+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence çok doğru kişiye yazdım.

Bir sanat galerisinde gizemli bir adam tarafından kaçırılan Cansın Erden, kendisini beklenmedik bir oyunun içinde bulur. Kimliği gizli bir psikopat yalnızca onun değil, aynı sırları paylaşan altı erkeğin de peşindedir. Her birine gönderilen fotoğraflar ve tehdit mektupları, geçmişin karanlığını gün yüzüne çıkarmaya başlarken Cansın`ın yıllardır sakladığı ikinci kimliği de tehlikeye girer. Artık tek soru şudur: Avcı kim, av kim?

Beşikte yön değiştiren iki ayrı nehir, yıllar sonra tek bir yatakta buluştuğunda; saklanan tüm sırlar açığa çıkacak ve asıl şimdi herkes ait olduğu hayatı yaşamak zorunda kalacak."

Bazı yaralar zamanla iyileşmez; yalnızca daha derine gömülür. Yıllarca sessiz kalmaya zorlanan genç bir kadın, yaşadığı acıların ağırlığı altında hayata tutunacak son nedenini de kaybettiğinde, karşısına hiç beklemediği bir yabancı çıkar. Onun söyledikleri, kulağa bir kurtuluş gibi gelir. Ne geçmişini değiştireceğini vaat eder ne de yaşananları unutturacağını… Sadece bir seçim sunar. Fakat bazı seçimlerin bedeli, verildiği anda değil; çok sonra ödenir. O geceden sonra ardı ardına yaşanan olaylar, yalnızca onun değil, çevresindeki herkesin hayatını geri dönülmez şekilde değiştirmeye başlar. Gerçek ile karanlık iç içe geçerken, görünmeyen bir el sessizce ipleri çekmektedir. Çünkü bazı hikâyeler, iyilikle kötülüğün savaşı değildir. Bazı hikâyelerde asıl soru şudur: Karanlık gerçekten dışarıda mı, yoksa insanın içinde mi büyür ? Uyarı ⚠️ Kitabım`da Ki Tüm Karakterler Ve Olayların Kurumlarla Hiç Bir İlgisi Yoktur. 🗡️ Tamamen Hayal Ürünüdür.

Eleanor yorgunluğunun üzerine çok isyan eder insanlardan bıkar ve birgün evine çıkmak için bindiği asansörde olduğu kata 42. Kat tuşuna tıklar. Ve gözlerini açtığında kendini Victoriayada bulur.ve bilmediği birşey var onun gitti dönem kral ölmüştür. Va katilinin Elenor olduğu düşünülür...

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

... Sonra bir şey oldu. Artık arkada kalamadım. Kendimi saklayamadım. Suça da dahil oldum, kendimi de feda ettim. İhanet de ettim, ellerimle birini de öldürdüm. Katil de oldum, kurban da. Acı da çektirdim, acı da çektim. Hem perişan ettim. Hem perişan oldum.

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Bir gece çığlık çığlığa haykırmıştı kız... Delicesine kurtarılmayı beklemişti. Ama ne yazık ki o güzel sesini kimse duymamıştı. Çaresizce acımasız hayata teslim oldu. Artık yaşam, onun için çıkışı olmayan bir bataklıktan ibaretti. Her geçen gün biraz daha derine çekiliyor, umutları sessizce tükeniyordu. İçinden durmadan tek bir cümle geçiyordu: "Keşke... Keşke bunların hiçbiri yaşanmamış olsaydı." Bu, dünyadaki her şeyden çok istediği tek dilekti. Fakat hayat, en umutsuz anlarda bile insanın karşısına beklenmedik yollar çıkarabiliyordu. Belki de kader, onu karanlığın içinden çekip çıkaracak kişiyle tanıştıracaktı. Ya da geçmişi, onu sonsuza dek peşinden sürükleyecekti. Çünkü bazı yaralar zamanla iyileşmez... Sadece doğru insanın dokunuşuyla yeniden umut bulur.

Ben bir masal kahramanı değilim, bu da bir masal kitabı değil. Bu benim hayatım. Mucizeler pek olmaz hayatta ya da bana uğramayı pek seçmezler, buna rağmen savaşmaksa beni hayatta tutan tek şey

KADER VE YAZGI... Bilgewater`ın karanlık sularında, devasa bir deniz canavarının gölgesinden sağ çıkmak sadece başlangıçtı. Biri kartların efendisi, her zaman bir hilesi olan Tobias Felix, nâm-ı diğer Twisted Fate. Diğeri ise barut kokulu geçmişi ve devasa tüfeğiyle ölümü hiçe sayan Malcolm Graves. İhanetin, sadakatin ve patlayan fenerlerin ortasında kalan bu iki eski dost, hayatta kalmak için tek bir kumar oynadı: Bilinmezliğe atlamak. Şans, gerçekten hazırlıklı olanın yanında mıdır, yoksa kader çoktan kartlarını dağıtmış mıdır? ​Barutun büyüyle, geçmişin gelecekle çarpıştığı bir Runeterra hikâyesi.

