Katranın Kehribarı, katran kadar siyah bir hayatın içinde, kehribar kadar parlak bir aşkın izini sürme hikayesidir. Bir yanda kendi hükümranlığının sınırlarını keskin çizgilerle çizen sert bir adam; diğer yanda o aşılmaz sınırları sevgisinin zarafetiyle yerle bir eden bir kadın... Sırlar birer birer döküldükçe, namlular soğuk sessizliği bozup silahlar patladıkça ve o gizemli "özel" dosyalar birer birer açıldıkça, geriye tek bir soru kalıyor: Asıl kehribar; geçmişin kanlı ve tozlu sayfalarına hapsolmuş bir anı mı, yoksa şu an Karan`ın kollarında nefesi kesilen o kadının gözlerinden süzülen bir damla yaşta mı saklı?

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

Babalarının ortaklığı sonucu evlenmeye zorlanan iki genç. Bir konser sonucu doğan bir aşk, ortak zevkler. Birbirlerine kavuşacaklar mı yoksa hırslarına yenik düşüp ayrılacaklar mı? Hep birlikte görmeye var mısınız

"Soyun!" diye bağırdı gökgürültüsünü aratmayan sesiyle. Korkuyla gözlerim irileşirken yanıma gelmişti. "Sende bunu istemiyor muydun zaten?" Babası tarafindan istemediği bir evlilik yapmaya mecbur bırakılan kızdı sümbül.

‼️Wattpad ve kitappadde KALBİMİN AŞİRETİ adıyla yayınlanan ilk kurgudur, çalıntı durumunda yasal yollara başvurulacaktır. ‼️ .... Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Sadece zamanı gelmiştir. Dilan Kaya, hayatını kendi kurmaya çalışan, sıradan bir hayatın peşinde olan genç bir öğretmendi. Ta ki bir düğünde, bir çift gözün ona takılmasıyla her şey değişene kadar. O bakışı unutmadı. Ama onun kim olduğunu da hiç öğrenemedi. Bir hafta sonra gelen küçük bir paket… İçinden çıkan gizemli bir taş… Ve ardından gelen tek bir mesaj: “Ulaştın.” Dilan, kiminle konuştuğunu bilmeden bir oyunun içine çekilir. Mesajlar, karşılıksız bırakılan sorular ve her yerde karşısına çıkan izler… Ve o adam. Hep bir adım geride duran, ama hiç kaybolmayan. Yavuz Beyhanlı. Sözünü sakınmayan, beklemeyi bilen ve istediğini almaktan vazgeçmeyen bir adam. Dilan kaçtıkça, o daha da yaklaşır. Dilan sustukça, o konuşmadan anlatır. Ama bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değildir. Bu, merakla başlayan, inatla büyüyen ve kalpten çıkmayan bir bağın hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar… ne kadar uzaklaşsan da aklında kalır. Ve bazı aşklar… başlamadan bitmez. Dilan KAYA & Yavuz BEYHANLI

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

Begüm & Karan "Sana bu evi dar edeceğim." deyip kapıya doğru ilerlemesiyle kolunu tuttum. "Benim babam senin kız kardeşini öldürmedi!" dedim. "Yani?" deyip bana doğru birkaç atım atmasıyla karşımda durdu. "Baban bir katil. Ve kız kardeşimi öldürmesi sonucunda benimle evleneceksin. Yoksa seni öldürürüm," demesiyle buz kestim. "Senin karın olacağıma," diye başladım cümleye. "Ölmeyi yeğlerim." diye tamamlamamla dudakları kenara kıvrıldı. "Ölmen kurtuluş olur, Begüm. Acı çekeceksin bu evde. Karım olmaya hazır ol," deyip evden gitmişti.

Bazı insanlar hayatına sessizce girer. Bazılarıysa savaş gibi. Lavin, geçmişini geride bırakıp sadece ayakta kalmaya çalışan bir hemşire. Alaz ise duygularını disiplinle bastırmayı öğrenmiş bir asker. Yanlış zamanda başlayan bir karşılaşma... Zorunluluktan doğan bir yakınlık... Ve sınırları baştan yanlış çizilmiş bir bağ. Aralarında ne aşk vardı ne güven. Sadece inat, çatışma ve görmezden gelinemeyen bir çekim. Ama bazı hikâyeler kalbinle değil, kaderinle yazılır. Ve kader, bazen en sert oyunu güneşin altında oynar.

