Yaşam ve ölüm arasında kalan bir kadın... O gece gördüğü adam ona ölümü, o gece tanıdığı adam ise ona yaşam vadediyordu. Peki ölüm kimdi, yaşam kimdi?” ​Kendi halinde, sakin bir hayatı olan Mihrimah, bir barda garsonluk yapıyordu. Barın sahibi ise şehrin yeraltını demir yumrukla yöneten ünlü mafya lideri Cihan Alp Soykan’dı. Cihan’ın Mihrimah’a duyduğu şey asla aşk değil; saf bir takıntı, karanlık bir elde etme arzusuydu. ​İşlediği acımasız bir cinayeti acımasızca Mihrimah’ın üzerine yıkacak, genç kadına kaçacak tek bir delik bile bırakmayacaktı. Kurtulmasının tek ve kaçınılmaz şartı ise onunla evlenmesiydi. Ve o gece; Ölüm ile Yaşam evlendi. Ölüm, yaşamı yavaş yavaş tüketip kadını dipsiz bir arafın ortasında bıraktı. ​Cihan, kudretini ve gücünü tüm şehre kanıtlamak için görkemli bir balo düzenledi. Bu tehlikeli gecenin konukları arasında, Soykan ailesinin ezeli rakibi Asaf Koral Kurtbey de vardı. Cihan, farkında bile olmadan ölüm ile yaşamı yeniden birleştirdi, kendi cehenneminin kapılarını kendi elleriyle araladı. ​Mihrimah o karanlık arafta nefessiz kalırken, gölgeden ona uzatılan o tehlikeli eli tutacak mıydı? ​"Seni istiyorum Mihrimah... Bedenini değil, ruhunu istiyorum."

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Biri beni izliyordu. Her saniye. Saklanma gereksinimi duymadan, sanki bunu kabullenmemi ister gibi. ***

Son dersini vermeye çalışan yazılım son sınıs öğrencisi nin yakışıklı güçlü ve zengin bir adamla yaşadığı takıntılı aşk hikayesi

Bu satırları okumaya başladıysan artık geri dönüşü olmayan bir kapıyı araladın. Bu hikâyede siyah ile beyaz yok. Suçlu ile masum arasındaki çizgi, kan kadar ince. Burada aşk, çiçeklerle değil; sırlarla, saplantılarla ve kaybedilen parçalarla büyüyor. Sayfaları çevirdikçe kime inanacağını, kimi seveceğini ve kimden korkacağını unutacaksın. Sana tek bir tavsiyem var. Hiçbir karaktere tamamen güvenme. Çünkü bu hikâyede herkes bir şey saklıyor. Ve unutma... Her kurbanın bir katili vardır. Ama bazen en tehlikeli katil, seni korumaya çalışan kişidir. Son Kurban`a hoş geldin. +21 Tüm hakları saklıdır

ANKARA`DA BAŞLAYIP, HAKKARİ`YE UZANAN BİR AŞK HİKAYESİ... Kül ve Kelepçe, bir imzanın nasıl kelepçeye, bir sevdanın nasıl küle dönüştüğünün hikâyesi. Ankara`da lise son sınıfta başlayan masum bir gençlik, bir olayla Hakkâri`den Urfa`ya uzanan ağır bir kaderin içine savrulur. Şehrazat, sadece en yakın arkadaşının düğününe gitmişti. Yardım etmek, yanında olmak, dostluğunu borç bilmek için. Geri döneceğini sanıyordu. Rojhat, gücüyle tanınan bir ağa, sözüyle suskunluk yaratan bir adamdı. Sevdiğini sandığı kadını korumakla sahip olmak arasındaki çizgiyi çoktan geçmişti. Şehrazat kaçmak istedikçe, kelepçe daraldı. Herkes sustukça, kül çoğaldı. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının yavaş yavaş kayboluşu. Ve herkesin "niyeti iyiydi" dediği bir felaket. Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.

Safir kitabımdaki Pars Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir.

