42.09k okunan yayından kaldırılan zor sevda kitabım tekrar sizler karşısında sunulacaktır.

Üç kadın... Hayatlarını zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine sımsıkı bağlı üç dost... Bir gün, içlerinden birinin geçmişte mafyayla bağlantılı kocasından kalan bir kasada bir çok safir taşına sahip olmalarıyla hayatları değişir. Onlar, yeni bir başlangıcın hayalini kurarken, şehrin en acımasız mafyası taşların peşine düşer. Kaçırılmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hatıralar… Ve sonunda, düşmanla dost, aşkla nefret arasındaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler... “Yaralı Mafya”, aşkın gölgesinde, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculuğa çıkarıyor.

Asker&Asker Hilal Yalçın, başarılı bir harbiyeli Üsteğmen. Kimsesizliği, çelik kanatlarda hayat bulmuş bir kadın. Kaan Sancaktar, acımasız ve sert bir yüzbaşı. İkilinin yolu bir operasyondaki koordinat hatası yüzünden buluşunca, yollarını ayırmak baya bir zor olacağa benziyordu. ••• Hani sık ağaçlarla kaplı bir alandan sonra, ferah çimenlik mis gibi kokan bir yere gidip çevremize baktığımız alan varya.. işte orası alança. Dertlerimizin son bulduğuna inandığımız, o ferah yer. Hayatı kendi çabaları ile görüp yaşamış, kendi kendini yetiştirmiş bir kadındı Hilal. Bir gün hangardaki uçağında otururken, Kara Kuvvetleri desteği için havalanması yönünde emir aldı. İşte hayatı öğrenemediğini o an anladı. Hala bir sığınmaya ihtiyaç duyduğunu o günden sonra net bir şekilde hissetti. Bunu ona hissettirecek Kaan ise ondan nefret ediyordu. Her şeyi Hilal’in hatası olarak görüyordu. Bu ikili zorunluluklar yüzünden bir arada, kurşunların içinde kalırsa ne olurdu? BU KİTAPTAKİ TÜM KARAKTERLER VE OLAYLARIN GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA İLGİSİ YOKTUR. TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.

"Dostunu uzağında tut, düşmanın ile evlen." ​Tek taraflı, ölümcül bir anlaşma. Sahte iki imza. Ve asla çiğnenmeyecek kurallar... ​Vera için aşk, hayatta kalması gereken bir başka tehlikeydi. İnanç içinse Vera, çöllerine yağacak o kusursuz fırtınaydı. Adam, kadına arkasını dönecek kadar güveniyordu; kadın ise adamı tek hamlede yok edecek kadar kurallarına bağlı. ​Kusursuz bir plan. Kusursuz bir yalan. Ve ikisini de yakacak ölümcül bir bağ. ​Gülmeye başladıysanız dikkat edin; bu hikaye önce kalbinizi titretecek, sonra nefesinizi kesecek. ​İz bırakacak bir günah için risk almaya var mısın? ​NOT: İçeride bolca kara mizah ve namlunun ucundan dökülen sözler barındırır. Akıl sağlığına güvenmeyenler kapının önünde kalabilir.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

her şey olağan akışında ilerliyordu Beyza için ta ki o güne kadar...

2 arkadaşın şırnağa tayini çıkmasıyla başlayan eğlence dolu ve aşk dolu bir kitaptır. Askeri kurgu seven herkesi bekliyorumm

Hoşlandığım çocuğa arkadaşlarımın gazı yüzünden yazdım en fazla ne olabilir ki ? … Tamam benim kim olduğumu bilmiyor olabilir 😒

Bir ihanet yüzünden timi dağılan Tuğtekin, yeni bir tim ile yeni bir başlangıç kurar.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

