Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Adım Josef Auri Ardner ama herkes bana Auri der. 27 yaşındayım.Dün doğum günümdü 17 Nisan Çarşamba fakat kimse pasta getirmedi.Sadece borcum olan Guleti ve adamları beni biraz dövdüler.Aslında her Çarşamba dayak yerim ve bu benim tek rutinim oldu. Ailemi hiç tanımadım, beni büyüten bay ve bayan Ardner`de onları hiç tanımamış.Onlar ölünce kimsem kalmadı. Kendimi büyük bir boşlukta hissettim ve onlardan kalan biraz para, fazlaca kredi ile girişimciliğe atıldım.Geleceğin teknolojisi olarak gördüğüm kripto para sektörüne girdim.Arkadaşım Daw ile kendi çevreci Token projemizi çıkarmıştık.Proje ile ilgili gittiğim konferanslar bir hayli artmıştı. Prag`da yaşayan Josef, Blockchaın girişimi başarısız olduktan sonra maddi olarak çok zor duruma düşer.Çeteler`den borç alır ama başı beladan kurtulmayan Josef iyice batağa saplanır.Üstüne üstlük kız arkadaşı da onu terk eder ve ruhsal bunalımlarıyla baş başa kalır.Hiç ummadığı bir anda iş teklifi alır ve hayatında yeni bir sayfa açtığını zanneder.Fakat bu iş onun düşündüğü gibi para kazanma arzusu üzerine kurulu değildir.Bu iş farklı hayatların yaşam mücadelesi üzerine kuruludur.Artık hayatı eskisinden çok farklı olarak, Vampirler ve oyunlar üzerine kurulmuştur.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi...

Ben gece, bursla girdiğim kolejde zengin öğrencirin alay konusu olmuştum....

İntikam bir insanın gözünü kör ettiğinde onu ne duyguları, ne de mantığı durdurabilirdi. Çünkü söz konusu yaşadığını yaşatmaksa kimse gözünü kan bürümüş birinin önüne geçemezdi. Ve söz konusu intikamsa, masumların canının yanması kaçınılmazdı. Perdosteria. Yıllar önce dokuz krallığın birleşip kurdukları o krallık. Ve bu krallığın başına geçecek bir prenses. Aura Crowded. Bir prenses için gayet normal bir yaşam süren Aura`nın hayatında her şey yolundaydı. Arkadaşları, ailesi ve gelecekte çıkacağı tahtı... Her şey alıştığı gibiydi. Lakin tüm bu monoton hayatın tek gecede alt üst olacağından habersizdi. Anka Kuşu ve Davetsiz misafirin ziyaretiyle tüm hayatı değişecek ve kendini bir anda acımasız bir savaşın ortasında bulacaktı. Kayıplar verecek, canı yanacak, bu uğurda öldürecek ve hatta belki de ölecekti. Bu, bir prensesin hak ettiği taht için verdiği bir savaşın hikayesi. Bu, o prensesin savaşın ortasında aşkı bulma hikayesi. Bu, hayatını çalanların hayatına davetsiz misafir olan bir çocuğun hikayesi. Bu, intikamın yaktığı canların hikayesi. Bu, yapılan hataların harladığı bir yangının hikayesi. Aura kendini tam ortasında bulduğu bu yangından sağ çıkabilecek miydi?

Baş karakterimiz Alya Aydın, İstanbul’da babası ve annesiyle birlikte yaşamaktadır. Ancak trajik bir şekilde annesini bir trafik kazasında kaybeder. Bu olayın ardından babasıyla birlikte İzmir’e taşınmak zorunda kalırlar. Yeni şehirde, babası Alya’yı bir devlet okuluna kaydettirir. Devlet okulunda bir gün yapılan bir duyuru hayatını değiştirir: Demirhan Koleji’ne 5 burslu öğrenci alınacaktır. Alya, bu sınava katılır ve büyük bir başarı göstererek %100 burslu olarak koleje kabul edilir. Okula başladığında, yanında 5 yeni arkadaşıyla birlikte hayatının belki de en heyecanlı dönemine adım atar. İlk günlerinden birinde, Alya Aras Demirhan ile karşılaşır. Aras, sert ve kendine güvenen bir karakterdir ve aralarında ilk başta çatışmalar yaşanır. Hikaye ilerledikçe Aras, Alya’ya karşı karmaşık duygular beslemeye başlar. Başta zorbalık ve sert davranışlar Alya’yı etkilerken, zamanla Aras’ın bu davranışlarının ardında gizli bir sevgi ve takıntı olduğu ortaya çıkar. Alya ise başlangıçta Aras’ı sadece bir “düşman” ya da “rakip” olarak görür, ancak Aras’ın hisleri ve ilgisi hikaye ilerledikçe Alya’nın hayatında önemli bir yer edinir.

Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️ İki yaralı birbirine merhem mi olur yoksa daha derin bir yara mı? Biri kalbinden, diğeri duygusundan noksan. Alya Altınay, kalbinde geçmişin izleri, gözlerinde intikamın ateşi. Karen Demirkan, duygusuz bir intikamın içinde kaybolmuş bir adam. İntikamın ortasında doğan bir duygu... Aşk mı yoksa yeni bir savaş mı? Bir taraf aşkı reddederken, diğeri ona sığınmaya çalışacak. Fakat infilak yaklaşıyordu. Bu patlamadan kim sağ çıkacak? Aşk mı, intikam mı? Belki de her ikisi. Belkide hiç biri. Alya Altınay`ın kaderi Karen Demirkan`ı bulduğunda ne olacaktı? Ya birlik, Ya da hiçlik. Ama bir gerçek vardı: Kaçış yoktu... Ne geçmişten, ne de ondan. Bazı kalpler iyileşmez, sadece infilak ederdi.

Bazı sesler vardır, duyulduğu an her şeyi ikiye böler. Öncesi ve sonrası. Ailesinin soğuk duvarları arasında büyümüş, ait olmadığı bir hayata zorla dahil edilmiş genç bir kadın… Onun dünyasında gerçek bağlar azdır; biri dört ayaklı, sessiz ve sadıktır. Bir sabah yürüyüşü, tanıdık bir orman ve aniden duyulan tek bir silah sesiyle her şey yerinden oynar. O gün yaşananlar yalnızca bir kayıp değildir. Gizlenen infazlar, suskun tanıklar, karanlıkta verilen kararlar ve yıllar sonra geri çağıran bir geçmişin başlangıcıdır. İnsan bazen kaçtığını sandığı şeyin içine doğru yürür. Bazen de en güvende hissettiği yerde, gerçeğe en yakın olur. Bu hikâye; sadakatle ihanetin, güçle vicdanın ve suskunlukla çığlığın arasına sıkışmış bir hayatın izini sürüyor. Ve soruyor: Gerçekten kaçabilir misin, seni sen yapan şey orada kalmışsa?

4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral`ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü`nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

Bazı kayıplar, insanı karanlığa sürüklemez. Karanlığın kendisi yapar. Ateşin içinden sağ çıkan biri külden neye dönüşür? Her şeyin bittiği yerden başlıyor.

"UZAK DUR… YOKSA KENDİNİ KAYBEDERSİN." Yüzyıllar önce cadılarla insanlar arasındaki savaşta, insanlığı korumak için özel güçlerle doğan Koruyucular ortaya çıktı . İnsan gibi görünseler de güçleri, zekâları ve doğaları onlardan farklıydı. Cadı büyülerinin giderek arttığı son dönemde Bethany, Koruyuculardan uzaklaşıp inzivaya çekilmişti. Ancak geçmişten gelen bir lanet ve bitmeyen bir intikam, tüm planlarını tersine döndürmüştü . Şimdi Koruyucuların ona hiç olmadığı kadar ihtiyacı vardı. Bethany ise geri dönmenin eşiğindeydi. Ya lanetine rağmen Koruyucularla yeniden savaşacaktı ya da doğasına sırt çevirip milyonlarca insanı cadıların eline bırakacaktı...

Ölü Saray, özel güçlere sahip olanları koruyucu savaşçılara dönüştürürdü. Ben bu saraya eğitim için girdiğimde, en zor sınavın kalbim olacağını bilmiyordum. Bir savaş, bir büyü, bir ihanet… Ve sevdiğim adamın ellerinden gelen ölümüm. Yedi yıl sonra kara büyüyle geri döndüğümde, bu hikâyenin acısı artık bana ait olmayacaktı.