Yabancı Numara: Çok rahatsız edici biri, değil mi? Aynı kaderi paylaşıyoruz… Kaşlarım kendiliğinden çatıldı. Ne saçmalıyordu bu? Araya saniye bile girmeden ikinci mesaj düştü ekrana: Yabancı Numara: Pembe araban da tahmin ettiğimden çok daha kolay fark ediliyormuş. Hem neden arabanı pembeye boyatacak kadar pembeyi seviyorsun ki sen. Ekrana boş boş baktım. İçimde nereden geldiğini anlayamadığım, soğuk bir huzursuzluk dalgası yayıldı. Parmaklarım hızla klavyede kaydı. Ben: Kimsin sen? Cevap gecikmedi. Yabancı Numara: Kim olduğum değil, senin için kim olacağım… Asıl buraya takılmalısın. Ve bunu öğrenmek için henüz çok erken, Van Kedisi.

"Bir anlaşma yapalım seninle." Demişti üzerime yürürken. Ben bakışlarımı kaçırdığım sırada, bakışlarımın odağına girmek için yaklaşmıştı. "Madem yasakmışım, günahmışım sana. O halde, hepsini ortadan kaldıralım. Evlen benimle."

Evelyn hayatının sıradan bir döneminde kendisini uzaktan izleyen Karan`ın farkında değildir. Karan ise onu gördüğü ilk andan itibaren giderek büyüyen bir takıntının içine sürüklenir Evelyn`in çevresindeki herkesi kıskanmaya başlayan Karan`ın sessiz saplantısı zamanla ikisinin hayatını geri dönüşü zor bir noktaya taşır

Bir zehir önce kanınıza karışır, ardından hücrelerinize yayılır ve en sonunda siz ne olduğunu fark edememişken sizin soluğunuza kast ederdi. Onun hislerinin gözümdeki tasviri buydu. Oysa o, buna inatla aşk diyordu.

Kazadan sonra 5 yıl boyunca hafızasını kaybeden ve Arel ile evlenip bir çocuk sahibi olan Efsun, bir gün aniden her şeyi hatırlar. İhaneti, kaçışını ve Arel`in hayatına nasıl dahil olduğunu hatırlayan Efsun, bu sahte yuvadan kaçmak ister. Ancak Arel Hancıoğlu, aşırı kontrolcü, sadist ve takıntılı yapısıyla Efsun`u bırakmamaya kararlıdır. Hikaye, hafızasını kazanan bir kadının özgürlük mücadelesi ile onu tamamen kontrolü altına almak isteyen takıntılı bir adamın psikolojik ve duygusal savaşını konu alır. Kitap şahsıma aittir. Herhangi bir benzerlik ya da (ç)alınma durumunda gerekli işlemler yapılır...

+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence çok doğru kişiye yazdım.

Aşkından yanıp tutuşan erkek mafya karakter..

İki dünya vardı benim için. Biri, içinde bana dair tek bir gram sevgi barındırmayan ama yine de uğruna her şeyimi feda edebileceğim. Karanlık geçmişimdi. Adına ne dendiğini bilmiyordum, bilmek de istemiyordum. Hayatım hep sevgisiz, buz gibi geçmişti. Kimsesizliğe o kadar alışmıştım ki, yalnız kalmaya mecbur bırakılarak öğrenmiştim yalnızlığı. Ama şimdi... Şimdi biri çıkıp gelmişti ve sanki hayatımı, inancımı, tüm doğrularımı tek bir hamlede tepe taklak etmeye ant içmişti. Benim kaderimde mutlak bir yalnızlık vardı ve o adam, benim kader çizgimde asla yoktu. Ama hayat beni öyle bir yerden vurdu ki... Sanırım artık kaderim bile tamamen onun ellerindeydi. — Cengiz KAYALI

