İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

"Nesin sen, Azrail`im mi?" Derken sesi melodi gibi çıkıyordu. Fısıltıyla konuşması beni her geçen saniye daha da geriyordu. "Kıyametin olacağım senin." Dedim sanki çok normal birşey söylüyormuş gibi. Buz mavisi gözleri beni hipnotize ederken başını onaylarcasına salladı. Yüzüme düşen perçem tutamını yavaşça kulağımın arkasına sıkıştırdı. Ardından gözleri yine beni buldu. "Kıyametimde açan çiçek olamaz mısın Aden?" Kulaklarım dediği şeyle tek odaklandığım kelimeyi zihnimde tekrar tekrar geri sarıp oynatıyordu sanki. Beynimde yankılanan sesle bakışlarım tereddüt ile doldu. Geriye doğru adımlarken geçmiş gözlerimin önünden kayıp geçti. Ağzımdan ise tek bir kelime döküldü. "S-sen... Sen o musun?" Bildiğim ise tek birşey vardı: Kaçış yoktu; ne geçmişten ne de ondan. Ancak bazı kalpler iyileşmez, daha büyük bir infilakı peşinden sürüklerdi. Mafya • Anlaşmalı Evlilik • Aksiyon Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️

-Aldatılmak iğrenç bir şeymiş ama intikamım zevkli olucak * Sevgilisinin onu aldattığını gören Ahu hızla evi terkeder fakat kaderin başka planları vardır.. Aşk mı ? İntikam mı? Geçmiş mi ? Gelecek mi? Yazar Mavi_Siyah 🖤💙

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Asker/istihbaratçı kurgusu Alya iki sey için and içti; Biri vatan. Diğeri intikam. Ailesini bir kaza görünümlü suikastte kaybeden. Ölüm ile dirilip Alya olan Leyla’nın verdiği yaşam mücadelesi ve içindeki öfkenin nasıl intikama dönüştüğünü okuyacağınız. Ailesini ondan alan gizli bir örgüt olan Hançer’in beş yıldızı adlı örgütü yok etmeye yemenin eder. Aksiyon, teşkilat tarzında ilerlerken ihanetleri ve sırlarıda peşinden getiren bir hikayeye sahiptir. O zaman ne diyelim; Alya’nın hikâyesi nasıl başlasın? Bir varmış bir yokmuş ile mi? Yoksa, evvel zaman içinde diye mi? Kitap İnkspired uygulamasında ve Web sitemde yayındadır. İnkspired uygulamasında 23k olup birçok okura ulaşması ile beraber 3.kitaba kadar da yayındadır orada. YouTube üzerinden soranlar olmuştu o nedenle atıyorum. İyi okumalar.☺️ YouTube kanalıma beklerim ( VATAN YAZARI)

Yeni cerrah olan Aylin, görev için Mardin`e gelir. Ancak bilmediği bir gerçek vardır... Bu şehir sadece sokaklardan ibaret değildir. İki büyük aşiret, görünmeyen bir savaşın içindedir. Ve Aylin, daha ilk gecesinde kendini bu savaşın tam ortasında bulur. Güç, sırlar, ihanet ve kader... Bazı karşılaşmalar hayatı değiştirir. Bazıları ise kaderi.

"Gölge İmparatorluğu" Karanlık sokaklar, gizemli anlaşmalar ve hiç bitmeyecek bir intikam… Her bakış bir sır, her adım bir tehlike saklıyor. İki dünya, iki karakter… Biri gücün, diğeri cesaretin simgesi. Ama tek bir hata, her şeyi yerle bir edebilir. Bu, ihaneti, aşkı ve sınır tanımayan bir mücadelenin hikayesi. Senin görebileceğin tek şey gölgeler, ama gölgelerin ardında gerçekler fısıldıyor.