Arkana bakmadan yürüdüğün o sokakta seni gözüme kestirdim. Canın için geri sayım başladı. Gel ve duy beni küçük oyuncağım.

ÖNSÖZ Bu kitap, doğru ile yanlış arasındaki çizginin silindiği bir yerde başlar. İnsanların kendilerini savunmak için sustuğu, suskunluğun zamanla bir dile, o dilin de bir karara dönüştüğü bir yerde. Dengesizler, düzenin dışına itilmiş insanların hikâyesi değildir yalnızca; düzenin bizzat kendisiyle hesaplaşan karakterlerin anlatısıdır. Burada yaşananlar bir tesadüfün sonucu değil, birikmiş duyguların, bastırılmış öfkelerin ve ertelenmiş yüzleşmelerin kaçınılmaz patlamasıdır. Bu sayfalarda anlatılan dünya, güvenli değildir. İnsanlar yarım kalır, kararlar gecikmez, bedeller ertelenmez. Sevgi, korunaklı bir alan değil; çoğu zaman insanı en savunmasız hâline getiren şeydir ve kayıp, yalnızca bir eksilme değil, insanın içindeki dengeyi bozan bir kırılmadır. Bu romandaki karakterler kusursuz değildir. Hataları vardır, zaafları vardır ve çoğu zaman doğru olanı değil, katlanabildikleri yolu seçerler. Çünkü bazı insanlar için adalet bir kavram değil, bir eylemdir ve eylemler, sonuçlarıyla birlikte gelir. Anlatılanlar bir kahramanlık öyküsü değildir. Bu, bir adamın ya da bir grubun “iyi” olmak için verdiği mücadele de değildir. Bu kitap, insanın sevdiğini kaybettiğinde neye dönüşebileceğini, sınırların hangi noktada anlamını yitirdiğini ve bir kez geçilen çizgilerin neden geri dönülmez olduğunu anlatır. Okurdan beklenen, taraf tutması değil; tanıklık etmesidir. Çünkü bu hikâyede herkes kendi gerekçesiyle haklıdır ve herkes, bir başkasının felaketinde pay sahibidir. Dengesizler, rahatlatmak için yazılmadı. Teselli sunmak, yol göstermek ya da umut dağıtmak gibi bir niyeti yok. Bu metin, yalnızca olanı olduğu gibi anlatır: Sert, karanlık ve filtresiz. Eğer bu kitabın sayfalarını çevirmeye devam edersen, şunu bilerek ilerle: Burada bazı soruların cevabı yoktur. Bazı yaralar kapanmaz ve bazı insanlar, bir kez değiştiğinde, bir daha eski hâline dönmez. Bu bir hikâye değil sadece. Bu, bir kırılmanın kaydıdır.

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...

Bazı Miraslar Kan İle Yazılır.

Gölgelerin arasında kaybolmaya hazır mısın? Hmmm O zamannnn kitap sözünü veriyorum hazır mısınızzz👇 "Bu oyunda şah değil, hamle kazanır."(tsk)

Anlaşmalıevlilik / Mafya / Aksiyon Eyzel Akkan, Akkan ailesinin tek çocuğudur. Annesi onu doğurduktan sonra yaşadığı bazı sağlık problemlerinden dolayı bir daha gebe kalamamıştır. Eyzel, doğum günü partisini kutlarken anne ve babasını evin üst katında ölü bulur. Babasının önce annesini, sonra da kendisini vurarak intihar ettiğini görür ve uzun süre toparlanamaz. ​ Mezarlık dönüşü direksiyon başında kriz geçirirken bir adamın arabasına çarpar. Çarptığı bu adam, Eyzel’e krizi anında yardımcı olur ve kendisine bir teklifte bulunmak istediğini belirterek kartını verir. ​ Bu sırada Eyzel`in amcası, onun yaşadığı büyük üzüntüden yararlanarak babasının kızına bırakmış olduğu tüm mal varlığını kendi üzerine geçirir. Eyzel de bu haksızlığa sinirlenip adamın teklifinin ne olduğunu merak ederek onunla bir görüşme gerçekleştirir. ​ Adamın da masanın başına geçebilmek için aranan şartlardan biri evli olmasıdır. Bu yüzden Eyzel`in karşısına anlaşmalı bir evlilik teklifiyle çıkar. Amcasına karşı cephe alarak babasının mirasını geri almak isteyen Eyzel, bu teklifi kabul eder. 🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶🕶 "İnatçısın" dedi sıcak nefesiyle. Gözleri bir saniyeliğine karşısında titrememek için çaba sarf eden dudaklarıma kaydı. Sonrasında gözlerime kaldırdı elalarını ve konuştu. "Ve ben inatçı kadınlardan nefret ederim." Yüzümde sahte bir sırıtış belirdi. Acımasız ve bir o kadar da samimiyetsiz bir gülümseme. "İnatçısın" dedim tıpkı bana kurduğu cümle gibi. "Ve ben inatçı adamlardan nefret ederim" derken nefret kelimesini büyük bir arzuyla, nefretle söylemiştim. 🕶🕶 Kitappadde MÜREKKEBİ KANLI DEFTER adında yazılan ilk kurgudur. Kurgu, karakterler, olaylar tamamen yazara, yani benim hayal gücüme aittir. Benzeri yoktur bilginize.