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Dayanamıyorum, bu ızdıraba artık dayanamıyorum. Kaç kez öldüm? Kaç kez geri döndüm? Her seferinde biraz daha fazla acı, biraz daha az insanlık. Adım Atilla. Bir sabah gözlerimi açtığımda kendimi tanımadığım bir dünyada, tanımadığım bir bedende buldum. Ölüm döngüsüne hapsolmuşum. Kılıçla kesiyorlar, yakıyorlar, boğuyorlar, parçalıyorlar… Ve ben her seferinde aynı yere, aynı ana geri dönüyorum. Ama bu kez farklı bir şey var: Hatırlıyorum. Her ölümü, her çığlığı, her damla kanı hatırlıyorum. Abim yanımda öldü. Alya beni kurtarmaya çalışırken gözlerimin önünde eridi. Felix… Felix artık insan değil. Ve ben? Ben her döngüde biraz daha karanlığa gömülüyorum. Bu dünya beni kırmaya çalışıyor. Jutsu, Lilith, kristaller, yasak kitaplar, lanetli kılıçlar… Hepsi benim için burada. Hepsi beni sonsuza dek bu cehennemde tutmak için. Ama çok yakında öğrenecekler: Ölüm artık benim lanetim değil. Silahım. “Bir daha öldüğümde, bu sefer gülerek öleceğim. Çünkü bu kez sıra onlarda.” ⚠️ Uyarı: Bu hikâye sizi rahatsız edecek. Bazı bölümler okurken nefesiniz tutulacak. Bazı ölümlerden sonra kitabı kapatıp bir süre bakmak istemeyeceksiniz. Ama kapatamayacaksınız. Çünkü Atilla bir kez daha gözlerini açtığında, siz de onunla birlikte geri döneceksiniz. #darkfantasy #ölümdöngüsü #isekai #acımasız #kanveintikam Hazırsan, döngü başlıyor. Hoş geldin. Bu sefer kim ölecek?

​“Bazı günahlar gümüş bir zırhla saklanamayacak kadar parlaktır.” ​Güneş Şehri’nin mermer koridorlarında yankılanan tek bir isim vardı: İsira. O, düzenin koruyucusu, adaletin soğuk kılıcı ve kusursuzluğun yaşayan bir anıtıydı. Halk ona “Yasa” diyordu. Onun dünyasında griye yer yoktu; ya ışıktasın ya da karanlıkta. ​Ancak şehrin en derin zindanında, yedi kat mühürle hapsedilmiş bir kaos nefes alıyordu: Sorenth. Şehrin üzerine düşmüş en karanlık “Leke”. Kelimeleriyle zihinleri çürüten, gülüşüyle krallıkları sarsan bir firari. ​Şehir gizemli bir gölge hastalığıyla diz çökerken, İsira’nın sarsılmaz inancı sarsılmaya başlar. Çözemediği her bir sır, onu tek bir adama götürür. İnfaz etmeye yemin ettiği o lekeye. ​İsira, Sorenth’in zincirlerini çözdüğünde sadece bir mahkumu serbest bırakmadı; kendi ruhundaki fırtınayı da serbest bıraktı. Artık bir seçim yapmak zorundaydı: ​Annesinin kanlı mirasına sadık kalıp bir kahraman olarak mı ölmek, yoksa her şeyi yakıp bir suçluyla el ele küle mi dönüşmek?

çıkış noktamız yoktu.. Ve ne olacağını bile kestiremiyordum. Akın bağırarak konuştu. " Araba`dan atla ,Ormana doğru koş!!" Dedikleriyle şoka uğradım. Ne diyordu bu adam?! "Ne diyorsun SEEN?" "SİMAY ZAMANIMIZI YOK KOŞ" AKIN SENSİZ HİÇBİR YERE GİTMEM!?!" Bütün camlar kırıldığında Akın kırgın sesiyle bağırarak konuştu. " SİMAY ASIL SANA BİRŞEY OLURSA YAŞAYAMAM.. HADİ!!!" "AKIN!" "SİMAY.. HADİ!

"Kendi dünyasında her şeyin yolunda gittiğini sanan Eliz, bir gün öğrendiği gerçeklerle sarsılır ve tüm hayatını geride bırakır. Yaşadığı korkunç olayın ortasında bir adamla tanışır ve kendini onun peşinde bulur. Ona güvenmemesi gerektiğinin farkındadır ama ne yapacağını bilemez halde onu takip ederken kendisini bir anda şehrin Yasak Bölgesi TİAZZA`nın önünde bulur. Buraya girdiğinde bir daha çıkamayacağını bilir. Gidecek başka bir yeri olmayan genç kız, kendisini kurtaran adamın zoruyla Tiazza`ya adım atmak zorunda kalır. Ardında kalan oyunlardan ve düşmanlardan habersiz olan Eliz`i Tiazza da yeni bir hayat bekler. Her şeyin bir nebze düzeleceğini sanan Eliz, tüm gerçeklerle daha da sarsılacaktır. "Burası..." derken sesimin titrediğinin farkındaydım. Nefes almak zorlaştı ve bir anlığına gözlerim karardı. Kötü insanlardan kaçmama yardım eden adam aslında kötünün ta kendisiydi ve o an ben bir şeytanla anlaşma yapmıştım. Üst dudakları yukarıya doğru keyifle kıvrıldı. Halinden oldukça memnun görünüyordu. Dudakları aralanırken ortaya attığı sözler bomba etkisi yarattı. "Tiazza`ya hoş geldin kaçak!" NOT : Tiazza herhangi bir ülkede bulunan bir mahalle/cadde/ bölge vs. bir yer değildir. Tamamen benim hayal gücümle uydurduğum bir isim ama siz kendi yaşadığınız şehirde bir yermiş gibi hayal edebilirsiniz.

