" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

İçimdeki Yolcu, bir tren yolculuğunda karşılıklı oturan iki kadının sessiz hikayesini anlatıyor. Biri geçmişe bakıyor; Kaygılı, yorgun ve kırık. Diğeri geleceğe; Umutlu, neşeli ve cesur. Aynı raylarda ilerleyen bu iki kadın, aslında aynı hayatın farklı zamanlara bakan yüzleri. Geçmiş ve gelecek arasında gidip gelen bir zihin.

Bir yerde okumuştum: "Tepeden tırnağa yaralısın, sevmek senin neyine. " yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi, çok dokunmuştu.

Geçmişe gitmek gerçekten mümkün müdür?

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

İkisi bir araya geldiğinde, geçmişin karanlık sırları, aşk ve kaybın ölümsüz etkisiyle gün yüzüne çıkacak, yıllar süren bir arayış nihayet sonuca ulaşacaktı. Zamanın, aşkın ve ölümün birleştiği bu gizemli yolculukta, Gülşah ve Kürşad’ın hayatları birbirine dokunacak, ancak geçmişin ağır yükü onları sonsuz bir döngüye hapsedecekti. Geçmişten günümüze uzanan bir aşk hikayesi... Gülşah ve Kürşad`ın hikayesi... Tüm hikaye bir kurgudan ibarettir.

Ahzer; sevgi görmeden, annesinin altında ezilip büyüyen bir genç kızken daha 16 yaşında aile baskısına dayanamayıp dedesinin ayarladığı sözleşme ile evlenir. 26 yaşına kadar da evlendiği adamı hiç görmeyen Ahzer, Morozov`lardan biri olduğu için geçen on yılını rahat yaşar. Birgün yurt dışından ülkesine geri dönmek zorunda kalan baş rolümüz evlilik yıldönümlerinde eşiyle karşılaşır. Önceden, geçen her saatini zora sokan kaderi yeni düzelmişken tüm düşünceleri masanın başına geçme hırsıyla harlandı, yer yer Korlia`ya yaklaşan Ahzer, artık yavaşça kendi gerçeğini bulacak ve eşiyle büyüyecekti. Ama kader Ahzer Morozov`a hâlâ gülüyor muydu yoksa ölümü yakın mıydı. İşte bunların hepsi Korlia`ya bağlıydı. Bu Ahzer`in yaşamaya yeni başlayıp bir türlü yaşama doyamadığı dünyası. AHZER & AHZAN MOROZOV

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Hüma & Alihan "Hey sana diyorum, burada insan gibi özür dilemeye çalışıyorum... Demek istediğim sen haklı-" sözünü sertçe kestim. "Söylediğin her sözden beş dakika sonra pişman mı olursun sen." Başımı ona çevirip tek kaşımı kaldırdım. Yüzündeki o mahcubiyet umrumda değildi. "Bende seni her sözünün arkasında duran biri sanmıştım." Alayla gülüp başımı salladım hafifçe. "Gerçi senin gibi bir kendini beğenmişin sözünü aklı olmayan dinler değilmi?" Dişlerimi sıktım. "Çünkü her sözün arkasında durmak yiğitlik ister." Baştan aşağı onu süzdüm aşağılarcasına. "Sende ise o yiğitlik kalmamış." Diyerek başımı önüme çevirdim. 🪶🪶🪶 Yekren & Taryen "Bazen, gerçekte kim olduğunu öğrenmeyi çok istiyorum." Dedi. Sözlerinin dudaklarının arasından çıkan kelimelerle sınırlı olmadığını anlayabiliyordum. Onu çok iyi tanıyordum, ama aslında hiç tanımıyordumda... Bakışlarımı ondan kaçırırken başımı iki yana salladım hızlıca. Söylediklerinin farkındmıydı bilmiyorum. Onun bu söylediklerini zihnimin süzgecinden geçirince ortaya hiç iyi bir manzara çıkmıyordu benim için. "Gerçekte kim olduğumu öğrenirsen eğer... seninle eskisi gibi olamam." Anlayamaz ifadesi ile maskenin altından bana baktığına emindim. Gözlerinin rengini bile bilmezken, onu sözlerimle kırmaktan korktuğum tek insandı... Yine. bir kişiliğim olduğunu bilen tek insansın. Bu şekilde konuşabildiğim, bu şekilede yanında rahat davranabildiğim tek insansın." Bakışlarım tekrar ona döndüğünde sesim boğazıma takılı olan cihaza inat acı çektiğini belli etti. "Ben bu şekilde özgürüm... Özgürlüğümü elimden alma." 🪶🪶🪶 Yazım aşamasındadır düzenlenecektir.

