Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Şahsi şiirlerimi paylaşıcam.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Ailesi tarafından şiddet ve baskıya maruz kalan Deren Çamlı onu ilk kez birinin sevdiğini düşünmüş ve sevgilisinin evlenme teklifi ile İstanbul`a kaçmaya karar vermiştir. Babası tarafından "en büyük hata" olarak anılan Deren bir gece ansızın kendini yabancı bir şehirde sevdiği adamla el ele bulmayı ummuştur. Evet, yabancı bir şehirdeydi ama artık sevdiği adam yoktu. Yine kullanılmıştı. Elinde ona alınan yüzük ve kendine benzeyen bir oyuncak bebekle tenha bir sokakta öylece terk edilmişti. Bu sefer tek olduğunu düşünerek ilk kez yalnızlığına ortak olan şehire acılarını paylaştı. Onu dinleyen biri olduğunu bilmeden... Aral Noyan, ringde herkes tarafından saygı görülen ve "Mare" diyerek adlandırılan ülke temsilcisi bir boksör... Mare`nin anlamını hakkıyla taşıyan adam o gece o kıza yardım edecekti. Bir insan içindeki karanlığa inat bir kadın için karanlığını gizleyebilir miydi? "Karanlık onu yutmadı... Çünkü ilk kez bir karanlık, ışığına zarar vermedi."

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Melike çalıştığı hastaneye geldiğinde arkadaşlar İLE sohbet ederken acil hasta gelmesi ile amaliyata girer bilmediği şey ise o kişinin asaf Çınar pala olduğuydu Melike amaliysthaneden çıktığında asafıda normal odaya almışlardı asaf çoktan Melike’yi gözüne kestirmişti bile Birkaç gün donra beklenmedik bir şekilde melikenin tayini çıkar Tayini çıkmadı ile kendini asaf Çınar palanın doktoru bulur

Hicran, ayrılık demekti... Evvelden yazılmıştı benim kaderim. Kader, insanın ismine göre şekil alırmış; bunu en acı şekilde öğrenmem de hayatın bana yaptığı en büyük sürprizdi. Ben Hicran Veren... Adımdan da anlaşılacağı üzere, ayrılık verendim. Ben karnımda bir can taşırken, iki canı toprağa verendim. İnsanların merhemi değil, yarası oluyordum sadece.

"Sana hala aşık olmak, bir ateşe dokunmak gibi." © Hynjinnnwq Wattpad: @Hynjinnnwq oradada hikayem vardır!

Düşmandık, pişmandık, aşıktık. Yanmakla kalmadık, birbirimizi yaktık.

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

Boynum bükülmedi yada çenem düşmedi. Hâlâ dimdik ayaktaydım, onun karşısında. O ise öfkeden ne yapacağını bilemiyordu. Yaşananlar sadece benim suçum değildi, onun da suçuydu. Sadece ben suçlanamazdım. "Bu kadar mı Neslihan? Sen sadece bu kadar mısın? Bu sözlerden mi ibaretsin?" Canım yandı. Ben sadece anlaşılmak istiyorum diye haykırmak istedim. Yapamadım. Dik tuttum çenemi de, omuzlarımı da. "Bu kadar. Ne çok, ne az. Olması gerektiği kadardı her şey." Öyle bir baktı ki, sanki tüm binalar üstüme yıkıldı. Mezara gömüldüm, üstüme toprak atıp nefesimi kestiler. "Sen taş kalpli canavarın tekisin, Neslihan!" Zaman durdu, kalpler yavaşladı. Kalp durdu, taş kalbim onu öldürdü. Ben canavar değilim demek istedim, diyemedim. Öylece durdum, hiçbir şey yapmadım, demedim. Sadece durdum. Yüzüme bakıyor, bir tepki vermemi bekliyordu. Vermedim, duygusuz değil miydim zaten? Öyleydim. Saati kazı aklına Neslihan, bugün günlerden ayrılık günü. Artık yollar ne onu sana, ne de seni ona götürecek.

Aşk zirveye oynar... Ortalama aşk yoktur! Ya kal ya da git... Arada bırakma bizi... Ya sev ya terk et... Kalbimi bulandırma benim... Ya güven tut elimi, İnanmıyorsan kapıları kapat çık git... Böyle arafta sallandırma kalbimi... Güvenle yıkım arasında kalan bir aşk... Tutku ile aşkın arasında yaşanan savaş... Ve iki güzel masal gibi sevda...

Mafya`nın borç karşılığında aldığını bilen aslında sevdiğini aldığı bir rize hikayesi..

