Melek tüm hayatını ve yaşamını geride bırakarak hiç bilmediği bir şehre taşınır. Yan komşusu olan sert ve huysuz bir askerle aralarında başlayan küçük gerilimler, bir birlerine yaklaşmalarını sağlar.

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

"belki birlikte olacak kadar güzel değildi hikayemiz..Amma bazı kişilerden duydum ki arkamızdan,onlardan ancak güzel bir ayrılık hikayesi olur denilmiş bilmem bilir misin? Doğrudur denilen çünkü o hikayeyi tekrardan kendi dilimle yaşatacağım"

"Senin içindi güneşin geri gelmesi. Senin içindi o üç gece ama senin için değildi bitmez sinirim ve intikamım. İstiyorum ki biraz olsun son bulsun ve bende yıldızları izleyeyim. Benim küçük ülkeme gelirsen ve orayı aydınlatırsan bende senin ülkeni dengede kalmasını sağlarım. Ülkemin sana ihtiyacı var Rowena. Benim ve halkımın ışığa ihtiyacı var. Gelirsen intikamıma ara veririm. Ama gelmezsen karanlık ülkemle aynı kaderi yaşatırım ülkene. Sana zarar gelmesini önlerim ama halkını bilemem. Yani kısaca Rowena. Benimle anlaşma yaparsan bende ülkenin unutulmuş düzenini geri getiririm. Bunu ülkenin ne kadar çok istediğini sende biliyorsun. İnsanlar ölmez her iki tarafta. Ama benim insanlarım ölürse sen dışında herkesi öldürürüm karanlıkla."

"Kalbin durdu Hazal... Farkında mısın? Kalbin durdu ve sen hâlâ neden seni kurtardığımı mı soruyorsun?" Uras, o sarsılmaz Komiser kimliğini hastane koridorlarında bırakmıştı. Karşısında bir doktor değil ruhu babası tarafından parçalanmış, elleri titreyen, bembeyaz bir gölge duruyordu. Hazal, burnundan sızan kanı umursamadan acı bir gülüşle baktı ona. "Yorma kendini. İki günlük bir heves için bu enkazın altına girme. Ben sadece babamın başarısızlığı, abimin eğlencesi, annemin sahte merhametiyim. Ben buyum. Akşam o eve gittiğimde yine yok sayılacağım. Yarın yine birinin acısında kendimi kaybedeceğim. Beni sal artık." Uras bir adım daha yaklaştı. Aralarındaki mesafe artık sadece bir nefes değil, bir hayat kadardı. "Sana acımıyorum Hazal. Senin bile vazgeçtiğin o kızı ben bırakamıyorum. Sen kendine ne dersen de ben o gözlerde kimsenin görmediği Hazal`ı gördüm. Sen Hazan değilsin, sen Hazal`sın! Ve yemin ederim, seni o cehennemden çekip almadan gitmeyeceğim." Bir yanda mesleği ile vicdanı arasında sıkışmış bir cerrah diğer yanda korumaya yemin ettiği kadının yaralarına tutulan bir adam. "Beni sevmemen için daha kaç kez ölmem lazım Uras?"

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

Adalet mülkün temelidir dediler fakat temel kimin elindeydi? Bunu düşündükçe insanın aklı daha da karışıyordu çünkü cevap sandığımız kadar net değildi. Aşk ve Adalet arasında sıkışıp kalmış bir kız aşkına sahip çıkabilir miydi? Bazen insan kalbinin dediğiyle dünyanın dayattığı arasında kalır ve hangi tarafı seçerse seçsin bir şey eksik kalır. Beraber aynı davaya bakan iki yabancıydılar sonra araya Adalet girdi aşk bitti sandılar bir daha görüşmediler, sandılar ki görüşmezsek her şey daha iyi olur Ama unuttukları bir şey vardı umutsuz olmaz aşksız yaşanmaz`dı. Çünkü bazı bağlar, uzaklaşınca kopmaz sadece daha sessiz hale gelir. Kim haklı kim haksız, kimi haklı kimi haksız, haklının da vardır bir haksızlığı, haksızlığın da vardır bir haklılığı... Ve belki de bu yüzden hiçbir karar tam anlamıyla iç rahatlatmazdı. İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır. en mükemmel Adalet ise vicdandır. İnsan en çok da kendi vicdanıyla baş başa kaldığında zorlanırdı. Soğukkanlı bir savcı, neşeli bir adli tıp uzmanı ile karşılaşır Kader onları pamuk ipliğine bağlayıp çekmişti birbirlerine, ama görmedikleri bir şey vardı pamuk ipliği görünmezdi onlar birbirlerini hissederek buldular ve yavaşça ipi çektiler sonra ise olanlar oldu... Ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı.

