Çöl Krallığı, kum taneleri gibi kayıp giden hayalleri, serap gibi parıldayan illüzyonlarla takas ederdi; Ve Uçurum Diyarı gölgeler arasında dolaşır, ama ışığın ortasında boğulurdu. Ve o ,Donmuş Taht`ın hükümdarı, egemenliğini ölümlü kalplere yayar ve oraya ızdırap ekerdi. Ben ise kaderin yankısından doğan bir Gözyaşı Toplayıcısıydım. Ağlayan ruhları toplardım, anılarına dokunurdum ve soğumuş kalpleri şefkatle sarardım. Gözyaşı Diyarı işte böyle korunurdu ;kutsaldı, boyun eğmezdi ve kaybolanlara karşı acımazdı.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Elem unutmayı denedi. Unutmak için şehir değiştirdi, kimliğini değiştirdi, kalbini değiştirdi. Ama bazı insanlar insanın kalbinden değil, kaderinden silinirdi. Barut gittiğinde geriye sessizlik kaldı. Ve Elem o sessizliğin içinden bir kadın, bir avukat, bir savaşçı doğurdu. Fakat Barut geri döndüğünde, yıllardır susturduğu kalbi yeniden konuşmaya başladı. O, terk edilişten sonra kendini yeniden yazdı. O ise yarım bıraktığı hikâyenin sonunu tamamlamak için geri geldi. “Unutmak soğutur sanmıştı, ama bazı hatıralar ateşten daha sıcaktı.”

Bazı aileler dışarıdan kusursuz görünür. Bazı sırlar ise aynı çatı altında büyür. İstanbul`un en köklü ailelerinden Hazeranlar... Güç, itibar ve sessizlikle ayakta duran bir soyadı. Şehrin yeni düzenini kuran Sancaklar... Zekâ, teknoloji ve kontrol üzerine inşa edilmiş bir imparatorluk. Ve bu iki dünya, kimsenin fark etmediği bir yerde çoktan birbirine bağlanmıştır. Ahuzar Hazeran geceleri kimliğini gizleyerek bir uygulamaya yazar. Onu dinleyen kişinin yalnızca bir yapay zekâ olduğunu sanır. Ama o mesajların diğer ucunda, insan zihnini çözmek için bir sistem kuran Arel Sancak vardır. Onlar henüz tanışmadan birbirlerinin en kırılgan hâlini bilir. Fakat bu hikâye yalnızca onların değil Güçlü görünmek zorunda kalan bir abinin, görülmek için yanlış insanlara tutunan bir kız kardeşin, sevgiyle var olmaya çalışan bir kadının, ailesinin gölgesinde kaybolan kardeşlerin, geçmişten vazgeçemeyenlerin ve yanlış kişilere doğru zamanda rastlayanların hikâyesi. Aşkın başladığı yerde rekabet, sadakatin yanında ihanet, gerçeğin arkasında ise izlenen hayatlar vardır. Çünkü bazı hikâyelerde mesele kimin haklı olduğu değildir... kimin daha geç kırıldığıdır. Ve bir gün, tek bir skandal her şeyi ortaya çıkaracaktır. O gün geldiğinde hiç kimse masum kalmayacak.

Bir kül kedisi masalı değil, bir ejderhanın uyanış hikayesi! On beş yaşındaki Maya için hayat, bir merdiven boşluğunun altındaki karanlık odada, bitmek bilmeyen ev işleri ve kendisine bir "fazlalık" gibi davranan akrabalarının gölgesinde geçiyordu. Ancak on beşinci yaş gününün gece yarısında her şey değişti. Boynunda aniden beliren gizemli bir ejderha izi ve kapısında biten devasa bir yabancı, Maya’yı bildiği dünyadan koparıp kadim bir gücün kalbine; Gecenin Girdabı Okulu’na taşıdı.  Maya burada sadece havayı bükmeyi, suları yönetmeyi ve bitkilerin dilini öğrenmekle kalmayacak; aynı zamanda ailesinin trajik ölümü ardındaki karanlık sırlarla da yüzleşecektir. On beş yıl önce dünyayı dehşete düşüren ve ejderha bekçilerinin gücünü çalan, adı anılmaması gereken o karanlık figür: Zehir, yeniden gölgelerin arasından süzülmektedir.  Kızıl bir ejderhanın rehberliğinde, yasak ormanların derinliklerinden devasa deniz canavarlarına kadar uzanan bu tehlikeli yolculukta Maya, kendi ruhundaki gerçek ateşi keşfedebilecek mi?  Geçmişin küllerinden doğan bu kızıl yükseliş, tüm bekçilerin kaderini değiştirmek üzere.