“Tek bir göreviniz var. Ne olursa olsun savcının kızını alıp bana getireceksiniz.” Marin Mila Soykan babasının ısrarı sonucu katıldığı oteldeki bir düğünde Storonniki lideri Alihan Sancaktar tarafından kaçırılacağını öğrenir. Önünde iki seçenek vardır: Ya kaçacak ya da savaşacak. Marin savaşmayı seçer. Alihan Sancaktar’ın peşine taktığı diğer üç yandaşın elinden kaçıp hiç kimsenin beklemediği bir şeyi yapar: Kendisini kaçırmak isteyen adamı bizzat alıkoyar. Eskinin dişli avukatı ile Rus mafyasının lideri arasında başlayan restleşmenin sonucu ağır olur. Esaret ile örülen bir kader, karanlık sırlar, kanlı bir savaş ve çok daha fazlası…

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Bir hayatta bir insan kaç kere ölebilirdi? Suçsuz ve masum insanlık ona ne kadar acıyabilirdi ki? Acınacak halde miydi insan? Vavelya ne kadar yaşayacaktı?

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

Şu dünyada her şey oldum. Her isim, her yaşam oldum ama hiçbir zaman istediğim kadar Elzem olamadım. O da diğerleri gibi çalıntı bir isimdi. Ama yine de ben Elzem’dim. Elzem Ateş’tim. Olmayı en sevdiğim kişiydim.

Bir aile… Kökleri Karadeniz’in sisli dağlarında, adı yüz yıldır saygıyla anılan Ardeşen Ailesi... Ve o ailenin biricik torunu; Barva Esvara Ardeşen... Fakat büyük servetler, büyük ihanetleri de beraberinde getirir. Amcaların hırsı, kuzenin ihaneti, sevgilinin sadakatsizliği… Barva’nın dünyası, bir anda enkaza dönüştürdüğü yetmemiş gibi servetleri de bataklığa girmişti. Geçmişin en karanlık köşesinden çıkagelen adam; Barva’nın yıkımına sebep olacak bir düşman mıydı, yoksa küllerinden doğmasını sağlayacak kader mi? ... Instagram hesabı; esmanursezerr Tiktok hesabı; Esmnrszr

Hafızasını kaybetmiş bir kadın gözlerini ormanda açar. Yabancı bir adamın özel mülkünün sınırları içerisindedir. Onu buraya getiren kaybettiği zihni midir yoksa yabancı adam aslında yabancı değil midir? "Her insan, onu tanıdığın zamandaki senden ibarettir."

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin

İmkânsız neydi? Belki de imkânsız olan bizdik. Asıl imkânsız olan ise, onun gözlerinde saklı duran o büyülü aşktı. Biz, farklı dünyaların insanlarıydık… Birimiz Yunanistan’ın saygın bir bakanı, diğerimiz Türkiye’nin üniformasıyla sınırları bekleyen bir asker. Ve aramızda duran tek şey, sessizce akan Meriç’ti. Ama o nehir… Onun mavilikleri, gözlerine benzeyen o derin sular… Her şey beni ona biraz daha çekiyordu. Gözlerinin benim olmasını istedim; yalnız bana bakmasını, yalnız beni sevmesini… Geçmişim peşimi bırakmazken, tek dayanağım olan dedemin gölgesi her adımımda üzerimdeyken bile, kalbimi ona teslim ettiğimi nihayet kabul etmiştim. Çünkü ne olursa olsun, ben onun kalbinde bir mülteciydim. Ve biliyordum… Bu aşk ya beni o nehirde boğacak, ya da adını bilmediğim bir özgürlüğe taşıyacaktı. ***** Kalbimde kabaran hislere inat konuştum. Dilimden dökülenlerin kalbime batacağını bile bile. "Bir Rum`a aşık olmak mı? Asla! imkansız hayallere kapılma!" Meriç turkuazı olan gözlerinden bir kılıç darbesi geçti, hedefini şaşmadan koyu yeşil gözlerime mıhlandı. "İmkansız mı? İşte o korkakların uydurduğu küçük bir sözcük... Zira benim lügatımda öyle sözcük yok!"