Lise son sınıfa giden Elif Karaca`nın hayatındaki en önemli kişi Kuzey Yalçındı. Onun biricik sevgilisiydi. Taki... Elif babası şehit olduktan sonra kendi memleketlerine gitmek zorunda kalır. Ani gelişen olaylardan dolayı şehir dışındaki sevgilisine de hiç bir şey söyleyemez. Peki 8 yıl sonra bir dağda karşılaşsalar ne olacak? Yada şöyle sorayım, Elif bilmeden Kuzeyin görev yaptığı şehre ve hatta ilçeye atanırsa birbirlerini her gün görmek zorunda kalan bu kişilere ne olacak? Yüzbaşı Kuzey Yalçın & Uzman Doktor Elif Karaca Hazırsanız macera başlasın...

KİTAP DİSTOPYADIR.Ülkedeki en iyi ve ilk kadın pilot ve bir binbaşının aynı time düşmesi.Mardin`de geçen bir kurgu.Tarih 2043 "Garip bir his uyandırıyorsun içimde ve bu duyguları olmayan bir adam için çok değişik"

KALBİNE MAHKÛM Bazı sırlar affedilmez, bazı aşklar ise ölümcüldür; tehlikeli de olsa atandığı bu yer, gerçeğe giden kapıydı. Fakat Korvera`nın asıl tehlikesi, taş duvarlar değil, duvarların arasına gizlenmiş olanlardı. Barlas da onlardan biriydi. Karizması buzdan, gözleri ise karanlık sırlarla mühürlenmişti. O, buraya planlı bir mahkumiyetle girmiş, tek bir hedef uğruna her şeyi göze almıştı: İntikam. Yolları kesiştiğinde, Lavin, Barlas`ın yaralı koluna dikiş atarken, aslında kendi kalbine çözülmez bir düğüm atıyordu. Barlas ise Lavin`in saf merakını bir koz olarak görüyor, onu kendi karanlık oyununun parçası yapmaktan çekinmiyordu. Geçmişin gölgeleri Korvera`nın koridorlarında kol gezerken, Lavin ve Barlas, birbirleri hakkında hiçbir şey bilmeden, en büyük düşmanlarına aşık olmak üzeredirler. Peki, Lavin gerçeği öğrendiğinde, Barlas`ın intikam ateşi, Lavin`in masumiyetini mi yakacak, yoksa bu ölümcül aşk, Korvera`nın tüm kurallarını altüst mü edecek? --- Lavin Hare Alaner ve Barlas Kara Korhan`nın hikayesi Instagram: edaymiss_bloger (hikayenin içeriği tamamem bana ait hayal ürünü bir kurgudur izinsiz bir şekilde kullanılması durumu telif hakkı devreye girecektir. )

Bazı ayrılıklar bitmez; sadece konuşmayı bırakır. İnsan susar, zaman susar ama kalp aynı yerde kalır. O an anladım ki Biz sadece kendi yazgımızla değil, bizden önce yazılmış olanlarla da karşı karşıyaydık.

Bilemezdi bir girdabın içine düşeceğini. Tahmin bile edemezdi... Hayatın nelere şahit olacağına asla inkar edemezdi Eflin. Yüzleşeceği bir gerçeğin , onun en derinlerde saklı olduğunu , en yakının da olduğunu bilemezdi. Peki, Karadeniz`de savrulan rüzgar ; Kadere de teslim olacak mıydı?... Eflin Çakır & Koray Soyhan

"Bizim dünyalarımız siyah ve beyazdı. Acaba beyaz siyahın karanlığını hafifletebilecek miydi. Yoksa siyahın karanlığı beyazına esir mi alacaktı..."

Kelimeler arasında saklı kalan sessizliklerin hikayesi, bir zamanlar sözcüklerin yetmediği yerde başlar. Her şeyin farkında olmak iyi midir? Peki ya susmak? Gerçek Ailem kurgusudur.

