Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Gerçekler çok geç ortaya çıktı... Kitapta bir sürü olumsuz öğeler vardır. Bunu göze alarak okuyunuz!

"Hevin..." diye başlar hikaye. Anlamı sevgidir. Kulaklara fısıldandığında huzur veren, iç ısıtan o koca, sıcak kelime: Sevgi. Ama kader, bazen insanla alay eder gibi isimler fırlatır yüzüne. Adı sevgi olan bir kız, sevgisizliğin en kör kuyusunda, buz gibi bir karanlıkta büyür müydü? Büyürdü. Hevin, o kuyunun ta kendisiydi. Tülay ve Caner’in öfkeli bağırışları, evin içinde yankılanan o ağır el darbeleri onun teninde birer morluğa, ruhunda ise derin birer uçuruma dönüşürken; Hevin adının ağırlığı altında her gün biraz daha eziliyordu. Vücudundaki her bir iz, adının tam tersi bir nefretin imzasını taşıyordu. Oysa tam o anlarda, şehrin bambaşka bir yakasında, ultra lüks bir villanın odasında Nazlı, Özdemir ailesinin el üstünde tuttuğu, şımarıklığıyla etrafındakileri canından bezdiren o kız, hunharca para harcamakla meşguldü. Kaderin adalet terazisi çoktan bozulmuştu. Ta ki o güne kadar...

-arkadaşımın kuzeni o abi dediğim adam nasıl kocam olabilir saçmalamayın.

...Her ne kadar korksam da derin bir nefes aldım ve fısıltı gibi çıkan sesimle "Kusura bakmayın ama kimsiniz acaba?" Adam şaşkınlığını atlatmış olacak ki gözlerindeki şaşkınlığını yerini anlamlandıramadığım bir şefkat oturdu. "Ben senin abinim Feyza"

Thomas Van der Berg...

UYARI!! BU KİTAPTA ŞİDDET⚔️, KAN⭕️, UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR BULUNMAKTADIR😱!!

GERÇEK AİLEM kitabıdır Yazdığım ilk kitabım olacak umarım beğenirsiniz.(Bölümlerde düzenlemeler yapılmıştır.) Bazı insanlar geçmişinin derinliklerinde kaybolurlar ama aniden hayatına giren yeni insanlar ona geleceğin gölgesinin geçmişin üzerinden geçmediğini öğretir. Alin Balsu Uz 17 yıl sonra gerçek ailesine alışabilecek mi veya yeni aile üyeleri Balsunun yaralarını sarabilecek mi?

UYARI; Fazla +1& vardır. Hassas olan kişiler için uygun değildir. Kan vahşet şiddet içerir... Masha Çğlık`ın beklediği ve emin olduğu ortaklık teklifini kabul etti. Bakalım bu saatten sonra hayatları nasıl geçecek. ÇIĞLIK: İstediğin yere kaçmakta özgürsün Ballı Turtam. Ne de olsa sonunda yerin yanım olacak...

Biz insanlar bazen kusursuz olmak için çırpınırız. Bazen de içinde debelendiğimiz o derin okyanusun bizi yavaş yavaş dibe çektiğini fark etmeden mücadele etmeye devam ederiz. Oysa bizi boğan, çoğu zaman dalgalar değil; durmaksızın çırpınışlarımızdır. İnsanoğlu ne tuhaf bir varlıktır... Gördüğünü sanır ama çoğu zaman gerçeğe kördür. Hayatım boyunca nice cahillikle karşılaştım; fakat hiçbir cehalet, insanın kendi gerçeğini görememesi kadar derin olmadı.

Gerçek sandığı ailesi ile mutlu olamamışken Yeni öğrendiği ailesi ile mutlu olabilecekmi aden....

Bana bir dilek hakkı verilmişti. Bir dilek, nasıl bir kabusa dönüşebilirdi?

"Benden kaçamayacağını anlaman için daha ne yapmalıyım!..." 🔞 Şiddet sahneleri olacaktır, rahatsız olanlar okumasın.

isimsiz serisi 1. kitap ÖLÜ ÇİÇEK isimsiz serisi 2. kitap En mutlu olduğunu sandığı günde sevdiği adam şüpheli bir şekilde öldürülür. Ölümün hemen ardından kadına sunulan teklifle bütün hayatı değişir. Kimliği değiştirilir ve artık mafyanın içindedir. Sevdiği adamın katilini bulmak içindir bütün çabası. Ama katili ararken en büyük değişim kendinde başlıyor. Aylar geçtikçe herkesin gerçek yüzünü anlıyor. Bilmesine rağmen anlamlandıramadığı şeyler, artık kafasının bir köşesinde yer ediyor. Ve sonunda soru değişiyor: Katil kimden çok, insan neye dönüşebilir? --- HAYATININ EN MUTLU GÜNÜNÜ YAŞAYACAĞINI SANAN BADE ASRIN İÇİN 02.08.2024 TARİHİ BİR KABUSA DÖNÜŞÜR. 11 YILDIR SEVGİLİ OLDUĞU ADAMDAN EVLİLİK TEKLİFİ ALACAĞINI DÜŞÜNÜR. ANCAK İŞLER HİÇTE ÖYLE İLERLEMEZ. SEVGİLİSİNİN ŞÜPHELİ ÖLÜMÜNDEN SONRA, YAŞAYACAĞI KİMLİK KARMAŞASI VE HAYATINA GİREN YENİ İNSANLARIN ETKİSİ ONUN ÜZERİNDE ÇOK FAZLA OLACAKTIR.