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

Bazı geceler vardır; hayat ikiye bölünür. Öncesi ve sonrası. Nyra için o gece, ayın hiç olmadığı kadar parlak olduğu gecedir. Annesinden kalan kolye bir hatıra değil, saklanan bir gerçeğin anahtarıdır. Ay mührü uyanırken eski dengeler sarsılır. Yıllardır sisin ardına gizlenmiş bir savaş yeniden nefes almaya başlar. Bu savaş topraklar için değildir yalnızca; zihinler, kalpler ve seçimler içindir. Nyra güce yaklaştıkça gücün ona yaklaştığını fark eder. Ama asıl sınav, karanlıkla değil; korkularıyla yüzleşmektir. Çünkü gerçek denge, insanın içindeki fırtınayı susturabildiği yerde başlar. Bu hikâyede kimse tek başına kahraman değildir. Gerçek güç, birlikte ayakta kalabilmektir. Birinin düştüğü yerde diğerinin el uzatmasıdır. Dostluk burada bir duygu değil, hayatta kalma sebebidir. Ve en tehlikelisi şudur: Bazı sırlar açığa çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Sis hâlâ dağılmadı. Ay hâlâ yükseliyor. Ve Nyra’nın atacağı bir sonraki adım, her şeyi değiştirebilir.

“Geçmişte tahsil edemediğin duygularının ihtiyaçlarını, gelecekte başka yollar ile hesap kapatmaya çalışmak işe yaramaz. ZARAR verir, ZİYAN getirir.”

Geçmiş yaşamlarında birbirini çok seven iki nişanlının hikâyesi... Bir yanlış anlamanın, bir iftiranın ve bir ölümün göğe kazındığı lanetli bir aşk. Ve doğanın bizzat yazdığı bir kehanet: "İki ruh, tamamlanmamış yaralarını yeni bir hayatta yeniden açacak. Birbirlerini tanımadan tanıyacak, sevmemeye yemin edip yine de birbirlerine çekilecekler. Bu kez kader, kanla kapanacak." Yüzyıllar sonra aynı ruhlar, yeni bedenlerde yeniden karşılaşır. İlk anda anlamlandıramadıkları tanıdıklık, açıklayamadıkları bir çekim... Ama geçmişin intikamı henüz bitmemiştir. Bu hikâye; ihanetin gölgesinde başlayan bir aşkın, bağışlanamayan bir hatanın, ve kaderden kaçamayan iki ruhun karanlık masalıdır.

Herkes gül alırdı sevdiğine, kırdığına, özlediğine... Hiç bakmazlarmıydı diğer çiçeklere anlamlarına,yaşanmışlıklarına, hissettirdiklerine Gül aşk ve tutkunun simgesiyken papatya saflık masumluğu, menekşe sadakat ve alçakgönüllülüğü temsil ederiken zambak saflığın ,masumiyetin ve bağlılığın simgesiydi.

Ölmek, her şeyin bittiği anlamına gelmez. Bazen asıl hesap, o andan sonra başlar. Aurora, Okdoll Krallığının varisiyken bir gecede her şeyini kaybetti. Tahtını, bedenini, hatta ölümünü bile. Ve en kötüsü, kendi kaderi üzerindeki söz hakkını... Artık kimse onu göremiyor. Ama o her şeyi hissediyor. Akademinin soğuk duvarları arasında gizlenen sırlar, saray entrikaları, yarım kalan büyüler, gizlenen gerçekler ve geri dönmemesi gereken ruhlar arasında Aurora`nın tek amacı kardeşini korumaktı. Fakat zamanla her şey değişti. Geçmiş sandığından daha karanlıktı. Ihanetler tesadüf değildi. Ve bazı ölümler, asla olması gerektiği gibi yaşanmamıştı. Aurora bilmediği gerçekleri öğrendikçe amacını da kaybeder. Yerine daha tehlikeli bir arzu gelir: intikam. Artık mesele geri dönmek ve hayatta kalmak değildir. Mesele, ona bunu yaşatanlardan hesap sormaktır. Çünkü bazı ruhlar ölmez, bekler. Peki, bir ruh hâlâ acı çekiyorsa gerçekten ölü sayılır mı? Bölümler zaman geçtikçe düzenlenebilir. Lütfen bunu bilerek okuyunuz.

İkisi de vazgeçmişti. Hayattan… kendilerinden… Ama kader onları son anda buluşturdu. Birbirlerine tutundular, iyileştiler… sevdiler. Ta ki araya giren duvarlara kadar. Bu, sadece bir aşk değil… vazgeçmemeyi öğrenen iki kalbin hikayesi.