Bazı aşklar secdeye kapanır, bazı günahlar susarak ödenir. Mihran Uluöz, geçmişini unutmaya çalışırken, onu hatırlatacak bir adamla karşılaştı: Uluğ Mirza Köksoy. Kuzeninin ölümünü aydınlatmak için Türkiye`ye dönen Uluğ, sıradan bir cinayetin ardında yatan dehşeti ararken, geçmişiyle hesaplaşmak zorunda kalacağını bilmiyordu. Bir adam öldü. Bir kadın sustu. Bir aşk doğdu, ama doğduğu gün ölmeye mahkûmdu. Mihran, bir gecenin karanlığında kaybettiği hafızasıyla savaşırken, Uluğ ona hem işkence eden hem de onu hayatta tutan tek kişiydi. Her şeyin sonunda, herkesin kefaretini ödediği bir mihrap vardı. Bazıları oraya kanla geldi. Bazıları sessizlikle. Bazıları da yalnızca aşkıyla... Bu kitap, affetmenin ve cezalandırmanın birbirine karıştığı, aşkın bile bazen bir günah sayıldığı karanlık bir yolculuğun hikâyesi. Ve bu yolculukta, herkes ölüyor. Ama bazı aşklar, ölmeye razı oluyor. —————————————————————— “Söyle sevgilim, utanma uğruna savaşırken nasıl bana ihanet ettiğini anlat?” Yüzünde yenilgiyi kabul etmiş bir hüzün vardı. Yaşlarım dinmiyor, bu içimdeki acı bitmiyordu. Utanç duygusu tüm benliğimi ele geçirmişti. “Hani hep gitmekten bahsediyordun ya, bence gidebilirsin! Tıpkı tanışmadan önce olduğu gibi aramazda koca bir okyanus var artık.”

"Nilüferleri bilir misin? Hiçbir yere kök salamazlar." Ahu eşinden boşanıp çocuğuyla birlikte mahallesine döndüğünde geçmişinde bıraktığı kişiler ve duyguları yeniden karşısına çıkar. Zorunlu yaşanan ayrılıkların sebebi ortaya çıkmaya başlar yavaş yavaş. Avukatlık mesleğinin getirdiklerini yaparken bir yandan da onun kurallarıyla ve yasaklarıyla yaşamayı beceremediği savcı Arhan`la sürekli bir gel git içindedir. İlişkileri karmakarışık ve zordur. Bu yolun sonunda mahallesindeki ilk aşkıyla yaşayabilecek miydi? Onun kurallarına rağmen yanında kalmayı başarabilecek miydi?

*ÖRGÜT*/*ANLAŞMALI EVLİLİK*/*DÜŞMANDAN AŞKA* *Bazı bağlar kanla değil, kaderle yazılır.* Kirov`un puslu sokaklarında başlayan hikâye, geçmişin suskun çığlıklarını Moskova`nın karla örtülü saraylarına taşıyor. Defna, sıradan bir hayatın hayalini kurarken, adı fısıltıyla anılan bir çete lideri olan Ravilen`in karanlık dünyasına çekilir. Ama bu yalnızca bir karşılaşma değildir; bu, yıllar önce yarım bırakılmış bir kaderin yeniden yazımıdır. Aşkın, intikamın ve geçmişin iç içe geçtiği bu oyunda, *hiçbir şey göründüğü gibi değildir.* *IN LAK`ECH* - Ben senim. Sen bensin. Ve bazı hikâyeler, tam burada başlar...

"Ellerinde bebeğimizin kanı varken seni nasıl affedeyim Tahir..."

