Limon tadında bu hayat. Şekeri katıp limonata yapmak da tuz basıp yemek de sana kalmış... Bir ninni çağırdığın vakit, ben o kayan yıldızın rûyasına uyanacağım limon çiçeğim... 🍋 17 yaşında yazmaya başladığım bu romanı bitirmem yaklaşık beş yılımı aldı. Şimdi ise onunla tekrar yüzleşip Kitappad`de değerli okuyuculara sunuyorum... umarım beğenirsiniz... Kapak çizimi bana aittir.

Çiçek açmasını beklerken, güneşe döndüm yüzümü. Bekledim. Sessizce… Sabırla… Ne bir tomurcuk çatladı içimde, ne de güneş ısıttı bu bekleyişi. Şimdi karanlık bulutlar dolaşıyor üstümde. Yağmur yağıyor; gecikmiş, ağır, usandıran bir yağmur. Yine de bekliyorum. Yağmur diner belki diye. Çünkü insan, en çok da artık inanmadığı bir güneşi beklerken yoruluyor. (Karakter yoktur, sadece hisler ile yazılan bir kitap olacak) Bilginize. Şimdiden iyi okumalar. Sevgilerimle...

Sesi gibi gönlü de güzel Hazan çiçeğim...

Gözler Serisi III ve son kitap. Gayretine yeniden aşık olduğu kadının hayatı hakkında yeniden aydınlanır bu adam, ardından ölümüne yürür ve sonunu sevdiğinin kollarında bulur. Ancak hiçbir şey, burada anlattığım ya da bir kaç kelimesini döktüğüm gibi değildir; anlaman için okuman gerekir. Yanılmalarını susturman, azaltman için bir adım atman gerekir. Hiçbir zaman geri adım atmamanız dileğiyle...

İki yürek aynı acıyı tatmış olsa birbirlerinin dermanı kalplerine şifa olabilir mi ? Birbir evlatlarını kendi evladı görebilir mi?İmtihanla dolu olan bu dünya da sükunet içinde imtihanı verebilir mi.?

Şuanlık açıklama yok.

Prestijli bir kolejde yolları kesişen Sâre ve Yaman… Farklı dünyaların insanları, zıt karakterler ve değerler… İnançla güç, masumiyetle karanlık arasında başlayan bu hikaye; çatışmalar, sırlar ve beklenmedik duygularla dolu. Kolejde başlayan zıtlıklar, hayatlarının tüm sınırlarını zorlayacak ve onları bambaşka bir yola sürükleyecek.

Kitaba başlamadan önce bu dipnotu aklınızda tutmanız da fayda var Hemsâye var olmayan kurgusal bir adadır. Yazmaya başlarken şöyle düşündüm öyle bir kitap yazmalıyım ki bu kitapta aşağılanan kadınlar olmamalı, karşındakini ezerek havalı gösterilen erkekler olmamalı. Tesettürlü, tesettürsüz herkesin huzur içinde yaşadığı bir evren hayal ettim ve bunu bir şehre sığdıramadım; bu yüzden kendi evrenimi, her köşe başını bizzat naçizane kendimin döşediği HEMSÂYE ADA`sı çıktı ortaya. Hemsâye ise ‘Aynı Gölgenin Altında’ manasına gelmektedir. Keyifli okumalar dilerim.

Lisede değişti hayatım en güzel yıllarım lisede başladı 4 arkadaşım sayesinde İyi ki siz ... Aslında daha sonradan fark ettim ki benim hayatıma en büyük katkısı olan başka birisiymiş....

Bazı anlar geçip gider,bazıları ise fark etmeden içimizde birikir ve bizi biz yapar.

20 yaşında İstanbul da mimarlık okuyan efsun`un kaçtığı kaderdi . Lakin kader anlımıza yazılmış ,üzerimize giydigimiz ,ölünceye kadar da asla kurtulamayacağımız bir kıyafetti ve efsun da bunu farkındaydı . Ama o daha çok gençti, hayelleri vardı, her genç kız gibi sevdiği bir adamla evlenmek istiyordu . Ancak insan yaşadığı yerden her ne kadar kaçsa da alnındaki kader onu buluyordu . Efsun da TÖRE`nin kurbanıydı .

Yolun sonunda mutlaka bir çıkış vardır. Yeterki pes etme umut et...

0544 *** ** ** : Şayet bir gün okursanız mesajlarımı, bilin ki... Bilin ki bir yolu olsaydı, karşınıza çıkıp gözlerinizin taaa içine bakıp size sadece iki kelime söylemek isterdim. 0544 *** ** ** : Kendine Gel! 0544 *** ** ** : Tövbe Kapısı kapanmadan Kendine Gel! (Görüldü.)

Tanık olduğum Kişi : Diyelim ki beni gördün Neden ele vermedin? 0552 *** ** ** : Kusuru örtmede Gece gibi ol demiş Mevlana ondan 0552 *** ** ** : Ha birde...

Yolun sonunda mutlaka bir umut vardır. Yeterki pes etme umut et..