-sen de mi gideceksin? -ailen bile sana dayanamadı bırakıp gitti, sen hâlâ benim kalacağımı mı sanıyorsun? -onlar gibi sende gitme -önceden çok düşündüm seni niye bıraktılar diye ama şimdi daha net anladım sen belasın Savaş kime gidersen onun hayatını mahvediyorsun...

Bazı yaralar kalamaz ama hiç geçmez....

"Beyaz, sanıldığı gibi masumiyetin simgesi değildi. Bazen fırtına öncesi bir sessizlik, bazen de bir cesedin üzerini örten en soğuk kandırmacaydı." ​Cinayetlerin faili meçhul kaldığı, sokaklarında adaletin değil, sadece tehlikenin sesinin duyulduğu karanlık bir kurgu... Her gün yeni bir kayıpla uyanan bu düzende, herkes bir şeylerden kaçıyordu. Ama kaçılması imkânsız olan tek bir gerçek vardı. ​Albinoluk bir ülkenin, bir mekânın ya da bir haritanın adı değildi; o, bu acımasız dünyanın tam ortasında taşınması en zor, lekesiz ama bir o kadar da tehlikeli bir varoluştu. ​Şehir, ardı arkası kesilmeyen cinayet zincirleriyle çalkalanırken ve her ipucu aynı karanlık adrese çıkarken, yolları kesişmek zorunda kalan iki hayat... Bir yanda cinayetlerin ortasında sırları çözmeye çalışan bir irade, diğer yanda tehlikenin tam göbeğinde, masumiyetin bittiği o sınırda—beyazın ötesinde—duran bir çekim. ​Bir cinayeti çözmek mümkündür. Peki ya cinayetin kendisi, çözülmesi gereken tek sır değilse? ​Her adımda tırmanan tansiyon, saklanan karanlık geçmişler ve kaçınılmaz bir tutku... ​Kanın beyaza bulaştığı, kuralların yıkıldığı ve sınırların aşıldığı o noktaya adım atmaya hazır mısın?

Zalim bir adama tutulmuş bir kız, öyle zalim ki ona aşık olan kızın arkadaşlarına yürümekten çekinmiyor. *** Oku geç işte iyi kitap

"Bir anlaşma yapalım seninle." Demişti üzerime yürürken. Ben bakışlarımı kaçırdığım sırada, bakışlarımın odağına girmek için yaklaşmıştı. "Madem yasakmışım, günahmışım sana. O halde, hepsini ortadan kaldıralım. Evlen benimle."

Bazı insanlar yaralarını saklamayı çok küçük yaşta öğrenir. O da onlardan biriydi. Çocukluğu boyunca korkuyla büyüdü. İnsanların dışarıdan saygı duyduğu bir adamın yanında… Herkes onun iyi biri olduğuna inanıyordu. Çünkü o, çocukların haklarını savunan bir savcıydı. Ama kimse kapılar kapandığında değişen yüzünü görmüyordu. Sessizleşen bir kız vardı. Kendini ifade etmeyi unutacak kadar kırılmış bir kız… Yıllarca her şey normal sandılar. Ta ki bir gün gelen o telefon her şeyi değiştirene kadar. Hastane yıllar önce büyük bir hata yapıldığını söylüyordu. Çocuklar karışmıştı. O andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Saklanan gerçekler, değişen hayatlar ve birbirine yabancı insanlar… Hepsi bir anda aynı hikâyenin içinde kaldı. Ama bazen gerçekler insana huzur vermez. Çünkü insan, en çok alıştığı acıyı bırakmakta zorlanır. “Baba Nefreti”, korkuların içinde büyüyen bir kızın; geçmişiyle, ailesiyle ve kendisiyle verdiği savaşın hikâyesi. “Bu sefer doğru insanlar onlardı… Yanlış kişi bendim.”

Yüzyıllardır gölgelerin içinde varlığını sürdüren Konsey, dünyanın hiçbir yerinde adı geçmeyen ama birçok kararın ardındaki güç olan gizli bir oluşumdur. Beş büyük hanedanın kan bağı, mirası ve kuralları üzerine kurulmuş bu düzen; para, güç ve sadakatle değil, kanın taşıdığı sorumlulukla ayakta kalır. Konsey’de soyadları babadan oğula değil, kökten devam eder. Tahtın, mühürün ve mirasın gerçek sahibi kadınlardır. Her hanedan kendi sembolü, kendi gücü ve kendi mirasıyla Konsey’in bir parçasıdır. Kimi anlaşmaları yönetir, kimi savaşları önler, kimi bilgiyi toplar, kimi ise verilen kararların bedelini ödetir. Ancak Konsey’in en büyük kuralı değişmez: Kan ihaneti affetmez. Kurallara karşı gelenler mühürlenir, sırları açığa çıkanlar yargılanır ve Konsey’in dengesini bozan herkes bedelini öder. Çünkü Konsey için güç, sahip olunan bir şey değil; nesiller boyunca korunması gereken bir mirastır. Ve bazı miraslar, insanı tahta çıkarmaz… Onu karanlığın içine hapseder.

... Sonra bir şey oldu. Artık arkada kalamadım. Kendimi saklayamadım. Suça da dahil oldum, kendimi de feda ettim. İhanet de ettim, ellerimle birini de öldürdüm. Katil de oldum, kurban da. Acı da çektirdim, acı da çektim. Hem perişan ettim. Hem perişan oldum.

17 yaşındaki Vera`nın hayatı bir gecede alt üst olur gerçekleri öğrendiğinde artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır

Benim gözlerim kızarır... Benim gözlerim acır... Benim gözlerim dolar... Ama asla ağlamaz Benim savaşımda verdiğim ilk kurban gözyaşlarımdı...