Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

Üniversite de aşkını fark eden Neva doğru kararlar verip ilişkiye başlama cesareti gösterebilecek mi?Peki ya abisinin arkadaşı ile olan bu aşkı , abisi ile olan ilişkisine nasıl yansıyacak?

sürücü kursuna yazılmak isteyen eslem, bir dolandırıcıya denk gelirse neler olur? alp: bu inat ve hırs hoşuma gitmedi değil umarım sadece bana karşı böyle değilsindir eslem: neyse ne adresi veriyor musun alp: vermiyorum çünkü güzelsin ve ben güzel kızları dolandırmıyorum not: kitabın tüm hakları şahsıma aittir. herhangi bir kopyalama, çalma, alıntılama durumunda yasal işlem başlatılacaktır. bilginize.

Bir kadın düşünün hiç büyüdüğünü görmediği, koklayamadığı kardeşinin ölümünden sonra doktor olmaya kendince yemin edip dedesinin onu konaktan kovmasına rağmen kardeşine verdiği söz uğruna kendi ayaklarının üzerinde durup tıp fakültesini kazanıp bir yandan da hayatla mücadele ederken yıllarca buz tutan kalbi bi tek o adama erimişti... ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker & doktor ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 okuduktan sonra asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Balo gecesi" ve "Buse" kelimeleri yan yana gelince İnci’nin boğazı düğümlendi, güçlükle yutkundu. Çünkü o gece Cem Karatay ile öpüşen kişi Buse değildi; onun yerine geçen İnci’nin ta kendisiydi. "Sen o gece görüntülerde oldukça keyifli görünüyordun," dedi İnci, sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak. "Şimdiyse mutlu olmadığını, bunun zoraki olduğunu söylüyorsun." "İnci, mesele de bu zaten. Ben o geceki kızın Buse olduğunu düşünmüyorum," dedi Cem, gözlerini İnci’nin gözlerine dikerek. "Çünkü o geceki kız; etkilendiğim, hoşlandığım, mütevazı ve gerçekten tatlı biriydi. Ama Buse öyle değil. Buse sadece kendini önemseyen, kendi çıkarları için en yakınına bile acımayan biri. O geceki kızın o olmadığından eminim. Sadece bu evliliğe engel olabilmek için bir kanıta ihtiyacım var." Cem bu sözlerin ardından sustu. Bu sıradan bir sessizlik değildi; çaresizliğin ve pişmanlığın ağırlığıydı.

beleş karekter isteyen varmı Buradaaa okudum kitaplara kendim karakter bulucan Yıldızlı bölümlerde direk karakter fotosu koycam alabilirsiniz Bende bı oyunuz alırım dimi ?? -ortaasya *portiiii

Bazı hikâyeler bir karşılaşmayla başlamaz. Bir kaçışla başlar. Liya, son zamanlarda gökyüzüne daha sık bakıyordu. Çünkü bazen insanın yere bakacak cesareti kalmaz. Ve gökyüzü, insanın başını kaldırması için yeterince uzaktır. Bir gece, telefon ekranında beliren ısrarcı bir isim, hayatının sessizliğini bozmaya başladığında kaçacak bir yer aradı. Gerçek dünya fazla gürültülüydü. İnsanlar fazla yakındı. Sorular fazla gerçekti. Bu yüzden kendine başka bir gökyüzü buldu. Işıklardan, kullanıcı adlarından ve geçici cümlelerden oluşan dijital bir gökyüzü. Orada yıldızlar yoktu, ama çevrim içi olan insanlar vardı. Bir oyun. Bir davet. Bir grup sohbeti. Ve bazı insanlar, yıldızlar gibi değildir. Onlar daha çok okyanus gibidir. Uzaktan bakınca sakin görünürler. Ama içine düştüğünde ne kadar derin olduklarını anlarsın. Geceyi sabaha bağlayan mesajlar, gülüşe dönüşen ses kayıtları, ve fark edilmeden büyüyen bir alışkanlık… Bazen bir insanı hiç görmeden tanırsın. Bazen bir şehri hiç gitmeden özlersin. Ve bazen kalp, mesafeyi kilometrelerle değil, zamanlamayla ölçer. Çünkü bazı insanlar hayatına doğru zamanda girmez. Yanlış zamanda gelir. Ve yine de kalır. Bu, aynı gökyüzüne bakıp farklı şehirlerde uyanan insanların, ve insanın kalbinin okyanus kadar sabırlı olmayı öğrenmesinin hikâyesi. "Ve yemin ederim gökyüzü bugün harikulade..." (Bu kitaba kendimden bir parça karıştırmak istedim. İstediğim hissiyatı yaşatabilirsem ne mutlu bana.)

