- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bebek sahibi olmak isteyen Defne gözüne yakışıklı, karizmatik bir adam kestirir. Bu adamın gösterişli olması ve yakışıklı olması Defne`yi etkilemiştir. Ama adamla nasıl karşılaşmak istediğini düşünür ve aklına gelen hain bir planla onunla birlikte olur. Yaman acımasız, piskopat, zorba, ego manyağı bir insandır, abisi Murar ile yaşar, ailesi yurt dışındadır, Yaman çapkın birisidir, her gece bir kızladır. Takıldığı kızlar hep tek geceliktir, ciddi düşünmez...

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Sırtım soğuk masayla buluştuğunda ağzımdan küçük bir inleme kaçtı. Kaçacak hiçbir yerim yoktu, zaten o üzerime öyle bir çökmüştü ki nefes bile alamıyordum. Masanın üzerindeki her şeyi tek bir hamleyle yere savurdu; camların kırılma sesi odada yankılanırken beni kalçalarımdan kavrayıp kendine doğru çekti. Vücudunun o sert ve kalıplı ağırlığını üzerimde hissetmek beni mahvediyordu. "Bana bak," dedi emreder koşan bir sesle. Bakışlarımı kaçırmaya çalıştım ama elini çeneme dolayıp yüzümü ona bakmaya zorladı. O buz mavisi gözleri açlıktan ve arzudan kapkaranlık olmuştu. Elleri elbisemin altına sızıp çıplak tenime değdiğinde vücudum kaskatı kesildi. Parmakları bacaklarımın arasında, o en hassas yerimde dolaşırken boğuk bir sesle küfretti. "Burada titrerken hala benden nefret ettiğini mi söyleyeceksin?" Dişlerini boynumdaki o ince damarın tam üzerinde hissettim. Sadece dudakları değil, tüm vücudu ateş gibi yakıyordu. Bir eliyle iki bileğimi de başımın üzerinde sabitleyip beni tamamen savunmasız bıraktı. Kulağıma eğilip o yakıcı nefesiyle fısıldadı: "Senin o her bir kıvrımını, her bir çığlığını istiyorum. Seni parça parça tüketene kadar durmayacağım." Dudakları boynuma sertçe kapandığında, dişlerinin etime geçtiğini hissettim. Acı değildi bu; beynimi uyuşturan, kasıklarımı sızlatan saf bir hazdı. Elbisemi tek bir hamlede sıyırıp beni tamamen altına aldığında, kendi adımı bile hatırlayamıyordum. Artık sadece onun altındaki o ıslak ve çaresiz bedendim ve o ne isterse yapmaya hazırdım.

Müge, kendi geçmişinin karanlığını zar zor taşırken asistan doktor olarak Dar`ül Fünun hastanesinde eğitimine başlar. Çok geçmeden kaderin onun yolunu neden bu hastaneye düşürdüğünü merak etmeye başlayacaktır çünkü ondan şifa bekleyenler sadece canlılar değildir. Müge hem insan hem de hayaletlere şifa vermek ve aynı anda kendi geçmişinin karanlığını dağıtmak zorundadır. Unutmaması gereken tek şey vardır o da Dar`ül Fünun`da gündüz insanların, geceyse ruhların konuştuğudur.

Niran`ın hayatı, aynada gördüğü o kehribar rengi gözlerle sonsuza dek değişti. Amon-Zül, nam-ı diğer Karanlığın Efendisi, artık sadece onun gölgesi değil; her kararı, her nefesi ve her dokunuşuydu. Boynundaki parlayan mühür bir geri sayımı başlattı: Ya Efendi`nin sunduğu o kara taşlı yüzüğü takıp karanlığa teslim olacak ya da ruhunun küle dönüşmesini izleyecekti. "Sahibini özleyen bir ateşten kaçamazsın. Özellikle de o ateş senin ruhuna mühürlenmişse..."

Hayatta çoğu şeyin şakası yoktu. Siz hiç beklemediğiniz anda bir olayın ortasında kalacaksınız. O gün kimsenin umrunda olmayan bir mesaj şimdi herkesin umrundaydı kampüs sessizliğe bürünmüştü. Bugün mezuniyet günüydü geceye kadar eğlenmiş gülmüştük üstümüzde şık kıyafetler yüzümüz de gülümseme vardı taki telefonlarımıza aynı anda gelen mesaj ile herkes değişti. " OYUN BAŞLADI" Bu mesaj ile artık orada bulunan ve eline mesaj ulaşan herkes bir öğrenci değildi onlar artık bir oyuncuydu. kazanma uğruna elinden gelen herseyi yapacak olan, acı çekecek olan oyunculardı. Başlarına ne geldi nasıl oldu fikri olmayan 100 kişi bakalım bu oyundan sağ çıkacaklar mı ?

Korku dolu bir macera

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

"Göremediğin bir dünya, var olmadığı anlamına gelmez." İnsanlar ve ruhlar, asırlardır aynı gökyüzünün altında ama birbirlerinden tamamen habersiz yaşadılar. Ta ki o perdenin ilk yırtıldığı yere, terk edilmiş o liseye kadar... Yıllar önce paranormal olaylar yüzünden mühürlenen bu karanlık bina, şimdilerde sadece bir şehir efsanesiydi. Ancak bir gece yarısı o kilitli kapılardan içeri giren dört cesur (veya aptal) genç, efsanelerin ardındaki korkunç gerçeği kaydetmek üzeredir. Karanlık koridorlarda buldukları gizemli ipuçları, onları basit bir gerçeğe değil, iki dünyayı birbirine bağlayan "Astral" bir geçide götürür. İnsan dünyasında hakimiyet kurmak için asırlardır pusuda bekleyen ruhlar, sonunda o kapıyı aralayacak piyonlarını bulmuştur. Bir video içeriği olarak başlayan bu gece; tüm insanlığın kaderini belirleyecek bir hayatta kalma savaşına dönüşmek üzeredir...

