Bir prensesin kaybolus hikayesi ve en sonda ailesine bulması ve aşık olup evlenmesi.

Korku dolu bir macera

TARİH: 6 ŞUBAT 2023 SAAT: 04.17 Gecenin bir vakti kopan bir gürültü yaşanan büyük bir sarsıntı 11 şehirde duyulan yardım çığlıkları Yıkılan 6.624 bina ve altında kalan milyonlarca insan Bunlardan sadece biriydi Mihriban Öztürk ve beş yıldır sevdiği adam Murat Kaya enkaz altında başlayan bir aşktı onların ki... Hikâye kurgusu tamamiyle bana aittir çalınamaz ve kopyalanamaz.

​"Bazı sesler sığınaktır, bazı bakışlar ise fırtına..." ​Sancak Mir Karer için hayat, çizdiği mimari projeler kadar keskin ve hatasızdı. Kusursuz imparatorluğunda tesadüflere yer yoktu. Ta ki bir gece, karanlığını dağıtan o duru sese rastlayana kadar. Kim olduğunu bilmediği o kadın, Sancak’ın ruhundaki en sert duvarları tek bir cümlesiyle sarsıyordu. ​Verda Lavin ise sadece sesini paylaşıyordu dünyayla. Hayatının bir radyo frekansına sığacağını sanırken, kaderin onun için çok daha büyük bir projesi olduğundan habersizdi. ​Biri şehri inşa eden adam, diğeri o şehre ruhunu fısıldayan kadın. ​Asalet ve gururla örülü duvarlar, bir sesin kıyısında ne kadar güçlü kalabilir? Aralarındaki çekim bir tesadüf mü, yoksa inşa edilen her şeyin yıkılmasına sebep olacak o büyük fırtına mı? ​"Çünkü bazen sadece dinlemek yetmez, kıyısına vurmak istersin."

Helin Karadağlı, gücü yüreğindeki Allah inancından ve merhametinden gelen, töreye ve aşiretlere baş kaldıran bir hanımağa... Cemca Avşaroğlu, ailesi Avşar Türkmenlerinden olan, Dedeleri yıllar önce bozkırın sert rüzgârlarını ardına alıp bu topraklara yerleşmişti. Aradan yıllar geçmiş, dünya değişmişti. Ama bazı şeyler değişmezdi... Kan, gurur ve aile sözü... Ablasını ve ailesini korumak için korkunç bir suçu üstlenen Cemca Avşaroğlu ve Helin Karadağlı`nın çaresizliği, Hozan`ın öfkesi ve aile sırları, onları ölümle yüzleşmeye sürükler. Bu aşk ve dram hikâyesinde, hiçbir şey göründüğü gibi değildir.

Sonsuz gecenin kasvetinde paranoyak bir araba yolculuğu.

Sizlere bu kitabımda NURU PAŞA (NURİ KİLLİGİL): Baş karakter. Cesur, özverili ve duygusal bir kişilik. "Bakü`nün fatihi" olmasının yanı sıra, hayatının sonuna kadar Azerbaycan`ın bağımsızlığına sadık kalan bir vatanseverin hayatını anlatacağım. Umarım beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum.

... Başına buyruk hareket etmeyesin. Hesaba almayan, takmayan kişi ilan ederler. Kısaca sana nacizane tavsiyelerim bunlardan ibarettir. Allah`tan başka hiç bir varlığa ne güven ne de dayanasın. Rabbimin hidayeti, selamı, rahmeti ve bereketi üzerine olsun. Allah`a emanet olasın. 07.10.2023 Cumartesi Saat : 03:55 Oğuz Can NEKİDE

Siz hiç yaz yağmuruna yakalandınız mı? O gün yaz yağmuruna yakalandım,aşka yakalandım,hayata yakalandım. Özlenilen türden bir "Yaz" hikayesine hoş geldiniz. Kafamıza göre öylesine takılıyoruz. Yazım hatamız,mantık hatamız varsa affola.

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin`in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

Her gun yasanmis bir olay okuyacaksin.Belki bu olay yada paragrafta kendini bulabilirsin.Umarim iyi gelir...

İstanbul’un göbeğinde bir başkomiser kendi evinde öldürülür. Geride neredeyse hiçbir iz yoktur. Bu davayı, sonucu ne olursa olsun aydınlatmak isteyen Savcı Mehmet Kara’nın yolu, geçmişinden kaçan eski bir istihbaratçıyla kesişir: Gökçe. Ama bu dosya bir cinayetten fazlasıdır… ve bazı gerçekler ortaya çıktığında, geri dönüş yoktur.

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Yıllardır beklenilen bir insan...