0547****** : Merhaba..:) Satırlarında kendimi bulduğum... 0547****** : Yazar hanım kalbime ulaşmayı nasıl başardınız acaba? 0547******: Her bir bölümü merakla bekliyorum. Ama uzun süredir bölüm atmadınız. Bizi yokluğunuzla sınamayın lütfen... Siz: Merhaba? Ama siz kimsiniz? Yani numaramı nereden buldunuz? 0547******: Ben sadece bir hayranınızım... Kim olduğumu zamanla anlayacaksınız. Ancak şu an için size bunu söyleyemem. Siz sadece yazmaya devam edin. Çünkü o satırlarda bir kişi bile olsa kendini buluyor..’) Siz: Pardon ama kim olduğunuzu bilmeden sizle konuşamam. Ayrıca ben herkesten gizli bir şekilde kitap yazıyordum. Yakın çevremden olmadan bunu bilmeniz imkansız. Söyleyin hadi kimsiniz? 0547******: Evet, yakınınızdan biriyim. Sizin hiçbir zaman göremediğiniz biriyim. Ama eğerki size yazmama izin verirseniz belkide sizde beni fark edersiniz. Belkide bu sefer ben sizin kalbinize dokunurum..:) Siz: Beyefendi bakın yazdıklarımda kendinizi bulmanız çok hoş. Ve çok kıymetli ama ben gizemli kişileri sevmem. Ayrıca eğerki yakınımdaysanız sizi nasıl görmemiş olabilirim ki? 0547******: İnanın bende isterdim. Ama size adımı söyleyemem çünkü beni adımla değilde ruhumdan geçenlerle tanımanızı istiyorum. Eğerki gerçek hayatta karşınıza geçip söyleseydim bunları beni umursamazdınız. Oysa şu an bir umudum var. İnkar etmeyin sizde beni merak ettiniz. Siz: Evet merak ettim çünkü kim olduğunuzu çözemiyorum. Bana yazmanıza sadece bir şartla izin veririm. Bu oyunun sonunda sizi bulabilirsem peşimi bırakacaksınız. 0547******: Peki ya o zaman işler değişirse siz gitmek istemezsiniz ne olacak. Benim için şartlar uygun ama her şey bittiğinde gitmek isteyeceğinizden bu kadar da emin olmayın. Belkide size ilham olurum yazar hanım Siz: Hiç sanmıyorum gizemli bey... 0547******: Göreceğiz yazar hanım..:) & Anonim bir kişiden gelen mesaj hayatınız ne kadar değiştirebilir ki? Eğer merak ediyorsanız sizi sayfaların arasına davet ediyorum... Bir yazarla gizmeli hayranın hikayesi sizlerle. Umarım okurken keyif alır ve seversiniz:)

Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz… İzan Karavezir’in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva’yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun’un sınırlarını keşfetmek vardı. ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. Kapak tasarımı atesemiliter`e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum.