🕯"Ölülerin hatıraları, yaşayanların kabusudur. Bir ölü, hiç ölmeyenlerin en büyük korkusudur."🕯 Geçmiş... bazıları için bir hatıra, bazıları içinse bir zincir. Onlar içinse; hem bir ceza, hem de asla kaçamayacakları karanlık bir orman. Farklı hayatların içine doğmuş, farklı acılarla büyümüş, farklı yollarla can almayı öğrenmiş bu insanlar, kaderin tek bir noktada buluşturduğu seri katiller...... Her biri kendi karanlığında boğulurken, aynı zamanda bu karanlıktan kurtulmanın yolunu arıyor. Katiller... ama hâlâ insan olduklarını unutmadılar. Günahkârlar... ama hala içlerinde umut taşıyorlar. Hayatlarının büyük bölümünü ölümle geçirmiş bu kişiler, şimdi ilk kez yaşamı seçmeye çalışıyorlar. Temiz bir gelecek kurmak için geçmişlerini gömmek zorundalar. Ama geçmiş kolay gömülmez, özellikle de seninle birlikte nefes alıyorsa. Bir yanda kendilerine kurulan ustaca tuzaklar, diğer yanda yıllardır güvenilen dostlukların paramparça oluşu… Güvendikleri herkes, her şey, her bağ yavaşça çürürken; katillerin kirli dünyasında tek temiz kalan şey inanç olabilir mi? Peki ya o büyük düşman? Her hayatı gölgeleyen, görünmeyen ama hep hissedilen o varlık… Asıl düşman kim? Kimi zaman bir insan, kimi zaman bir düşünce, kimi zaman sadece kaderin ta kendisi. Kirli olan sadece katiller mi? Yoksa onları böyle yapan sistem, insanlar ve sahte masumiyetler mi? Bu hikâye, sadece kanın ve cinayetin değil; pişmanlığın, yüzleşmenin, inşa etmenin ve yeniden doğmanın hikâyesi. Kirli dünyalarda temiz kalmak mümkün mü? Yoksa bazı hayatlar baştan kirletilmek için mi yazılmıştır? Geçmişten gelenler geleceği değiştirecek. Ve bu kez, ölüm değil, seçim kazandıracak.

Geçmişinde büyük bir sırrın olduğuna inanan ama hatırlayamadığı için bunu ispatlayamayan genç bir kadın... Yaşadığı ihanetten sonra ailesinden başka herkese gönlünün kapılarını kapatan, kendini yalnızca işine adayan genç bir adam... Ve DOLUNAY... Her şey dolunaylı bir gecede başlamıştı. Dolunaylı bir gecede devam etmişti. Ama dolunaylı bir gecede son bulmayacaktı. Çünkü kader buna izin vermeyecekti. Genç kadın, var olduğuna inandığı sırrı açığa çıkarmak için çok fazla beklemişti. Ancak ansızın masasında bulduğu not, daha fazla beklemeyeceğinin kanıtıydı. Artık yola çıkma zamanıydı. Hem de hiç tanımadığı genç bir adamla beraber.

Aslında bu bir kitap değil belki bunlardan sonra yazarım ama bilmiyorum yazmak iyi geliyor

Bir yüzbaşı ile komutan kızının imkansıza dayanılan aşk hikayesi...

Hayatının en iyi rolünü oynadığını sanıyordu. Ama sahne, bir anda gerçeğe dönüştü. Kadir, hasta annesi ve kız kardeşi için boğaz tokluğuna çalışan, sıradan bir mahalle çocuğuydu. Hayatı büyük hayallerden değil, küçük hesaplardan ibaretti: bakkal borcu, kira günü, annesinin ilaç parası, kardeşinin okul masrafları, bitmeyen sorumluluklar. Onun dünyasındaki en büyük gerilim, ay sonunu getirip getiremeyeceğiydi. Ta ki yaşadığı mahalleye bir film seti kurulana kadar. Ucuz bir figüranlık, siyah bir takım elbise ve “Şahin” adı verilen geçici bir rol. Bir saat. Bin lira. Fazla soru sormaya gerek yoktu. Her şey basitti. siyah bir araba, Kadir’i ait olmadığı bir karanlığın içine sürükleyene kadar. O andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Artık Kadir sadece bir figüran değildi. Kameralar yoktu, replikler yazılı değildi ve bu sahnede “kestik” diyecek kimse yoktu. Karanlığın içinden beliren siluet, ağır adımlarla yaklaştı. Belindeki silahın metalik ışıltısı karanlıkta kısa bir an parladı. Adam, silahı kabzasından çekip çıkardı. Kadir, soğuk metalin tenine değdiğini hissettiği anda gözlerini kapattı. Ardından o cümle geldi: “Nihayet tanıştık, Şahin efendi.” Bu figüran, yeraltı dünyasının kayıp veliahtı mıydı? Yoksa sadece yanlış zamanda, yanlış kostümü giymiş bir zavallı mı? Kim bilir.. Ama bir şey kesin: bu dünyada figüranlar sadece rolleriyle oynar. Kimi hayatta kalır, kimi başkalarının rollerini çalar. Ve hepsi, siyah ve absürt bir sahnede, tehlike ile komedinin tam ortasında. Figüran — Tehlike, karanlık ve absürtlüğün kesiştiği yerde.