Hikayemiz aynı üniversitede Birbirinden oldukça farklı beş kişinin onlarla aynı görüşte olmayan Esra`yı okuldan göndermek için kurdukları tuzakla başlar. Bu tuzaklar en çok kendilerini etkileyecek ve zamanla içlerinde ki gerçek kimlikleri ortaya çıkaracaktır. Oyunlarla gerçeklerin iç içe olduğu... Kendileriyle ve birbirleriyle hesaplaşmaların yaşandığı... Duyguların Bazen siyah bazen beyaz bazense gri olduğu bir hikaye. Onların dünyasına hoşgeldin :)

Rahnümâ : Yol gösteren, kılavuz... Kendine Gel!! Adlı kitabın ikincisidir. Gerçek kurum,kuruluş ve kişilerle kesinlikle alakası yoktur. Tamamen kurgudur...

"Hz. Muhammed, hz.aişe`yi nasılsın severdi?" "Kördüğüm gibi" "Ammar, Laren`i nasıl seviyor?" "Hz. Muhammed gibi"

Mükemmel derecede zenginlik her zaman tehlikelidir.

Yağmurun camda bıraktığı tatlı tıkırtılarla uyanan Enes, o gün her şeyin değişeceğini bilmiyordu. Okula yetişme telaşı, en yakın arkadaşı Cem`le karşılaşması ve ardından yaşananlar, hayatını beklenmedik bir şekilde etkileyecekti. Cem`in sırrı, Enes`in güven duygusunu sarsarken, onu yepyeni bir yolculuğa sürükledi. Bu yolculuk, gerçek dostluğun ve kardeşliğin ne demek olduğunu keşfettiği bir serüvene dönüştü. Ebu Bekir, Hamza ve Harun gibi yeni arkadaşları, Enes`e hayatın derin anlamlarını öğretti. Fedakârlık, dürüstlük ve birbirine bağlılık, bu hikâyenin kalbinde atıyor. Enes`in yaşadıkları, bize hayatın iniş çıkışlarında gerçek değerlerin ne olduğunu hatırlatıyor. Belki de bu hikâyeyi okurken, kendi dostluklarınızı ve değerlerinizi yeniden sorgulayacaksınız. Bu hikâye, sizi içine çekecek. Yağmurun sesiyle başlayan bu yolculuk, sizi hiç beklemediğiniz yerlere götürecek. Hazır olun, çünkü bu hikâye, sizi derinden etkileyecek.

Sıradan biriydi aslında Gökçe. Üniversiteden mezun olduktan sonra 24 yaşında Psikolojik Danışman olarak özel bir okulda çalışıyordu. Gökçe` yi okuduğunuzda aslında hepinizin hayatında biraz yeri olduğunu anlayacaksınız. Çok güzel değildi. Yani filmlerde, kitaplarda bahsedilen o mükemmel bir yüz, minicik burun, renkli gözler, incecik bir fizik yoktu. Ama çirkin de değildi. Aynadan kendine baktığında kendini güzel görürdü. Aslında önemli olan da bu değil miydi? Kişinin kendini güzel görmesi yetmez miydi? Bir de Ali Asaf` ımız vardı. 28 yaşında çok iyi bir avukattı. Beyefendi kişiliği, bazen sert oluşu, bazen merhameti, bazen de neşesi herkesi içine çekerdi. Kendisine has bir yakışıklılığı, çekiciliği vardı. İnsanların dikkatini çekerdi. Gökçe hayattan sadece güvenebileceği, korkmadan sırtını dayayabileceği birini istiyordu. Ali Asaf` ta sevmek ve sevilmek istiyordu. Biliyordu sevmenin ve sevilmenin ne kadar güzel olduğunu. Çünkü önünde birbirini çok seven anne ve babasını görerek büyümüştü. Bu yüzden doyasıya sevmek ve sevilmek istiyordu. Bakalım bu iki gencimizin hayatları nasıl olacak, istediklerini bulabilecekler mi? Hep beraber göreceğiz...

Herkes ayrılırdı bir gün sevdiklerinden peki biz abi kardeş bunun üstesinden gelebilecek miydik? Sevda çok mu can yakardı?sevenler sevdiklerine kavuşur muydu? İşte herşey göründüğü gibi bulanık,önümüz sisli bir orman yolunda yürüyorduk peki yolumuzu bulabilecek miyiz? Kalemi eline alıp kaderimizi yazan yazar bize mutlu sonu layık görecek miydi? Bunu hep birlikte göreceğiz…

İlk mektubu açtı. Yazdığı mektup Levent’e aitti. Onun için yazdığı mektubun ilk satırları sesli okudu. Yenildim Levent. Ben içimdeki canavara yenildim. Kâbuslarıma, umutsuzluğuma yenildim. Ben bu hayata karşı yenildim.

Kimseye boyun eğmezken sana eğildim, beni sensiz koyma sevdiğim. İSTANBUL FISTIĞIM. GÜNEŞ VE ASLAN AŞKI BAŞLIYOR... İYİ OKUMALAR.

Ahhh !!! Bu sorduğu soru muydu ? Tabii ki de ona sarılmak isterdim. Onun kollarında kaybolmak bir daha bulunmamak isterdim. Onunla bu yatakta, bu şekilde sonsuza kadar uyumak isterdim. 🌙