Ahzer; sevgi görmeden, annesinin altında ezilip büyüyen bir genç kızken daha 16 yaşında aile baskısına dayanamayıp dedesinin ayarladığı sözleşme ile evlenir. 26 yaşına kadar da evlendiği adamı hiç görmeyen Ahzer, Morozov`lardan biri olduğu için geçen on yılını rahat yaşar. Birgün yurt dışından ülkesine geri dönmek zorunda kalan baş rolümüz evlilik yıldönümlerinde eşiyle karşılaşır. Önceden, geçen her saatini zora sokan kaderi yeni düzelmişken tüm düşünceleri masanın başına geçme hırsıyla harlandı, yer yer Korlia`ya yaklaşan Ahzer, artık yavaşça kendi gerçeğini bulacak ve eşiyle büyüyecekti. Ama kader Ahzer Morozov`a hâlâ gülüyor muydu yoksa ölümü yakın mıydı. İşte bunların hepsi Korlia`ya bağlıydı. Bu Ahzer`in yaşamaya yeni başlayıp bir türlü yaşama doyamadığı dünyası. AHZER & AHZAN MOROZOV

Ailesinin inkitamını almak istiyen bir seri katil kendini hiç beklemediği bir anda MİT in içinde bulur. Cellat adlı seri katili bulmak için kurulan bir ekip. Ekip lideri;Yüzbaşı Kaan kılıç. Peki heryerde aradıkları katil zaten içlerindeyse? Acaba Yüzbaşı Kaan kılıç ailesinin intikamını alabilicekmidir? Yoksa seri katil olduğu öğrenilip infaz mı edilicektir?

Bir seri katildim, bir askerdim, bir denektim ama en eşsizi belkide en kötüsü düşmanına tutulan bir deliydim. Çünkü yaşamı hissetmek için Azrail`i dibime çektim. Ruhunuzdaki beyazın kaybolmaması dileğiyle🤍

Ailesi bildiği insanların gerçek ailesi olmadığını öğrenen nazlının hayatı bir anda alt üst olur. Ancak herşey bitti derken asıl herşey yeni başlar zaten babası bildiği adam babası olmadığı ortaya çıktığına göre gerçek babası kimdir? Acı insanı kaç kere yıkar kaç kere öldürür, sevdiğin insanlardan mı yoksa sevmeye mecbur bırakıldığın insanlarla mı yıkar hayat insanı? Nazlı artık bir kararın eşiğindedir. Nazlı ruhunun infazına mı karar verecek yoksa ruhunu serbest mi bırakacak?

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Sekiz yaşında, ölümün eşiğinde bir güç uyandı. Yıllar sonra Salih, yeraltı dünyasında “Xeno” adıyla bir hayalet. Telekinezi, suç, kayıp ve bir babanın kurtarmaya çalıştığı oğul… Sekiz yaşındayken doğum günü kutlaması, kontrolden çıkan bir aracın evlerini yerle bir etmesiyle sona erdi. O karanlık gece, annesini ve ablasını kaybeden Salih’in içindeki telekinetik güç patladı. On yıl sonra, bu güç artık onun en keskin silahı. Babası Nejat’ın katı disiplini altında, “Xeno” kimliğine bürünüp İstanbul’un karanlık limanlarında ve depolarda terör estiriyor. Her baskın, komadaki abisi Kayra’nın hayata dönmesi için bir umut, bir para kaynağı. Nejat ise geçmişin ağır yükü ve o kazanın asla anlam veremediği gizemi altında eziliyor. Bir zamanların dahi bilim insanı, şimdi oğlunu korumak ve diğer oğlunu kurtarmak için eski projesi “Elisyum”un tehlikeli sırlarına yeniden dönmek zorunda. Not: Bu hikaye şiddet içeren sahneler, güçlü dil ve psikolojik gerilim unsurları barındırmaktadır. 16 yaş altı okuyucular için uygun olmayabilir.

İçimden beni kovalayan köpeğe ve kendime lanet ederken göz göze geldiğim çocuk usulca bana yaklaşmaya başlamıştı bile. Issız sokağın karanlığına gömülürken içimde sadece buradan sapa sağlam gitme isteği vardı. Ruhum daha fazla kırılmadan kaçıp gitmek istiyordum hayatımdan. Gözümden bir damla yaş akarken kaderimin bana oyunuyla bir kez daha başa çıkmam gerektiğini anlamam uzun sürmedi. Hızla yerde geri doğru çekilmeye çalıştığımda çocuğun ağzından dökülen kelimeler kanımı dondurmaya yetmişti. "Bu gece ki eğlencemizi bulduk."