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Ya Zeynep, Erdem`in kaza haberini sosyal medyada görüp aşkı daha da derinleşirse?...

“Asya: b-b-en sadece beni sevmeni istemiştim. “ Aras:seni neden seviyim . “ Asya: çokmu nefretediyosun benden görmek istemiyecek kadarmı o-yüzdenmi beni sevmiyorsun beni. “ Aras:evet seni görmek bile istemiyorum senden nefret edicek kadar bile seni önemsemiyorum seni çocuklukta kaldı her şey anladınmı beni artık çocuk diyiliz o yüzden seninle vakit geçirmek istemiyorum uzak dur benden anladınmı. “ Asya: son cümlesi okadar çok kırdıki beni o giderken ben orda öyle kaldım 🥀💔

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

Melike lina Öztürk ve asaf Çınar palanın imkansız aşkı Asaf Çınar pala bütün ülkenin ağızımda ki boksör bir gün düşmanları tarafından vurulur hastaneye kaldırıldığında Asaf Melike’yi görür işte o an Asaf için kopma noktası olmuştu Ertesi gün melike kendini bir anda ülkenin en büyük boksörünün doktoru olarak bulur Ama bir şeyi unuttunuz melike lina Öztürk doğuştan kalp hastalığı vardı bu imkansız aşk buluşabilecek miydi?

Bir İstanbul vardı. Aşıkları kavuşturdu. Bir Mardin vardı. Aşıkların dönüm noktası oldu. İlk görüşte birbirlerine aşık olan Bala ve Miran Mardin de hayatlarının sınavını vereceklerdi. Birlikte kül oldular. Lavinia ölüm çiçeği demekti ama lavinialar yanınca küllerinden yeniden doğabilecekler miydi? Siz de Mardin yolculuğunu okumak isterseniz bu kitabıma beklerim✨ Miran: Senden gelen her şey başım gözüm üstüne. Bala: Teşekkür ederim. Miran: Etme. Edilecek bir şey yapmadım. Bala: Beni mutlu ettin. Bu bir şey değil mi? Miran: Bu benim için her şey. Miran: Sen kollarımda huzur bulurdun. Bala: Şimdi o kolların nefes aldırmıyor Miran. Ben artık lavinia kokuyorum. Ölüm kokuyorum.

Kaan&Naz Emir&Melek Umut&İnci Yiğit & Melisa Sude(Kaana aşık ve nazla ilişkisini bozmak istiyor)

Annesini doğarken kaybetmiş bir kızı hayat güzellikler sunar mıydı? Canından çok sevdiği Ayşe’sini Abisinin karısı olarak görmeye dayanır mıydı Murat ? Peki ya bundan sonrası ne olacak Her seven kavuşur mu bazı kavuşmalar mahşere mi kalır? Gelin hep beraber Murat ve gül ayşenin hikayesini okuyalım ve yaşayalım 🌸