"O bir mafya adamıydı. Adı duyulduğunda insanlar susar, karşısında duranlar iki kez düşünürdü. Gücü, parası ve korkulan bir geçmişi vardı. Ben ise kimsenin anlamaya çalışmadığı bir kızdım. Beni sadece yaptıklarımla tanıdılar, neden o hâle geldiğimi hiç sormadılar. Herkes bana canavar dedi, ben de onlara haklı olduklarını göstermeyi seçtim. İlk karşılaştığımızda birbirimizin sonu olacağımızı düşündük. O beni düşmanı olarak gördü, ben onu önümdeki en büyük engel olarak. Sözlerimiz savaş, bakışlarımız meydan okumaydı. Ama zaman bize şunu öğretti; bazen en büyük düşmanın, seni en iyi anlayan kişi olabilir. Çünkü o benim karanlığımı gördü ve kaçmadı. Ben de onun güçlü görünen tarafının arkasındaki yalnızlığı gördüm. Biz iyi insanların hikâyesi değildik. Biz kırılmış, hata yapmış, geçmişiyle savaşan iki insanın hikâyesiydik. Herkes bizi ayırmaya çalıştı. Ama kimse şunu anlamadı: Bazı insanlar birbirini kurtarmak için değil, birbirinin yanında savaşmak için gelir. O benim düşmanımdı. Sonra ortağım oldu. Ve sonunda kaybetmekten korktuğum tek kişi oldu

Bu kitap; içime sığmayanları, kimseye anlatamadıklarımı, “geçer” diyerek sustuklarımı kaleme döküşümün hikâyesi.

Lily, okuldan çıkıp evine vardığında, diğer herkes gibi gününün güzel geçeceğini düşünmekteydi. Nitekim ortaya çıkan deprem bu düşüncesinin gerçek olmayacağını ona belli etti. Deprem devam ederken dışarıya baktığında gördükleri, sonrasında evden çıkması için verdiği çaba ve başına gelenler, onu ölümle burun buruna getirmişti. Nitekim şansı ve o kişiyle karşılaşması, onu ölümden kurtarıp yaşamasını sağlamıştı. Dünya, bir süre sonra öğrendiğine göre artık eskisi gibi değildi. Neden olduğunu bilmese de pek çok alan tahrip olup ortaya Tehlikeli Topraklar adını verdikleri bölgeler çıkmıştı. Onun ve diğerlerinin yaşamak için yapması gerekenler dile getirildiğinde kolay gibi görünse de, iş icraate geçmek olduğunda çok zordu. Peki, başarılı olabilecekler miydi? Dahası dünya geri eski haline dönecek miydi? Bunu zaman ve yaşadıkları olaylar gösterecekti.

Ege Aksoy insanların anlattıklarından çok, sakladıkları şeylerle ilgilenirdi. Bu yüzden gece yarısı gelen o mesaj dikkatini çekti. Bir fotoğraf. İki kelime. Ve kim olduğunu söylemeyen bir kız. Süveyda. Aynı okulda olduklarını söylüyordu. Onu uzun zamandır tanıyormuş gibi konuşuyordu. Ama Ege onu tanımıyordu. En azından öyle sanıyordu. Her gece biraz daha uzayan mesajlar... Paylaşılan şarkılar... Saklanan gerçekler... Ve cevabı giderek daha tehlikeli hâle gelen bir soru: Bir insanı hiç tanımadan sevebilir misin? Yoksa bazen en büyük sır, her gün yanından geçip giden kişidir? Belki tekrar konuşurlar. Belki de hiçbir şey eskisi gibi olmaz

Henüz 17 yaşındaki Mai, hiç tanımadığı ailesinin kanlı töresi yüzünden İstanbul’daki hayatından koparılıp bir berdelin ortasına atılır. Karadağ Konağı’nın acımasız kurallarına ve kaderini mühürleyen adamlara karşı tek başına amansız bir direniş başlatır. Ancak bu esaretin ortasında onu, karanlığa gömülmüş ve herkesin ümidini kestiği felçli bir adam beklemektedir: Mirza. Mai, kendi yaralarından kan akarken, ruhu ve bedeni tutsak kalmış Mirza’ya derman olacak; iki yaralı ruh bir olup bu cehennemi baştan yazacaktır. Kırık porselenlerin üzerinde başlayan bir isyanın, iki kalbi yeniden hayata döndüren fırtınalı hikâyesi…

Gök birleşecek. Gücüyle tek bir beden var edecek. Ayın kudreti damarlarında akacak, Yıldızların ışığı tenini melekle mühürleyecek. Yasaklı doğum nefes aldığında, Kader yeniden yazılacak. Ve gümüş gözler açıldığında, Kadim düzen son nefesini verecek. ÇOK YAKINDA.