~MÜHÜR ~ "Biri fırtına, diğeri uçurum." Söz sustu, bakış mühürlendi. Boran’ın karanlığına Elif’in mavisi düştü; kader, en mahrem yerinden kırıldı. Sır kalpte, iz deride, aşk ise bu mühürde saklı. İyi Okumalar.

Liseli kızın küçük yaşta yaşadığı unutması zor olan bir aşk hikayesi.....

mafya, aşiret, anlaşmalı evlilik. “Senin için dünyayı yakarım, Mersa.” dediğinde, nefesinin suratıma çarpması beni ürpertti. Kesinlikle ondan böyle bir hamle beklemiyordum. Nefesinin suratıma çarpmasından dolayı kendiliğinden birkaç adım geriye gittim. Sırtım duvara yaslanınca, iyice yakınıma geldi ve kafasını eğerek yüzümüzü eşitlemek yerine, bir elini çeneme yerleştirip kafamı kaldırarak ona bakmamı sağladı. “Ne bir başkası, ne de bütün dünya. Çok istiyorlarsa çıksın karşıma. Senin için gözümün kararmayacağını mı sanıyorsun?” dedi, sözlerini bir bir yapacağını biliyordum. Bunu bilmek sertçe yutkunmama sebep oldu. 05.11.24

Ben bizim ekibi tekrar bir araya getireceğim, Siz bu yolda benimle misiniz?

Derin Erel yeraltında ki en iyi mafyalardan birisidir. Bir akşam düşmanı olan Serhat Karayel` in deposunda yaptığı baskın sonucunda hiç istemediği birisiyle düşman olmuştur. Yağız Alp Kıran. Çünkü o akşam Yağız` da o depoya baskın yapıcaktır, fakat işler hiç planlandığı gibi gitmez ve Derin istemeden Yağız` ın işini baltalar

Derya, otuzlarının ortasında erken menopoz teşhisi ile yüzleşirken çocuk planları yapan kocasından hiç beklemediği bir tepki alır. Başarısız bir evlilik... Hiç sevmediği bir iş... Yüzüne gülüp arkasından konuşan dostları... Mutsuzluğu ile mutlu olan insanlar. Tek bir şans! Eğer tek bir şansı daha olsaydı hayatının bu hale geldiği o yol ayrımına yeniden dönmek isterdi. Değişmek ve değiştirmek isterdi.

"Palandöken’in karı kadar beyaz, Erzurum’un ayazı kadar keskin bir aşkın ve yarım kalmış bir ağıdın hikayesi..." Yüzbaşı Fırat Karadağ, kalbinde bir patlamanın enkazını taşıyan, ruhu barut kokusuna bulanmış bir askerdir. Geçmişte kaybettiği sevdasının yasını bir zırh gibi kuşanmış, sevmeyi de sevilmeyi de kendine yasaklamıştır. Görev için gittiği Erzurum’un o uçsuz bucaksız beyazlığında, tek bir nota her şeyi değiştirecektir. Suna, mısır püskülü sarısı saçları ve Erzurum’un göğü kadar mavi gözleriyle, bir köy okulunun soğuk duvarları arasında çiçek açmaya çalışan bir öğretmendir. Annesizliğin boşluğunu babaannesinin sevgisizliğiyle doldurmuş, babasının sert duvarları arasında kendi sesini yitirmiştir. Ta ki o türkü, karlı bir akşamda bir askerin dudaklarından dökülene kadar... "Erzurum çarşı pazar... İçinde bir kız gezer..." Bir tarafta görevine yeminli, ölümü göze almış bir komutan; diğer tarafta kendi evinde esir, kalbiyle direnen bir kadın. Geçmişin kanlı gölgeleri ve bugünün imkansızlıkları arasında kurulan bu köprü, ya onları kurtaracak ya da bir türkü olup dillerde dolanacaktır. Suna, Fırat’ın en büyük sınavı; Fırat ise Suna’nın tek sığınağıdır. Ancak kaderin de bir ritmi vardır ve bazı aşklar, sadece en hüzünlü türkülerle anlatılabilir. Söz verildi, yeminler edildi... Ama dünya malı satılır, peki ya bu sevda?

