Hepimiz duymuşuzdur,zıt kutuplar birbirini çekermiş. Peki en fazla ne kadar zıt olabilir ki?

Ceylin`in dışarıdan kusursuz görünen hayatı, babasının yaptığı hatalar silsilesi yüzünden bir anda tepetaklak olmak üzereyken hiç beklemediği bir anda, hiç tanımadığı birinden gelen bir yardım onu kurtuluşa mı, yoksa daha büyük bir girdaba mı sürükleyecekti? 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 ↬Argo, cinsellik, şiddet gibi unsurlar içerdiğinden küçük yaştaki okuyucular için uygun değildir. ↬Başlangıç: 03.11.2025

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Leyla." "Efendim?" Çenesini alnına sürttüğünde kadının gözleri kendiliğinden kapandı. "Yüreğim yanıyor Leyla. Yok mu bunun bir çaresi?" Kafasını kaldırıp yüzbaşıya baktığında onu ilk defa bu kadar çaresiz ve aciz görüyordu. "Çay demleyim mi? Sen seversin." "Artık çay içmek istemiyorum."  Leyla ağlayacak gibi oldu. Ne yaparsa o hüzünlü gözler ışıl ışıl parıldardı? "Gel buraya." dedi en sonunda. Boş bakışlar üzerine çevrildiğinde derin bir nefes alarak dizini pat patladı ve uzanması için komutana yer açtı. "Hadi." İkiletmeden genç kadının dileğini yerine getirerek başını dizine yasladı. "Leyla." dedi tekrardan. "Ölüyorum." "Biliyorum." dedi kadın. "Bende yandım." Dikkat! Bu kitap tamamen eğlencesine kaleme alınmış bir kurgudur. Dolayısıyla kitapta geçen olay, kişi, zaman, mekan gibi unsurların gerçek hayatla hiçbir ilgisi yoktur. Wattpad platformunda yazılmış, daha sonra Kitapped`e taşınmıştır.

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Sendin bahar kokulum Ruhuma eşsiz güzellik katan Papatyalar, gelincikler arasından Gel; Gül çiçeğim Gel/de sevdayı fısılda kulağıma Sevdamız yükselsin bulutlarla Yağmur olup yağsın Tüm Aşk`a susayanlara... "Şiirin devamı kitapta"

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

Elini geceliğimin kuşağıma götürdüğünde refleksle tuttum. Parmaklarım onun bileğini sıkıca kavradı. "Yapma," dedim ağlayarak. Sesim titriyordu.Bu sefer gururum falan kalmamıştı. Sadece durmasını istiyordum. Savaş eli hâlâ elimin altındayken yüzüme baktı. Gözleri bir anlığına ellerimize kaydı, sonra tekrar gözlerime döndü. İfadesi değişmemişti ama bakışlarında kısa bir duraksama vardı. "Şşş ağlama artık," dedi ve yavaşça elimi kenara çekti. Direnmek istedim ama gücüm kalmamıştı. Parmaklarım gevşedi. Usulca ipi çözdü. Geceliğin önü açılırken sanki içimde bir şey de parçalanıyordu. Utanç tüm bedenimde dolaşmaya başladı. Hızla elimle kapatmaya çalıştım. Savaş derince yutkundu. Bu sefer bunu net gördüm. Gözleri bir anlığına üzerimde gezindi ama sonra başını kaldırıp yüzüme baktı. "Yüzüme bak," dedi boğuk bir sesle. Başımı olumsuz anlamda salladım. Yapamıyordum. Gözlerimi kaldırmaya cesaretim yoktu. Eli tekrar çeneme geldi. Bu sefer daha kararlıydı. Başımı kaldırdı ve bakışlarımızı sabitledi. Gözlerim çaresizce gözlerine kilitlendi. "Utanıyor musun?" diye sordu. Cevap verecek gücü bulamadım. Sadece başımı hafifçe salladım. Savaş bir an sustu. Gözleri yüzümde dolaştı. "Ben senin kocanım artık," dedi daha düşük bir sesle. Önceki sertliğinden biraz uzak, ama hâlâ kesin. "Benden utanma." *************** Kitap unsurlar şiddet ve küfür içerir. Açıklama kısmını okuyup başlayınız. Konunun ne olduğunu bile bile okuyup şahsıma hakaret edenler engellenecektir. (Daha önce yaşadım). Şimdiden iyi okumalarrr :)

Aşkın şefkatli kollarında can vermek için yaşayan bir genç kızın hikayesi...

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

Çiçek yerine silah tutan, parfüm yerine barut kokanların hikayesi bu. Aşkın değil bir savaşın başlangıcına hazır mısın? && "Adının anlamını biliyor musun Nalan?" güldüm. "Annem ileri görüşlü bir kadınmış." "Sen feryat edensin, senin sesin ancak sen susarsan kesilir." duvara tutunarak kalktığımda tek bir cümlem vardı dilimde. "Beni ben bile susturamam." (01.01.2021 tarihinde Wattpad Aksiyon kategorisinde birinci olmuştur.) UYARI; Gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Hayal ürünüdür.