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

İNTİKAMDAN DOĞAN BİR AŞK MASALI ... Genç kadının gözlerinde derin bir yenilgi vardı. Yorgunluk ve bitkinlik bedenini esir almış, bakışları küçük ellerinin ortasında kızıla boyanmış lekeye takılmıştı. Yarın, hiç tanımadığı, hiç sevmediği bir adamın karısı olacaktı. Abisi için… Ne yaşadıysa, neye mecbur bırakıldıysa, hepsi abisi içindi. O ve  onun bebeği için… Korkuyordu. O adamın gözlerinin kahverengisi öylesine delice bakıyordu ki, sanki canının yanacağını bağırır gibiydi her göz süzüşü. Kardeşinin intikamını alacaktı elbet o kadın vesilesiyle. O ve onun ailesi düşmandı adama. Ve adam düşman sevmezdi... Berzan BORAN. Canını yakacaktı… Ciğerini nasıl söktüyseler öyle solduracaktı  o ailenin en kıymetli çiçeğini. Kabus olacaktı bir kere. Kardeşini ondan koparmanın bedelini ödetmek için yakacak, yanacak, kül olacaktı. Ama bir şey vardı… Kalbi… Kalbi o çiçeği soldurmak istiyor muydu? Bunu billmiyordu işte  Kadının gözlerinde ürkek ceylanlar saklıydı; hem korkusuz, hem de kaçmak ister gibiydi. Bakışları pusluydu; bir yanı bangır bangır adama nefretini haykırırken diğer yanı sanki hak veriyordu. Biliyordu ki sanki canı yanıyor. O kadın değeri bir mücevher gibiydi… Ama adam farkında bile değildi elindeki servetin. Bir yanı delice kadından kaçmak isterken, diğer yanı da  adını koyamadığı bir hisle yanıp kavruluyordu. Neydi bu yoğun duygunun adı? Kıskançlık… Bariz kıskançlıktı... “Hazır ol Civan Bey,” dedi genç adam. “Yarın gelip alacağım cevabını. Seçim senin; ya kardeşim, ya kardeşin.” Sözleri ağırdı. Ortama çaresizlik sinmişti. Kadının ürkek parıltılarla şekillenen harelerinden gözlerini alamıyordu. Onlar, büyük bir intikamın kurbanıydı. Kadın, yanaklarından süzülen damlalarla teslim olmuştu adama. Peki ya adam? Oysa o  çoktan kendinin saymıştı kadını… Geliyor… Büyük bir intikamın gölgesinde yeşerecek mucizevi bir destan. Ya intikam bitecek, aşk kazanacaktı… Ya da intikam kazanacak, aşk hiç var olmayacaktı. Onlar, ancak birbirlerinin gölgelerinde nefes alabilecekti. BERZAN ❤ GÜL BORAN

Erkek Kardeşi yüzünden evliliğe mahkum bırakılan kadın Kız Kardeşi yüzünden zorla evliliğe mahkum bırakılan adam

Bana aşık olan hasta bir adamla evlendim. Ondan kaçmak için denemediğim bir yol kalmadı ama, çıktığım tüm yollar resmen tekrar beni ona geri gönderiyordu. "Bu dünyada benden kaçabileceğin hiçbir yer yok..."

Barda bardağımı tazelerken, hemen yanımda bir gölge belirdi. Kokusu, kulübün o ucuz parfüm kokusunu bastıracak kadar keskin ve erkeksiydi. Ona bakmadım ama varlığını her hücremde hissettim. "Bu kadar hızlı içersen, gecenin geri kalanını hatırlamayabilirsin," dedi bir ses. Derin, boğuk ve güven verici ama bir o kadar da tehlikeli bir ses. Kadehimi havaya kaldırdım, hala ona bakmadan gülümsedim. "Zaten amacım da bu," dedim. "Hatırlamamak. Hiçbir şeyi." Gözlerimi yan profilindeki o keskin hatlara çevirdiğimde, bu gecenin planladığımdan çok daha karmaşık geçeceğini henüz bilmiyordum. O an için sadece bir yabancıydı. Benim acımı dindirecek, beni bu enkazın altından çekip çıkaracak ya da beni o enkazın içine daha derine gömecek bir yabancı...

"Nilüferleri bilir misin? Hiçbir yere kök salamazlar." Ahu eşinden boşanıp çocuğuyla birlikte mahallesine döndüğünde geçmişinde bıraktığı kişiler ve duyguları yeniden karşısına çıkar. Zorunlu yaşanan ayrılıkların sebebi ortaya çıkmaya başlar yavaş yavaş. Avukatlık mesleğinin getirdiklerini yaparken bir yandan da onun kurallarıyla ve yasaklarıyla yaşamayı beceremediği savcı Arhan`la sürekli bir gel git içindedir. İlişkileri karmakarışık ve zordur. Bu yolun sonunda mahallesindeki ilk aşkıyla yaşayabilecek miydi? Onun kurallarına rağmen yanında kalmayı başarabilecek miydi?

Özüm Korkmaz, kendi hayatını hiç seçememiş bir genç kadındır. Ailesinin gölgesinde büyümüş, kararları hep başkaları tarafından verilmiştir. Sessiz bir evin içinde, yüksek sesli bir dünyanın ağırlığını taşırken; bir akşam yemeği, onun hayatını geri dönülmez bir noktaya sürükler.

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Uyarı: Bu kitap cinsellik, toksik ilişkiler, travmatik bağlar, bir miktar psikolojik şiddet, küfür ve argo içerir. "Kendi kelimelerinle var olamazsan, başkalarının kelimeleriyle yok olursun."