Elini geceliğimin kuşağıma götürdüğünde refleksle tuttum. Parmaklarım onun bileğini sıkıca kavradı. "Yapma," dedim ağlayarak. Sesim titriyordu.Bu sefer gururum falan kalmamıştı. Sadece durmasını istiyordum. Savaş eli hâlâ elimin altındayken yüzüme baktı. Gözleri bir anlığına ellerimize kaydı, sonra tekrar gözlerime döndü. İfadesi değişmemişti ama bakışlarında kısa bir duraksama vardı. "Şşş ağlama artık," dedi ve yavaşça elimi kenara çekti. Direnmek istedim ama gücüm kalmamıştı. Parmaklarım gevşedi. Usulca ipi çözdü. Geceliğin önü açılırken sanki içimde bir şey de parçalanıyordu. Utanç tüm bedenimde dolaşmaya başladı. Hızla elimle kapatmaya çalıştım. Savaş derince yutkundu. Bu sefer bunu net gördüm. Gözleri bir anlığına üzerimde gezindi ama sonra başını kaldırıp yüzüme baktı. "Yüzüme bak," dedi boğuk bir sesle. Başımı olumsuz anlamda salladım. Yapamıyordum. Gözlerimi kaldırmaya cesaretim yoktu. Eli tekrar çeneme geldi. Bu sefer daha kararlıydı. Başımı kaldırdı ve bakışlarımızı sabitledi. Gözlerim çaresizce gözlerine kilitlendi. "Utanıyor musun?" diye sordu. Cevap verecek gücü bulamadım. Sadece başımı hafifçe salladım. Savaş bir an sustu. Gözleri yüzümde dolaştı. "Ben senin kocanım artık," dedi daha düşük bir sesle. Önceki sertliğinden biraz uzak, ama hâlâ kesin. "Benden utanma." Kaçırıldığı gece hayatı ikiye bölündü.. öncesi ve sonrası. Ailesini doğru düzgün bilmeyen Mercan, onların günahlarıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Onun için bu bir esaretti, Savaş içinse intikamın başlangıcıydı... Peki aşk en karanlık planları bile bozmaya yeter mi? *************** Kitap ... unsurlar şiddet ve küfür içerir. Açıklama kısmını okuyup başlayınız. Konunun ne olduğunu bile bile okuyup şahsıma hakaret edenler engellenecektir. (Daha önce yaşadım). Şimdiden iyi okumalarrr :)

KIRIK KAFESLER EVRENİ #1 Yüzümdeki saçı uzaklaştırdı ve kulağımın arkasına tıktı. "Bana ihanet etme. Sana Karanbey olmak istemiyorum." Etmeyecektim. Bana güvenmemesi anlayabiliyordum, ben bile hayatım boyunca ilk kez kendime güvenebiliyordum. Bunca zaman amacım ailemi bulmaktı, şimdiyse buna Hakan`a yardım etmek eklenmişti. "Sanırım senin gibi benim de yardıma ihtiyacım var. " Tekrar iç çektiğini duydum. "Hem de çok fazla." Başlangıç Tarihi : 01.12.2023

"Herkesin bir celladı vardır. Bazıları canınızı alır, bazıları ise canınız olur." Bir yanda ihanetin gölgesinde büyüyen Ada, diğer yanda buzdan bir imparatorluğun tek sahibi Cihan Soykan. Bu hikaye, bitmiş bir sonun değil, küllerinden doğan bir başlangıcın hikayesi.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

Shakespeare’in de dediği gibi; hepimiz bu dünyada birer oyuncuyuz. Ama kimse bana rolümün sadece bir kurbandan ibaret olduğunu söylememişti. ​~°•☆ ​Soyadının ağırlığı altında ezilen Neva Altınsoy için hayat, kristal bir fanusun içindeki yalanlardan ibaretti. Bu fanus kırılıp gerçekler yeraltı dünyasının keskin köşeleri gibi tenine battığında, Neva’nın aklında artık tek bir amaç vardı: ​Kendi oyununu kurmak ve o karanlık düzenin tahtına oturmak. ​Yolu, yeraltı dünyasının en tehlikeli ismi Karan Varyan ile kesiştiğinde; aile sırları ve hiç kabul görmemiş bir kardeşliğin yükü, kalbindeki o tehlikeli çekimle birleşecekti. Neva ya babasının inşa ettiği bu karanlıkla yüzleşip özgürleşecek ya da Karan’ın dünyasında kendi sonunu yazacaktı. ​"Hayatım koca bir yalandı." "Hayır, üstünü çiz." "Hayatım, onların ellerinde yalanlara sığdırılacak kadar değersizdi."

ECE ÇELİK VE EREN DEMİRİN AŞK HİKAYESİ

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.