Okulun voleybol kızlar takımı kaptanı Eflin ile voleybol erkekler takımı kaptanı Aral`ın arasındaki nefret nereye kadar sürecektir? "bence sen Aral`dan nefret etmiyorsun Efi tıpkı onun da senden etmediği gibi ama bu aşılmaz duvarlarınız birbirinize kalbinizi vermenizi tehdit olarak algıladığı için düşman gibisiniz.Eğer akışına bırakırsanız birbirinize aşık olacağınızı biliyorsunuz"dedi Işık arkadaşına,kardeşine. Eflin reddetse bile hissetmiş,aklına düşmüştü bir kere. Acaba Aral`a aşık olma ihtimali mi vardı?

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Hataların üstüne kurulmuş bir evlilik. Sevgisinden gözü kör olmuş bir kadın onu görmeyen bir adam. Hatanın meyvesi bir bebek. Bu hikayenin sonunda kadının aşkı adamın kalbini ısıtacak mı?

Zombi salgını ilk olduğunda önce ne oluyor dedik. Sonra dünyanın sonu geldi dedik. Sizin dünyanın sonu senaryonuzda online dersler var mı bilmem ama benim yok. Baktık karantina falan da olsa hayat devam ediyor. Alışmaya başladık. İnsanlar evde çok yalnız kalınca canları da sıkıldı. Zombi hakları yükselmeye başladı. Pardon öhöm Yeni İnsanlar. Bu fikir bayağı bir karşılık buldu. Öyle ki politikayı bile etkiledi. Hatta o kadar etkiledi ki 6 yıllık karantina son buldu. Şimdi... şimdi ne mi olacak? Ben okula gideceğim. Pek bir şey olmayacak benim için. Ne sandınız? Bu The Walking Dead değil. Bu benim gerçek hayatım.

Yeni cerrah olan Aylin, görev için Mardin`e gelir. Ancak bilmediği bir gerçek vardır... Bu şehir sadece sokaklardan ibaret değildir. İki büyük aşiret, görünmeyen bir savaşın içindedir. Ve Aylin, daha ilk gecesinde kendini bu savaşın tam ortasında bulur. Güç, sırlar, ihanet ve kader... Bazı karşılaşmalar hayatı değiştirir. Bazıları ise kaderi.

Bu kitap gerçek hikayelerden beslenen bir kitap kendinizi bulmaya hazır mısınız? "Zaman biz fark etmesekte geçer, yerini yeni yaşanmışlıklara yaşanılacaklara gebe olarak bırakır. Belki de yeni acılar, yeni mutluluklar keşfetmeye. Ama hiçbiri zaman da geçmişte yaşanmışlıkları unutturmayacaktır. Zaten öyle anılar öyle yaşanmışlıklar vardır ki asla unutulmaz. Kendisini unutturmaz. Zihnimde küf tutmuş duvarlarımdan sızan paslı düşünceler yavaş yavaş yayılıyor her bir uzvuma. Pes etmek yok! Her bir yanım paslı düşüncelerle çevrilmiş olsada geri dönüş biletimi yaktım, kül ettim. Sınırlarımı sonsuzlukla çizdim. Kafamda yankılanan, duvarlara çarpıp, tekrar kulaklarımla buluşan sesler fısıldıyor, her bir kelimelerini işliyorlar beynimin dört bir yanına sen bir hiçsin, sen her şeysin, sen bir hiçsin, sen her şeysin, Sen bir hiçsin , HAYIR! Sen Herşeysin..." HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR.

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

*ÖRGÜT*/*ANLAŞMALI EVLİLİK*/*DÜŞMANDAN AŞKA* *Bazı bağlar kanla değil, kaderle yazılır.* Kirov`un puslu sokaklarında başlayan hikâye, geçmişin suskun çığlıklarını Moskova`nın karla örtülü saraylarına taşıyor. Defna, sıradan bir hayatın hayalini kurarken, adı fısıltıyla anılan bir çete lideri olan Ravilen`in karanlık dünyasına çekilir. Ama bu yalnızca bir karşılaşma değildir; bu, yıllar önce yarım bırakılmış bir kaderin yeniden yazımıdır. Aşkın, intikamın ve geçmişin iç içe geçtiği bu oyunda, *hiçbir şey göründüğü gibi değildir.* *IN LAK`ECH* - Ben senim. Sen bensin. Ve bazı hikâyeler, tam burada başlar...

Arzulardan doğan bir çocuk.. dünyaya gelmemesi gereken bir çocuk.. şanssız bir çocuk.. doğumunda hiç bir yetkisi ve kararı olmayan bir çocuk sırf doğdu diye çektiği sıkıntılar bir gün kendisine ilk defa uzanan yardım sever ellerle talihi tersine çeviriyor. İçinde geçmişi geleceği, doğaüstü durumları ve reenkarnasyon barındırıyor.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Vampir ve kurtların savaşının bitmesi için vampir prensi ve kurt prensesi`nin mühürlenmesini konu alıyor.