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

Miray Ece ailesinin aşırı baskı ve ayrıldığında sonra yatılı okumaya karar vermesinin ardından ortaya çıkan yeni ailesine nasıl davranacak veya onlar Miray Ece`ye nasıl davranacak. Bu benim ilk hikayemdir tamamıyla acemi lütfen kötü yorum yapmayın onun yerine nasıl daha iyi olabileceğini yazın.(Arkadaşlar yazdığım ilk üç bölüm biliyorum düzgün değil ama sonrasında düzelttim lütfen ilk 4 bölümü okuyup ardından kitabı okuyup okumayacağınıza karar verin. Çünkü bazen sadece 1 bölüme bakıp kitabı okumaktan vazgeçişler oluyor)

Gözlerini açtığında her şeyin, hatta bizzat kendisinin bir kitabın parçası olduğunu fark etti. Ona biçilen rol basitti: hikâyenin ilerlemesi için ölmesi gereken önemsiz bir figür. Ama Fatih bunu kabul etmedi. Başkasının yazdığı bir sonu yaşamaktansa, kendi kaderini kendi elleriyle yazmaya karar verdi.

MAFYA VE AVUKAT İLİŞKİSİ SONUCU NE Mİ OLUR HADİ GELİN BAKALIM UNUTMADAN MAFYA TAKINTILIYSA

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Bu kitapta bir araştırmacı Japonya’ya doğru yola çıkıyor ama olanlara inanamayacaksınız uçaktan iner inmez otele doğru yürümeye başlar ve gizemli kişiler araştırmacı yı yakalayıp ceza verirler işte olay böyle beşlıyor

"Mesaj iletildi: Kabukları kimde kalır bu yaranın?" 11. sınıf eşit ağırlık bölümü öğrencisi Öykün Alkım, hayatını milimetrik bir düzen ve sarsılmaz bir sükunet üzerine kurmuştur. Onun dünyası; ütüsü hiç bozulmayan bir okul forması, hatasız sınav kağıtları ve kimseyle temas etmediği steril bir sessizlikten ibarettir. Mahalle lisesinin gürültülü koridorlarında, kökleri toprağa değmeyen, havada asılı kalmış bir beyaz orkidedir. Ancak sıradan bir okul gününde, telefonunun o kusursuz ekranına düşen bir bildirim, Öykün’ün camdan kalesini ilk kez çatlatır. 05...: "Öldürmeyen ama çaresi de olmayan o sinsi oku kalbinde taşıyorsun, değil mi Öykün?" Kim olduğu bilinmeyen bir numara, Öykün’ün sadece dışarıya gösterdiği "suretini" değil, herkesten sakladığı o "aslını" gördüğünü iddia etmektedir. Mesajlar geldikçe Öykün’ün korunaklı dünyası sarsılır; yersiz ve mülksüz olduğu gerçeği, ekranın dijital ışığında yüzüne vurulur. Karşısındaki gizemli yabancı, ona kaçtığı her şeyi —göğsünde büyüyen o arsız ve kimsesiz çiçeği— hatırlatmaya kararlıdır. Engellemek bir kurtuluş mu, yoksa o sinsi yaranın kabuklarını daha çok mu kanatacak? Bu sadece bir mesajlaşma hikayesi değil; klavyenin ardına saklanan bir "hiç kimse" ile kusursuz görünmeye çalışan "yaralı bir ruhun" dijital savaşı. "Yamacına indir beni... Çünkü aslı sende, sureti yok."

Yalnızlık konusunda usta olmuş bir kız ve kimseye güvenememe korkusu...

Beni "Hiç kimse" sandı. Ben de ona Cehennem`in kapısını gösterdim. Mara × Karan Bir polis, bir hayalet. Bir rozet, bir intikam. Cennet Yasak. Cehennem Kapalı. Peki sen nereye aitsin? ❄️ DARK ROMANCE | PSİKOLOJİK Not: Bu hikayede iyi adam yok. Sadece ben varım.

Murat, ünlü bir gazetecidir. Karanlık geçmişi peşini bir türlü bırakmamış, bulanık sular ardında hep bir şeyler saklı kalmıştı. 1982 yılında Hakkari yaşadığı bir olay Murat`ın hayatını alt üst etmiş,Hakkari Cilo dağının eteklerinde kaybolan iş arkadaşı aynı zamanda aşkı Zeynep ile birlikte hayatı belirsiz bir hal almıştı. Oysa kader çok önceden ağlarını örmüş, gelecek geçmiş bir birine girmiş, o soğuk karlı 1982 yılının İstanbul `unda. Hayaletlerin intikam ve kin dolu mevsiminde kesişiyordu bütün yollar. (kitapta adı geçen kişilerin resmi kurumlarla hiç bir alakası olmayıp Tarih örgüsü yanlızca bir kurgudur)

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

Bildiğin her şey bir yalandan ibaretse, gerçeği öğrenmeye ne kadar hazırsın? Hayatını bir yalan üzerine kuran bir adamın kızı, o yalanın yıkıntıları arasında kendi gerçeğini arıyor. İki ölüm, bir mektup ve karanlıktan gelen bir adam... Afra için artık sadece iki seçenek var: Ya geçmişin enkazında yok olacak ya da kendi intikamını kendi elleriyle yazacak.