidenin arkasında baka kaldı. Söz vermenin bedeli gerçekten; kaybetmek mi olmalıydı? Hepsi kitabımızda... Keyifli okumalar dilerim🥰

Gidenler hakkında çok şey söylendi. Bu kitap, kalanlar için yazıldı. Bir aşk bittikten sonra geriye kalan boşluk, bazen kelimelerden daha ağırdır. “Ben Kaldım”, ayrılığın ardından gelen sessizliği, adı konmamış özlemi ve içte biriken kırgınlığı anlatıyor. Burada kimse geri çağrılmıyor. Kimse suçlanmıyor. Sadece yaşananın izi sürülüyor. Bu bir vedanın değil, sonrasının kitabı.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Yaman, hovarda ve serseri bir tiptir, geçmişini geride bırakıp farklı bir hayat kurmak ister. Yeni kararlar alır ve yeni kişilerle tanışır... Tam her şeyi kontrol ettiğini sandığı anda karşısına bir kız çıkar. Ya eski Yaman olarak kalacak, ya da ilk kez sevdiği kızı korumak için gerçekten değişecek.

Bir kadının bir adama duyduğu aşk nasıl biter?Oysa Gaye Yavuz`a kadar ne aşka.ne evliliğe inandı.Belki inanmayarak kalmayı yeğlerdi.Yavuz Gaye ınandırdığı herşeyden vazgeçtirdi.Gaye o gün ışığını kaybetti yıllar önce Yavuz`un kaybettiği gibi aradaki fark Yavuz karanlıktan çıkaran bir Gayesi olmasıydı.Gayeyi ise o karanlığa Yavuz itmişti.Yıllar önce "Güneşini Kaybetmiş İki Ay`a"ışık olmuştu Gaye bir Ayı onun için dönmeyi bıraktı.Diğer Ay ise onun için dönmeye devam ediyordu.Diğer Ay Yavuz`un babası Şinasi. Bu bağdan ne Yavuz`un nede başka birinin haberi yoktu.Ama sohbet arası "Kaç çocuğun vardı senin Şinasi abi denilince ?" ŞİNASİ AMCA "Bir...Bir Kızım var "derdi Yavuz onun yok hükmündeydi.

Hüzün Kovan Kuşu, kaybolmuş bir aşkın küllerinden yeniden doğmaya çalıştığı, gözyaşı kadar keskin, sevda kadar derin bir hikâye. Karaca ve Kaya... Birbirine zıt, ama birbirine ait iki ruh... Aynı mahallede devamlı itişmeyle geçen çocuklukları, zamanla tutkulu bir aşka dönüştüğünde kimse durduramaz sanmışlardı onları. Babaların öfkesi, kaderin acımasızlığı, ölümün soğukluğunun bile. Ama bir gün Karaca, her şeyi ve herkesi ardında bırakıp gitti. Kaya`nın kalbine saplanan sessiz bir vedayla. Arkasında cevapsız sorular, yarım kalmış hayaller ve bir mezar taşı bırakarak. Yıllar sonra peşinde sessiz acılar, içinde saklı sırlarla geri döndü. Ama artık ne Karaca eski Karaca`ydı... Ne de Kaya affedebilecek kadar aynı adam...

Bir İstanbul vardı. Aşıkları kavuşturdu. Bir Mardin vardı. Aşıkların dönüm noktası oldu. İlk görüşte birbirlerine aşık olan Bala ve Miran Mardin de hayatlarının sınavını vereceklerdi. Birlikte kül oldular. Lavinia ölüm çiçeği demekti ama lavinialar yanınca küllerinden yeniden doğabilecekler miydi? Siz de Mardin yolculuğunu okumak isterseniz bu kitabıma beklerim✨ Miran: Senden gelen her şey başım gözüm üstüne. Bala: Teşekkür ederim. Miran: Etme. Edilecek bir şey yapmadım. Bala: Beni mutlu ettin. Bu bir şey değil mi? Miran: Bu benim için her şey. Miran: Sen kollarımda huzur bulurdun. Bala: Şimdi o kolların nefes aldırmıyor Miran. Ben artık lavinia kokuyorum. Ölüm kokuyorum.

Vuslat Serisi 2. Kitap "Vuslatın ardından geriye, sadece kırık bir kalp kaldı." Hayattaki en büyük korkusuyla bir kez daha yüzleşmek zorunda kalan Erva, Kerem`in kaybıyla yeniden sarsılmıştı. Onun yokluğunda geçirdiği aylar, ömründen yıllar çalmış gibiydi. Sözleri yarım kalmış, duası yarım kalmış, kalbi ise sessizce paramparça olmuştu. "Kaderin sustuğu yerde, sabır konuşur," derlermiş. Erva, acının içinde yeniden nefes almayı, yarım kalmış duaların ardında bir anlam bulmayı öğrenirken, kalbinde hâlâ sönmemiş bir ışık vardı. Acılarına eklenen kötü rüyalar, onu sürekli bir karanlığa sürüklerken o her seferinde minik de olsa bir umuda tutunuyordu. Ne kadar derin bir kayıp yaşarsa yaşasın, bir yerlerde onun için atan bir kalbin varlığını hissediyordu. Gün yeniden doğarken başkalarına umut olsa da onlar için tehlike artıyordu. Silahlar patlamaya, geçmişin acısı bir bir ortaya çıkmaya devam ediyordu. Belki de vuslat, her zaman kavuşmak demek değildir. Bazen vuslat, bir kalbin diğerine ulaşabilmesi için sessizce sabretmesidir. Erva’nın yolu, kayıplarla, sırlarla ve yeniden doğan umutlarla örülmüş bir yoldu. Ve bu yolun sonunda bir ihtimal, kalbinin gerçek sahibine yeniden kavuşacaktı. ... Kitabımın tüm hakları bana aittir. (Ç)alınması veya kopyalanması durumunda hukuken gerekli işlemler yapılacaktır. Başlangıç: 03.11.2025

Şahsi şiirlerimi paylaşıcam.