Ben rüya görecek kadar şanslı bir kız değildim. Benden çaldıkları gençliğime çoktan veda etmiştim..."Dünyanın tüm pisliğini, ihanetini ve şiddetini küçücük bir eve sığdıran kader, o gece radikal bir karar verdi. Anne ve babasının cesetlerinden yükselen siyah küller, çok daha büyük bir sırrın habercisiydi. Güç dengeleri tamamen değişmek üzere. Çünkü gölgeler bir kez uyandı mı, bir daha asla eski yerine dönmez. "Hayatı boyunca hep üşümüştü. Damarlarında akan kan bile onu ısıtmaya yetmemiş, dünyadaki cehennemine çare olmamıştı peki çaresi Gölgeler Efendisi... İse Ve adamın dudaklarından dökülen o fısıltı: `Yardım et, prenses... `İnsanların açgözlülüğünden tiksinen bir kız, canını yakan dünyadan kaçarken, ruhunun ait olduğu o karanlık krallığın sıcaklığında kaybolmaya hazır mıydı?"

"Senden nefret ediyorum " diye tısladım . Hiç aldırış etmeden belimi kavradı ve beni göğsüne yapıştırdı "Bende seni seviyorum bebeğim " diye fısıldadı saçlarımın arasına ... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Kitapta cinsellik yaş farkı ve şiddet gibi unsurlar bulunmaktadır. Karakterler ve kurgu tamamen bana aittir. (Ç)alma gibi durumlarda her türlü işlem yapılacaktır

Bıçak yarası geçerdi de... Kalbe düşen o sessiz sızı nasıl iyileşirdi? ​Rüzgar için kurallar basitti: Mahallede raconu bozma, dostunu yarı yolda bırakma ve kimseyi kendine fazla yaklaştırma. Ama hesaba katmadığı tek bir şey vardı; kendi bildiğini okuyan ve bir gece vakti hayatının tam ortasına dalan Leyla. ​Ankara`da ya okunur ya da aşık olunur derlerdi. Peki bu ikisi aynı anda yapılamaz mıydı? Leyla tam da bunu başarmaya çalışırken, karşısına sadece dersler değil; dikiş tutmaz dertleri, bitmek bilmeyen sokak kavgası ve patlamaya hazır bir bomba gibi takılan "Arka 6lı" çıkmıştı. Fırlama bir tayfanın gölgesinde; hem sınavları geçmek hem de bu sert rüzgarda ayakta kalmak sandığından çok daha zor olacaktı. ​"Arka 6lı" gururla sunar...

Bazı insanlar isim aldıkları gün kaybolur. Adım Farsça’da ‘çare’ demek. Ne ironik… İnsanın bazen adını taşımaya ömrü yetmiyor. Belki de bu hayatta en çok kendime çare olmam gerekiyordu. Şimdi böyle düşününce bazen diyorum acaba ben gerçekten var mıyım? Ben onların dünyasına ait miyim ya da sadece yanlışlıkla burada unutulmuş bir yabancı mıyım? Bunları yazıyorum çünkü; hiç değilse birileri, bir zamanlar nefes almış ama yaşamayı hiç becerememiş bir kızın var olduğunu bilsin diye. Ben Darmân. Adım çare demek. Ama bu hikâyede kimse kimseye çare olamayacak.

Şiddet cinsel ilişki bulunur rahatsız olanlar okumayı bırakabilir canlarım Pamir ve derin yaş farkı vardır

Dünyaca ünlü bir sanatçı ve bir seri katilin takıntısı

"Bazı insanlar sadece sever. Bazıları ise saplantı hâline getirir."

Felix`in koruyucu meleği olan Hyunjin onu izlerken ona aşık olur. Felix ailesi tarafından terk edilmiş tek yaşayan—en azından şimdilik— bir lise öğrencisidir. Hyunjin`in zamanla ona olan aşkı takıntılı hale gelir. Ve onu korumak, yakın olmak ve onunla birlikte olmak için cennetten vazgeip yeryüzüne iner...

Pastaneci kendi halinde olan Lane ve ona takıntılı olan Noah ikisinin bu süreçte olacak aşk hikayesi…

Bir küçücük aslancık varmış. Kırlarda ko-ko-koşar oynarmış.