Bazı insanlar vardır; varlıklarıyla değil, yokluklarıyla iz bırakırlar. Aras, hayatını kızı için yeniden inşa eden bir baba. Peri, dünyadan habersiz, babasına yaslanmış bir kız çocuğu. Fakat bir terk edilişin ardından kurulan bu hayat, yalnızca bu iki kişiden ibaret değil. Sırlarla ve dayanışmayla çevrili bu kurumda, her biri kendi yükünü sırtında taşıyan insanlar var. Kimi geçmişinden kaçmakta, kimi affedemediği bir hatıradan, kimi ise hiç yaşayamadığı bir çocukluktan. Bu duvarların içinde, dostluk hayatta kalma biçimine dönüşmüş. Sessizlik, en yüksek çığlıkmış buralarda. Ve hepsi, bir gün mutlaka yüzleşmek zorunda kalacağı bir geçmişle yaşamayı öğrenir. Aras, kızını hayatta tutmaya çalışırken, Peri kendi içindeki karanlıkla savaşır. Ancak bazı gidişler vardır ki, yalnızca bir kişiyi değil, geride kalan herkesi eksiltir. Çünkü bazı vedalar, bir evin içini sonsuza kadar susturur. Bu kitap;, suskun sevgilerin, yarım kalmış hayatların ve aynı kaderde buluşmuş ruhların hikâyesi. Bazen en derin bağlar, en çok acıtan yerden kurulur.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Giden midir suçlu? Kalan mıydı acı çeken bir tek? Kalanın gidenden, gidenin kalan acılardan haberi olmayan bir aşk hikayesi...

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Hiç düşünmezdim aşık olacağımı… Delicesine sevip, onunla huzur bulacağımı. Nerden bilebilirdim ki, hiç olmayacak birisine aşık olacağımı?Nerden bilebilirdim ki, bu aşk için kendimi kaybedeceğimi… Onu ilk gördüğümde dünya benim için durmuştu. Bulutların üzerindeydim sanki. Keşke her aşk ölümsüz olsaydı. Ama bazı aşklar bir kelebeğin ömrü kadar kısa… Büyüleyici, tutkulu ve sonsuz sandığımız kadar kadar derin. İşte o bizdik! Leyla ve Baran`ın aşkı… Birbirine kavuşamayan ama asla birbirinden kopamayan iki ruhun hikayesi.

Asker konulu bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ruh, insanın dipsiz bir kuyusudur. Sen ruhunda dolaştığını sanırsın ama onun ne kadar derin olduğunun hiçbir zaman farkına varamazsın. Ta ki biri çıkıp orayı talan edene kadar. "Yanacaksınız, yakacaklar. Canınızın acımasını önemsemeyecekler." Parmaklarına sarılı urganı sertçe gerdi. Parmak boğumları giderek beyazlaşırken gözleri, alev topuna dönüşmüştü. "Nefesinizi kesecekler." İki farklı asker; Asena Eyşan Boduroğlu ve Mete Mert Çakır. Birbirlerinden haberi olmadan aynı göreve atanırsa en fazla ne olabilir ki? "Bugün bir tehdit mektubu aldım MMÇ`den gelmiş." *Tüm hakları saklıdır.*

``Rüyamın sonunda sen gidiyordun.`` Dedim beklemeden. ``Ben senden bir adım öteye gidemem.`` ``Ya beni sevmekten vazgeçersen?`` ``Ölmek için fazla gencim elzem. Fazla genç.`` “Ben aklıma gelenlerin başıma gelmesiyle lanetlenmiştim. Hissettiğim şeylerin altında ezilmekle. Ve bir kez daha emin oldum. İsteklerim dünyaya çok ağır geliyordu. Hayal kurmak, kursağıma takılan nefesimden başka hiçbir şey etmiyordu.”

Düşmandık, pişmandık, aşıktık. Yanmakla kalmadık, birbirimizi yaktık.

Tarihi bir şehirde, Hatay`ın eşsiz sokaklarında yaşanan aşklar, kurulan dostluklar ve kaybolan yıllar... Herkesin taşıdığı bir Hatıra vardı kalbinde. Sarp`ın Hatıra`sı da ölümsüz aşkı Feyza`ydı. Öyle bir aşktı ki bu, geçip giden yıllara inat misliyle katlanmış, hasretle harmanlanmıştı. Kader ise ayrılığı değil, kavuşmaların belki de en güzeli yazmıştı onlara.