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Bazı aşklar çocuklukta başlar. Henüz kalp ne olduğunu bilmezken, kader çoktan yolunu çizer. Lara ve Bora aynı sokağın, aynı gökyüzünün, aynı masum hayallerin çocuklarıydı. El ele büyüdüler, birbirlerinin sessizliğini ezbere bildiler. Zaman onları büyüttü ama kalplerindeki bağı koparamadı. Ta ki hayat, acı bir ayrılıkla yollarını ayırana kadar… Sekiz yıl sonra, bir düğünde yeniden karşılaşırlar. Geçmiş, tek bir bakışla bütün yaralarını açar. Ama Lara’nın yanında başka biri vardır. Ve bazı sırlar, sessizlik kadar ağırdır. Adaletin peşinde koşan bir savcı… Gökyüzünde kaçmayı seçen bir pilot… Ve karanlıkta saklanan gerçekler…

Parla`nın sevgilisi askerden gelir ve parla`nın daha dün arabalarının birbirine çarpmasıyla tanışan ege parla`nın evine gider... Devamını bekleyen hemen kitaba

Yakınlık fazlaydı. Yutkundu, boğazı düğüm düğüm olmuştu çünkü. Duvar ile Koray arasında sıkışıp kalmıştı Eflin. Kaçacak başka yeri kalmamıştı. Gözleri gözlerine yerleşmişti. " Koray, yapma. " Diye bilmişti sadece. Gitmek istiyordu, bu acıyı kalbinden çekip sökmek atıp istiyordu. " Bize bir şans veremez misin?. " Sevdiği adamın sesinde ki kırgınlığı ve o çaresizliği üflenmişti yanağına bir rüzgarın fısıltısı gibi. " Sen o şansı kaybettin. " Yanağına dokunulan o hafif kirli sakalların diken gibi batışını hissetmişti. " Ben seni çok özledim. " Deyişiyle, yüzünde ki gergin ifadeyle bakmıştı sevdiği adama. Evet, ona kırgındı, kızgındı, öfkeliydi. Sonrasın da, dudaklarına kayan bakışların, üzerin de hissetti baskıyla ellerinin hava da kalmasının ardından, adamın ensesine dolamıştı. Sadece adama sarılmış, karşılık vermeden öylece ne yapacağını bilemeden duruyordu. Eflin Çakır & Koray Soyhan Karadeniz`de geçen bir kurgudur.

Gözler Serisi III ve son kitap. Gayretine yeniden aşık olduğu kadının hayatı hakkında yeniden aydınlanır bu adam, ardından ölümüne yürür ve sonunu sevdiğinin kollarında bulur. Ancak hiçbir şey, burada anlattığım ya da bir kaç kelimesini döktüğüm gibi değildir; anlaman için okuman gerekir. Yanılmalarını susturman, azaltman için bir adım atman gerekir. Hiçbir zaman geri adım atmamanız dileğiyle...

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Her acı bir yaşanmışlık, her yaşanmışlık bir tecrübe ve her tecrübe binlerce ölüm... Pişmanlık duygusunu iliklerinize kadar hissettiniz mi hiç?! Unutun ne var ne yoksa silin herşeyi! Ama bilin: Bazı şeyler silinmez. Ne kadar kaçarsanız kaçın, İnsan en çok kendinden yakalanır. Bu kitap; Sustum diye güçlü sanılanların, Yıkıldım demeye bile hâli kalmayanların tercümanı. İçinde bağırmak isteyip susan herkesin, Geçmişiyle aynı odada kilitli kalanların itirafı. Burada kahraman yok. Mutlu son yok. Sadece gerçek var. Ve gerçek… Can yakar.. ~nisa~

Birinci bölümde kitabın açıklama kısmı mevcut! Karadeniz severler toplansın! Berk ve Ceylan`ın hikayesine sizleri bekliyoruz :)

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

Gökçe mit istihbarat elemanı olarak görev yapmaktadır. Üniversite yıllarında iş adamı Hazar Gümüşay ile tanışır. Kader ikiliyi çeşitli imtihanlarla ağlarını örer. Gökçe gitmek istedi... Hazar severken ölmek... Gökçe giderken içinde ne varsa öldürdü... Hazar gidenin arkasında baka kaldı. Söz vermenin bedeli gerçekten; kaybetmek mi olmalıydı? Hepsi kitabımızda... Keyifli okumalar dilerim🥰

" Sen bana inanmamayu seçtun. " Fadime Koçari & İso Furtuna