Geçmiş, sadece tarih değildir. Bazen insanın ait olduğu tek yerdir. Orkide Sonay, üniversite öğrencisi sıradan bir genç kadınken, büyükannesinden miras kalan gizemli bir madalyonla tüm hayatı altüst olur. Zamanın derinliklerine savrulan Orkide, kendini 19. yüzyıl İngiltere’sinde, aristokrasinin ihtişamı ve skandalların gölgesinde bulur. Ancak bu dünyada sadece kıyafetler ve kurallar farklı değildir; kökeni, kimliği ve kaderi de burada gizlidir. Büyükannesinin yıllarca sakladığı sırlar, ailesinin gerçek geçmişi ve zamanlar arasında dolaşan lanetli bir kadersel döngü, Orkide’yi kendi benliğini yeniden inşa etmeye zorlar. Aşkın en saf hâlini Christopher’da bulan Orkide, kalbini geçmişe bırakırken, bugünün zincirlerinden kurtulmak ister. Ancak aşk, sırlar ve fedakârlık birbirine karıştığında, hangi zamanı evi olarak seçecektir? ------------------------- "Beni bulduğun gün, doğum günümdü ve bir başıma çimenlerin üzerine çöküp evime gitmeyi dilemiştim. Saatler sonra gittiğim handa seninle tanıştık. Biliyorum geldiğimden beri evime büyükannemin yanına gitmek istediğimi söylüyorum ama" devam edecek gücü toplamak için kısaca duraksadım. "ama burada daha değerli bir şey buldum. Senin yanında kendime bir yuva buldum Christopher. Sen benim yuvamsın ve herhangi bir zaman dilimini ya da yeri burada senin yanında olmaya değişmem. Çünkü seni seviyorum," --------------------------- "Darmadağınık saçlarını, gözlerini, kahkahalarını, azmini, cesaretini, güçlü duruşunu... Aklına gelebilecek her şeyini seviyorum. Tüm benliğimle yalnızca sana aşığım Rory. Eğer buradan gidelim ve birlikte mutlu olabileceğimiz bir yer bulalım dersen her şeyi bırakır ve seninle her yere gelirim. Evine dönmenin bir yolunu bulursan peşinden o zamana da gelirim. Ben yalnızca senin yanında olmak istiyorum. " Wattpad ilk yayın tarihi: 04.07.2024 Kitappad ilk yayın tarihi:11.02.2025

Bir yanda Gölge Timi’nin sert ve soğukkanlı komutanı Emir Baran Yılmaz, diğer yanda idealleriyle bir köye atanmış genç öğretmen Reva Karaca. Biri karanlıkla yaşamayı öğrenmiş, diğeri ışığa inanmış. Kader, onları aynı yolda buluşturduğunda; görevle sevda, emirle kalp arasında ince bir çizgi kalır. Ve bazen, en karanlık gecede bile bir umut yanar…

Bazı insanlar hayatımıza ışık gibi girer. Gördüğümüzde tanırız ama dokunduğumuzda korkarız. Aylin, İstanbul’dan Oslo’ya uzanan bir yolculukta, kendi hayallerini ve kalbini yeniden kurmaya çalışırken adı konmamış bir aşkla, gizlenen gerçeklerle ve suskun kalbin fısıltılarıyla yüzleşir. Bu bir aşk hikâyesi… Ama kavuşmaktan çok beklemeyi, unutmaktan çok hatırlamayı anlatıyor. Bazı hayatlar ışığa bırakılır. Bazılarıysa ışığın ardında kalır.

Dilan Miran, Diyarbakır’da güçlü, gözü kara ve ailesine bağlı bir genç kadın. Berzan Reşkan, başka bir aşiretin karizmatik lideri ve gizemli bir duruşa sahip. Gündüz yaşanan küçük bir araba çarpışması, onları akşam düğünde karşı karşıya getirir. Halayın başında göz göze geldiklerinde, hem merak hem de ilk heyecan doğar. İki farklı dünya, aileler, aşiretler ve kaderin ördüğü yollar; Dilan ve Berzan’ın hikayesi burada başlar.

Bazı yollar önceden çizilmiştir; bazı karşılaşmalar, kayıplar ve tesadüfler… İnsan iradesiyle dirense de, hayatın sessiz gücü bir adım öndedir. Her düşüş, her sessiz özlem, ruhun büyümesini ve kalbin dirençle örülmesini getirir. Mukadderan, hayatın hem kaçınılmaz hem de büyüleyici yüzüdür; acıyla örülmüş ama umutla ışıldayan bir kaderin öyküsüdür...

"Gelin ata binmiş ya nasip demiş," Mardin `in aşılamaz kurallarından biri olan berdel, bu hikayede de etkisini göstermektedir. Hayatı için güzel bir adım atıp, sevdiği adamla bir yola giren Elif başına geleceklerden habersizdir. Abisinin düşmanlarının kızını kaçırması ile Elif sevdiği adamla değil adeta tanımadığı bir adamla evlilik yoluna girerek kendini hiç istemediği bir hayatın içinde bulur. Elif `in hikayesine ortak olmak isterseniz sizide bekleriz. NOT: İlk hikayemdir, ona göre yorum yaparsanız sevinirim.