Nefes hayatını insanları kurtarmaya adamış genç bir doktordu.Onun için hastalar sadece kurtarılması gereken insanlardı. Kim oldukları, nereden geldikleri hiç önemli değildi.Ama bir gece her şey değişti.Hastanenin kapıları aceleyle açıldığında içeri silahla yaralanmış bir adam getirildi.Nefes hiç düşünmeden ameliyata girdi. Çünkü onun görevi hayat kurtarmaktı.Fakat ameliyat bittiğinde hastanenin koridorları siyah takım elbiseli adamlarla dolmuştu.O zaman öğrendi.Hayatını kurtardığı adam sıradan biri değildi.O, yeraltı dünyasının en tehlikeli isimlerinden biri olan Aksel’di.Nefes yanlış günde yanlış kişiyi ameliyat etmişti.Ama bilmediği bir şey vardı.O ameliyat masasında sadece bir hayat kurtarmamıştı…Aynı zamanda kaderini de değiştirmişti

"Söylesene Cihangir . Küçük Cihangir ve İnci hatrına bana yardım eder misin? " Gözlerimden yaşlar durmaksızın akmaya devam ediyordu. "Söylesene Cihangir .Bir şey söyle yalvarırım bir şey söyle." "Başka yardım edebilecek kimse yok mu ?" Benim kimsem yoktu ki yardım edebilecek . Bir annem vardı bir Cihangir .Şimdi Cihangir de yoktu . Bir annem kalmıştı benimle . "Yok " dedim titrek sesimle . "Bana yardım edebilecek kimsem yok ki benim ."

Kaan&Naz Emir&Melek Umut&İnci Yiğit & Melisa Sude(Kaana aşık ve nazla ilişkisini bozmak istiyor)

Bazı kadınların kaderi, bataklıkta yazılıdır.

Bu kitap ağır küfür ve şiddet içerir! Okuyucularımızın bunu ön planda tutarak okumasını öneriyorum.

♡♡♡ "Göreceksin. Benden başka kimseyi sevemeyeceksin, kimse de seni sevmeyecek! Kimse ile benimle olduğun gibi olamayacaksın! Geri bana döneceksin bunu unutma!" O an adımlarım birkaç saniyeliğine durdu. Yavaşça yasemine döndüm. Sanki suçlu olan o değilmiş gibi dimdik durmuş bana bakıyordu akan göz yaşları ile. "Yasemin seni de unutacağım, başkasını da seveceğim, hatta evleneceğim bile" Yaseminin sözlerini haksız çıkarmak istiyordum. Birini yeniden sevebilmek, sevilebilmek ve yasemine `bak sen haksız çıktın` diyebilmek istiyordum.Belki bir başkasını sevmem kolay olmayacaktı fakat denemek istiyordum. İçimde yanan ateşi söndürüp yasemini sonsuza kadar unutmak istiyordum. ♡♡♡ İhanetin affı olmaz derler. Emir de öyle yaptı. İhaneti affetmedi ve inat uğruna başkası ile nişanlandı. Belki başkasının başını yaktı ama sonu ne oldu biliyor musunuz? Hadi gelin beraber bakalım.

Basit bir yardımın bedeli olarak sunulan fular, aslında kaçınılmaz bir sonun başlangıcıdır. Dinçer, borcunu ödemek için Manolya’yı kendi görkemli ama zehirli dünyasına davet ederken; her ikisi de bu bedelin bir aşka dönüşeceğinden habersizdir. Manolya dalından kopunca kararır derlerdi. Dinçer ise o çiçeği koparmak değil, kokusunda hapsolmak istiyordu. Bedeli tüm dünyayı yakmak olsa bile.

İki büyük aşiret var: 👉 Karahanlılar ve Demirkanlar Aralarında yıllardır süren kan davası var. Bir gece… Karahanlı aşiretinin veliahtı, düşman aşiretin kızını kaçırıyor. Ama bu sıradan bir kaçırma değil… 👉 Onu intikam için gelin yapıyor. ANA KARAKTERLER: 🖤 Erkek: Miran Karahanlı Aşiretin en tehlikelisi Soğuk, sert, kontrol manyağı Kimseye güvenmez “Benim olan benimdir” kafasında Kıza ilk dediği şey: “Artık sen benim karımsın… kaçışın yok.” Kız: Asya Demirkan Güçlü, dik başlı Boyun eğmez Korksa bile belli etmez Ona ilk cevabı: “Ben kimsenin malı değilim.” Asya zorla aşirete getirilir Kadınlar onu dışlar Herkes ondan nefret eder Ama… Miran kimseye ona dokundurtmaz. Miran ona sert davranır ama dokunmaz Asya ondan nefret eder ama etkilenir Sürekli tartışırlar Aralarında çekim var ama kabul etmiyorlar. Asya aslında… 👉 Gerçek Demirkan kızı değil. Yıllar önce yapılan bir oyunla yer değiştirilmiş. Ve… 👉 Bu kan davasının asıl sebebi onun geçmişi.