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

"İnsanın insanla kavgası, yeryüzüne ilk indiğinden beri var. Nefret, insan kadar eski bir hikâye. Toprak, Kabil`in akıttığı ilk kan damlasını da, Kabil`den sonra dökülen tüm kanları da sinesinde saklayan yeryüzü örtüsü. İhtiras, insan kalbine uzak olmayan bir hissiyat." Kendini, uzak durmak istediği hengâmenin içinde bulan bir kadın, içine doğduğu kavgayı söndürmek isteyen bir adam, kuralları can yakan bir yer altı dünyası. Yaren, Tunahan ve Difenbahya`nın hikayesi.

İKİ YOL AYNI KANLA ÇİZİLDİ. Biri özgürlüğü seçti. Diğeri kontrolü. Biri gökyüzünde süzülmek istedi. Diğeri herkesin kaderini yazmayı. Ama şehir aynıydı. Kurallar aynıydı. Ve sonunda... İkisi de aynı karanlığa yürüdü. Efraz Karadağ... Karanlıktan doğmuş bir şahin. Karan Andreeva... Düzeni kendi elleriyle kuran bir sistem. İkisi de kaybettiklerini geri almak için savaşacak. Ama bu savaşta... Kaybeden sadece biri olmayacak. Çünkü bazen en tehlikeli düşman, seni senden daha iyi tanıyandır. "Bazıları kuyuya düşer. Bazıları onu inşa eder."

Herkesin mutlu oldğu bir gün herkesin gelmesini beklediği gün benim ise karanlığımda boğulduğum sıradan bir günde değişti hayatım doğru sandığım yanlışlara inanmıştım bu yanlışların içinde bana bir seçim sunuldu ve ben seçtim mahvolmuş ruhuma son bir darbeyi ben indirdim ve o yok oldu ya da bana öyle geldi...

Ise yenı baslayan bır kadın yanlıslıkla mafya ile calısırsa neler mı olur? onlar dunyayı yok edebılecek kadar guclu olurlar.

Bazı insanlar geçmişinden kaçar. Bazılarıysa geçmişi tarafından bulunur. İris, dövme yaparak hayatını sürdüren genç bir kadındır. Her gün başkalarının hikâyelerine tanıklık ederken, kendi hikâyesinin henüz başlamadığını bilmiyordur. Beklenmedik bir olay, yıllardır sessiz kalan sırları uyandırır. Artık hiçbir tesadüf masum değildir. Ve bazen, en büyük gerçek… en uzun süre saklanan olur. Her adım onu yeni bir gerçeğe yaklaştırırken, öğrendiği her şey bildiği dünyayı biraz daha parçalar…

"Neden en başından beri bendim?" "Çünkü intikamım için açılan tek kapı senden geçiyordu." Sözleri bir hançer gibi yüreğime saplanırken gözlerinde en ufak bir kıpırtının dahi olmayışı, gerçekleri yüzüme bir tokat gibi çarptı. Omuzlarım düştü, ağlamamak için kendimi zorladığım halde sağ gözümden bir yaş aktı. Atalay göz yaşımı gördü ve buruk bir tebessüm etti. "Annem de tıpkı böyle ağlardı." ---------------- Annesinin intikamını almak için Karavel ailesinin soyunu kurutmak isteyen Atalay Demirel ve esir tuttuğu ikizini Atalay Demirel`in elinden kurtarabilmek için onunla mücadele eden Ecem Karavel`in çelişkili bir hayatı. Peki ya, bu iki mücadeleci düşman birbirine âşık olursa? 🎭