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Ayça`nın hayatı oldukça sıradan, heyecansız gitmektedir. Derslerinde başarılı, sportif ve neşelidir. Hayatının bu dengesi ve bu sadeliği asla bozulmuyordur. Ta ki o güne kadar. Komşusu Oğuz ile tanışması ile hayatının ilerleyişi değişir. Hayatının ilk heyecanını yaşayan Ayça hayatında ilk kez gerçekten heyecanı yaşamış ancak sonrasında ne olacağını asla tahmin edemiyordur.

BİR KIZ. KIZIMIZIN ÇEKTİĞİ ACILARLA MÜCADELE ETMESİNİ BERABER GÖZLEMLİYECEĞİZ. BU ACILARLA BAŞ EDEBİLECEK Mİ? BU ACILARI AŞABİLECEK Mİ? KİMLER YANINDA OLUCAK? KİMLERİ SEVECEK? KİMLER ONU SEVECEK? KİMLER ONUNLA BERABER OLUCAK? KİMLER ONA İHANET EDECEK?

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Defne, Kerem’le birbirlerinden nefret ettiklerini sanıyordur. Aynı sınıf, aynı grup, aynı tarih projesi… Kaçış yoktur. Ortaokuldan beri aileleri yüzünden yolları kesişen bu iki kişi, zorunlu sohbetlerle birlikte sandıkları duyguların aslında hiç de sandıkları gibi olmadığını fark etmeye başlar. Bir nefret yanılgısı, beklenmedik bir yakınlığa dönüşmek üzeredir.

DANİ DANİ DANİ assiri absurt olaylar barindirir Çisçis: Melo Bir ihtimal Bak sadece soruyorum Bir ihtimal Senin şu Cani😠 Çirkin🤢 Meymenetsiz🤮 Dediğin mafya babası *fotoğraf* Bu, son derece normal bu katta tek erkek olan GARSON olabilir mi? Sadece bu adam var da bu katta görüldü×2 Text+düz Text ağırlıklı

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Köy Kurgusudur.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Sora ve Marco... iki kardeş. Birbirlerine yakın, aynı evde büyümüş iki insan. Ama bir akşam her şey değişti. Berbat geçen bir akşam yemeğinin ardından, Sora odasında uyuyakaldı. Ve bir portal açıldı. Sora artık başka bir evrende. Kendi olmadığı hâlde, yerine geçmek zorunda olduğu biri var: O evrenin bir kraliçesi... Ve karşısında bir düşman... Bu evrenden kurtulmak için Sora`nın iki seçeneği var: Ya düşmanını öldürmek... Ya da zaman akışını bozan kişiyi bulmak. Ama sorunlar bitmiyor. Sora, güçlü bir krallığın kralıyla evlenmek zorunda kalıyor. Ne o kral Sora`yı seviyor... ne de Sora onu seçmiş. Ama halkın gözünde mutlu bir çift gibi görünmek zorundalar. Üstelik savaşlar kapıda, düşmanlar her yanda. Sora ya bu evrenden sağ çıkacak... Ya da sonsuza dek bu yabancı dünyada, başka birinin hayatında sıkışıp kalacak.

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

Kehanet. Her zaman benimle olacaktı. O benim bir parçamdı. Benden annemi alandı, benden hayatımı çalandı, benden kalbimi alandı. "Ruhum gökte süzüldü ve onu buldu. Hiç var olmamış gibi göçüp gittik bu dünyadan. Kehanet beni seçmişti, bu kötü dünyayı korumak için benim ruhumu almıştı benden.

"Ben kim miyim? Sadece mizahı yerlerde sürünen bir lise öğrencisi... Ciddi bir kişiliğim yok; biriyle kavga etsem bile asla agresifleşmem. Hayatta bir amacım var elbet ama dürüst olmam gerekirse, ben buraya sadece taşak geçmek için geldim. Ben `Arka Sıradakiler`im. Dünyama hoş geldiniz! Burada hem asosyal hem sosyal kelebek, hem utanmaz hem de utangaç bir kızı okuyacaksınız. Evet, ortası yok; ya fazla ya az, tam arafta gibi... Ne dersiniz? Hikayem sizi bekliyor."