Bazı hikâyeler kurgulanır. Bazıları ise yaşanır. Bu roman ikisinin arasında bir yerde duruyor. YAR`IM “Ah sen, bir Ozan olursun bazen... sustukça sızlayan.” Bazı insanlar hayatımıza gelmez. Yerleşir. Kök salar. Ve gittiklerinde geride yalnızca bir boşluk değil, bizden bir parça bırakırlar. Ahsen ve Ozan birbirlerini henüz çocukken buldular. Büyürken birbirlerinin en yakını, ilk aşkı, en büyük yarası oldular. Ama bazen sevmek yetmez. Bazen doğru insanla yanlış zamanda karşılaşırsın. Bazen kalmak isterken gitmek, tutmak isterken bırakmak zorunda kalırsın. Sonra hayat devam eder. Yıllar geçer. Şehirler değişir. İnsanlar büyür. Başka aşklar, başka hayatlar, başka yollar girer araya. Ve bir gün, yıllar önce yarım bıraktığın insan karşına yeniden çıkar. Ama artık ne sen eskisi gibisindir ne de o. YAR`IM, yalnızca yıllara meydan okuyan bir aşkın değil; aileden taşınan yaraların, büyümenin, çalışmanın, kaybetmenin, yeniden başlamanın ve insanın kendi hayatını kurarken kim olduğunu keşfetmesinin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar unutulmaz. Bazılarıysa unutulmadığı için değil, bir gün yeniden seçilebildiği için yaşar. Belki bu hikâyede kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki yıllardır unuttuğunuzu sandığınız birini... Belki de kitabı kapattığınızda aklınızda yalnızca tek bir soru kalacak: Bir hikâye gerçekten ne zaman biter?

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Bütün resimler meta Al ile yapılmaktadır.“Bazı evlilikler aşkla değil, mecburiyetle başlar.” Berivan, ailesinin verdiği kararla hiç tanımadığı Boran’la evlenmek zorunda kaldı. Boran ise bu evliliği kabul etse de Berivan’a kalbinde hiçbir zaman yer vermeyeceğine emindi. İki yabancı, tek bir nikâh ve geçmişten gelen sırlar... Peki ya nefretle başlayan bu berdel, ikisinin de kaçamayacağı bir aşka dönüşürse? Berivan & Boran Bazı kaderler değiştirilmez. Bazıları ise bir insanla değişir.

Önceki ailesinde sadece abisini seven ve onunla anlaşabilen Asi, acaba yeni ailesinde neler yaşayacak? Hemde 5 tane abisi, kardeşi ve üçüzleriyle. Hem hastalığıyla savaşıyor hemde onlara alışmaya çalışıyor. --- Başlangıç: 22/10/24 @tinyminybook

Bir şifre nelere sebep olabilir? Bir alarmı devreye sokar mı mesela? Ya da karanlık bir odada bütün ışıkları bir insanın üzerine çeker mi? Belki evet,belki de hayır. Fakat eğer bu şifrenin kader ile bir ahbaplığı varsa, Geçmişten iki insanı bambaşka rollerle karşı karşıya getirebilir. Belki dost,belki düşman,belki de öylesine biri olarak.. Peki ya bir satranç 3 kişiyle oynanır mı?

"Şakayık senin gibi karmaşık ama bir o kadar güzel."

üstümde bir ihanet hissediyordum yaşadıklarım konuşulanlar anlatılanlar sevgi sözcükleri hepsi bir yalanmış ve ben bu yalanın tam ortasındaydım ona karşı hislerim bakışlarım her şey değişti o artık gözümde eskisi gibi değildi acımasız ve yalancı bir insandı artık ondan tüm içtenliğimle nefret ediyorum ama bir sıkıntı var... 14 yaş ve üzeri için uygundur küfür ve argo kelimler içerir

Her şey arkadaşlarımla çıktığım sıradan bir tatille başlamıştı. Ta ki kendimi bir ağacın tepesinde mahsur kalmış bulana kadar. Beni kurtaran kişi ise hayatımda gördüğüm en ciddi, en sinir bozucu ve en yakışıklı adamdı. Tufan Kıvanç Karahan. Bir asker. Ben doktorum. O asker. Ben konuşmayı seviyorum. O susmayı. Ben plansız yaşamayı seviyorum. O her şeyin bir planı olsun istiyor. Ve nedense yollarımız sürekli kesişiyor. Ben sadece o gün ağaçtan kurtulmak istemiştim. Meğer asıl mahsur kaldığım yer, onun hayatıymış. 😭 şşştt hiç pişman değilim orası ayrı konu. 😜🤫