Parla`nın sevgilisi askerden gelir ve parla`nın daha dün arabalarının birbirine çarpmasıyla tanışan ege parla`nın evine gider... Devamını bekleyen hemen kitaba

Aşkınızın üzerinden yıllar geçse, yıllar yeniden doğacak bir aşkı körükler mi yoksa engel mi olur? Kalbin beni affeder mi, yoksa sonum mu olur? O gözlerin bir daha bana öyle bakar mı, yoksa bir başkasının baharı mı olur? Elindeki hançer beni öldürür mü, yoksa yaşamıma panzehir mi olur? ...

Kaderinde kim varsa her nerde olursan ol seni bulacaktır

Her şey bir yalandı. Rosa da, yalanlarla örülü dünyasında en büyük yalanlarıyla yürümekten asla çekinmedi. Bir Mafya Lideri’nin kızıydı. Onun her şeyden sakındığı kızı, şimdi ondan daha iyi bir lider olacaktı. Herkes önünde diz çökene kadar devam edecek. Gerekirse her şeyini kaybedecek. Sahi, geriye neyi kalmıştı ki? Paul Wilson dışında kimsesi.

Annesini doğarken kaybetmiş bir kızı hayat güzellikler sunar mıydı? Canından çok sevdiği Ayşe’sini Abisinin karısı olarak görmeye dayanır mıydı Murat ? Gelin hep beraber Murat ve gül ayşenin hikayesini okuyalım ve yaşayalım 🌸

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

O benim üvey abimdi.. Gece yatığım adam şimdi karşımds annemin yeni evlendiği adamın çocğuydı — Belinay: “Romantik komedi izleyelim mi?” — Devran: “Yok… Romantik komedi izlersek sen ağlarsın, sonra gözlerin şişer, ben suçlu olurum.” — Belinay: “Aaa! Peki sen ne öneriyorsun?” — Devran: “Korku filmi.” — Belinay: “Ben hamileyim, bana korku filmi izletmek sağlıklı mı acaba?” — Devran: “Korkma, ben yanındayım. Hem belki bebekler de cesaretlenir.” — Belinay: “Allahım ya! Daha doğmadan çocuklara korku filmi izletiyoruz…” Gülerek filmi açtık. Karanlık bir ormanda geçen, bol gölgeli ve ürkütücü seslerin olduğu bir sahne başladı. Işıkları kapattık, sadece ekranın parıltısı odada dolaşıyordu. Filmde aniden bir çığlık sahnesi geldiğinde refleks olarak Devran’ın koluna sarıldım. — Belinay: “Ayyy gördün mü onu?!” — Devran: “Onu değil, senin yüzünü gördüm. Gözlerin kocaman olmuş.” — Belinay: “Çok komiksin… Ben korkuyorum burada.” Biraz ileride filmde kapı gıcırtısıyla birlikte gölgeler ekrana yayıldı. — Belinay: “O kapının arkasında kesin katil var.” — Devran: “Yok bence kedi çıkacak.” Kapı açıldı… ve içinden kanlar içinde bir kadın çıktı. — Belinay: “İşte bak! Dedim sana!” — Devran: “Tamam ya, belki o da yardım istiyordur…” — Belinay: “Evet… yardım istiyorsa bence ambulans yerine hemen mezar taşı sipariş etsin.”

Ailesi tarafından şiddet ve baskıya maruz kalan Deren Çamlı onu ilk kez birinin sevdiğini düşünmüş ve sevgilisinin evlenme teklifi ile İstanbul`a kaçmaya karar vermişlerdir. Babası tarafından "en büyük hata" olan Deren bir gece ansızın kendini yabancı bir şehirde sevdiği adamla el ele bulmayı ummuştur. Evet, yabancı bir şehirdeydi ama artık sevdiği adam yoktu. Yine kullanılmıştı. Elinde ona alınan yüzük ve kendine benzeyen bir oyuncak bebekle tenza bir sokakta öylece terk edilmişti. Bu sefer tek olduğunu düşünerek ilk kez yalnızlığına ortak olan şehire acılarını paylaştı. Onu dinleyen biri olduğunu bilmeden... Aral Noyan, ringde herkes tarafından saygı görülen ve "Mare" diyerek adlandırılan ülke temsilcisi bir boksör... Mare`nin anlamını hakkıyla taşıyan adam o gece o kıza yardım edecekti. Anlamı karanlık olan o adam o kızı aydınlığa kavuşturacaktı. Kimse bilmiyordu.