Aşk hiç beklemediğin bir anda karşına çıkar... Hayattaki tek amacı ailesinin intikamını alkmak olan Üsteğmen Özkan Oğuz Mengütay... Yaşadığı her zorluğa rağmen hayata güzel bakan etrafına neşe saçan Hemşire Aden Altay... Gelin bu güzel hikayeye hep birlikte ortak olalım Kurgu ve karakter isimleri bana aittir

Bu kitap sadece, kitabının tanıtılmasını isteyen, destek görmek isteyen kişiler içindir. Hiçbir şart yoktur. İsteyene yapılır. Sadece bu kitabı takip etmenizi istiyorum. O da birbirinize destek olmanız için. Ne kadar okuyucu olursa o kadar çok tanınır kitabınız. Haydi başlayalım...

Her şeyden önce Paşa deyin bana siz. Foyalarım ortaya çıkmadan önce böyle derlerdi bana. Gerçi gerçek adımı isteseniz de öğrenemezsiniz. Adım tarih kitaplarında geçmez. Derslerde öğretilmez. Babalar oğullarına anlatmaz. Babanız beni bilmez. Dedenizse hiç bilmez! Ama onun babası… belki.

İnsan yaratıldı. Hiçbir şey bilmiyor. Karşısında Tanrı`yı buldu. Tanrı, insanla bir oyun oynamak istiyor. "Ebelemece". Her kaybında yeni bir tecrübe kazanan insan hedefi "Hakikate" ulaşabilecek mi?

Kızının okulda yaptığı zorbalıkları ögrenen babası, şımarık kızı Ecem Su Ataman`ı cezalandırmak için onun okulunu değiştirir. Yeni kaydolduğu okul, ülkenin en prestijli okullarından olsa da aslında göründüğü gibi değildir. Ecem Su, burada kendine, okulun zorba ve popüler çocuğu olan Batın Karan Erdemir`i düşman edineceğinden habersizdir. Eskiden zorbası olduğu çocuğun da bu okula kaydolmasıyla olaylar iyice kızışır. Ecem Su ve Batın Karan, iş birliği yapmak zorunda kalacaklardır.

Bazı hikâyeler anlatılmaz, hissedilir. Bir bakışta başlar, bir cümlede biter ama izini uzun süre bırakır. “Mavi”nin içinde kaybolan duygular, sessiz kalan insanlar ve söylenemeyen sözler… Bu kitap, belki de senin hiç söyleyemediklerinin sesi. Hikayeler şahsıma aittir izinsiz yayınlanamaz ve kullanılamaz.

Kendinizi bu hikayeye kaptırıp sınamaya ne dersin? En yakın arkadaşının ölümü, çocukluğu, şimdiki duyguları... Kimin Neden Ne için yaptığını bilinmeyen bir hikaye. "Kalbinden fışkıran kan yüzünde ki gülümsemeyi silmedi. Aksine daha korkutucu ve ürkütücü bir hale soktu."

"Bedenim sana ait olabilir ama ruhum her daim nefret edecek Kutay!" Yüzüme eğildi ve belime kollarini sararak kendine çekti. "Ben de bunu istiyorum Tutku. Benim kölem olacaksın, beni hep arzulayacaksın lakin aldığım zevkten sonra bir çöp parçası gibi olduğunu hatırlayacaksın."

Deniz ve Alev sahilde birbirleri ile tanışıp aşık olan iki gençti. Uzak mesafe ilişkilerine yakından devam etmek için taşınmıştı Alev. Çok mutlulardı... Peki bu ikisinin sonsuza kadar beraber kalmalarını engelleyen şey neydi?

“Sence mucizeler başka insanlar için mi var?” O soruyu sorarken gözlerinde öyle bir umut vardı ki… insan inanmak zorunda kalıyordu. Ben ise hep mucizelerin kapımı çalmadığını düşünürdüm. Hep bir başkasının hikayesine yazılırdı o güzel sonlar, o imkansızın mümkün oluşu. Ama o an… O an kalbim ilk kez kendine ihanet etti. Çünkü gözlerindeki ışık, yıllardır karanlıkta bıraktığım bir yeri aydınlattı. İncinmekten yorulmuş yanım geri çekilmek istedi, ama içimdeki o küçük, inatçı umut fısıldadı: “Ya bu kez farklıysa?” Belki mucizeler sandığım kadar uzak değildi… Belki de ben, onlara inanmamakla kendimi koruduğumu sanıyordum. Oysa umut, insanın kalbine sessizce düşen bir ışıktır; önce ısıtır, sonra yakar. Ve ben o an, yıllardır karanlıkta sakladığım yerin aydınlanışını izlerken şunu fark ettim: Bazı mucizeler gerçekleşmek için değil, kalbin hala atabildiğini hatırlatmak için çıkar karşına.

Az sözle çok şey anlatma sanatı